شیدا

استخاره و یا فال گرفتن را حتما تجربه ای ازش داشتید, چه دیده باشیدش و یا چه برای خودتان یا دوستی فال گرفته باشید. تجربه ی جالب من این بوده که فال حافظ به هر قطعی که چاپ شده باشد و هر جوری که تهیه شده باشد برای فال گیرندگان فالشان را جواب می دهد و فال گیرندگان به تفاوت کتاب و نوع چاپ زیاد توجهی نمی کنند.

در این دنیا که همه چیز دارد مجازی می شود با ویدیویی در یوتیوب برخورد کردم که امکان گرفتن فال مجازی را به شما می دهد, ویدیو کاری از اردشیر باحال هستش. بقیه ویدیوهایش را هم ببینید و نیتی بکنید و فالی بگیرید. راستی فکر می کنید این نوع فال گرفتن می تواند جای فال گرفتنهای سنتی را بگیرد ؟

اردشیر باحال یکی از بچه هایی هست که توی ونکوور کارهای فرهنگی بسیاری می کند و من هم آشنایی ام باهاش از طریق کافه رادیو بوده, حتما برنامه های طنزش را به یاد دارید. همیشه هم ایده های جذاب و جالبی داشته.

حتما آرش را می‌شناسید، یکی از خواننده‌های محبوب ایرانی، دارد چند روز دیگر به ونکوور می‌آید. جالبیش این هست که تبلیغات این برنامه را توی فروشگاههای ایرانی و یا کلوبهای ایرانی تا حالا مشاهده نکردم. معمولا وقتی یک برنامه‌ای کنسرتی چیزی باشد؛ که معمولا هم کم نیست، از کنار هم مغازه‌ی ایرانی که رد می‌شوی می‌بینی که کلی پوسترش را چسبانده و مثلا جامعه‌ی ایرانیان کانادا (حالا نمی‌دانم این کانادا هست یا فقط استان بی سی) از چند ماه پیش برنامه‌ی کنسرت اندی و بیژن مرتضوی را تبلیغ می‌کرد. در این تبلیغات (چیزی که این‌جا بهش می‌گویند promotion)  کلوبهای ایرانی مانند اس اف یو آی سی (+) ، یو بی سی پی سی (+) و کافه رادیو (+) (آنهایی هستند که من می‌شناسم) وظیفه‌ی مهمی را بازی می‌کنند چون معمولا با قشر دانشجو سر و کار دارند و برای رساندن پیام مهم برگزاری مراسمها از آنها استفاده می‌شود و در عوض آنها هم اسپانسر برنامه می‌شوند و شاید هم تخفیفی برای دانشجویان بگیرند. اما جالبیش این بود که برای برنامه‌ی آرش (+) از این کلوبها که در معمولا به  تبلیغ برنامه‌های ایرانی در ونکوور اهتمام خاصی دارند، تبلیغی در باره‌ی این برنامه ازشان ندیدم. معمولا برنامه‌هایی که هر کدام این کلوبها می‌گذارند توسط بقیه هم تبلیغ می‌شود و سعی می‌شود تا آن جایی که می‌شود همه ایرانیان با خبر بشوند ولی درباره‌ی آرش این گونه نبود. مثلا برنامه بعدی‌ای که یو بی سی برگزار می‌کند، کنسرت زیبا شیرازی هست (اگر درست یادم باشد) و کافه رادیو هم بدجوری گیر داده به کیوسک (نوشته‌ی من درباره‌ی کیوسک) که باغ وحش جهانی‌اشان را می‌خواهند به ونکوور بیاورند و حتی بلیطهایی با تخفیف هم دارد که به هر کسی که به کافه رادیو گوش بدهد، بهشان می‌دهد. (نمونه : تبلیغ کنسرت زیبا شیرازی در کافه رادیو)
اینها را نگفتم که گله کنم که چرا این دوستان تبلیغی برای این بنده خدا نمی‌کنند، برایم جالب بود وقتی که بزرگان هنر ایران مانند شجریان و ابی و گوگوش و … وقتی برای اجرای کنسرت به ونکوور می‌آیند، این قدر تبلیغ می‌شود که گوشت را پر می‌کنند، یادمه همین کنسرت شجریان که رفتیم سالن پر هم نشده بود (قسمتی از کنسرت) . حالا این آرش بدون تبلیغ در حتی همین جامعه‌ی کوچک ایرانی دارد می‌آید به ونکوور و هیچی نشده سری اول بلیتهای کنسرتش تمام شده و اگر بخواهید بروید و از نزدیک ببینیدش باید یک کمی سر کیسه را شل کنید و بیشتر خرج کنید. اگر درست یادم باشد چند وقت پیش سیاوش قمیشی آمده بود توی همین مکانی که آرش می‌خواهد برنامه اجرا کند و برنامه اجرا کرده بود و بلیطهایش نصف قیمت برنامه‌ی آرش بود.

