نمی‌دانم باید خوشحال بود یا ناراحت، تا قبل از این‌که این روش از امتیاز دهی به میان بیاید، سایتهای ایرانی دیگری هم بودند که فعالیت می‌کردند، حالا کم و بیش مشکلاتی داشتند ولی به نظر من این امتیازدهی هم باعث نشده که این مشکلات به راحتی حل بشود. بله از بدعتی دارم صحبت می‌کنم که با آمدن بالاترین به میدان گریبان ایرانیان در اینترنت را گرفت. آنهایی که امتیاز بیشتری داشتند، بیشتر می‌توانستند رای بدهند و از امتیازهای بیشتری هم برخوردار بودند. آنهایی هم که امتیاز کمتری داشتند، هی می‌بایست صبر کنند تا روزی یکی از راه برسد و به لینکهای ارسالی‌اشان رایی بدهد که اگر خدایان بالاترین تصمیم به نرمال‌سازی امتیازها نگیرند، یک کمی امتیازش بالاتر برود. بالاترین و امتیازدهی‌اش تا جایی پیش رفت که در ویکی‌پدیا هم مطلبی درموردش نوشتند و خواستند که دیگران هم از نوآوری‌اشان بتوانند استفاده کنند و سایتهای دیگری که در این زمینه فعالند هم از بالاترین یاد بگیرند و امتیازدهی را تشویق کنند. این مطلب به انگلیسی نوشته شده بود که می‌توان این جوری برداشت کرد که بیشتر هدف این نوشته آگاه سازی سایتها و مدیران سایتهای انگلیسی زبان از این نوآوری و ابتکار بوده. (در نوآوری و ابتکارش شکی نیست ولی هر نوآوری و ابتکاری الزاما کارا نیست)

پس از سالها گذشتن از تاسیس بالاترین، تنها سایتهایی که از این روش تقلید کرده‌اند سایتهای ایرانی هستند. سایتهایی مانند برای ایران و دوست‌نما. هر کدامشان با هدفی جدا و کاربردی جدا ولی با ایده‌ی امتیازدهی و امتیازبازی تاسیس شده‌اند. سایت جدید بالاگردون هم که توسط بالاترین تاسیس شده هم دارای همین امتیازبندی هست.

باید به حال این سایتها گریه کرد که کورکورانه روشی را که شاید برای یک سایت خیلی مورد قبول بوده و پس از مدتی به شهرت رسیده را تقلید کرده‌اند. آخر یکی بیاید برای من توضیح بدهد که سایتی که می‌خواهد مانند فیس‌بوک بشود یا مای‌اسپیس امتیازبندی به چه کارش می‌آید ؟ یا سایتی که برای تغییر درست شده است، مگر نه این که باید حرفهای همه را بشود درش زد و نه اینکه کسی که تازه وارد سایت شده را چند نفر به راحتی بتوانند از ادامه‌ی کار منصرف کنند ؟

تا حالا فکر نکردیم که چرا دیگران از این روشها استفاده نمی‌کنند ؟ مثلا سایتهای بزرگی مانند دیگ ؟ به نظر روش خیلی خوبی می‌آید ولی یک ضعف خیلی بزرگ دارد. ضعف این روش این هستش که اگر ارزشش را داشته باشد به راحتی می‌توان این سیستمها را قانونی دور زد. کافی است یک کمی دانش و وقت برایش صرف کنید. نوشتن برنامه‌ای که به صورت اتوماتیک سایت بی‌بی‌سی فارسی را چک کند و تا چیزی به روز شد در سایت بالاترین پستش کند کار زیاد سختی نیست، عین همین کار را من در لینکدونی‌ام می‌کنم. فقط از بالاترین کپی می‌کنم و انجا می‌گذارم. حالا چرا صرف نمی‌کند دلیلش برمی‌گردد به روشهای اقتصادی‌ای که در اینترنت ایرانیان برایش نمی‌توانند (یا می‌توانند) پول در بیاورند. مطمین باشید روزی که این کارها صرف بکند به راحتی تمام این سیستمها به باد خواهند رفت. توجه هم بکنید که این کار (پست اتوماتیک) هیچ مغایرتی با قوانین بالاترین ندارد و با تغییر در قوانین هم نمی‌توان چیزی را ردگیری کرد. همین الان اگر یک جستجوی کوچولو بزنید می‌بینید چه قدر پلاگین برای همین وردپرس هست که تا یک چیزی پست می‌کنید توی هزار سوراخ سمبه‌ی اینترنتی که یکی‌اشان هم دیگ باشد برایتان پست می‌کند.

قصدم یک ذره نیش زدن بود به آنهایی که این همه وقت می‌گذارند و سایتهای جدیدی راه می‌اندازند، یک کمی وقت گذاشتن و ایده‌ی جدید پیدا کردن برای جذب کاربر خیلی بهتر از استفاده از ایده‌ای کهنه و نخ‌نمایی هست که آن هم تازه اصلا به کار سایتتان نمی‌آید. بهتر است این همه وقت و انرژی‌ای را که می‌گذارید و سایتی جدید راه می‌اندازید، خودتان باشید و نه تقلید کورکورانه‌ای از دیگران.

حتما تا حالا لینکهای روزانه را دیدید. سایتی ‌است که با استفاده از وردپرس درست شده است. این سایت به صورت اتوماتیک لینکهای محبوب من را جمع‌آوری می‌کند و در زیرآدرس sheida.com/links نمایش می‌دهد، درست حدس زدید، به کل یک وبلاگ جداست و تنها کارش هم اینه که لینکهایی را که من توی بالاترین، دیگ، دنباله، گوگل‌ریدر، خوشمزه و … تگ می‌کنم را در یک جا جمع می‌کند.
ایده‌ی این کار ابتدا با دیدن وبلاگهایی به ذهنم رسید که جعبه‌ی کوچولوی خوشمزه را استفاده می‌کردند و لینکهای روزانه‌ای را که تو دیلیشیز تگ می‌کردند را نمایش می‌داد و به خودم می‌گفتم کاش می‌شد که این کار را برای همه‌ی سایتهایی که ازشان برای ذخیره کردن لینکها استفاده می‌کنم بشود استفاده کرد.
حالا شدنی شده و خوبیش هم اینه که با کمک وردپرس و پلاگینهایش به راحتی می‌شود قابلیتهای بسیاری جدید را بهش اضافه کرد. مثلا توی لینکهایی که جمع شده در سایت لینکهای روزانه در پایینش لینکهای مرتبط را نمایش می‌دهد. (برای رعایت کپی راست اگر روی تیتر خبر کلیک کنید به سایت اصلی می‌روید و اگر روی + کنارش کلیک کنید به نسخه‌ی ذخیره شده‌اش در لینکهای روزانه راهنمایی خواهید شد.)
نکته خوب دیگرش هم اینه که اگر خیلی ناراحت حریم خصوصی‌اتان باشید و مثلا نخواهید کسی بفهمد که نام کاربری‌اتان در خوشمزه چیه، این تنها راهشه و به راحتی تنها آر اس اس خوشمزه‌اتان را (یا قسمتی ازش را، کاری که من می‌کنم) استفاده کنید و به راحتی لینکدونی داشته باشید بدون هیچ درد و خونریزی اضافه.

حتما از چند وقت پیش با انواع و اقسام روشهای اشتراک عقاید و نظرات تو اینترنت آشنا شدید، از وبلاگ نویسی بگیرید تا فرندفیدبازی (+) . حتما هم اسمی از پادکست را شنیدید و یا چندتاییش را گوش کردید تا حالا. (پادکست چیست؟)
امروز قصدم اینه که اگر بشود ۳ تا پادکست دانشجویی را با هم مقایسه کنیم و مزیتها و معایب هر کدام را بربشماریم. پادکستهایی که می‌خواهم درباره‌اشان صحبت کنم را حتما می‌شناسید، حداقل یکی‌اشان را می‌شناسید. رادیو کالج پارک، کافه رادیو و رادیو شمال ۵۳ (به ترتیب قدمت) به علاوه‌ی رادیو جوان.

