شیدا

استخاره و یا فال گرفتن را حتما تجربه ای ازش داشتید, چه دیده باشیدش و یا چه برای خودتان یا دوستی فال گرفته باشید. تجربه ی جالب من این بوده که فال حافظ به هر قطعی که چاپ شده باشد و هر جوری که تهیه شده باشد برای فال گیرندگان فالشان را جواب می دهد و فال گیرندگان به تفاوت کتاب و نوع چاپ زیاد توجهی نمی کنند.

در این دنیا که همه چیز دارد مجازی می شود با ویدیویی در یوتیوب برخورد کردم که امکان گرفتن فال مجازی را به شما می دهد, ویدیو کاری از اردشیر باحال هستش. بقیه ویدیوهایش را هم ببینید و نیتی بکنید و فالی بگیرید. راستی فکر می کنید این نوع فال گرفتن می تواند جای فال گرفتنهای سنتی را بگیرد ؟

اردشیر باحال یکی از بچه هایی هست که توی ونکوور کارهای فرهنگی بسیاری می کند و من هم آشنایی ام باهاش از طریق کافه رادیو بوده, حتما برنامه های طنزش را به یاد دارید. همیشه هم ایده های جذاب و جالبی داشته.

خیلی باحال و دلچسب هست وقتی که بعد از تقریبا یک سالی که وب سایتی را راه انداختی می‌بینی با همه کارشکنی‌ها، هنوز هم اثری از تو درش به چشم می‌خورد. مهم نیست که چه‌قدر این کوچک باشد یا بزرگ، مهم هم نیست که اگر ناجوانمردانه زحمتهایت را پایمال کردند، مهم اینه که وقتی که سر بهش می‌زنی هنوز هم دوست داری “صدایی از ونکوور” صدایش کنی.
آن اولها وقتی که همه چی خر تو خر بود، کمکی کردیم و سایتی راه انداختیم و برای این که ضایع نباشد و یک slang ای داشته باشد وبسایتشان، همین جوری نوشتم “صدایی از ونکوور” تو آن جای خالی وردپرس. فکر نمی‌کردم کسی بپسنددش و حاضر بودم ایرادات که بهم سرازیر بشود. ولی وقتی که می‌بینی بعد از این همه برنامه، دیگر همه آن را با “صدایی از ونکوور” می‌شناسند و حتی مجریان هم در میان برنامه این آوا را تکرار می‌کنند، کلی ذوق می‌کنی.

حتما از چند وقت پیش با انواع و اقسام روشهای اشتراک عقاید و نظرات تو اینترنت آشنا شدید، از وبلاگ نویسی بگیرید تا فرندفیدبازی (+) . حتما هم اسمی از پادکست را شنیدید و یا چندتاییش را گوش کردید تا حالا. (پادکست چیست؟)
امروز قصدم اینه که اگر بشود ۳ تا پادکست دانشجویی را با هم مقایسه کنیم و مزیتها و معایب هر کدام را بربشماریم. پادکستهایی که می‌خواهم درباره‌اشان صحبت کنم را حتما می‌شناسید، حداقل یکی‌اشان را می‌شناسید. رادیو کالج پارک، کافه رادیو و رادیو شمال ۵۳ (به ترتیب قدمت) به علاوه‌ی رادیو جوان.

