۱۳۹۵/۲/۲۰ ه‍.ش.

بدرود ای آموزگار، ای استاد!

مردی فروتن، خانواده دوست، مهربان و دل‌پاکی از پیشمان رفت که نه تنها آموزگار من بود بلکه استادی نمونه برای جامعه‌ی زرشتی. سر کلاسش نه تنها درس ادبیات یاد می‌گرفتی بلکه درس زندگی و مردم‌داری. ایشان برای جامعه‌ی زرتشتی آموزگاری بودند که دو (و شاید سه نسل)‌ از خانواده‌ای از آموزه‌های ایشان بهره برده بودند. دانش‌آموزانش هم‌اکنون در گوشه گوشه‌ی دنیا زندگی می‌کنند از استرالیا و مالزی و اروپا گرفته تا کانادا و آمریکا.



 زندگی نامرد به کسی وفا نکرده که این بار دومینش باشد. از دست دادنشان غمی بزرگ بر دل من نهاده است که زمان هم شاید یارای کمرنگ کردنش را نداشته باشد. روحت شاد و بهشت برین جایگاهت!

اخبار درگذشت این بزرگوار در تارنماهای زرتشتی


۱۳۹۴/۱۱/۲ ه‍.ش.

خاطره

تو هم خاطره می‌شوی. روزگار می‌گذرد و روزی کسی به یادت شمعی روشن خواهد کرد و یادی ازت می‌کند، آن هم اگر خوش شانس باشی به شادی. پس از چند لحظه درگیر روزمرگی‌ می‌شود و زندگی خود را از سر می‌گیرد. نسل بعدی‌اش که بیاید، همان خاطره‌ هم نخواهی بود دیگر.

شانش را نخواهی داشت که بیشتر از یک بار برای بهتر خاطره شدن تلاش کنی.

۱۳۹۴/۶/۱ ه‍.ش.

جشنواره تیرگان در تورنتو کانادا

مجموعه‌ای از برنامه‌های جشنواره تیرگان، بزرگترین گردهمایی ایرانیان خارج از کشور که هر دو سال یک بار در تورنتو برگزار می‌گردد.

۱۳۹۴/۵/۱۲ ه‍.ش.

کم کمک می‌رسد!

تا حالا شده کتابهای آدمهای موفق را بخوانید؟ و از خودتان بپرسید که چگونه این همه جزییاتشان را به خاطر دارند که در بیوگرافی‌اشان بازگو کرده‌اند؟ به نظر من دلیلش ساده است. چون از ابتدا، راهی را که در آن قدم گذاشته بودند پایانش را به خوبی می‌دانستند، با کمی بالا و پایین صد البته. برای همین بازسازی مراحل مختلف زندگی‌اشان به مانند حل کردن چیستانی است که از ابتدای زندگی‌اشان به دنبالشان بوده‌اند و بارها در ذهنشان تکرارش کرده‌اند و  در آخر به جوابش رسیده‌اند. 

۱۳۹۳/۹/۲۷ ه‍.ش.

دخمه زرتشتیان یزد

اگر وقت و دسترسی داشتید نگاهی به این ویدیو بندازید. دخمه‌ی زرتشتیان یزد که در سالیان پیش درگذشتگان آن‌جا آرام می‌گرفتند.

۱۳۹۳/۷/۱۸ ه‍.ش.

به فرشته‌ها به یاران برسان درود ما را!


غم سنگینی است از دست دادن یک دوست.

کوله‌باری از شادی و نشاط را با خودش برد. خبرش را که خواندم باورم نمی‌شد. یادش به خیر تو سر و کله زدنهایمان، شاید می‌بایست بیشتر می‌زدیم، امید داشتم که باز وقتی پیدا می‌شود و باز هم فرصت خواهد داد که گپی شده (دیگر از سن ما گذشته تو سر و کله زدن) با هم بزنیم و از خاطراتمان بگوییم و شاید هم خاطره‌ای نو خلق کنیم.

روحت شاد رفیق. یادت همیشه گرامی خواهد بود، نه تنها به عنوان یک دوست مهربان و با معرفت، نه تنها به عنوان شخصیتی نمونه که افتخارم بود، دوست بناممش و نه تنها به عنوان الگوی من و بسیاری از هم نسلهای من و نه تنها به خاطر یاری که بود کام بیمارانش را و نه تنها به خاطر این‌که بهدینی بود تک، و تجلی معنایش، بلکه برای تمام آنها و تمام خوبی‌ها و نیکی‌هایش. یادش برای تک تک کسانی که می‌شناختندش گرامی خواهد بود، که من باورم نمی‌شود کسی او را آشنا باشد و ازش گله‌ای به دل داشته باشد.

سرچشمه فرتور (عکس)

پی‌نوشت: