شیدا

خسته شدم از بس که مقالات ترجمه شده در وبلاگستان فارسی دیدم، شما نشدید ؟ هی می‌خوانی و می‌بینی که یکی مقاله نوشته ترجمه مقالات دیگران هستش.
اگر شما هم می‌خواهید به جمع مترجمان وبلاگ فارسی بپیوندید من خیلی پیشنهادهای خوبی برایتان دارم، می‌توانید این روشهایی را که می‌گویم دنبال کنید و تضمینی در کمترین زمان ممکن معروف شوید و به شما هم آی تی نویس نام بدهند.
لازمه‌ی کارتان یک آر اس اس خوان هستش که بهتره که از گوگل ریدر استفاده کنید (اگر می‌خواهید به قدرتش پی ببرید کافیه پست روبو را درباره‌ی استفاده از گوگل ریدر به عنوان بک بون دودردو بخوانید)
بعد از آن هم نیاز به یک کم وقت دارید که آن هم برای خیلی از ما چیز زیاد سختی نیست پیدا کردنش.
یک کمی هم زبان انگلیسی بلد باشید بهتره وگرنه بدون آن هم می‌توانید پر یبننده بشوید خیلی از مطالب منتشر شده یا ویدیو هستند یا عکس یا این‌قدر ساده نوشته شده‌اند که می‌توان با استفاده از دیکشنری‌های آنلاین هم آنها را خواند.
حالا کافیه که چند تا وبلاگ معروف انگلیسی را (در هر زمینه‌ای که دوست دارید) به گوگل ریدرتان اضافه کنید، بعضی از این وبلاگهای این‌قدر مطلب منتشر می‌کنند که حتی وقت خواندن همه‌اشان را هم نمی‌کنید، برای همین نگران رقیب نباشید، چون این‌قدر مطلب برای ترجمه هست که مطمینا یکی از مطالب شما اولین مطلب به زبان فارسی از منبع خواهد بود. ( یکی از منابع مهمش وبلاگهایی مانند وبلاگ تک کرانچ هستش، اگر در پیدا کردن منبع مشکل داشتید با خود من تماس بگیرید. )
اگر این کار را هم نمی‌خواهید بکنید کار راحت ترش اینه که هر روز به digg سر بزنید و مطالب مهم آنجا و به روزش را برای ترجمه انتخاب کنید مطمین باشید که مطالب دیگ تکراری نیستند.
حالا کافیه یک حساب کاربری در بالاترین، صبحانه، بلاگ نیوز، تودی لینک و … داشته باشید تا نوشته‌ی خود را تبلیغ کنید، مطمین باشید با این روش هم انگلیسی‌اتان قوی می‌شود، هم این که در دنیای مجازی برای خود نامی دست و پا می‌کنید و هم این که …

این بالاترین هم کرمی شده که به هر کی که معرفی‌اش می‌کنم اولش خیلی خوشش می‌آید: البته یک سری مشکلاتی داره که گفتم این‌جا بگم بد نباشه، اولا این که چند نفری هستن که وقتی ببینی پای هر لینکی نظر می‌دن و خوب مسلمه که اینها برای بالاترین خیلی ارزش قایل باشند و برایش احترام زیادی می‌گذارند، از طرفی هم همین عده کسانی هستند که به نحوی ایجاد کنندگان سایت هستند و برایشان ادامه‌ی فعالیت سایت مهمه، از هیچ چیزی هم کم نمی‌آورند از چک و چونه زدن با مشتری و … البته که خوبه که کسی که سایتی را برپا می‌کنه بیاد و ادامه کارش را بگیره ولی وقتی که بالاترین نظرش اینه که همه بنویسن و همه بخوانن ( که اگه این‌جوری نباشه که خوب از این دست سایتا زیاده ونیاز به سایت جدیدی نیست )، پس این همه هم باید یک جوری مساوی باشند، نه این که کسانی که مسیول سایتند برای همه مطالب بتوانند نظر بدهند و رای بدهند و بقیه تنها ( تا امروز ) روزی ۴ رای منفی بدهند.
از طرفی هم اگر بخواهیم با دیگ مقایسه‌اش بکنیم به نظر من هنوز هم این همان دیگ ملی است که بوده و نتوانسته ایده‌ی دیگ اصلی را پیاده کنه و بیشتر محلی شده برای اطلاع رسانی در جامعه‌ای که ۹۰ درصد جستجوها برای مطالب سانسور شده‌ی مملکت است ( می‌توانید این پست من را ببینید و نگاهی به ۱۰ لینک برتر بالاترین بندازید ) از طرفی من فکر نمی‌کنم ایرانیها آن‌قدر همت داشته باشند که بیایند و در بالاترین مطلبی پست کنند، خیلی از آنها که می‌نویسند جایی می‌نویسند که امکان قرار دادن لینک به بالاترین را ندارد و از طرف مسیولین بالاترین هم تهدید به ندادن لینک به وبلاگ و یا سایت خود شده‌اند ( مانند بنده ) پس بهتر است کمی در این مورد تامل کرد و مطلب کمانگیر را که بالاترین را ازصبحانه هم بالاتر دانسته کمی با دیده‌ی تردید بنگریم.
بالاترین اول راهشه، باید بهش کمک کرد ولی ضرر را از هرجا بگیری فایده‌ است، و آخرش هم تبدیل می‌شه به جایی مانند صبحانه، هفتان، بلاگ نیوز، دو در دو، البته همه‌ی اینها با هم فرق می‌کنند ولی همه‌اشان به هر کسی اجازه لینک دادن را نمی‌دهند و من از همه‌اشان با بلاگ نیوز بیشتر حال می‌کنم.

