Due to the heavy snow which held us from attending a poem night saturday, is closed for two days, there are a lot of places in vancouver which you can’t find electricity and telephone at all.
There is not a good prepration from the goverment of BC for dealing with the bad weather, always thinking of vancouver and other surronding area to have a nice weather.

سیمین غانم برایم همان سیمین غانم ماند و همانی هست که فعلا فکرش را می‌کنم، نمی‌دانم که مراسم برگزار شد یا نه ولی با دو بار تلاش امروز نتوانستیم به دانشگاه بروم، دلیلش را هم خودتان ببینید

تصویری از وب کمهای sfu هست که شما هم ‌می‌توانید به صورت آنلاین در این آدرسها ببینیدشان.
یونیورسیتی درایو
کانوکیشن مال ( روبروی کتابخانه مرکزی )

جالبی‌اش هم اینه که همیشه این موقع سال تورنتو و اتاوا این‌جوری برف می‌آمده، امسال که ما اینجاییم بر عکس شده و امروز تو اخبار نشان می‌داد که ملت تو تورنتو گلف بازی می‌کنند از بس که آفتابه.

این یکی از اولین بادهایی بود که بسیار سریع بود ( البته برای من و فکر کنم کانادایی‌ها بسیار بهش عادت دارند )‌ سعی کردم با گرفتن فیلمی از آن تجربه‌ام را با شما شریک کنم، به سرعت حرکت ابرها دقت کنید، البته این بادها چند روز بعد باعث خرابی‌هایی هم شد.

[googlevideo -5775771399412055171]

This is my first item bought on eBay, I bought it for 1 dollar and pay the shipment for 8 dollars. Don’t you think eBay can be a great opportunity for iran and its labour ? There isn’t any shipment because of US sanctions to Iran so nobody can’t use eBay as we use it in Canada, you can also see there are so many manufacturer from hong kong and China with really low prices and a shipment fee only, which can be decreased ultimately because of the distance of Iran and China.

فردا روز اول دانشگاهمانه و به قول مجله ی مجانی دانستنیها باید به دوستانمان بگوییم : هم شاگردی سلام، فکر کنم حداقل تا چندین سال دیگر این صدا را نشنوم، این جا هم هیچ ایرانی هم درسمان نیست که بهش بگوییم هم شاگردی سلام. حالا شماها که ۲ هفته ی دیگر در ایران به دانشگاه و مدرسه و مکتب و … می روید به جای من هم به دوستانتان بگویید هم شاگردی سلام.
مجله های مجانی هم این جا زیادند و می توانید تعدادی از آنها را در این جا ببینید :
شهروند
دانستنیها
و . . .

امروز روز آخر ماه اوت در کانادا بود و برای دانشجوهای جدیدی که به SFU آمده بودند یک برنامه ی آشنایی با دانشگاه گذاشته بودند که بسیار مورد فایده بود، چیزی که در ایران تنها به سخنرانی می گذشت، اساتید و همه ی کارمندان قسمت Graduate Studies امروز ناهار را با ما خوردند و با اکثر بچه ها به گفتگو نشستند. بهترین برنامه اش هم برنامه ای بود که نام Drum Cafe را به آن داده بودند، همه طبلی به دست می گرفتند و با راهنمایی یک رهبر به طبل زدن می پرداختند، جایتان خالی خیلی جالب بود و بسیار جو شادی بود و مجری برنامه هم گفت هنگام فارغ التحصیلی منتظر ما باشید و با همین برنامه با دانشگاه خداحافظی خواهیم کرد.
گروهی که ما بودیم، داخلش ۴ تا دانشجوی دکترا هم بودند، آنها هم طبل زدند، از هند، تایوان، شانگهای، چین، آلمان و ایران ( خودم را می گم و دانشجوی دیگری از ایران نبود که بسیار مایه ی نگرانی بود در صورتی که همه می گفتند حتما یک ایرانی دیگر را می بینی، آن هم در Engineering Science مگر می شه ایرانی نیامده باشه )
حالا ایران را با این جا مقایسه کنید، کدام دانشجوی دکترا را می شناسید که بتوانه طبل دستش بگیره ؟ کدام استاد دانشگاه ایران را می شناسید که تا چیزی گیرش نیاد با شما سر یک میز ناهار بخوره ؟ و کدام دانشگاه در ایران را می شناسید که بشه توش طبل زد ؟