اسم خوانندهی کوچکی است که به تازگی شهرت بسیاری برای خودش به پا کرده. این شهرت هم به واسطهی برنامهای هستش که در انگلیس تهیه میشود و هر کسی میتواند درش شرکت کند. بینندگان این برنامه هستند که انتخاب میکنند چه کسی بهترین هست و به قولی چه کسی با Talent (استعداد) ترین شرکت کنندهی این دوره از مسابقات هستش. برای شرکت در برنامه هم چیز زیادی نمیخواهد بلد باشید و تنها باید یک روشی برای شاد کردن مردم بدانید. شاهین در این برنامه میخواند، به انگلیسی هم میخواند و حتی داوران این مسابقه هم به پا میخیزند و برایش دست میزنند. تنها همراهش هم در این مسابقات مادرش هست (مادری که ایرانی نیست) و مشخص هست که از ایرانی بودن تنها نامش را به یادگار برده.
حتی وقتی خودش با لهجهاش اسم و فامیلش را میگوید به سختی میشود فهمید که چی میگوید و به فارسی چی میشود. حالا خیلیها این را به عنوان یکی از با استعدادترین کودکان ایرانی ازش نام میبرند و اگر به فیلمهای ویدیویی که ازش رو یوتیوب هست نگاه کنید میبیند که عبارت iranian singer در همه آمده است. آخر کسی که تنها اسمش فارسی است و حتی نمیتواند به زبان مادری اسم خودش را درست تلفظ کند ایرانی نام نهادنش کار درستی است ؟ آیا اینها همهاش برای این نیست که با اعتباری که ایرانیان در دنیا دارند میخواهند از هر منفذی هم که شده استفاده کنند و به خودشان افتخار کنند تا شاید پیش دیگر ملیتها کم نیاورند ؟
این چند تا از ویدیوهایی است که در یوتیوب پیدا کردم از شاهین
حتما آرش را میشناسید، یکی از خوانندههای محبوب ایرانی، دارد چند روز دیگر به ونکوور میآید. جالبیش این هست که تبلیغات این برنامه را توی فروشگاههای ایرانی و یا کلوبهای ایرانی تا حالا مشاهده نکردم. معمولا وقتی یک برنامهای کنسرتی چیزی باشد؛ که معمولا هم کم نیست، از کنار هم مغازهی ایرانی که رد میشوی میبینی که کلی پوسترش را چسبانده و مثلا جامعهی ایرانیان کانادا (حالا نمیدانم این کانادا هست یا فقط استان بی سی) از چند ماه پیش برنامهی کنسرت اندی و بیژن مرتضوی را تبلیغ میکرد. در این تبلیغات (چیزی که اینجا بهش میگویند promotion) کلوبهای ایرانی مانند اس اف یو آی سی (+) ، یو بی سی پی سی (+) و کافه رادیو (+) (آنهایی هستند که من میشناسم) وظیفهی مهمی را بازی میکنند چون معمولا با قشر دانشجو سر و کار دارند و برای رساندن پیام مهم برگزاری مراسمها از آنها استفاده میشود و در عوض آنها هم اسپانسر برنامه میشوند و شاید هم تخفیفی برای دانشجویان بگیرند. اما جالبیش این بود که برای برنامهی آرش (+) از این کلوبها که در معمولا به تبلیغ برنامههای ایرانی در ونکوور اهتمام خاصی دارند، تبلیغی در بارهی این برنامه ازشان ندیدم. معمولا برنامههایی که هر کدام این کلوبها میگذارند توسط بقیه هم تبلیغ میشود و سعی میشود تا آن جایی که میشود همه ایرانیان با خبر بشوند ولی دربارهی آرش این گونه نبود. مثلا برنامه بعدیای که یو بی سی برگزار میکند، کنسرت زیبا شیرازی هست (اگر درست یادم باشد) و کافه رادیو هم بدجوری گیر داده به کیوسک (نوشتهی من دربارهی کیوسک) که باغ وحش جهانیاشان را میخواهند به ونکوور بیاورند و حتی بلیطهایی با تخفیف هم دارد که به هر کسی که به کافه رادیو گوش بدهد، بهشان میدهد. (نمونه : تبلیغ کنسرت زیبا شیرازی در کافه رادیو)
اینها را نگفتم که گله کنم که چرا این دوستان تبلیغی برای این بنده خدا نمیکنند، برایم جالب بود وقتی که بزرگان هنر ایران مانند شجریان و ابی و گوگوش و … وقتی برای اجرای کنسرت به ونکوور میآیند، این قدر تبلیغ میشود که گوشت را پر میکنند، یادمه همین کنسرت شجریان که رفتیم سالن پر هم نشده بود (قسمتی از کنسرت) . حالا این آرش بدون تبلیغ در حتی همین جامعهی کوچک ایرانی دارد میآید به ونکوور و هیچی نشده سری اول بلیتهای کنسرتش تمام شده و اگر بخواهید بروید و از نزدیک ببینیدش باید یک کمی سر کیسه را شل کنید و بیشتر خرج کنید. اگر درست یادم باشد چند وقت پیش سیاوش قمیشی آمده بود توی همین مکانی که آرش میخواهد برنامه اجرا کند و برنامه اجرا کرده بود و بلیطهایش نصف قیمت برنامهی آرش بود.