رادیو کالج پارک که ادعا می‌کند اولین پادکست گروهی ایرانیان هستش بر روی بستری از وردپرس قرار دارد. نویسنده‌هایش (بهتر بگوییم گوینده‌هایش) بیشتر افراد فوق لیسانس و یا دکترای دانشگاه مریلند هستند و به همین خاطر این پادکست از بار علمی بیشتری نسبت به دیگر پادکستها برخوردار هست. هم‌چنین خدماتی را دارد که توی دیگر پادکستها من به نوبه‌ی خودم ندیدم، مثل گوش دادن به پادکست از طریق شماره تلفن و یا کتباهای صوتی رایگان. از طرفی با این که می‌توانسته به دلیل سابقه‌ی بالایش و محبوبیتش در اینترنت از قدرتش استفاده کند و کلی مانند رادیو زمانه لینک بازی راه بندازد و برای خودش ورودی‌های بیشتری را جذب کند به این کارها روی نیاورده و تنها رادیوها و پادکستهایی را اضافه کرده که به نظرش ارزش گوش کردن دارند و به زبان ساده‌تر، تیریپ لینک بده تا لینکت کنم را اصلا پایه نیست. (البته این منکر این نکته نیست که برای رادیو زمانه چنین کاری نه تنها نکته‌ی منفی‌ای نیست بلکه بسیار کار باارزشی هست و باعث شده همه وبلاگهای ایرانی در یک سایت، به ترتیب به روز شدن نمایش داده شوند. توجه کنید که این مبحث نشان از تفاوت بنیادین بین هدفهای کالج پارک و رادیو زمانه است.)
رادیو کالج پارک با این که روی وردپرس هست ولی از چند امکان ساده‌ی وردپرس استفاده نمی‌کند مثلا استفاده از پلاگین عوض کردن آر اس اس پیش‌فرض خودش با فیدبرنر، آمارگیری و یا امکان نظرسنجی و …
استفاده‌ی ساده از چند تا از اینها به سادگی می‌تواند در شناختن این رادیو به شنوندگان ایرانی اینترنتی کمک بزرگی بکند.
یادم می آید که یک بار کالج پارک به عنوان بهترین کار گروهی دانشجویی در دانشگاهشان شناخته شده بود و با گرداننده اش هم صحبتی کرده بودند. تو این صحبت چیزیش که جالب بود این بود که دانشجوهای خارجی فکر نمی کردند یک کار گروهی ایرانی این قدر دوام پیدا کند. (+)

کافه رادیو، که بیشتر به یک کافه می‌ماند تا یک رادیو (+) هنوز یک ساله نشده و دارد نحوه‌ی رفتار اینترنتی‌اش را و استفاده‌ی بهتر از امکاناتش را کم کم یاد می‌گیرد. کافه رادیو خیلی بلند پرواز هم هست و هنوز یک ساله نشده خودش را با رادیو زمانه مقایسه می‌کند و سعی دارد به آن برسد. از صحبتهای دارنده‌ی کافه رادیو (+) با رادیو زمانه (فکر کنم ۵ ۶ برنامه‌ی پیش بود)  و لینک به تنها دو سایت رادیو زمانه و رادیو کالج پارک می‌توان این را به سادگی فهمید.
این کافه نمی‌دانم چه دلیلیه که اصرار دارد که حتما برنامه‌اش را به صورت زنده برای ونکوور پخش بکند، کاش می‌توانستند آماری بدهند که ما هم بفهمیم چند نفر از رادیو این پادکست را گوش می‌کنند و چند نفر از روی اینترنت و به صورت پادکست. یادمه تو برنامه‌های دوم یا سوم بود که با استفاده از تلفن خواستند ارتباط با شنوندگان برقرار کنند (و به اولین تلفن کننده بلیط یک برنامه‌ی فرهنگی را مجانی بدهند) ولی تا آن‌جا که یاد دارم کسی زنگ نزد و دیگر هم این برنامه تمام شد. به نظر من با توجه به طیف مخاطب این رادیو به نظر نمی رسد که تعداد زیادی با استفاده از رادیو این برنامه را گوش بدهند و اکثر دانشجویان یک کامپیوتر کیفی دارند و همه کارهایشان را با آن انجام می دهند و کمتر دانشجویی پیدا می شود که رادیو داشته باشد و گوش بدهد.
کافه رادیو ، یکی از نکات منفی اش هم این بوده که آن چنان یکپارچگی نداشته و اگر به برنامه‌ها و مجریانش دقت کنید شاهد تنوع بسیاری بودیم، بسیاری از مجریانش عوض شدند و برنامه‌هایش هم تغییر زیادی داشته، دیگر به سختی یک جوک پیدا می‌کنید که در برنامه‌هایشان گفته بشود. رادیویی که که در آن اول کلی برنامه‌ی طنز داشت.
در عوضش وب سایتشان را تا آن جا که می‌شده حرفه‌ای کار کرده‌اند، بر پایه‌ی وردپرس، با استفاده از پادپرس و حتی در آی‌تیونز هم کانال خاص خودشان را دارد. از فیدبرنر برای فیدهایشان استفاده می‌کنند و تاکنون ۱۰۳ تا شنونده‌ی فیدی دارند. تنها نکته‌ی منفی‌اش که این چند وقته مشاهده می‌شود این است که آمار سایتشان درست کار نمی‌کند و امروز که سری بهشان زدم نوشته بود حدود ۳۰ هزار بازدیدکننده داشته ولی آمار جزیی‌اش روزی ۴۵ تا ۱۰۰ تا را نمایش می‌داد. برای وبلاگ و یا وب سایت شخصی به نظر من آماری که همه ببینند چیز جالبیه و باعث می‌شود بقیه دستشان بیاد سایتت کجا هست و کیها بهش لینک دادند ولی سایتهای بزرگ معمولا اگر هم آمار دارند تنها برای خودشانه مثل بالاترین، دیگ و … شاید هم هنوز کوچیک می‌بینند خودشان را و یا قابلیت فنی‌اش را ندارند. چیزی که شبهه‌ی زنده پخش کردن را بیشتر دامن می‌زند. (عکسهای آماری ۱ و ۲ ) دیگر پادکستهای بحث شده در این نوشتار هم لینک آماری نداشتند.
البته این رادیو لینکهای خوبی دارد و تا این جا که من شنیدم تنها پادکستی بوده که رادیو زمانه باهاش صحبت داشته و در حقیقت برایش کلی تبلیغ کرده, آن هم نه هر کسی و نیک آهنگ کوثر توی یکی از برنامه هایش با گرداننده ی رادیو (+) به صحبت پرداخته بود. این رادیو / پادکست هم به گفته ی وبلاگ گرداننده اش(+) به عنوان بهترین وبلاگ گروهی دانشجویی در دانشگاه سایمون فریزر شناخته شده (+).
به نظر بنده کیفیت برنامه های این رادیو سیر نزولی داشته, می توانید در برنامه سی و پنجمشان ببینید که در آخر برنامه از یکی از برنامه های رادیو کالج پارک برای پر کردن برنامه اشان پر کردند و برنامه ی سو و ششمان هم که چیزی نبود جز صحبتهای مجری برنامه و چند آهنگ که دی جی گذاشت. (البته هنوز برنامه سی و ششم بعد از ۶ روز از پخشش روی سایت نرفته و اگر هم سایتشان با این برنامه به روز نشود چیز عجیبی نخواهد بود.)
البته نه این که پر کردن برنامه کار بدی باشد ولی مطمینا اگر برنامه ی قابل پخشی برای آن قسمت برنامه موجود بود مطمینا از برنامه های دیگر رادیو استفاده نمی کردند.