یک مقایسه‌ای در طیف شنوندگان و دعوت شدگان به کنسرت کیوسک و آرش بکنید (در شبکه‌ی فیس بوک) به راحتی تفاوت را متوجه می‌شوید.

آرش در ونکوور (دعوت شدگان بالغ بر ۲۵۰۰ نفر)
کیوسک در ونکوور (دعوت شدگان بالغ بر ۸۰۰ نفر)

اینها همه را گفتم که بگویم به این می‌گویند کار درست حرفه‌ای و از آن مهمتر نتیجه‌اش شناساندن فرهنگ ایرانی. البته شاید نتوان اسم فرهنگ را برش گذاشت ولی به هر حال قسمتی از فرهنگمان هم همین آهنگهاست. فرهنگی که این‌ور آبی‌ها چیزی ازش نمی‌دانند. آن فردی که با آهنگ آرش بدون فهمیدنش حال می‌کند مطمینا علاقه‌مند می‌شود که بفهمد این یارو دارد چی می‌گوید و شاید چند تا کلمه فارسی هم یاد بگیرد و چند خطی هم از فارسی برایش بخوانند و درک کند که ایرانیان فرهنگی غنی‌تر از چیزی هست که توی مخ بسیاری از جهانیان قرار دارد.

به هر حال کارش درسته. از آدرس وب سایتش معلومه کدام خواننده‌ی ایرانی را دیدید که آدرس به این باحالی و سر راستی داشته باشد، مطمینا کلی خرج همین آدرس کرده.

راستی گروه مستان هم دارد به ونکوور می‌آید و توی نورت ونکوور برنامه قراره که بگذارد، چیزی که شنیدیم مثل این که کارشان درسته و از طرفی هم هر جایی اجازه برنامه گذاشتن را بهشان نمی‌دهند (هر جایی یعنی کجا می‌تواند باشد) ، اگر دوست داشتید این یکی را هم تشریف ببرید و جای ما را هم خالی کنید.

اطلاعات بیشتر درباره‌ی برنامه‌ی گروه مستان در ونکوور

و ویدیویی از گروه مستان

شرمنده اگر تصویر یک کم حجیم هست

خیلی باحال و دلچسب هست وقتی که بعد از تقریبا یک سالی که وب سایتی را راه انداختی می‌بینی با همه کارشکنی‌ها، هنوز هم اثری از تو درش به چشم می‌خورد. مهم نیست که چه‌قدر این کوچک باشد یا بزرگ، مهم هم نیست که اگر ناجوانمردانه زحمتهایت را پایمال کردند، مهم اینه که وقتی که سر بهش می‌زنی هنوز هم دوست داری “صدایی از ونکوور” صدایش کنی.
آن اولها وقتی که همه چی خر تو خر بود، کمکی کردیم و سایتی راه انداختیم و برای این که ضایع نباشد و یک slang ای داشته باشد وبسایتشان، همین جوری نوشتم “صدایی از ونکوور” تو آن جای خالی وردپرس. فکر نمی‌کردم کسی بپسنددش و حاضر بودم ایرادات که بهم سرازیر بشود. ولی وقتی که می‌بینی بعد از این همه برنامه، دیگر همه آن را با “صدایی از ونکوور” می‌شناسند و حتی مجریان هم در میان برنامه این آوا را تکرار می‌کنند، کلی ذوق می‌کنی.