یک مقایسهای در طیف شنوندگان و دعوت شدگان به کنسرت کیوسک و آرش بکنید (در شبکهی فیس بوک) به راحتی تفاوت را متوجه میشوید.
اینها همه را گفتم که بگویم به این میگویند کار درست حرفهای و از آن مهمتر نتیجهاش شناساندن فرهنگ ایرانی. البته شاید نتوان اسم فرهنگ را برش گذاشت ولی به هر حال قسمتی از فرهنگمان هم همین آهنگهاست. فرهنگی که اینور آبیها چیزی ازش نمیدانند. آن فردی که با آهنگ آرش بدون فهمیدنش حال میکند مطمینا علاقهمند میشود که بفهمد این یارو دارد چی میگوید و شاید چند تا کلمه فارسی هم یاد بگیرد و چند خطی هم از فارسی برایش بخوانند و درک کند که ایرانیان فرهنگی غنیتر از چیزی هست که توی مخ بسیاری از جهانیان قرار دارد.
به هر حال کارش درسته. از آدرس وب سایتش معلومه کدام خوانندهی ایرانی را دیدید که آدرس به این باحالی و سر راستی داشته باشد، مطمینا کلی خرج همین آدرس کرده.
راستی گروه مستان هم دارد به ونکوور میآید و توی نورت ونکوور برنامه قراره که بگذارد، چیزی که شنیدیم مثل این که کارشان درسته و از طرفی هم هر جایی اجازه برنامه گذاشتن را بهشان نمیدهند (هر جایی یعنی کجا میتواند باشد) ، اگر دوست داشتید این یکی را هم تشریف ببرید و جای ما را هم خالی کنید.
یادمه دفعه اولی که از سایت دانشجویان ایرانی اس اف یو بازدید کردم، سایتی ساده بود که بسیاری از اطلاعاتی را که میخواستی نمایش میداد، تنها گیری که داشت این بود که به راحتی نمیشد آر اس اسش را بخوانی که آن هم با پیشنهاد بنده (+) درست شد و آر اس اس نوشتهها، عکسها و … هم در دسترس قرار داده شد.
نسخهی بعدی سایت اس اف یو آی سی هم بر پایهی وردپرس بود، که قابلیت بسیار زیادی را به کاربرانش میداد، سادهترینش گذاشتن کامنت بود (البته نسخه قبلی هم چنین گزینهای داشت) ولی سایت جدید اس اف یو آی سی به کل تعطیل است.
اول یک سری به سایتش بزنید بعد این نوشته را بخوانید.
اولا مثلا به این صفحه سر بزنید (http://new.sfuic.com/about.php) دلیل این که این صفحه پی اچ پی هستش را بنده نفهمیدم، کلا همهچیاش استاتیک (ایستا) هستش و اصلا نیازی به پی اچ پی احساس نمیشود. دوما معمولا صفحهی دربارهی ما معمولا حاوی اطلاعاتی دربارهی افراد هست و این که این گروه برای چی تشکیل شده و چی کار میکند و … ولی این صفحه بیشتر شبیه صفحهی پروفایل تو فیسبوک یا ارکات میآید.
