خیلی باحال و دلچسب هست وقتی که بعد از تقریبا یک سالی که وب سایتی را راه انداختی می‌بینی با همه کارشکنی‌ها، هنوز هم اثری از تو درش به چشم می‌خورد. مهم نیست که چه‌قدر این کوچک باشد یا بزرگ، مهم هم نیست که اگر ناجوانمردانه زحمتهایت را پایمال کردند، مهم اینه که وقتی که سر بهش می‌زنی هنوز هم دوست داری “صدایی از ونکوور” صدایش کنی.
آن اولها وقتی که همه چی خر تو خر بود، کمکی کردیم و سایتی راه انداختیم و برای این که ضایع نباشد و یک slang ای داشته باشد وبسایتشان، همین جوری نوشتم “صدایی از ونکوور” تو آن جای خالی وردپرس. فکر نمی‌کردم کسی بپسنددش و حاضر بودم ایرادات که بهم سرازیر بشود. ولی وقتی که می‌بینی بعد از این همه برنامه، دیگر همه آن را با “صدایی از ونکوور” می‌شناسند و حتی مجریان هم در میان برنامه این آوا را تکرار می‌کنند، کلی ذوق می‌کنی.