رادیو کالج پارک که ادعا می‌کند اولین پادکست گروهی ایرانیان هستش بر روی بستری از وردپرس قرار دارد. نویسنده‌هایش (بهتر بگوییم گوینده‌هایش) بیشتر افراد فوق لیسانس و یا دکترای دانشگاه مریلند هستند و به همین خاطر این پادکست از بار علمی بیشتری نسبت به دیگر پادکستها برخوردار هست. هم‌چنین خدماتی را دارد که توی دیگر پادکستها من به نوبه‌ی خودم ندیدم، مثل گوش دادن به پادکست از طریق شماره تلفن و یا کتباهای صوتی رایگان. از طرفی با این که می‌توانسته به دلیل سابقه‌ی بالایش و محبوبیتش در اینترنت از قدرتش استفاده کند و کلی مانند رادیو زمانه لینک بازی راه بندازد و برای خودش ورودی‌های بیشتری را جذب کند به این کارها روی نیاورده و تنها رادیوها و پادکستهایی را اضافه کرده که به نظرش ارزش گوش کردن دارند و به زبان ساده‌تر، تیریپ لینک بده تا لینکت کنم را اصلا پایه نیست. (البته این منکر این نکته نیست که برای رادیو زمانه چنین کاری نه تنها نکته‌ی منفی‌ای نیست بلکه بسیار کار باارزشی هست و باعث شده همه وبلاگهای ایرانی در یک سایت، به ترتیب به روز شدن نمایش داده شوند. توجه کنید که این مبحث نشان از تفاوت بنیادین بین هدفهای کالج پارک و رادیو زمانه است.)
رادیو کالج پارک با این که روی وردپرس هست ولی از چند امکان ساده‌ی وردپرس استفاده نمی‌کند مثلا استفاده از پلاگین عوض کردن آر اس اس پیش‌فرض خودش با فیدبرنر، آمارگیری و یا امکان نظرسنجی و …
استفاده‌ی ساده از چند تا از اینها به سادگی می‌تواند در شناختن این رادیو به شنوندگان ایرانی اینترنتی کمک بزرگی بکند.
یادم می آید که یک بار کالج پارک به عنوان بهترین کار گروهی دانشجویی در دانشگاهشان شناخته شده بود و با گرداننده اش هم صحبتی کرده بودند. تو این صحبت چیزیش که جالب بود این بود که دانشجوهای خارجی فکر نمی کردند یک کار گروهی ایرانی این قدر دوام پیدا کند. (+)