حتما از چند وقت پیش با انواع و اقسام روشهای اشتراک عقاید و نظرات تو اینترنت آشنا شدید، از وبلاگ نویسی بگیرید تا فرندفیدبازی (+) . حتما هم اسمی از پادکست را شنیدید و یا چندتاییش را گوش کردید تا حالا. (پادکست چیست؟)
امروز قصدم اینه که اگر بشود ۳ تا پادکست دانشجویی را با هم مقایسه کنیم و مزیتها و معایب هر کدام را بربشماریم. پادکستهایی که می‌خواهم درباره‌اشان صحبت کنم را حتما می‌شناسید، حداقل یکی‌اشان را می‌شناسید. رادیو کالج پارک، کافه رادیو و رادیو شمال ۵۳ (به ترتیب قدمت) به علاوه‌ی رادیو جوان.

رادیو کالج پارک که ادعا می‌کند اولین پادکست گروهی ایرانیان هستش بر روی بستری از وردپرس قرار دارد. نویسنده‌هایش (بهتر بگوییم گوینده‌هایش) بیشتر افراد فوق لیسانس و یا دکترای دانشگاه مریلند هستند و به همین خاطر این پادکست از بار علمی بیشتری نسبت به دیگر پادکستها برخوردار هست. هم‌چنین خدماتی را دارد که توی دیگر پادکستها من به نوبه‌ی خودم ندیدم، مثل گوش دادن به پادکست از طریق شماره تلفن و یا کتباهای صوتی رایگان. از طرفی با این که می‌توانسته به دلیل سابقه‌ی بالایش و محبوبیتش در اینترنت از قدرتش استفاده کند و کلی مانند رادیو زمانه لینک بازی راه بندازد و برای خودش ورودی‌های بیشتری را جذب کند به این کارها روی نیاورده و تنها رادیوها و پادکستهایی را اضافه کرده که به نظرش ارزش گوش کردن دارند و به زبان ساده‌تر، تیریپ لینک بده تا لینکت کنم را اصلا پایه نیست. (البته این منکر این نکته نیست که برای رادیو زمانه چنین کاری نه تنها نکته‌ی منفی‌ای نیست بلکه بسیار کار باارزشی هست و باعث شده همه وبلاگهای ایرانی در یک سایت، به ترتیب به روز شدن نمایش داده شوند. توجه کنید که این مبحث نشان از تفاوت بنیادین بین هدفهای کالج پارک و رادیو زمانه است.)
رادیو کالج پارک با این که روی وردپرس هست ولی از چند امکان ساده‌ی وردپرس استفاده نمی‌کند مثلا استفاده از پلاگین عوض کردن آر اس اس پیش‌فرض خودش با فیدبرنر، آمارگیری و یا امکان نظرسنجی و …
استفاده‌ی ساده از چند تا از اینها به سادگی می‌تواند در شناختن این رادیو به شنوندگان ایرانی اینترنتی کمک بزرگی بکند.
یادم می آید که یک بار کالج پارک به عنوان بهترین کار گروهی دانشجویی در دانشگاهشان شناخته شده بود و با گرداننده اش هم صحبتی کرده بودند. تو این صحبت چیزیش که جالب بود این بود که دانشجوهای خارجی فکر نمی کردند یک کار گروهی ایرانی این قدر دوام پیدا کند. (+)