سوما صفحهی ارتباط با ما را اگر نگاه کنید، دریغ از یک فرم سادهی اچ تی ام ال که بتواند یک ایمیل بفرستد. ایمیلی هم که در آنجا قرار دارد به صورت عکس (jpeg) هستش، یعنی جایی نیست که شما رویش کلیک کنید و مثلا outlook تان باز بشود یا تو جیمیل راحت بنویسید. دوستان فکر میکنند با این کار میتوانند جلوی اسپم را بگیرند. بعضی جاها هم از آدرس iranian[@]sfu.ca استفاده کردند. مطمین باشید اینقدر ایمیل پیداکنهای روی اینترنت پیشرفته شدهاند که به راحتی بتوانند بفهمند این آدرسی که نوشتید همان iranian@sfu.ca بوده،
پس بهتره اگر خیلی نگران اسپم هستید، زیرساختار ایمیلیاتان را عوض کنید و از پلتفرمهایی استفاده کنید که اسپم را بهتر تشخیص بدهند. اینها همه به کنار، خیلی ضایع است آدرس سایتت sfuic.com باشد و ایمیلش info@sfuic.com نباشد. اگر اصرار بر این است که از این ایمیل استفاده شود به نظر خیلی عاقلانهتر میرسد که آدرس وب سایتی چیزی مثل www.sfu.ca/~iranian باشد به جای آدرس فعلی.
اینها همه به کنار، این سایت برای دانشجویان ایرانی هست ولی به انگلیسی، اگر هدف گسترش فرهنگ و هنر ایرانی هستش بهتره اول از خودمان شروع کنیم همیشه و نه این که فقط بلد باشیم حرف بزنیم. اگر هم تنها هدف تفریح و سرگرمی است، زبان سایت چیز مهمی نیست و همین سایت هم بسیار خوب است.
این را هم ببینید “The new site is up and running. Thanks to the contributions of Ashkan Z. Deylami, and Kianoush Nesvaderani.” این جملهای از سایت هستش. اگر این نمونهی جمله بارز خود ستایی نباشد پس چیست ؟
اگر سورس صفحهی اصلی را هم مشاهده کنید میبینید که کل صفحات از table استفاده شده، چیزی که سالهاست دیگر تو ساختن وبسایتها استفاده نمیشود و سرعت لود (بالاگذاری) صفحات را بسیار کند میکند. حالا بماند که اصلا کلمه کلیدیای جز sfuic هم برای سایت تعریف نشد و برای فاصله دادن بین لینکها از استفاده کردهاند (کد اچ تی ام ال برای فاصله).
خیلی نکات دیگر هم هست که اگر بخواهم بگویم سر همه درد میآید مثل لینک ندادن به گروه موجود در فیسبوک، بودن اطلاعات بیشتر در فیسبوک دربارهی برنامههایشان، نداشتن یک آمارگیر، نداشتن قابلیت کامنت گذاشتن، ایندکس نشدن از گوگل و …
کار دانشجویی همیشه همین بوده، اگر توانستیم کاری را انجام بدهیم که یک کمی از تجربیات دوستان قبل از خودمان استفاده کنیم آن موقع هست که پیشرفت میکنیم؛ تفاوت بارز ایرانیان با بقیه.
اگر دوست داشتید میتوانید تاریخچهای از تغییرات سایت را در این آدرس ببینید.
عکسهای سایت اس اف یو آس سیای که میبینید به ترتیب قدمت در نوشتار آمده است. عکس جدیدتر بالاتر از دیگر عکسهاست و آخرین عکس قدیمیترین نسخهی ای سایتی که من دیدم هستش.
از وقتی که من به این سایت سر میزدم، تغییرات زیادی تو سایت ایرانیان اس اف یو دیدم، دست آنهایی که این کارها را کردند درد نکند، کسی اگر ازشان تشکر نمیکند ما به عنوان یکی از بچههایی که آنجا درس میخوانیم تشکر میکنیم، معمولا این تشکرها بعد از این که دورهی کار افراد تمام میشود انجام میشود، ولی از شواهدی که برمیآید وبمستر بچههای اس اف یو آی سی دیگر قادر به ادامه همکاری نیستش. این را میتوانید از آخرین پستی که تو سایتشان آمده ببینید، نوشتهی فردی است با نام mmoezi در صورتی که قبلیها نوشتهی SFU Iranian Club بوده. نوشتهی آخر دسته بندی شده در قسمت uncategorized هست در صورتی که از وبمستر قبلی بعید بود پستی را پست کند و در یک دستهبندی مناسب نگذارد، آن هم با فونت بزرگ و آبی وسط صفحه، و حتی یادش برود برای مطلبش یک title مناسب انتخاب کند جوری که وقتی که توی فید وبسایت میبینید (در سمت چپ سایت هم میتوانید ببینید با عنوان در ونکوور چه میگذرد) عنوان untitled داشته باشد. اولین پستم درباره سایت اس اف یو آی سی را خوب یادمه، کلی ازش ایراد گرفته بودم و یادمه بعد از نوشتههای من بود که فید آر اس اس به سایت اضافه شد و از آن موقع بود که بوی تحول به مشام میرسید، امروز که سایت اس اف یو آی سی را میبینم میتوانم بهش به عنوان یک دانشجوی ایرانی اس اف یو ببالم (حالا شاید افتخار نکنم ولی بالیدن را میکنم) سایتی که بر پایهی وردپرس راهاندازی شده، فارسیسازی شده، گالری باحالش هم میتواند کلی به ملت حال بده و عکسهایشان را ببینند که به نظر من یکی از بهترین گالریهای موجوده.
