شیدا

حتما تا حالا لینکهای روزانه را دیدید. سایتی ‌است که با استفاده از وردپرس درست شده است. این سایت به صورت اتوماتیک لینکهای محبوب من را جمع‌آوری می‌کند و در زیرآدرس sheida.com/links نمایش می‌دهد، درست حدس زدید، به کل یک وبلاگ جداست و تنها کارش هم اینه که لینکهایی را که من توی بالاترین، دیگ، دنباله، گوگل‌ریدر، خوشمزه و … تگ می‌کنم را در یک جا جمع می‌کند.
ایده‌ی این کار ابتدا با دیدن وبلاگهایی به ذهنم رسید که جعبه‌ی کوچولوی خوشمزه را استفاده می‌کردند و لینکهای روزانه‌ای را که تو دیلیشیز تگ می‌کردند را نمایش می‌داد و به خودم می‌گفتم کاش می‌شد که این کار را برای همه‌ی سایتهایی که ازشان برای ذخیره کردن لینکها استفاده می‌کنم بشود استفاده کرد.
حالا شدنی شده و خوبیش هم اینه که با کمک وردپرس و پلاگینهایش به راحتی می‌شود قابلیتهای بسیاری جدید را بهش اضافه کرد. مثلا توی لینکهایی که جمع شده در سایت لینکهای روزانه در پایینش لینکهای مرتبط را نمایش می‌دهد. (برای رعایت کپی راست اگر روی تیتر خبر کلیک کنید به سایت اصلی می‌روید و اگر روی + کنارش کلیک کنید به نسخه‌ی ذخیره شده‌اش در لینکهای روزانه راهنمایی خواهید شد.)
نکته خوب دیگرش هم اینه که اگر خیلی ناراحت حریم خصوصی‌اتان باشید و مثلا نخواهید کسی بفهمد که نام کاربری‌اتان در خوشمزه چیه، این تنها راهشه و به راحتی تنها آر اس اس خوشمزه‌اتان را (یا قسمتی ازش را، کاری که من می‌کنم) استفاده کنید و به راحتی لینکدونی داشته باشید بدون هیچ درد و خونریزی اضافه.

شما هم حتما تذکر پایین را دیده‌اید ؟ خیلی درخواست ساده‌ای به نظر می‌آید ولی اگر دقیق بهش فکر کنید بالاترین دارد به حریم شخصی من و تو وارد می‌شه و به خودش اجازه می‌دهد که کاربرانی را که رمز عبورشان یک سری عبارات خاص می‌باشد مجبور و وادار به عوض کردن آنها بکند.
معمولا دو راه برای استفاده از رمز عبور در وب سایتها وجود دارد یکی این که قبل از این که پسورد وارد دیتابیس سایت بشود Hash می‌شود (Hash روشی است که باعث می‌شود رمز عبور شما را کسی نتواند بخواند و تبدیل به یک سری عبارات خاص می‌کند و ویژگی‌اش اینه که برگشت‌پذیر نیست یعنی اگر کسی Hash شده‌ی رمز عبور شما را بداند احتمال به دست آوردن رمز اولیه نزدیک به صفر می‌باشد)، در این حالت دارنده‌ی سایت و مدیر سایت نیز نمی‌تواند حدس بزند که کدام رمز عبور Hash شده مثلا رمز عبور ۱۲۳ بوده است.
روش دیگر این است که رمز عبور را به صورت غیر Hashشده در دیتابیس سایت نگه داریم در این روش به راحتی می‌توان رمز عبور کاربر را خواند و اگر شما هم مثل من رمز عبور اکثر سایتهایی که استفاده می‌کنید یکی باشد، مدیر سایت بالاترین به راحتی می‌تواند با خواندن آن رمز عبور و رفتن به دیگر سایتها از حساب کاربری من در دیگر سایتها استفاده کند.

این چیزی است که بالاترین را باز به یک سایت تماما ایرانی تبدیل می‌کند، استفاده نکردن از روشهای درست نگهداری اطلاعات کاربران و لحن حرف زدن خصمانه با آنها : “باید رمز عبورتان را عوض کنید”.