کافه رادیو، که بیشتر به یک کافه می‌ماند تا یک رادیو (+) هنوز یک ساله نشده و دارد نحوه‌ی رفتار اینترنتی‌اش را و استفاده‌ی بهتر از امکاناتش را کم کم یاد می‌گیرد. کافه رادیو خیلی بلند پرواز هم هست و هنوز یک ساله نشده خودش را با رادیو زمانه مقایسه می‌کند و سعی دارد به آن برسد. از صحبتهای دارنده‌ی کافه رادیو (+) با رادیو زمانه (فکر کنم ۵ ۶ برنامه‌ی پیش بود)  و لینک به تنها دو سایت رادیو زمانه و رادیو کالج پارک می‌توان این را به سادگی فهمید.
این کافه نمی‌دانم چه دلیلیه که اصرار دارد که حتما برنامه‌اش را به صورت زنده برای ونکوور پخش بکند، کاش می‌توانستند آماری بدهند که ما هم بفهمیم چند نفر از رادیو این پادکست را گوش می‌کنند و چند نفر از روی اینترنت و به صورت پادکست. یادمه تو برنامه‌های دوم یا سوم بود که با استفاده از تلفن خواستند ارتباط با شنوندگان برقرار کنند (و به اولین تلفن کننده بلیط یک برنامه‌ی فرهنگی را مجانی بدهند) ولی تا آن‌جا که یاد دارم کسی زنگ نزد و دیگر هم این برنامه تمام شد. به نظر من با توجه به طیف مخاطب این رادیو به نظر نمی رسد که تعداد زیادی با استفاده از رادیو این برنامه را گوش بدهند و اکثر دانشجویان یک کامپیوتر کیفی دارند و همه کارهایشان را با آن انجام می دهند و کمتر دانشجویی پیدا می شود که رادیو داشته باشد و گوش بدهد.
کافه رادیو ، یکی از نکات منفی اش هم این بوده که آن چنان یکپارچگی نداشته و اگر به برنامه‌ها و مجریانش دقت کنید شاهد تنوع بسیاری بودیم، بسیاری از مجریانش عوض شدند و برنامه‌هایش هم تغییر زیادی داشته، دیگر به سختی یک جوک پیدا می‌کنید که در برنامه‌هایشان گفته بشود. رادیویی که که در آن اول کلی برنامه‌ی طنز داشت.
در عوضش وب سایتشان را تا آن جا که می‌شده حرفه‌ای کار کرده‌اند، بر پایه‌ی وردپرس، با استفاده از پادپرس و حتی در آی‌تیونز هم کانال خاص خودشان را دارد. از فیدبرنر برای فیدهایشان استفاده می‌کنند و تاکنون ۱۰۳ تا شنونده‌ی فیدی دارند. تنها نکته‌ی منفی‌اش که این چند وقته مشاهده می‌شود این است که آمار سایتشان درست کار نمی‌کند و امروز که سری بهشان زدم نوشته بود حدود ۳۰ هزار بازدیدکننده داشته ولی آمار جزیی‌اش روزی ۴۵ تا ۱۰۰ تا را نمایش می‌داد. برای وبلاگ و یا وب سایت شخصی به نظر من آماری که همه ببینند چیز جالبیه و باعث می‌شود بقیه دستشان بیاد سایتت کجا هست و کیها بهش لینک دادند ولی سایتهای بزرگ معمولا اگر هم آمار دارند تنها برای خودشانه مثل بالاترین، دیگ و … شاید هم هنوز کوچیک می‌بینند خودشان را و یا قابلیت فنی‌اش را ندارند. چیزی که شبهه‌ی زنده پخش کردن را بیشتر دامن می‌زند. (عکسهای آماری ۱ و ۲ ) دیگر پادکستهای بحث شده در این نوشتار هم لینک آماری نداشتند.
البته این رادیو لینکهای خوبی دارد و تا این جا که من شنیدم تنها پادکستی بوده که رادیو زمانه باهاش صحبت داشته و در حقیقت برایش کلی تبلیغ کرده, آن هم نه هر کسی و نیک آهنگ کوثر توی یکی از برنامه هایش با گرداننده ی رادیو (+) به صحبت پرداخته بود. این رادیو / پادکست هم به گفته ی وبلاگ گرداننده اش(+) به عنوان بهترین وبلاگ گروهی دانشجویی در دانشگاه سایمون فریزر شناخته شده (+).
به نظر بنده کیفیت برنامه های این رادیو سیر نزولی داشته, می توانید در برنامه سی و پنجمشان ببینید که در آخر برنامه از یکی از برنامه های رادیو کالج پارک برای پر کردن برنامه اشان پر کردند و برنامه ی سو و ششمان هم که چیزی نبود جز صحبتهای مجری برنامه و چند آهنگ که دی جی گذاشت. (البته هنوز برنامه سی و ششم بعد از ۶ روز از پخشش روی سایت نرفته و اگر هم سایتشان با این برنامه به روز نشود چیز عجیبی نخواهد بود.)
البته نه این که پر کردن برنامه کار بدی باشد ولی مطمینا اگر برنامه ی قابل پخشی برای آن قسمت برنامه موجود بود مطمینا از برنامه های دیگر رادیو استفاده نمی کردند.

