یادمه همیشه دوشت داشتم که وقتی که جشن سده را می‌سوزانند آتشش سرمای اطراف ما را هر چه بیشتر دور کند و جشن سده‌هایی برایم خاطره انگیز می‌شد که روز قبلش هم برف آمده باشه، وقتی که برف می‌آمد و آن آتش بزرگ را روشن می‌کردند به راحتی می‌توانستید شاهد آب شدن برفها در کنار زمین باشید و گرمای آتش را در درون خودتان بیشتر حس کنید .امسال هم جشن سده ای که برگزار شده مثل دوران بچگی هایمان توی همان مارکار تهرانپارس بوده و با همان برف آمدن جذاب کردنی تر شده بوده.
از چند سال پیش که بحث ملی شدن این جشن مطرح شده بود مراسم از مارکار به کوشک ورجاوند برده شده بود و غیر از زرتشتیان دیگر اقوام و گروهها هم به عنوان باشندگان در جشن حضور می یافتند، جشنهایی که دیگر به مختلط شدن با دیگران آن چنان صمیمیت و صفای همیشگی را در جمع احساس نمی کردی و حتی
مشکلاتی هم گاهی پیش می آمد.نمی دانم چه اصراریه که جشنهای سده، مهرگان را به مانند نوروز جشن ملی اعلام می کنند، وقتی که مراسم جشن سده به خاطر همپوشانی با یکی از تعطیلی های مذهبی سال پیش برگزار نشد و در تقویم رسمی هم تعطیل که نیستند که هیچ این روزها حتی نامی هم از آنها برده نمی شود، از طرفی هم چند نفری اصرار دارند که این جشنها ملی است و به هیچ قوم و مذهبی وابسته نیست، و بنده هم هر چه تلاش در جهت بی طرف نمودن این مدخل ویکی پدیا نمودم که مباحث مربوط به زرتشتیان هم در آن اضافه شود نمی دانم چرا هر بار کسی آمد و آن را برگرداند به حالت اول، آخر این کسانی که در ویکی پدیا ازشان نام برده شده هیچ کدامشان آدم مهمی نیستند که شما بیایید و بنا به نظرات آنها یک مدخل در ویکی پدیا باز کنید و به سلیقه ی خودتان جشن را تفسیر کنید.
در آخر هم لینکهایی می گذارم به فارسی و انگلیسی که بیشتر با این جشن و پیشینه اش آشنا بشوید، امیدوارم هر کسی به هر مناسبتی که خواست بتواند شادی بکند و برای ابراز شادی و برگزاری جشن (چه ملی و چه غیر ملی) نیازی به اجازه از کسی و یا شرکت در مراسمی که توسط عده ای خاص برگزار می شود و در آن محفل زیاد گرامی شمرده نمی شود نداشته باشد.
شیدا