امیدوارم باز هم با عوض شدن وبمستر سایت شاهد تحولات عظیمتری تو سایت باشیم، شاید آدم بعدی که بیاد سایت را وب ۲.۰ ای بکند و همه دوستان ایرانی اس اف یویی خودشان را پیدا کنند و پروفایل بسازند و بعدش هم کلی ازش سود ببرند. شاید هم پلتفرمی بتوان راه انداخت برای همهی دانشگاههای خارجی و داخلی که کاربران را به هم مرتبط کند.
مشکلات زیادی جلوی پای دانشجویان ایرانی اس اف یو هستش، البته دربارهی سایت، چون هنوز اگر به whois سایت نگاه کنید میتوانید متوجه شوید که سایت هنوز در دست یکی از اولین بنیانگذارانش هست و هر موقع که اراده کند میتواند دی ان اسهای سایت را عوض کند و به هر نحوی که خواست ازش استفاده کند. مشکلی که به راحتی هم حل شدنی نیست و ممکن است روزی همهی اطلاعات و زحمات دوستانی را که روی سایت کار کردند را به باد بدهد.
راستی فکر نکنم وبمستر قبلی تجربهی نزدیک به ۱۰۰۰ بازدید در یک روز از سایتهای تحت فرماندهیاش داشته باشد، چیزی که شاید یک روزی در رزومهاش بهش افتخار کند (:-D). حداقل سایت جوری طراحی شده بود که زیر این همه (:-O) بار پایین نیاید. (عکسش را آن پایین میگذارم که ببینید)
به هر حال برای نفر بعدی که هنوز نمیدانیم کیست هم امید موفقیت داریم و امیدوارم قبلا این پستهای من را دربارهی اس اف یو آی سی بخواند که بداند از چی به چی رسیده و برایش روزانه حداقل ۱۰۰۰ بازدید کننده آرزومندیم.
پرزیدنتها میآیند و میروند ولی تنها چیزی که ازشان باقی میماند یادشان است.
دیروز یک پرزیدنت جای خودش را به دیگر پرزیدنت کلوب ایرانیاناس اف یو داد، پرزیدنتی که زیاد افتخار همکاری باهاش را نداشتم ولی تا همان قدری که میشناختمش میدانم که پرزیدنت بدون تو کلوب ایرانیان خیلی سرد خواهد بود.
دوستی که آشناییمان نه به خاطر پرزیدنت بودنش شروع شد و نه به خاطر همکلاس بودنمان و نه به خاطر یک فعالیت، و تنها به خاطر یک ایدهی مشترک و نوشتههایی دوست داشتنی.
دوستی که اولین بار دیدارمان اصلا ندانست من کی هستم، فکر نکنم از این گونه انسانها در دنیا زیاد پیدا شوند و مطمینم که کلوب ایرانیان یکی از بهترین یارهایش را از دست داده و امیدوارم که همیشه موفق باشه.
یادم نمیرود اولین بار که جلسهی ایرانیان دانشگاه اس اف یو را شرکت کردم یاد جوگیریهای خودمان موقع دانشجو بودن و شرکت در انجمن علمی دانشکده و دانشگاهمان افتادم، حس خوبیه همه با هم یک کاری میکنند ولی بدیش هم اینه که هر کسی نظری دارد و بدتر این که هر کسی از وارد شدن به این انجمنها یک هدف خاص خود را.