رادیو شمال ۵۳ رادیویی تازه کار است. ۳ تا برنامه‌اش را بیرون دادند و بر پایه وردپرسه. به نظرم اول راهند و هنوز زوده ازشان خورده گرفت که چرا از فیدبرنر و پادپرس استفاده نمی‌کنتد. برنامه‌هایشان بیشتر هماهنگ شده است (مانند کالج پارک و نه مانند کافه) و به صورت پادکست منتشر می‌کنند.
بیشتر برنامه‌هایشان تم محلی دارد که من کلی این را می‌پسندم با جو ادمونتون آشنا می‌شوی ولی همانطوری که تو یکی از کامنتهایم تو وب سایتشان گفتم باید یک کمی تغییر ایجاد کنند که کسانی که از ایران هم این برنامه‌ها را می‌شنوند خسته نشوند و دفعه دیگر هم سر بزنند بهشان.

خوبی رادیو شمال ۵۳ و کالج پارک اینه که هر دوتاشان کاملا پادکست هستند و دی جی می‌جی‌ای ندارند و برنامه‌ها بعد از نهایی شدن روی وب سایت می‌رود و به مانند رادیو کافه نیستند که برنامه‌ی زنده را با تعدادی تپق و ناهماهنگی‌های پیش آمده ضبط کنند و بعد به عنوان یک برنامه دست دوم روی اینترنت قرار بدهند. کارش یک کم سخت‌تره ولی کیفیت برنامه‌هایی که شنونده گوش می‌دهد بیشتر هست. صدای آرام پچ پچ این کار را بکن و آن کار را بکن و یا سوتی‌های برنامه‌ها را هیچ موقع نمی‌شنوید و از یک برنامه زیبا لذت می‌برید. فکر کنم رادیو جوان هم دی جی دارد ولی از بس تجربه دارند و کارشان بیشتر حرفه‌ای هست تا دانشجویی مشکلات کار دانشجویی را ندارد و کیفیت بهتری دارد نسبت به کافه رادیو.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کافه هر دو بخشی دارند به نام بخش خبری, با این تفاوت که بخش خبری کافه رادیو بیشتر بازگو کننده ی سرخط اخبار مهم روز و یا هفته (و نه به صورت کامل) هست, در صورتی که اخبار رادیو شمال ۵۳ بیشتر محلی هستند و اخباری را بازگو می کنند که هر جایی پیدا نمی کنید. اخباری که کافه رادیو ارایه می کند می شود به راحتی با مراجعه به یک سایت خبری به همه اش و حتی بهتر و کاملتر از لحاظ خبری دسترسی پیدا کرد.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک ویژگی‌اشان اینه که وقتی که یک بار کامنتی درباره مطلبی نوشتید کامنتهای بعدیتان به صورت اتوماتیک تایید می‌شود ولی کافه رادیو هر دفعه باید کامتنهایتان را تایید کند. این قابلیت رادیو کالج پارک و شمال ۵۳ به شنونده این قابلیت و اطمینان را می‌دهد که حتی اگر کامنتی هم بخواهید بگذارید که در راستای خواسته‌های گردانندگان رادیو نباشد، تایید و توسط دیگران شنیده خواهد شد و به نظر قسمت مهمی از یک فعالیت اینترنتی می‌آید.

