این هم از کامپیوتر ما، همانی است که در ایران باهاش کار می‌کردم همه‌چیزش را با خودم آوردم این‌جا و فقط کیسش را نیاوردم که آن را هم از یک مغازه‌ی ایرانی در Lonsdale در ونکوور خریدم و الان هم با وصل شدن به یک اینترنت پر سرعت دارم حالش را می‌برم، البته از همه‌چیز بیشتر حال کردن استفاده از ویزا کارت این‌جا هست که یکی به اسم خودم گرفتم و از این به بعد domain و هاستهایم را خودم از روی اینترنت به راحتی تهیه می‌کنم و دیگر لازم نیست که منت این ایرانی‌ها را بکشم، برای هر کسی هم که از ایران بخواهد می‌توانم این کار را بکنم که دیگر راحت باشید و از دست ispهای ایرانی راحت بشوید.

راستی این جا همه‌چیز هم آزاده هم فلیکر، هم اورکات و … اولین کاری هم که کردم یک عکس از هواپیمایمان را گذاشتم تو فلیکر، شما هم می‌توانید ببینیدش، فقط بدیش اینه که این‌جا، جام جهانی تعطیله و برای دیدن بازی ایران با مکزیک روز یک شنبه باید برویم دانشگاه sfu و از روی پرده تماشا کنیم.

درست یادم نیست وبه خاطر نمی‌آورم اسمش چی بود ولی شریفی تویش داشت، فکر کنم محمد شریفیان بود، پسر تیزی بود البته در مواردی که خودش به آن علاقه داشت که چون از قضا مواردی را شامل می‌شد که من هم به آنها علاقه داشتم، کامپیوتر، اینترنت، CD (تعجت نکنید آن موقع بحث داغی بود) و … بسیار با هم تعامل داشتیم، تازه بچه محلمان هم بود و او اولین نفری بود که داد کشید و فریاد صعود ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ را در فرانسه سر داد، همه‌امان در کنار اکبر بی‌خطر ( زریسفی عزیز) در سالن دبیرستان البرز بازی تیم ایران مقابل استرالیا را می‌دیدم، وقتی ۲ گل خورده بودند کسی باور نمی‌کرد که ایران به جام جهانی بره ولی رفتیم، همه داشتیم از یک تلویزیون کوچک بازی را می‌دیدم و محمد از رادیو گوش می‌کرد و برای همین جلوتر از ما گل دوم را فهمید وقتی هوار کشید همه نگاهش کردند ولی ۳۰ ثانیه بعد همه سالن روی هوا بودند.
یادمان نمی‌رود شادی مردم را، پایکوبی آنها را در آن زمان فردا نیز به امید خدا خاطرات ۸ سال پیش را زنده خواهیم کرد، این دفعه ورزشکاران درکشورند و آنها نیز خود صاحب مجلسند و ما مهمانشان.
۸ سال پیش هم در همین اوقات بود که انسانهای بالغ آن روز به پای صندوقهای رای رفتند و ریاست جمهوری ایران خود را انتخاب کردند و آن موقع ما حسرت به دل ماندیم که نمی‌توانیم نقشی در دوم خرداد داشته باشیم.
۸ سال پیش برای من به یاد آورنده‌‌ی چشیدن طعم تلخ دوری بود، طعم تلخی که پس از سالیان دراز شیرین گر نشده است، تلخ نیز دیگر نمی‌نماید و اکنون بنا بر شرایط من
باز هم تکرار خواهد شد.
فکر می‌کنید ۸ سال دیگر کجا باشیم و چه می‌کنیم، اصلا آن موقع به یادمان می‌آید که ۸ سال از نوشتن این مطلب می‌گذرد ؟

و قانون من، که از این به بعد با نام قانون شاهین از آن نام ببرید:
هر ۸ سال زندگی انسان تکرار می‌شود و تنها ظرف آن عوض می‌شود.

You may not see some important things in your life, some of those that seems to you to the least importance but after a while by watching them you will be so glad of what you’ve done before. I, say this because of some statistics I saw on my site.Something unbelievable for me, such as being read one of my poems about 110 times, this will be a great number if you consider at most only a link of it appears on my home page or about 20000 viewers of my site for less than one year, I know comparing to some other sites it isn’t so great, but consider that it is a homepage and not going to concentrate on any special topics.
I’m sorry for ourselves ,as Iranian internet users, since now with “pars online”, one of the greatest ISPs in Iran, you can not access to www.orkut.com, www.hi5.com and the most terrible one you can’t access www.blogrolling.com , one that makes blogs linking together become easier, www.geocities.com and so on. Not only the huge amount of money spending for filtering web sites, but also great amount of dissatisfaction for Iranian internet users because of less internet speed and more time spending for internet.
ادامه‌ی نوشته »

آیا تا حالا خودتان را در آینه دیده اید ؟
سایت محبوبتان را چطور ؟
سایت شیدا را چطور ، این لینک را بزنید ، سایت شیدا را در آینه برای شما می‌آورد ، جالبه نه ؟
سایتهای دیگر را هم می‌توانید در آینه مشاهده نمایید .
آدرس سایت خود را تایپ کنید و در انتها .mirror.sytes.org را بزنید مثلا برای یاهو می‌شود http://www.yahoo.com.mirror.sytes.org و سایت خود را در آینه اینترنتی مشاهده کنید.

فکر می‌کنید این‌گونه سیاحت در اینترنت جالب باشد ؟ می‌توانید نظرات خود را با http://mirror.sytes.org در میان بگذارید .

ادامه‌ی نوشته »