در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی - خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

شیدا

به کجا ؟

بهمن ۲۲, ۱۳۸۵ at ۱۱:۵۴ ق.ظ

فکرش را بکنید قبلا نیروی دریایی ایران قدرتمندترین نیروی دریایی خلیج فارس بود، ولی اکنون نیروهای آمریکا قدرتمندترین نیروهای دریایی خلیج ( و یا خلیج عربی ) هست.
روزی ایرانی‌ها در تمام کشورهای عربی دارای اعتباری بودند ( در جهان هم همین‌گونه ) اکنون هرجا که اعراب اسمی از فتنه می‌آید به هم تهمت مجوسی ( نمی‌دانم معنی دقیقش ایرانی می‌شود یا زرتشتی، اگر به سخنان بهرام مشیری گوش دهید متوجه می‌شوید که او مجوسی را زرتشتی معنی کرد ) به هم می‌زنند.
روزی ایران در کشورهای اروپایی سرمایه گذاری می‌کرد ولی اکنون محتاج سرمایه‌گذاری کشورهای دیگر برای ادامه نفس کشیدن خود ( فروش نفت )‌است.
روزی ایران حرف اول را در اوپک می‌زد و یکی از بنیانگذاران آن بود ولی اکنون و پس از ۲۸ سال یک دبیرکل هم در آن نداشته ( حتی وقنی که می‌گوید جریان نفت را قطع می‌کنم کسی ککش هم نمی‌گزه و عربستان هم تضمین می‌ده که همه نفت را تامین می‌کنه)
روزی وقتی سخن از زرتشت می‌آمد نام ایران در جهان بر زبانها می‌افتاد ولی بنا به درخواست رییس جمهور تاجیکستان سالی را به نام اشوزرتشت نام‌گذاری کردند و نه ایران.
روزی در ایران اجازه‌ی ورود افراد مسلح به دانشگاهها داده نمی‌شد ولی اکنون می‌خواهند در دانشگاهها دوربین مداربسته نصب کنند.
روزگاری ایران در تکنولوژی در منطقه حرف اول را می‌زد ولی اکنون شاهدش هستیم که در بسیاری از زمینه‌ها همسایگان ما از ما جلوترند.

به کجا داریم می‌رویم ؟