کافه رادیو، که بیشتر به یک کافه می‌ماند تا یک رادیو (+) هنوز یک ساله نشده و دارد نحوه‌ی رفتار اینترنتی‌اش را و استفاده‌ی بهتر از امکاناتش را کم کم یاد می‌گیرد. کافه رادیو خیلی بلند پرواز هم هست و هنوز یک ساله نشده خودش را با رادیو زمانه مقایسه می‌کند و سعی دارد به آن برسد. از صحبتهای دارنده‌ی کافه رادیو (+) با رادیو زمانه (فکر کنم ۵ ۶ برنامه‌ی پیش بود)  و لینک به تنها دو سایت رادیو زمانه و رادیو کالج پارک می‌توان این را به سادگی فهمید.
این کافه نمی‌دانم چه دلیلیه که اصرار دارد که حتما برنامه‌اش را به صورت زنده برای ونکوور پخش بکند، کاش می‌توانستند آماری بدهند که ما هم بفهمیم چند نفر از رادیو این پادکست را گوش می‌کنند و چند نفر از روی اینترنت و به صورت پادکست. یادمه تو برنامه‌های دوم یا سوم بود که با استفاده از تلفن خواستند ارتباط با شنوندگان برقرار کنند (و به اولین تلفن کننده بلیط یک برنامه‌ی فرهنگی را مجانی بدهند) ولی تا آن‌جا که یاد دارم کسی زنگ نزد و دیگر هم این برنامه تمام شد. به نظر من با توجه به طیف مخاطب این رادیو به نظر نمی رسد که تعداد زیادی با استفاده از رادیو این برنامه را گوش بدهند و اکثر دانشجویان یک کامپیوتر کیفی دارند و همه کارهایشان را با آن انجام می دهند و کمتر دانشجویی پیدا می شود که رادیو داشته باشد و گوش بدهد.
کافه رادیو ، یکی از نکات منفی اش هم این بوده که آن چنان یکپارچگی نداشته و اگر به برنامه‌ها و مجریانش دقت کنید شاهد تنوع بسیاری بودیم، بسیاری از مجریانش عوض شدند و برنامه‌هایش هم تغییر زیادی داشته، دیگر به سختی یک جوک پیدا می‌کنید که در برنامه‌هایشان گفته بشود. رادیویی که که در آن اول کلی برنامه‌ی طنز داشت.
در عوضش وب سایتشان را تا آن جا که می‌شده حرفه‌ای کار کرده‌اند، بر پایه‌ی وردپرس، با استفاده از پادپرس و حتی در آی‌تیونز هم کانال خاص خودشان را دارد. از فیدبرنر برای فیدهایشان استفاده می‌کنند و تاکنون ۱۰۳ تا شنونده‌ی فیدی دارند. تنها نکته‌ی منفی‌اش که این چند وقته مشاهده می‌شود این است که آمار سایتشان درست کار نمی‌کند و امروز که سری بهشان زدم نوشته بود حدود ۳۰ هزار بازدیدکننده داشته ولی آمار جزیی‌اش روزی ۴۵ تا ۱۰۰ تا را نمایش می‌داد. برای وبلاگ و یا وب سایت شخصی به نظر من آماری که همه ببینند چیز جالبیه و باعث می‌شود بقیه دستشان بیاد سایتت کجا هست و کیها بهش لینک دادند ولی سایتهای بزرگ معمولا اگر هم آمار دارند تنها برای خودشانه مثل بالاترین، دیگ و … شاید هم هنوز کوچیک می‌بینند خودشان را و یا قابلیت فنی‌اش را ندارند. چیزی که شبهه‌ی زنده پخش کردن را بیشتر دامن می‌زند. (عکسهای آماری ۱ و ۲ ) دیگر پادکستهای بحث شده در این نوشتار هم لینک آماری نداشتند.
البته این رادیو لینکهای خوبی دارد و تا این جا که من شنیدم تنها پادکستی بوده که رادیو زمانه باهاش صحبت داشته و در حقیقت برایش کلی تبلیغ کرده, آن هم نه هر کسی و نیک آهنگ کوثر توی یکی از برنامه هایش با گرداننده ی رادیو (+) به صحبت پرداخته بود. این رادیو / پادکست هم به گفته ی وبلاگ گرداننده اش(+) به عنوان بهترین وبلاگ گروهی دانشجویی در دانشگاه سایمون فریزر شناخته شده (+).
به نظر بنده کیفیت برنامه های این رادیو سیر نزولی داشته, می توانید در برنامه سی و پنجمشان ببینید که در آخر برنامه از یکی از برنامه های رادیو کالج پارک برای پر کردن برنامه اشان پر کردند و برنامه ی سو و ششمان هم که چیزی نبود جز صحبتهای مجری برنامه و چند آهنگ که دی جی گذاشت. (البته هنوز برنامه سی و ششم بعد از ۶ روز از پخشش روی سایت نرفته و اگر هم سایتشان با این برنامه به روز نشود چیز عجیبی نخواهد بود.)
البته نه این که پر کردن برنامه کار بدی باشد ولی مطمینا اگر برنامه ی قابل پخشی برای آن قسمت برنامه موجود بود مطمینا از برنامه های دیگر رادیو استفاده نمی کردند.

رادیو شمال ۵۳ رادیویی تازه کار است. ۳ تا برنامه‌اش را بیرون دادند و بر پایه وردپرسه. به نظرم اول راهند و هنوز زوده ازشان خورده گرفت که چرا از فیدبرنر و پادپرس استفاده نمی‌کنتد. برنامه‌هایشان بیشتر هماهنگ شده است (مانند کالج پارک و نه مانند کافه) و به صورت پادکست منتشر می‌کنند.
بیشتر برنامه‌هایشان تم محلی دارد که من کلی این را می‌پسندم با جو ادمونتون آشنا می‌شوی ولی همانطوری که تو یکی از کامنتهایم تو وب سایتشان گفتم باید یک کمی تغییر ایجاد کنند که کسانی که از ایران هم این برنامه‌ها را می‌شنوند خسته نشوند و دفعه دیگر هم سر بزنند بهشان.