خیلی با خودم کلنجار رفتم که ببینم اگر بخواهم انگلیسی هم متنی بنویسم در همینوبلاگ بنویسم یا مثل بعضی دیگر (‌ از جملهخودم ) در یک وبلاگ دیگر و به چند زبان بنویسم، یادمه آن اوایل هم یک بحثی با مانی داشتم که او نظرش این بود که وبلاگ باید برای یک زبان خاص باشد و نه برای چند زبانی، از طرفی نظر من هم این است که وبلاگ بیان کننده‌ی نظرات شماست، بنابراین مهم نیست که به چه زبانی بنویسید ( حتی اگر به زبان ریاضی هم بنویسید مهم این است که شما نوشته‌اید و بیان کننده‌ی نظرات شماست )‌ از طرفی دو وبلاگ داشتن برای دو زبان به این جا می‌انجامد که شما در اول هر پستتان یا اولوبلاگتان لینکی از آن یکیوبلاگ را می‌گذارید و می‌گویید در آن یکیوبلاگ این را نوشتم.
حالا چرا این دوباره به ذهنم رسید، این بود که اولین بار که دردیگ یک لینک ثبت کردم ( حدود یک سال پیش فکر کنم بود ) همه بهم فوهش دادند که ما که نمی‌فهمیم چی می‌نویسی ولی دیروز با لینک دادن به مطلبی درباره‌یافزایش حجم رایت یک سی دی تا ۹۰۰ مگابایت، توانستم تجربه‌ام را در حدود ۲۰۰ نفر بخوانند و ۹ نفر هم بهش رای دادند که برایم بسیار جالب بود، بحثم این نیست که یک وب سایت آمده با نام بالاترین و از آن استفاده کنم بحثم اینه که شما اگر به انگلیسی بنویسید تعداد بیشتری می‌توانند از نظرات شما استفاده کنند ولی بعضی مطالب هم هست که تنها برای ایرانیان کاربرد دارد و نمی‌توان انتظار داشت که جهانیان از آن استفاده کنند و اولویت با نوشتن به زبان مادری است. حال شما اگر جای من بودید و می‌خواستید تصمیم بگیرید یک وبلاگدیگر می‌زدید و همه‌اش انگلیسی می‌نوشتید و اگر مطلبی جالبی بود یک بار به انگلیسی می‌نوشتید و یک بار به فارسی، یا همه را در یک وبلاگ و با یک نام.

راستی اگر همه را در یک وبلاگ بنویسم تکلیف دو در دو چی می‌شه باید من را به با دو در دوی فارسی از اینترنت جمع می‌کنه (‌ مطالبم را )‌ یا با دو در دوی انگلیسی ؟ شاید هم به خاطر ما یک سرویس دو زبانه راه انداخت ؟

