۱۳۹۳/۴/۸ ه‍.ش.

افول فوتبال آسیا؟

چند جام جهانی قبل را یادتان می‌آید که در ژاپن و کره جنوبی به صورت مشترک برگزار شد و کره جنوبی به جمع چهار تیم برتر جهان پیوست؟

چه شد که آن أسیای پر قدرت در این جام جهانی چیزی برای عرضه نداشت؟ حتی یک برد هم نتوانست در کارنامه‌ی خود ثبت کند؟ از کشورهای عربی چه خبر؟‌ جام جهانی ۹۸ را به یاد دارید که عربستان یکی از رقبای اصلی ایران شمرده می‌شد؟ از سال ۹۸ تا کنون اثری ازشان در جام جهانی مشاهده نمی‌کنید.

آیا تعجب برانگیز خواهد بود که با چنین نتایجی سهمیه‌ی آسیا در جام جهانی‌های بعدی حتی کمتر از سه تا و نصفی بشود؟

در عوض تیمهای خرده پایی را نظاره می‌کنید که چگونه و چه بی نام و نشان از گروههای خود بالا آمدند. برای مثال تیم کاستاریکا، که توانست یونان قهرمان سالهای پیش اروپا را به زانو در بیاورد. یونانی هم که خود چنان آوازه‌ای در فوتبال جام جهانی ندارد.

در کنار این همه آمریکا را ببینید که به دور شانزده تیم جام جهانی راه یافت. فوتبال در آمریکا ورزش اول این کشور نیست و حتی بهش فوتبال هم نمی‌گویند و به یک ورزش دیگر شبیه راگبی فوتبال می‌گویند.

همه و همه‌ی این مشاهده‌های کوچک انسان را به تفکر وا می‌دارد که چرا این همه فراز و نشیب در ورزش (فوتبال) یک کشور وجود دارد و در دیگر کشوری چنین چیزی مشاهده نمی‌شود.

با نگاهی به تاریخ نتایج تیم‌های فوتبال کشورهای مختلف می‌توان چنین نتیجه گرفت که ورزش در کشورهایی با پشتوانه‌ی دولتی، فراز و نشیبهای ببشتری را در نتایجش تجربه خواهند کرد. در عوض کشورهایی که از پشتوانه‌ی دولتی کمتری برای ورزش خود برخوردار هستند و بیشتر از پشتوانه‌ی خصوصی و مردمی برای ورزش هزینه می‌شود، نتایج یکنواخت‌تری را به دنبال دارند (هر چند که نتایج ممکن است چندان جالب نباشند).


۱۳۹۳/۲/۱۵ ه‍.ش.

خونه‌ی مادربزرگه

کار زیبایی را از آهنگی به یادماندنی بشنوید:

خونه ی مادربزرگه هزار تا قصه داره
خونه ی مادربزرگه شادی و غصه داره
خونه ی مادربزرگه حرفای تازه داره
خونه ی مادربزرگه گیاه و سبزه داره

کنار خونه ی ما
همیشه سبزه زاره
دشتاش پر از بوی گل
اینجا همش بهاره
دل وقتی مهربونه , شادی میاد میمونه
خوشبختی از رو دیوار سر میکشه تو خونه

خونه ی مادربزرگه هزار تا قصه داره
خونه ی مادربزرگه شادی و غصه داره
خونه ی مادربزرگه حرفای تازه داره
خونه ی مادربزرگه گیاه و سبزه داره

فیس بوک



یوتیوب


دلیل قرار دادن سرچشمه‌ی فیس بوک به عنوان رکن اول تنها احترام گذاشتن به حق آهنگسازان و نوازندگان بود و نه در ترجیح من بر آن. 

۱۳۹۳/۲/۱۲ ه‍.ش.

تکیده

دلش گرفته بود و می‌خندید
تک تک غمهای پنهانش
شبش تکیده بود و می‌بوسید
دانه دانه خاطرات تنهایش
شراره‌ای بود و می‌گریید
شادی تمام عاشقانه‌‌هایش
زبانه‌ای وحشیانه می‌غرید
پنهانی‌ترین رازهایش
بلد بود و راه می‌پیمود
شیدایی شبهای بیدارش

۱۳۹۳/۱/۲۱ ه‍.ش.

ایران ۱۳۳۵

به سال ۱۳۳۵ شما کجا بودید؟ اصلا جایی بودید؟ مادر و پدرتان کجا بودند؟ چیزی حول و حوش ۵۵ سال پیش. ویدیویی نایاب از آن موقع.

۱۳۹۲/۱۲/۱۴ ه‍.ش.

مراسم اسکار و تاثیر توییتری‌اش

نمی‌دانم مراسم اسکار امسال را دیدید یا نه؟‌ ولی اگر دیدید مجری مراسم (الن دجنرس) عکسی گرفت که به سرعت باعث شد به بیشترین عکس ریتوییت شده در تاریخ (تا کنون البته) تبدیل بشود. عکسش خیلی ساده با یک موبایل سامسونگ گرفته شد و به توییتر فرستاده شد.



نکته‌اش ولی این بودش که توییتر در لحظات اولیه انتشار این عکس با مشکل مواجه شد و نمی‌توانستید که حساب کاربری الن را ببینید. هر چه قدر هم که این مهندسین کامپیوتر تلاش می‌کنند Big Data و این چیزها به خورد مردم بدهند و بگویند که ما خیلی Scalabale هستیم و اینها، مثل این که همیشه می‌شود سنگی جلوی پایشان انداخت.

۱۳۹۲/۱۰/۲۲ ه‍.ش.

برهنه کردن شهر یخی، تورنتو و زیرساختهایش


تورنتو بزرگترین شهر کانادا، بزرگترین شهر یخی دنیای غرب است. ۹۵ هزار سال پیش تورنتو پوشیده از یخ بوده. هر سال تورنتو ارتفاعش از سطح دریا افزایش پیدا می‌کند و زمین زیر پای شهروندانش در حال حرکت دایمی‌ است. با این حال و با سرمای زیادش مهندسان کانادایی توانسته‌اند امکانات زندگی در این شهر را فراهم کنند. یکی از شاهکارهای تکنولوژی وجود بلندترین آسمانخراش دنیای غرب در تورنتو به اسم CN Tower هست. این آسمانخراش که در کنار دریاچه انتاریو قرار گرفته هر ساله بادهای سهمگینی که بر آن می‌وزد را تحمل کرده و سر پا ایستاده.

این ویدیوی یک ساعته به بررسی تورنتو و زیرساختهایش می‌پردازد. از سری ویدیوهای برهنه شهرها. 

۱۳۹۲/۹/۱۲ ه‍.ش.

یکی بود یکی نبود

نمی‌دانم سنتان قد می‌دهد که با شنیدن این آهنگ یاد خاطرات دوران بچگی‌اتان بیفتید یا نه. اگر نه، یادتان باشد که نسل من این‌گونه خاطرات کودکی‌اشان را زنده نگاه داشتند،‌ آن‌ور آب! امید که شما خاطرات کودکی‌اتان را جایی زنده نگاهش بدارید که برایتان اتفاق افتاده باشد.



این هم نسخه اصلی تیتراژ البته با کیفیت پایین. شما یادتان نمی‌آید آن روزهایی که ما می‌دیدیمش همه‌اش دو تا کانال تلویزیون بیشتر نبود. این ویدیو بازپخشش هست در سالهای بعد از کانال پنج.