خوبی رادیو شمال ۵۳ و کالج پارک اینه که هر دوتاشان کاملا پادکست هستند و دی جی می‌جی‌ای ندارند و برنامه‌ها بعد از نهایی شدن روی وب سایت می‌رود و به مانند رادیو کافه نیستند که برنامه‌ی زنده را با تعدادی تپق و ناهماهنگی‌های پیش آمده ضبط کنند و بعد به عنوان یک برنامه دست دوم روی اینترنت قرار بدهند. کارش یک کم سخت‌تره ولی کیفیت برنامه‌هایی که شنونده گوش می‌دهد بیشتر هست. صدای آرام پچ پچ این کار را بکن و آن کار را بکن و یا سوتی‌های برنامه‌ها را هیچ موقع نمی‌شنوید و از یک برنامه زیبا لذت می‌برید. فکر کنم رادیو جوان هم دی جی دارد ولی از بس تجربه دارند و کارشان بیشتر حرفه‌ای هست تا دانشجویی مشکلات کار دانشجویی را ندارد و کیفیت بهتری دارد نسبت به کافه رادیو.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کافه هر دو بخشی دارند به نام بخش خبری, با این تفاوت که بخش خبری کافه رادیو بیشتر بازگو کننده ی سرخط اخبار مهم روز و یا هفته (و نه به صورت کامل) هست, در صورتی که اخبار رادیو شمال ۵۳ بیشتر محلی هستند و اخباری را بازگو می کنند که هر جایی پیدا نمی کنید. اخباری که کافه رادیو ارایه می کند می شود به راحتی با مراجعه به یک سایت خبری به همه اش و حتی بهتر و کاملتر از لحاظ خبری دسترسی پیدا کرد.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک ویژگی‌اشان اینه که وقتی که یک بار کامنتی درباره مطلبی نوشتید کامنتهای بعدیتان به صورت اتوماتیک تایید می‌شود ولی کافه رادیو هر دفعه باید کامتنهایتان را تایید کند. این قابلیت رادیو کالج پارک و شمال ۵۳ به شنونده این قابلیت و اطمینان را می‌دهد که حتی اگر کامنتی هم بخواهید بگذارید که در راستای خواسته‌های گردانندگان رادیو نباشد، تایید و توسط دیگران شنیده خواهد شد و به نظر قسمت مهمی از یک فعالیت اینترنتی می‌آید.

چند وقتی هم هست که رادیو جوان را تک و توک گوش می‌دهم، رادیوی بدی نیست و زردترین (نشریه زرد چیست (از مازیار ناظمی) رادیوی ایرانی‌ای است که تا حالا شنیدم نه کاری به خیر و شر کسی دارد و سعی می‌کند تا آن‌جایی که می‌شود از برنامه‌هایش سود اقتصادی کسب کند. موزیک می‌توانید ازش بخرید و کلی بهش سود برسانید. برای اولین بار هم بلیط برنامه‌های لاس‌وگاس ایرانیان را که در ایام کریسمس اجرا می‌شود را به صورت اینترنتی به فروش گذاشته. جریان این مراسم اینه که کریسمس کسی نمی‌رود لاس‌وگاس (همه اعتقاد دارند که کریسمس زمانی برای صرف کردن با خانواده است)، برای همین ایرانیان هم از این فرصت استفاده می‌کنند و کنسرتهای بزرگی تو آن ایام تو لاس‌وگاس می‌گذارند و موقع کریسمس لاس‌وگاس فقط ایرانیه که می‌بینی. نمی‌دانم قبل از این که ایرانیها این برنامه‌ها را بگذارند، لاس وگاس درش را تعطیل می‌کرد یا چی ؟
به هر حال رادیو جوان اگر گوش بدهید خوبیش اینه که حداقل خسته نمی‌شوید و زیاد هم فسفر نمی‌خواهد بسوزانید برای درک برنامه‌هاش، تنها موزیکه که پخش می‌شود و شاید هم چند تا برنامه ساده.
این رادیو هم به وقت واشنگتن به صورت زنده پخش می‌شود آن هم بر روی اینترنت تنها. خوبیش اینه که به صورت زنده می‌توانید از طریق پیام‌بر ای او ال باهاشان تماس برخط بگیرید و ازشان درخواست آهنگ و این چیزها بکنید.
رادیو جوان خوبی اش اینه که آخر تکنولوژیه, تنها رادیویی هست که برنامه ی ویژه برای آی تونز و قابل نصب در آی فون و آی تاچ را دارد. چیزی که این روزها با همه گیر شدن استفاده از آی فون خیلی کاربردی خواهد بود.

اگر بخواهم به طور خلاصه رادیوهایی را که گوش می‌دهم امتیاز دهی کنم، این نتیجه حاصل می‌شود.

