خیلی با خودم کلنجار رفتم که ببینم اگر بخواهم انگلیسی هم متنی بنویسم در همینوبلاگ بنویسم یا مثل بعضی دیگر (‌ از جملهخودم ) در یک وبلاگ دیگر و به چند زبان بنویسم، یادمه آن اوایل هم یک بحثی با مانی داشتم که او نظرش این بود که وبلاگ باید برای یک زبان خاص باشد و نه برای چند زبانی، از طرفی نظر من هم این است که وبلاگ بیان کننده‌ی نظرات شماست، بنابراین مهم نیست که به چه زبانی بنویسید ( حتی اگر به زبان ریاضی هم بنویسید مهم این است که شما نوشته‌اید و بیان کننده‌ی نظرات شماست )‌ از طرفی دو وبلاگ داشتن برای دو زبان به این جا می‌انجامد که شما در اول هر پستتان یا اولوبلاگتان لینکی از آن یکیوبلاگ را می‌گذارید و می‌گویید در آن یکیوبلاگ این را نوشتم.
حالا چرا این دوباره به ذهنم رسید، این بود که اولین بار که دردیگ یک لینک ثبت کردم ( حدود یک سال پیش فکر کنم بود ) همه بهم فوهش دادند که ما که نمی‌فهمیم چی می‌نویسی ولی دیروز با لینک دادن به مطلبی درباره‌یافزایش حجم رایت یک سی دی تا ۹۰۰ مگابایت، توانستم تجربه‌ام را در حدود ۲۰۰ نفر بخوانند و ۹ نفر هم بهش رای دادند که برایم بسیار جالب بود، بحثم این نیست که یک وب سایت آمده با نام بالاترین و از آن استفاده کنم بحثم اینه که شما اگر به انگلیسی بنویسید تعداد بیشتری می‌توانند از نظرات شما استفاده کنند ولی بعضی مطالب هم هست که تنها برای ایرانیان کاربرد دارد و نمی‌توان انتظار داشت که جهانیان از آن استفاده کنند و اولویت با نوشتن به زبان مادری است. حال شما اگر جای من بودید و می‌خواستید تصمیم بگیرید یک وبلاگدیگر می‌زدید و همه‌اش انگلیسی می‌نوشتید و اگر مطلبی جالبی بود یک بار به انگلیسی می‌نوشتید و یک بار به فارسی، یا همه را در یک وبلاگ و با یک نام.

راستی اگر همه را در یک وبلاگ بنویسم تکلیف دو در دو چی می‌شه باید من را به با دو در دوی فارسی از اینترنت جمع می‌کنه (‌ مطالبم را )‌ یا با دو در دوی انگلیسی ؟ شاید هم به خاطر ما یک سرویس دو زبانه راه انداخت ؟

نه خداییش تا حالا سایت به این باحالی دیده بودید ؟‌
هر ۳ روز یک بار هاستش را عوض کنه، هر دو روز یک بار اسمش را عوض کنه و هر ساعت هم محتوایش را ما باز هم تغییرات داشتیم در شیدا، تغییراتی اساسی که مسببش هم استفاده از این وردپرس جیگر برای استفاده در اشوزرتشت دات کام بود زیبایی‌اش هم این بود که خودش از sheidaei.blogspot.com وب نوشته‌های قبلی من را import کرد البته یک سری مشکل هم داشته و مثلا برای خواندن متن‌های فارسی و انگلیسی باید یک تگ align=right خودتان اضافه کنید، البته بنده سعی می‌کنم که این را کم کم درست کنم.

جای همه‌اتان empty این هفته یک امتحان بین المللی دادیم که گویند از ایادی آمریکا در آن دست داشته‌اند و برای گرفتن نتیجه‌ی آن به سختی فراوان باید شماره تلفن ایادی کفر را گرفته و به زبان نکبت‌بار انگلیسی نمره‌ی خود را بعد از یک ماه (دقیقا) بفهمیم، و اما در راستای این امتحان و آماده‌سازی نسل جوان برای مقابله با تهدیدات دشمنان و خالی کردن دانشگاه‌های آنها از دانشجویان خارجی و جایگزین کردن با دانشجویان وطنی توصیه می‌شود برای امتحانی به این سنگینی که از زیر آن هر که سربلند بیرون بیاید باید بداند که دیگرانی که اصلا امتحان ندادند بسیار سربلندتر بو‌ده‌اند برای این که حتی ایمانشان را به یک امتحان قلابی نفروختند و آن را نگاه‌ داشته‌اند که شاید به قیمت بالاتری بفروشند.

امتحان Test Of English as a Forieng Language یا همان TOEFL خودمان و نحوه‌ی آمادگی برای آن :

در ابتدا فکر می‌کنید که با خواندن تعدادی reading می‌توانید به راحتی reading ها را خوانده و پاسخ داده و یا با گوش دادن تعدادی listening به عنوان sample می‌بینید که وه چه درصدهایی همه نزدیک صد و با خواندن گرامرهایش متوجه می‌شوید که به راحتی به John گفته Her و خوب غلط است ولی وقتی سر جلسه می‌روی می‌بینی که به راحتی اشتباه می‌کردی و تستهای reading را یک خانم با کلاس و احتمالا بی حجاب ( ما که ندیدیمش ولی از حرف زدنش این جوری به نظر می‌آمد ) به عنوان Listening می‌خواند و می‌مانی که برای این عمل چه نتیجه‌ای می‌توان گرفت که چرا چیزهایی که در reading باید بیاید را حالا دارند می‌خوانند، ولی خوشحال می‌شوی که آخ جون readingها را به راحتی خواهم زد، وسطهایش هم یادت می‌آید که ۲ تا جای خالی هست که می‌توانی بزنی و بگویی که امتحانت را صحیح نکنند که خیلی وسوسه‌انگیز می‌شوند برایت. به گرامرها هم که می‌رسی می‌بینی ای بابا یا همه‌ی گرامر انگلیسی عوض شده یا این‌که اینها همه اش درست هستند، به هر چی برگزارکننده امتحان هست فوهش می‌دهی که من آمدم امتحان بدهم و نه آموزش اینها را که خودم بلدم که ولی سکوت را باید رعایت کنی تا حداقل صدای ایرانیان را بشنوند در سکوت.
ای بابا، این هم از ریدینگ که به معنای واقعی کلمه به حقیقت می‌پیوندد، هرچه فکر می‌کنی که آن listeningها چی‌ بود که این readingها قرار بود همان باشند یادت نمی‌آید، تازه وسط کار یادت می‌آید که موضوع writingات نشان دادن importance گروهها و احزاب در زندگی روزمره انسانها بوده، آخرش قیافه‌ات جالب می‌شود و باعث می‌شود به زندگی امید پیدا کنی و زیر لب زمزمه کنی تا زندگی هست امتحان باید داد. ( آن هم از نوع تافلش )
و اما توصیه‌ی من : چون این امتحان به مانند کنکور سراسری به روی نمودار می‌رود اصلای جای نگرانی نیست و شمایی (به مانند خودم را گویم) که با این شاهکار از امتحان سرفراز به بیرون تشریف آورده‌اید باعث شادی دل دیگرانی شدید که آنها از شما بهتر عمل کرده اند و ترازشان در مقایسه با شما بهتر شده و همین هم غنیمت است.