چند وقتی هم هست که رادیو جوان را تک و توک گوش می‌دهم، رادیوی بدی نیست و زردترین (نشریه زرد چیست (از مازیار ناظمی) رادیوی ایرانی‌ای است که تا حالا شنیدم نه کاری به خیر و شر کسی دارد و سعی می‌کند تا آن‌جایی که می‌شود از برنامه‌هایش سود اقتصادی کسب کند. موزیک می‌توانید ازش بخرید و کلی بهش سود برسانید. برای اولین بار هم بلیط برنامه‌های لاس‌وگاس ایرانیان را که در ایام کریسمس اجرا می‌شود را به صورت اینترنتی به فروش گذاشته. جریان این مراسم اینه که کریسمس کسی نمی‌رود لاس‌وگاس (همه اعتقاد دارند که کریسمس زمانی برای صرف کردن با خانواده است)، برای همین ایرانیان هم از این فرصت استفاده می‌کنند و کنسرتهای بزرگی تو آن ایام تو لاس‌وگاس می‌گذارند و موقع کریسمس لاس‌وگاس فقط ایرانیه که می‌بینی. نمی‌دانم قبل از این که ایرانیها این برنامه‌ها را بگذارند، لاس وگاس درش را تعطیل می‌کرد یا چی ؟
به هر حال رادیو جوان اگر گوش بدهید خوبیش اینه که حداقل خسته نمی‌شوید و زیاد هم فسفر نمی‌خواهد بسوزانید برای درک برنامه‌هاش، تنها موزیکه که پخش می‌شود و شاید هم چند تا برنامه ساده.
این رادیو هم به وقت واشنگتن به صورت زنده پخش می‌شود آن هم بر روی اینترنت تنها. خوبیش اینه که به صورت زنده می‌توانید از طریق پیام‌بر ای او ال باهاشان تماس برخط بگیرید و ازشان درخواست آهنگ و این چیزها بکنید.
رادیو جوان خوبی اش اینه که آخر تکنولوژیه, تنها رادیویی هست که برنامه ی ویژه برای آی تونز و قابل نصب در آی فون و آی تاچ را دارد. چیزی که این روزها با همه گیر شدن استفاده از آی فون خیلی کاربردی خواهد بود.

اگر بخواهم به طور خلاصه رادیوهایی را که گوش می‌دهم امتیاز دهی کنم، این نتیجه حاصل می‌شود.

بار علمی :

1. رادیو کالج پارک
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ ( با اختلاف خیلی کم)
4. رادیو جوان

طراحی وب سایت

1. رادیو شمال ۵۳
2. کافه رادیو
3. رادیو جوان
4. رادیو کالج پارک

استفاده از تکنولوژی روز در وب سایت

1. کافه رادیو
2. رادیو جوان
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

درآمدزا بودن وب سایت

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک

تعامل وب سایتی

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. رادیو جوان
4. کافه رادیو

بازدیدکنندگان وب سایت (بنا به آمار منتشر شده از دوستان)

1. رادیو جوان
2. رادیو کالج پارک
3. کافه رادیو
4. رادیو شمال ۵۳

اگر وقت کافی ندارید و می خواهید با استفاده از رتبه بندی من, پادکستی گوش بدهید از این طبقه بندی استفاده کنید.
اگر حالش را دارید و می خواهید چیز یاد بگیرید :

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. کافه رادیو
4. رادیو جوان

اگر هم دوست دارید که وقتتان را بگذرانید و شاد باشید و خستگی در کنید :

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

تبلیغ تبلیغ، حتما گلچین را شنیدید، رادیو شیدا در حقیقت، چیز بدکی نیست، وقت کردید گوش بدهید.