پرزیدنت جدید بدون هیچ رقیبی انتخاب شد، شما بگویید این هم شد رقابت، حداقل یکی را میآوردید که در حد خودتان نبود و با آن رقابت میکردید و میبردید، نایب رییس هم همینگونه انتخاب شد، خودتان دموکراسی ایرانی در این ور آب را هم ببینید، بنده خودم هم که رای دادم دو تا رای دادم، چون نه ثبت نامی بود، نه حتی برگههای رای شماره داشت که بتوانند بشمارند چند نفر رای دادند.
حالا اینها همه به کنار، کم لطفی بسیاری کرد پرزیدنت جدید کلوب ایرانیان اس اف یو ( که از قبل میدانست انتخاب میشه) یک تشکر از کسانی که آمدند و رای دادند و از همه مهمتر از پرزیدنت قبلی هم تشکری نکرد، کاری را که یکی از دانشجویان انجام داد و چه بهتر بود که از طرف پرزیدنت انجام میشد.
به هر حال همیشه کار گروهی ایرانیان یک چیزیش میلنگه، این یکی همه چیش میلنگید.
دو نکته، فکر کنم ایشان دومین نفری بودند که در وبلاگم افتخار معرفیاشان را داشتم، اگر گفتید اولیش کی بوده ؟
دوم هم این که ایشان زیاد از پرزیدنت نام گرفتن هم خوشش نمیآمد ولی چه کنیم که لقبیه که بهش میآید و راحت نیست چیز دیگر صداش کردن.
یکی از مشکلاتی که به هنگام آمدن اینجا پیدا کرده بودم این بود که هر کامپیوتری فارسی نداشت و برای همین میبایست از یک سری کامپیوترهای خاص فارسی بنویسم (خوب مسلما اجازه نصب کیبورد فارسی را هم نداشتم روی آن کامپیوترها وگرنه این یکی را بلدم). ولی با استفاده از Iranian Keyboard دیگر مشکلی نخواهید داشت، این اسکریپت برای greasemonkey نوشته شده است که آن هم تنها در محیط فایرفاکس کار میکند، برای همین اگر روی کامپیوتری خواستید فارسی بنویسید و امکان تغییر کیبورد را به دلایل امنیتی نداشتید میتوانید با نصب فایرفاکس از اینجا و سپس نصب greasemonkey از اینجا و سپس رفتن به این صفحه و انتخاب گزینهی install this script کیبورد دوزبانهی راحتی داشته باشید.
تنها بدی این اسکریپت اینه که با کلیدهای Alt + Ctrl فعال و غیر فعال میشود و نه به صورت از پیش تعیین شده با Atl + Left Shift و این ویژگیاش باعث میشد که تا یک مدتی من فکر کنم که اسکریپت کار نمیکنه، یک بدی دیگر هم داره که اگر یادتان رفته باشد که با استفاده از سیستم عامل کیبورد خود را تغییر داده باشید یا این اسکریپت با زدن کلید برای دیگر روش و فعال کردن زبان بیچارهای میشوید که نگو، پس بهتره که اگر از این خوشتان آمد یا از این استفاده کنید برای تغییر زبان و یا از خود ویندوز، من که به شخصه از ویندوز استفاده میکنم چون هنوز با Microsoft Office کارهایم را می کنم ولی روزی که تمام داکیومنتهایم را بخواهم بر خط ویرایش کنم، دیگر نیازی به کیبورد ویندوز نخواهد بود.
یادم رفت هم بگویم که به نظرم اصلا هم اسمش خوب انتخاب نشده یا میبایست Farsi Keyboard باشه یا Persian Keyboad ولی اسمی که انتخاب شده هست Iranian Keyboard مثلا برای من که خواستم بار دوم پیدایش کنم با جستجوی Farsi و Persian به جایی نرسیدم و فکر نکنم کسی هم برای جستجوی نوشتن فارسی Iranian را مدنظر قرار بدهد.
راستی امروز هم تولد زرتشت بود و اگر درست یادم باشه بهش میگفتند نوروز کوچک، پس نوروز کوچکتان هم مبارک.
اینی که میبینید اولین برنامهای است که تو اس اف یو برگزار میشه و من میخوام شرکت کنم، نمیدانم سیمین غانم همانی هست که من فکر میکنم یا خودشه ؟
احتمالا خودش باید باشه و فردا حال من هم خوب بشه، چون اینجا نوشته حال همه اینها خوبه