بار علمی :

1. رادیو کالج پارک
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ ( با اختلاف خیلی کم)
4. رادیو جوان

طراحی وب سایت

1. رادیو شمال ۵۳
2. کافه رادیو
3. رادیو جوان
4. رادیو کالج پارک

استفاده از تکنولوژی روز در وب سایت

1. کافه رادیو
2. رادیو جوان
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

درآمدزا بودن وب سایت

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک

تعامل وب سایتی

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. رادیو جوان
4. کافه رادیو

بازدیدکنندگان وب سایت (بنا به آمار منتشر شده از دوستان)

1. رادیو جوان
2. رادیو کالج پارک
3. کافه رادیو
4. رادیو شمال ۵۳

اگر وقت کافی ندارید و می خواهید با استفاده از رتبه بندی من, پادکستی گوش بدهید از این طبقه بندی استفاده کنید.
اگر حالش را دارید و می خواهید چیز یاد بگیرید :

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. کافه رادیو
4. رادیو جوان

اگر هم دوست دارید که وقتتان را بگذرانید و شاد باشید و خستگی در کنید :

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

تبلیغ تبلیغ، حتما گلچین را شنیدید، رادیو شیدا در حقیقت، چیز بدکی نیست، وقت کردید گوش بدهید.

اصلا نمی‌دانم کی بود یا کی بود که این را می‌گفت ولی یکی از بزرگان بود، می‌گفت تنها دشمن دموکراسی خودشه.
شاید به نظر غیرواقعی بیاید ولی وقتی که دموکراسی بخواهد پیاده‌سازی بشود به خاطر کمبودهای موجود همیشه کارهایی باید انجام بگیرد که مورد نظر جمع نیست و کسانی که انتخاب شدند این کارها را انجام می‌دهند و آن هم طبق نظر خودشان، این کارهای انجام شده می‌تواند روی دموکراسی تاثیر منفی بگذارد و آن را تحت‌الشعاع قرار بدهد. بدترین نحوه استفاده‌اش هم از طریق کسانی هستش که خودشان سیستم را راه انداختند و به خم و چم‌هایش آشنا هستند. آنها هستند که می‌توانند از دموکراسی نهایت استفاده را ببرند و جوری وانمود کنند که اینها همه نظرات جمع بوده و بنا به یک مصلحت زمانی چند تصمیم پیش پاافتاده بدون درنظرگرفتن رای اکثریت نهایی شده است.
بنابراین وقتی در کاری گروهی شرکت می‌کنید و این کار بر اساس نظر و عقیده‌ی همه هستش مواظب باشید که راهکارهایی باشد که اگر بعدا ازتان پرسیدند شما که به واسطه‌ی نمایندگانتان انتخابتان چنین بوده و حالا باید پاسخگو باشید، جوابی برای گفتن داشته باشید. راهکارهایی که خیلی سختگیرانه در اول به نظر می‌آیند ولی در آخر می‌توانند به راحتی مشکلات را حل کنند. حالا این دموکراسی می‌تواند در اداره‌ی مشکلات یک کشور باشد، راه‌اندازی یک جمع دانشجویی باشد و یا حتی راه‌اندازی دوستانه‌ی یک رادیو.

عکسی هم که می‌بینید عکسی است که از تعریف واژه‌ی دموکراسی در ویکی‌پدیا دیده شده است و کشورهایی که کاملا آزاد، نیمه آزاد وناآزاد هستند را نشان می‌دهد (تیریتپ مطبوعات : عکس تزیینی است)، راستی به نظر شما می‌شود یک هم‌چنین عکسی هم برای وبسایتها، وبلاگها و محتویات کلی وب درست کرد ؟ مثلا وبسایتهایی که اجازه اظهارنظر آزاد درباره مطالبشان را می‌دهند کاملا آزاد، آنهایی که بعد از تایید اجازه می‌دهند نیمه‌آزاد و بقیه هم که این قابلیت را ندارند ناآزاد نام بگذاریم. تلاشهایی هم برای آزادسازی کل اینترنت (به این تعریف) تاکنون شده است مانند سایتهایی که با نقل خبری از سایت ناآزاد اجازه اظهارنظر بی‌پرده را به آن می‌دهند مانند دیگ، بالاترین، فرندفید و …

