۷ سال پیش چنین روزی ما جشن تولد دوستی را جشن می‌گرفتیم که خودش هم بعد از یک سال راهی دیار غربت شد و در کانادا دانشجو شد و نماند که در ایران دانشجو شود، دانشجویی که پس از ۶ سال به ایران برگشته و تولدش را در ایران جشن می‌گیرد (البته که جای ما را خالی می‌کند حتما)، تولدی که با خاطره‌ی ۱۸ تیر عجین شد و هربار که می‌خواهیم تولد او را تبریک بگوییم، یاد پل گیشا و چهارراه امیرآباد می‌افتیم که هنگام برگشت از جشنش دیدیم، تا آن زمان این همه نیروی امنیتی من ندیده بودم، البته آن موقع هم من دانشجو نشده بودم و چیزی از دانشگاه نمی‌دانستم، الانش هم چیز زیادی نمی‌دانم، آن شب فکر نمی‌کردم اتفاقی در حال رخ دادن باشد که تا سده‌ها ازش یاد کنند، آثارش در همه‌جای دنیا پراکنده شود، منظورم دانشجویان فراری‌ای است که از ایران فرار کردند و الان در ترکیه، دوبی، کانادا، آمریکا و … زندگی می‌کنند، اتفاقات می‌آیند و می‌روند و تنها ماییم که نظاره‌گر آنهاییم.
در ونکوور نشریات ایرانی زیاد است و تعدادی از آنها هم به چاپ نامه‌های دانشجویان آن زمان پرداخته‌اند، دانشجویانی که دیگر در کشور خود حق زندگی ندارند و آواره‌اند، این مطلب هم بهانه‌اش نامه‌ی یکی از آن دانشجویان بود تا از آن واقعه‌ی دلخراش یادی کرده باشیم و البته تولد دوستم، سپندار، را هم تبریک گفته باشم.

اگه یادتان باشه تو پست قبلی گفته بودم که از صفحه‌ی شخصی گوگلتان استفاده کنید در کنار گوگل ریدر، الان هم همین را می‌گویم ولی این نکته را هم اضافه کنم که از گوگل ریدر برای rss هایی استفاده کنید که یک description ای هم داشته باشند وگر یک لینک خالی هستند به یک مطلب به راحتی می‌توانید آن را در گوگل (صفحه‌ی شخصی) اضافه نمایید.فلیکر ما هم باز راه افتاد و اینها همه‌اش به خاطر پشتیبانی عالی flickr و در کنارش yahoo بود،‌ من که فکر نمی‌کردم بتوانند مشکلم را حل کنند و یک ایمیل به آنها زدم و مشکل را توضیح دادم، انصافا هم خیلی با حوصله بودند چون شاید ۵ بار من ایمیل زدم تا آخر درست شد،‌الان هم می‌توانید ببینید Photo.sheida.com را در آدرس http://www.flickr.com/photos/sheida برایم هم خوب بود و هم جالب چون باعث شد با سر زدن به این آدرس http://www.flickr.com/photos/fariba_p/90142106 مشاهده کنم که در دوبی تیاترهای ایرانی،‌ آن هم با حجاب برگزار می‌شود، فکرشان به کجا رسیده که تیاتر هم بردن دوبی.