رادیو شمال ۵۳ رادیویی تازه کار است. ۳ تا برنامه‌اش را بیرون دادند و بر پایه وردپرسه. به نظرم اول راهند و هنوز زوده ازشان خورده گرفت که چرا از فیدبرنر و پادپرس استفاده نمی‌کنتد. برنامه‌هایشان بیشتر هماهنگ شده است (مانند کالج پارک و نه مانند کافه) و به صورت پادکست منتشر می‌کنند.
بیشتر برنامه‌هایشان تم محلی دارد که من کلی این را می‌پسندم با جو ادمونتون آشنا می‌شوی ولی همانطوری که تو یکی از کامنتهایم تو وب سایتشان گفتم باید یک کمی تغییر ایجاد کنند که کسانی که از ایران هم این برنامه‌ها را می‌شنوند خسته نشوند و دفعه دیگر هم سر بزنند بهشان.

خوبی رادیو شمال ۵۳ و کالج پارک اینه که هر دوتاشان کاملا پادکست هستند و دی جی می‌جی‌ای ندارند و برنامه‌ها بعد از نهایی شدن روی وب سایت می‌رود و به مانند رادیو کافه نیستند که برنامه‌ی زنده را با تعدادی تپق و ناهماهنگی‌های پیش آمده ضبط کنند و بعد به عنوان یک برنامه دست دوم روی اینترنت قرار بدهند. کارش یک کم سخت‌تره ولی کیفیت برنامه‌هایی که شنونده گوش می‌دهد بیشتر هست. صدای آرام پچ پچ این کار را بکن و آن کار را بکن و یا سوتی‌های برنامه‌ها را هیچ موقع نمی‌شنوید و از یک برنامه زیبا لذت می‌برید. فکر کنم رادیو جوان هم دی جی دارد ولی از بس تجربه دارند و کارشان بیشتر حرفه‌ای هست تا دانشجویی مشکلات کار دانشجویی را ندارد و کیفیت بهتری دارد نسبت به کافه رادیو.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کافه هر دو بخشی دارند به نام بخش خبری, با این تفاوت که بخش خبری کافه رادیو بیشتر بازگو کننده ی سرخط اخبار مهم روز و یا هفته (و نه به صورت کامل) هست, در صورتی که اخبار رادیو شمال ۵۳ بیشتر محلی هستند و اخباری را بازگو می کنند که هر جایی پیدا نمی کنید. اخباری که کافه رادیو ارایه می کند می شود به راحتی با مراجعه به یک سایت خبری به همه اش و حتی بهتر و کاملتر از لحاظ خبری دسترسی پیدا کرد.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک ویژگی‌اشان اینه که وقتی که یک بار کامنتی درباره مطلبی نوشتید کامنتهای بعدیتان به صورت اتوماتیک تایید می‌شود ولی کافه رادیو هر دفعه باید کامتنهایتان را تایید کند. این قابلیت رادیو کالج پارک و شمال ۵۳ به شنونده این قابلیت و اطمینان را می‌دهد که حتی اگر کامنتی هم بخواهید بگذارید که در راستای خواسته‌های گردانندگان رادیو نباشد، تایید و توسط دیگران شنیده خواهد شد و به نظر قسمت مهمی از یک فعالیت اینترنتی می‌آید.