آن از لحن حرف زدنت و این هم لوگو عوض کردنت، چرا فکر نمی‌کنی اگر یک سوال از کاربرانت اول بکنی و بعد ببینی که لوگو را عوض بکنم یا نه ؟ چرا این همه خودسری و فکر می‌کنی که باید همه از کارهایت خوششان بیاد، چرا نمی‌خواهی قبول کنی که وقتی کاربری که دینش اسلام نباشه و بیاید و ببیند به خاطر یک جشن مذهبی لوگوی سایت عوض شده،‌ حس می‌کنه که سایت برای آن درست نشده.
اگر می‌خواستی لوگو عوض کنی چرا برای جشن مهرگان که بزرگترین جشن ایرانیان پس از نوروز بوده لوگو عوض نکردی، چرا برای جشنهای دیگری که گذشت و من به خاطر ندارم لوگویت عوض نشد (فکر کنم برای یلدای سال پیش هم عوض نشد، تنها جشنی که عوض شد جشن نوروز بود)
تو که این قدر خدای برنامه‌نویسی وب هستی (که شکی درش نیست)، چرا مدیران بالاترین اجازه بهت نمی‌دهند برای عوض کردن لوگوی بالاترین در حساب کاربری کاربران گزینه‌ای با عنوان “عوض شدن لوگو له مناسبت جشنهای مذهبی” بگذاری ؟
نه، درسته سازمان ملل هم برای این روز تعطیل می‌کنه خودش را، روز بسیار مهم و عزیزیه برای خیلی از ایرانیان و از همه مهمتر خیلی از مسلمانان ،‌ ولی وقتی که سازمان ملل آن روز را تعطیل اعلام می‌کنه دلیلش احترام به کشورهایی هستش که آن روز را به عنوان روز سال نویشان جشن می‌گیرند وگرنه هیچ دلیل دینی و مذهبی درش دخیل نیست، و برای همینه که اگر برای نوروز هم لوگویت را عوض کنی کسی بهت ایرادی نمی‌گیره،‌ چون نه تنها برای یک کشور جشن ملی است بلکه برای کشورهای همسایه‌اش هم همین‌گونه است تا جایی که اگر ایران کم‌کاری نمی‌کرد، امسال نوروز هم به عنوان روز تعطیل در تقویم سازمان ملل جای می‌گرفت.
ولی تا حالا دیدید که دیگ یا سایتهایی از این قبیل لوگویشان را برای جشنهای کشوری و یا مذهبی اصلا عوض کنند، وقتی در دنیای مجازی قدم می‌گذاری قشنگتره که به مراسم و فرهنگ دنیای مجازی احترام بگذاری و اگر یک روز همه تصمیم می‌گیرند به خاطر توهین به فیلمی (مثلا ۳۰۰) لوگویشان را عوض کنند،‌ تو هم عوض کنی.

من اگر هم این لوگوها تکرار بشود کاری نمی‌توانم بکنم، تنها می‌توانستم این نوشته را بنویسم و بالاترین هم به خاطر استفاده از لوگوهایش شاید کاربر زیادی را از دست نده ولی از آن آغاز کارش خرده خرده داره کاربرهایش را از دست می‌دهد، درسته که تعداد کاربر جدیدی که ثبت نام‌ می‌کنند خیلی زیادتر از کاربرانی هست که از دست می‌دهد، ولی این را باید بداند که با این کارش اعتبار خودش را به عنوان یک سایت آزاد و غیر وابسته از دست می‌دهد.

در راستای اجباری شدن ایجاد جنبش و یا نوعی از بازی‌های من‌درآوردی به جای هفت سنگ و زو و … برای معروف شدن، بنده هم این جسارت را به خودم می‌دهم ومی‌خواهم جنبشی را هوا کنم، البته این جنبش یک کمی کارش سخت‌تره چون نیاز به کمی دستکاری کردن در فید(های) وبلاگها دارد، اسم جنبش را هم می‌گذاریم جنبش فید دوست داشتنی (Friendly Feed) و در این جنبش از وبلاگهایی که می‌شناسیم که فیدشان دارای مشکل می‌باشد دعوت می‌کنیم تا آنها را درست کنند، مشکلاتی مانند :

1. نداشتن فید (که فکر نکنم چیزی در این دسته پیدا بشه)
2. استفاده از feedburner به جای هر فید دیگر
3. داشتن فید به صورت کامل و بدون هیچ نوشته‌ی زاید دیگر (داشتن اختیار برای خواندن مطالب مورد علاقه و نه مطالب اجباری در کنار آنها)

شاید بهتر باشه در باره‌ی مورد سومی کمی بیشتر توضیح بدهم، وبلاگهایی را می‌شناسم که بسیار هم معروف هستند و با ادعای این که آدرس ارایه شده تنها آدرس مطالب نوشته شده هست ولی مشاهده شده که اکثرا چیزهای دیگری را هم می‌شود در آنها پیدا کرد مثل لینکدونی و یا کامنتهای ارایه شده‌ی پس از مطالب و این عمل آن چنان خواندن آر اس اس ریدر را نا خوشایند می‌کنه که بعضی وقتها اگر کمی تحمل آدم کم باشه دیگر آن وبلاگ را نمی‌خوانه.