پس نوشت : به دلیل توضیحات مدیر بالاترین (عزیز) قسمتی از متن، حذف شد

خیلی سخته برای کسی که همین ترم درس Data Privacy را پاس کرده باشه بیاد و بگه که هر لحظه داره چی‌ کار می‌کنه، برای کسی که می‌دانه که NetFlix تنها با استفاده از اطلاعات آماری‌ای که از امتیاز دادن کاربرانش به ویدیوهایی که دیدند به دست آورده، توانسته که با احتمال بالای ۸۰ درصد تشخیص بده که کدام کاربر (Anonymized) در دنیای واقعی کی هستش، حالا بیا و بگو که من دارم چی‌کار می‌کنم ! شاید ابتدا برایتان ایده‌ی جالبی باشه ولی می‌دانید چه اطلاعات با ارزشی را دارید به کسانی می‌دهید که به راحتی می‌توانند ازش پول بسازند،‌البته پول ساختن بد نیست ولی ارزش از دست دادن privacy را ندارد، حالا با خودتان از ما گفتن بود، بروید و بنویسید که چی کار می‌کنید.

البته من خودم توش دارم می‌نویسم ولی نمی‌گم که چی کار دارم می‌کنم به عنوان یک می‌نی پست دارم ازش استفاده می‌کنم، امکانی که وردپرس نداشت ولی با استفاده از این الان داره، اگر پستی کمتر از ۱۴۰ کاراکتر بشه آن جا می‌نویسم، البته این پست نباید یک لینک معمولی هم باشه وگرنه جز لینکدونی‌هایم (خوشمزه، گوگل ریدر، دیگ، استامبل) حساب می‌شه و نمی‌ره آن‌جا، برای همین هم نباید زیاد انتظار داشت که تویتر من تند و تند به روز بشه، به شما هم توصیه می‌کنم برای استفاده کردن ازش به فکر ایده‌های جدید باشید و نه به فکر آلوده کردن افراد دیگر و چیزهای دیگر.

اگر هم کسی از این ایده‌ی من خوشش آمد و نتوانست که راهش بندازه به من بگه تا کمکش کنم،‌ برای استفاده از توییتر به عنوان یک می‌نی پست.

اولا این که صفحه‌ی شخصی گوگل چند تا باگ داشتند که بنده یکی‌اشان را گرفتم ( مطلب در مورد ویستا بود آمده بود توضیحش را از کشته‌های عراق می‌داد ) می‌توانید این نوشته را در این آدرس ببینید.
دوما یک وبلاگ می‌خواهم بهتان معرفی کنم که زیاد هم کار درست نیست ولی چه کنم که اگر معرفی نکنم معلوم نیست بعدها چه بلایی سرم بیاید، وبلاگ یک غریق نجات است با نام LifeGuard که با اصرار بنده آمد و در وردپرس دات کام نویسندگی را شروع کرد وگرنه که قبلا در پرت و پلا آباد می‌نوشت (جایی بود که نمی‌شد به وبلاگش هم مستقیما لینک بدهی)، البته آغاز نوشتن است و حتما ایرادهایی دارد شما به بزرگی خودتان ببخشید.
سوما این که تا حالا شده از طریق اینترنت جایی دعوت بشوید، این هم از آثار فراتمدنی بشر است، روزی هم می‌شود از طریق اینترنت عروسی کنید، حالا کجایش را دیدید، روزی هم می‌شود از طریق اینترنت جشن سده را در کنار هم برگزار کنید.
البته سایتی که از طریق آن دعوت شدم evite هست و احتمالا تا چند روز دیگر هم گوگل صفحه‌ی مربوط به مهمانی دعوت شده‌ی ما را اگر ایندکس کند لینکش را این‌جا می‌گذارم وگر نه نباید privacy دیگران را از بین ببرم.
یادش به خیر زمانهایی که به مهمانی دعوت می‌شدیم و تلفن دعوت شدن به مهمانی کمتر از نیم ساعت امکان نداشت تمام شود، تا با تمام میهمانان از دور و از زبان صاحب مجلس آشنا نمی‌شدیم مگر می‌شد که دعوت را بپذیریم، تا تمام مراسم و تک تک تمهیدات آماده شده برای مراسم را نمی‌فهمیدیم نمی‌شد که به یک مهمانی برویم، حالا بیا و ببین چه شده، یک سایتی زده که پا شو بیا مهمانی فلانی، فلان ساعت،‌ فلان جا، این هم تلفن ( خدای نکرده مثل زنگ زدن منشی‌های دکترهای دندانپرشک روز قبل از رفتن به مطب می‌ماند )
چهارما هم این که بنده به همه توصیه می‌کنم فیلم دایی جان ناپلیون که به زحمت بر و بچس پرشین هاب روی اینترنت گذاشته شده را ببینند تا ببینند طنز امروزه‌ی زندگی ما چه چیزهایی کم دارد.
پنجما هم این که شیدا دات وردپرس دات کام هم یه هو از ۲ شد ۴، رنکش تو گوگل را می‌گم، البته شیدا هنوز که هنوزه سروری می‌کنه و ۵ مانده، می‌توانید پایین صفحه خودتان مشاهده کنید.