چند وقتی هم هست که رادیو جوان را تک و توک گوش می‌دهم، رادیوی بدی نیست و زردترین (نشریه زرد چیست (از مازیار ناظمی) رادیوی ایرانی‌ای است که تا حالا شنیدم نه کاری به خیر و شر کسی دارد و سعی می‌کند تا آن‌جایی که می‌شود از برنامه‌هایش سود اقتصادی کسب کند. موزیک می‌توانید ازش بخرید و کلی بهش سود برسانید. برای اولین بار هم بلیط برنامه‌های لاس‌وگاس ایرانیان را که در ایام کریسمس اجرا می‌شود را به صورت اینترنتی به فروش گذاشته. جریان این مراسم اینه که کریسمس کسی نمی‌رود لاس‌وگاس (همه اعتقاد دارند که کریسمس زمانی برای صرف کردن با خانواده است)، برای همین ایرانیان هم از این فرصت استفاده می‌کنند و کنسرتهای بزرگی تو آن ایام تو لاس‌وگاس می‌گذارند و موقع کریسمس لاس‌وگاس فقط ایرانیه که می‌بینی. نمی‌دانم قبل از این که ایرانیها این برنامه‌ها را بگذارند، لاس وگاس درش را تعطیل می‌کرد یا چی ؟
به هر حال رادیو جوان اگر گوش بدهید خوبیش اینه که حداقل خسته نمی‌شوید و زیاد هم فسفر نمی‌خواهد بسوزانید برای درک برنامه‌هاش، تنها موزیکه که پخش می‌شود و شاید هم چند تا برنامه ساده.
این رادیو هم به وقت واشنگتن به صورت زنده پخش می‌شود آن هم بر روی اینترنت تنها. خوبیش اینه که به صورت زنده می‌توانید از طریق پیام‌بر ای او ال باهاشان تماس برخط بگیرید و ازشان درخواست آهنگ و این چیزها بکنید.
رادیو جوان خوبی اش اینه که آخر تکنولوژیه, تنها رادیویی هست که برنامه ی ویژه برای آی تونز و قابل نصب در آی فون و آی تاچ را دارد. چیزی که این روزها با همه گیر شدن استفاده از آی فون خیلی کاربردی خواهد بود.

اگر بخواهم به طور خلاصه رادیوهایی را که گوش می‌دهم امتیاز دهی کنم، این نتیجه حاصل می‌شود.

بار علمی :

1. رادیو کالج پارک
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ ( با اختلاف خیلی کم)
4. رادیو جوان

طراحی وب سایت

1. رادیو شمال ۵۳
2. کافه رادیو
3. رادیو جوان
4. رادیو کالج پارک

استفاده از تکنولوژی روز در وب سایت

1. کافه رادیو
2. رادیو جوان
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

درآمدزا بودن وب سایت

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک

تعامل وب سایتی

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. رادیو جوان
4. کافه رادیو

بازدیدکنندگان وب سایت (بنا به آمار منتشر شده از دوستان)

1. رادیو جوان
2. رادیو کالج پارک
3. کافه رادیو
4. رادیو شمال ۵۳

اگر وقت کافی ندارید و می خواهید با استفاده از رتبه بندی من, پادکستی گوش بدهید از این طبقه بندی استفاده کنید.
اگر حالش را دارید و می خواهید چیز یاد بگیرید :

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. کافه رادیو
4. رادیو جوان

اگر هم دوست دارید که وقتتان را بگذرانید و شاد باشید و خستگی در کنید :

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

تبلیغ تبلیغ، حتما گلچین را شنیدید، رادیو شیدا در حقیقت، چیز بدکی نیست، وقت کردید گوش بدهید.