خیلی سخت نیست برای لینکدونی وبلاگتان آر اس اس هوا کنید ، اگر از خوشمزه استفاده می‌کنید که خودش داره،‌ اگر از دیگ استفاده می‌کنید آن هم داره، گوگل ریدر هم همین طور.
بعضی از وبلاگها هم برای داشتن بازدیدکننده‌ی بیشتر از ارایه‌ی فید کامل خودداری می‌کنند، این نوع فید هم آن‌چنان دوستانه نمی‌باشد.

می‌دانم که بسیاری از کسانی که با گوگل ریدر وبلاگها را می‌خوانند و کسانی که با فیدها سر و کار داشته‌اند با نظر من موافقند.

در ادامه من از گناهکار، اولیو ، ۱ پزشک و عصرونه دعوت می‌کنم این بازی را ادامه بدهند.

راستی برنده‌ی بازی هم آنیه که بیشترین وبلاگهای دعوت شده از طرف آن فیدهایشان دوست داشتنی بشوند.

اگر از وردپرس برای وبلاگتان استفاده می‌کنید با استفاده از این پلاگین می‌توانید فید اصلی وبلاگتان را به فید برنر منتقل کنید.

خسته شدم از بس که مقالات ترجمه شده در وبلاگستان فارسی دیدم، شما نشدید ؟ هی می‌خوانی و می‌بینی که یکی مقاله نوشته ترجمه مقالات دیگران هستش.
اگر شما هم می‌خواهید به جمع مترجمان وبلاگ فارسی بپیوندید من خیلی پیشنهادهای خوبی برایتان دارم، می‌توانید این روشهایی را که می‌گویم دنبال کنید و تضمینی در کمترین زمان ممکن معروف شوید و به شما هم آی تی نویس نام بدهند.
لازمه‌ی کارتان یک آر اس اس خوان هستش که بهتره که از گوگل ریدر استفاده کنید (اگر می‌خواهید به قدرتش پی ببرید کافیه پست روبو را درباره‌ی استفاده از گوگل ریدر به عنوان بک بون دودردو بخوانید)
بعد از آن هم نیاز به یک کم وقت دارید که آن هم برای خیلی از ما چیز زیاد سختی نیست پیدا کردنش.
یک کمی هم زبان انگلیسی بلد باشید بهتره وگرنه بدون آن هم می‌توانید پر یبننده بشوید خیلی از مطالب منتشر شده یا ویدیو هستند یا عکس یا این‌قدر ساده نوشته شده‌اند که می‌توان با استفاده از دیکشنری‌های آنلاین هم آنها را خواند.
حالا کافیه که چند تا وبلاگ معروف انگلیسی را (در هر زمینه‌ای که دوست دارید) به گوگل ریدرتان اضافه کنید، بعضی از این وبلاگهای این‌قدر مطلب منتشر می‌کنند که حتی وقت خواندن همه‌اشان را هم نمی‌کنید، برای همین نگران رقیب نباشید، چون این‌قدر مطلب برای ترجمه هست که مطمینا یکی از مطالب شما اولین مطلب به زبان فارسی از منبع خواهد بود. ( یکی از منابع مهمش وبلاگهایی مانند وبلاگ تک کرانچ هستش، اگر در پیدا کردن منبع مشکل داشتید با خود من تماس بگیرید. )
اگر این کار را هم نمی‌خواهید بکنید کار راحت ترش اینه که هر روز به digg سر بزنید و مطالب مهم آنجا و به روزش را برای ترجمه انتخاب کنید مطمین باشید که مطالب دیگ تکراری نیستند.
حالا کافیه یک حساب کاربری در بالاترین، صبحانه، بلاگ نیوز، تودی لینک و … داشته باشید تا نوشته‌ی خود را تبلیغ کنید، مطمین باشید با این روش هم انگلیسی‌اتان قوی می‌شود، هم این که در دنیای مجازی برای خود نامی دست و پا می‌کنید و هم این که …