بعضی از وبلاگها را که می بینم غبطه می‌خورم که من این همه دست به نوشتن ندارم و بعضی‌ها را می‌بینی که روزی بیش از یک پست می‌گذارند، حالا مطالب را از کجای خودشان در می‌آورند یک چیزی ولی این که این همه وقت برای نوشتن هم پیدا می‌کنند جالبه، البته بعضی وبلاگها را رسما می‌توان نام یک media ی جدید به آنها داد و به عنوان محلی برای نوشتن یک نویسنده که می‌خواسته بر فرض در یک روزنامه بنویسه فرض کرد.
برای همین منظور هم روبو، که یکی از گردانندگان دو در دو هستش اقدام به راه اندازی سیستم وبلاگ کرده که البته آن قدر هم زیبا نیست چون برای حداقل بیست پست اولتان یکی دیگر باید نظرتان را تایید کنه، ولی اگر این نبود و هر کسی می‌توانست وبلاگ خودش را راه بندازه مطمین بودم که می‌توانست با مت در عضو گیری وبلاگهای فارسی نویس رقابت کنه ولی خوب شاید مت را هم لایق مبارزه نمی‌دانه و برای همین اقدام به این کار نکرده. حالا اگر شما هم فکر می‌کنید این‌قدر وقت دارید که بتوانید مطالبتان را که در وبلاگتان منتشر می‌کنید در دو در دو هم بنویسید می‌توانید در آن عضو شوید، وگرنه من پیشنهاد ایجادوبلاگ مستقل را رویش نمی‌دهم چون ممکن است با تصمیمی همه‌ی نوشته‌هایتان به باد برود.

شما حتما تا حالا با گوگل آشنا شده‌اید و باهاش کار کرده‌اید و حتما بسیاری search در آن انجام داده اید و اصلا می‌توانید فکر کنید کسی پیدا شود و از گوگل بی‌خبر باشد ؟ و آیا می‌دانستید گوگل برای نمایش سایتها در جستجوی خود از مکانیزمی به نام page rank استفاده می‌کند که اگر از toolbar آن استفاده کنید می‌توانید rank سایتها را مشاهده کنید ( مثلا سایت شیدا رنکش ۴ است) و جالب است که بدانید برای محاسبه کردن این رنکها از الگوریتمی استفاده می‌کند که کمی پیچیده است و یکی از مهمترین فاکتورهای آن لینک به آن لینک می‌باشد.
حالا اینها را گفتم برای این که یک روز که در دانشکده بیکار بودم و اینترنت مفت گیر آورده بودم به فکرم رسید که بروم و با لینک به سایت خود م رنک سایتم را بالا ببرم، برای این کار گفتم از blogfa استفاده کنم و با ثبت نام در آن یک لینک گنده به شیدا بدهم، جالب بود برایم که آدرسهایی مانند sheida.blogfa و sheidaei.blogfa گرفته شده بودند و یکی از آنها برای یک شرکت بود و در آخر آدرسی که برای من ثبت شد عبارت بود از shinsheida.blogfa.com نمی‌توانم بگویم محیط خیلی عالی‌ای داشت ولی برای فارسی نوشتن به نظر من از persianblog خیلی بهتر می‌آمد، در این وبلاگمان با فونت ۴۸ ( که بزرگترین فونت آن بود ) عبارتی را نوشتم به این مضمون که برای مشاهده بیشتر به شیدا مراجعه کنید و هنگام publish همان منظره‌ای را دیدم که در اولین وبلاگم مشاهده کردم و آن هم در هم رفتن فونتها بود ( اولین وبلاگم را می‌توانید در آدرس http://ahura.persianblog.com مشاهده کنید، آن موقع‌ها می‌خواستم یک کامپیوتر جدید بخرم و بعضی از پستهایم مربوط به سخت افزارهای آن موقع می‌شود و درحقیقت نتایجش شده همین کامپیوتری که دارم باهاش می‌نویسم ) ، این یک طرف قضیه و حالا شما اگر اولین پست من را در blogspot مشاهده کنید می‌توانید متوجه شوید که گوگل برای راه انداختن blogspot به کوچکترین نکات هم توجه داشته هم‌چنین MSN Space که اگر اشتباه نکنم آدرس من هم در آن sheida.msnspaces.com بود، به هر حال راه زیادی داریم تا یک سرویس وبلاگ نویسی فارسی به قدرت blogspot داشته باشیم و شاید هم هیچ‌گاه به آن قدرت نرسیم ( که فکر نکنم هیچ‌گاه به آن جا برسیم برای مثال الان گوگل برای upload کردن عکسها به شما اجازه‌ی استفاده از Hello ، نرم‌افزار مخصوص photo sharing را می‌دهد و در زمان حال هیچ‌کدام از وبلاگهای فارسی این‌گونه نیستند و فکر نکنم هم برای این موارد برنامه‌ای داشته باشند)
از قدرت wordpress هم همین بس که سایت ZDnet برای نمایش Reviewهایش از آن استفاده می‌کند و doxdo هم همین‌طور ( دو در دو یک خبرخوان قابل شخصی سازی می‌باشد که شیدا را نیز index کرده و مایه‌ی افتخار بنده است که در کنار سایر وبلاگها اخبار و نوشته‌های من هم به صورت آنلاین خوانده می‌شود، حتما بهش سری بزنید )