تا حالا شده یک کاری را انجام بدهید و بعدا صدایش در آمده باشد و جالبترش هم این باشه که این کاری را که انجام داری می‌دهی کاری نیستش که تو اولین نفری بودی که انجامش دادی و به کسی که قبلا چنین کاری را کرده باشد گفته باشی (در این جا بخوانید ایمیل زده باشید) که این کاری که داری می‌کنی به نظر من اصلا کار جالبی نیست و به هیچ کجا نمی‌رسد و بعد از سالیان که شرایط عوض بشود و همه چی را وقتی که کنار هم بگذاری نه تنها به نظرت کار بدی نمی‌آید و بلکه کار زیبایی هم به نظرت می‌آید، وقتی که می‌بینی خیلی از کسانی که می‌دانی که کار دارند از زندگی‌اشان می‌گذرند و به راحتی برای چیزی وقت می‌گذارند که به قول اینجاییها بیشتر از منفعت توش فان داره (فان را سرگرمی بخوانید) و تو هم قانع می‌شوی که کاری که قراره انجام بشه کار بیهوده‌ای نیست و به اشتباه خودت پی می‌بری و می‌فهمی که مفید بودن کارها را نباید همیشه از یک منظر دید، امیدوارم شما هم ازش خوشتان بیاید .
کاری که کردیم صدایش از ۱۶ بهمن ۱۳۸۶ ساعت ۶ به وقت ونکوور و ساعت ۵:۳۰ صبح به وقت ایران در می‌آید، برای شنیدن صدایش می‌توانید موج اینترنتتان را روی کافه رادیو تنظیم کنید و ازش لذت ببرید.

سناریوی‌ اول :
خیلی وقت بود که نوشته‌هاش را می‌خواندم و همان‌طور هم که از نامش وبلاگش برمی‌آمد از آن وبلاگهایی بود که درباره‌ی یک موضوع خاص مطلب می‌نوشتند بود (و چون فکر می‌کردم که شاید یک روزی برای ادامه تحصیل راهی دیار غربت بشوم از خواندن این دسته وبلاگها که با پرداختن به شرایط زندگی در یک شهر دیگر آدم را آشنا می‌کند رو آورده بودم)، گذشت و گردش ایام آن گونه شد که ما هم گذرمان به ونکوور افتاد و با پویا آشنا شدم و کم کم فهمیدم ایشان شخص اول کلوب ایرانیان دانشگاه سایمون فریزر می‌باشند که این‌جا بهش می‌گویند پرزیدنت.

سناریوی دوم :
یکی از کسانی که بنده وبسیاری از شماها به کاریکاتورهایش خندیدم به ونکوور می‌آید و با جمعی از دوستان به بحث و گفتگو می‌نشیند، البته اکثر این دوستان دستی در وبلاگ داشته‌اند و می‌نویسند یکی از مهمترین کسانی هم که در آن روز با نیک آهنگ صحبت می‌کند شخص پرزیدنت می‌باشد. (برای دانش کامل در این باره می‌توانید این‌ را بخوانید) نیکی که از نحوه‌ی نوشتن و موضوع وبلاگ پرزینت آگاه می‌شود و از طرفی هم وقت زیادی هم نمی‌شده که از نوشتن در کلاغستون می‌گذشته برای همین به فکرش می‌زنه که شاید بشود به جذب پرزیدنت پرداخت.

سناریوی سوم :
و این گونه می‌شود که از این به بعد در رادیو زمانه بخشی با عنوان از ونکوور چه خبر با نویسندگی پرزیدنت وقت کلوب ایرانیان (پویا علاقه‌بند) ایجاد می‌شود و ما را هرچه بیشتر به زمانه خوانی وا می‌دارد.

راستی فکر می‌کنید این هم در بحث خریده شدن شرکتهای بزرگ شرکتهای کوچک را بگنجد، یعنی رادیو زمانه برای این‌که رقیبی در امر اطلاع رسانی از ونکوور نداشته باشد دست همکاری به سوی پرزیدنت دراز کرده است و او را به نوعی همکار خود کرده است ؟