به دلایلی که گفتنش هم خالی از لطف نیست، بنده تازگی ها رادیویی را گوش می دهم (اینترنتی البته) شاید هم بیشتر می‌نیوشم (شنیدن + نوشیدن آخه رادیوشان تو کافه برگزار می‌شه) راستش را هم بخواهید نمی دانم باید بهش بگویم رادیو، پادکست، چی چی ، اولهایش قرار بود پادکست باشه، ولی کم کم شد رادیو، کم کم هم از یک رادیو می‌خواهد تبدیل بشود به انبوهی از رادیوها. ولی تو آخرین برنامه ای که ساختند اعلام شد که اعضای تحریریه ی این رادیو چه کسانی بودند، حالا کار نداریم کدام رادیو بود و اینها چه کسانی هستند ولی می خواستم بگویم اگر به شم وبلاگیایی خودم رجوع کنم، می توانم بگویم بیشتر کسانی که به این عنوان انتخاب شده اند افرادی نبوده اند که در زمینه ی وبلاگ نویسی فرد با پشتکاری بوده باشند و برای استفاده از وبلاگ به عنوان رسانه‌ای برای رساندن حرف خودشان به دیگران از تمام امکاناتشان به نحو بهینه استفاده کرده باشند. یکی از آنها در همین چند مدت آگهی تسلیت وبلاگ خود را چاپ نموده و تاکنون ۷۸تا ابراز احساسات داشته، فرد راس کار (که بنا به نوشتاری خبرنگار شده بود قبلاها) هم که به سعی و تلاش بنده وبلاگش را بر روی دامنه ی خودش و با استفاده از وردپرس راه انداخت ولی بعد از دو تا پست به همان پرشین بلاگ (آن هم با پسوند دامنه ی آی آر) برگشت، حیف آن همه زحمت کشیدن.
اینها همه به کنار، شما فکر می کنید با این پس زمینه شاهد پادکست خوبی باشیم ؟ حالا شاید رادیوی خوبی از آب در بیاید و به نظر من که تا الان رادیوی خوبی بوده ولی ویژگی‌های تبدیل شدن به یک پادکست را به نظر من با نصب کردن یک پادپرس و گذاشتن برنامه‌ی ضبط شده از قبل نمی‌توان دارا بود (+ , +). یا این که شم وبلاگیایی من در این مورد اشتباه می کند ؟ شاید هم هر کدامشان عیبهای دیگری را جمع و جور کنند و یک چیز باحال راه بندازند، اینترنت (خدای وبلاگها) را چه دیدی.
البته در این میان برنامه هایی هم هستند که با پشتوانه ی بسیار قوی اداره می شوند و بنده یکی از این دوستان را که می شناسم و وبلاگی با نام سکوت سنگین دارد که وبلاگ بامحتوایی در زمینه ی نقد فیلم است، برنامه‌های درخوری اجرا می‌کند و برنامه های دوستان دیگر که بیشتر در مورد موسیقی ارایه می شود هم از غنای خوبی برخوردار است.
جالبی اش این می شود اگر بخواهند این دوستان درباره ی وبلاگستان فارسی برنامه بسازند، البته ممکنه از نظر وبلاگهای ادبی و سیاسی و هنری چیزی کم نیاورند ولی از بحث تکنولوژی و آی تی و کامپیوتر که من چشمم آب نمی‌خوره، یادمه تو برنامه ی چندمشان بود که مجری عزیز گفت که ایرانیان چندمین نفر در وبلاگ نویسی هستند و با ارایه ی آماری که شیدا به عنوان کامنت برایشان گذاشته بود نه پاسخی داده شد و نه در برنامه های بعدی منبعی اعلام شد.
راستی دقت کرده باشید، هر چی پادکست فارسی داریم در مورد ادب و هنر و اندیشه و فرهنگ و سیاست و اینها صحبت می‌کنند به جز اندک گفته‌هایی از دوستانمان تو ۹بلاگ و یک پزشک یادم نمی‌آید که پادکستهای دیگری را در مورد تکنولوژی و آی تی شنیده باشم.

نوشت (نه پی است و نه پس) : اگر لینکهای داخلی این نوشته کار نکرد و یا نتوانستید کامنت بگذارید من شرمنده، موقعی که هاستینگ می‌گرفتم پول نبود که خوب خوبش را بگیرم و نمی‌دانم الان چه مرگشان شده که برای لینکهای داخلی خطای ۵۰۰ داخلی سرور می‌دهد، سیصد بار هم باهاشان صحبت کردم ولی به خرجشان نمی‌رود که نمی‌رود دیگر باید بروم یک هاستینگ دیگر.
اصلا شما هیچ وبلاگی را دیدید که این‌قدر از هاستینگش بنالد ؟ هر جا که ما می‌رویم نوبر از آب درمی‌آیند.

این سه تکه فیلم از پشت صحنه‌ی رادیوی بچه‌های ایرانی اس اف یو و یو بی سی که از سی جی اس اف (به صورت زنده ۴شنبه‌ها ساعت ۶ تا ۷ در ونکوور) پخش می‌شود گرفته شده، ببینید و لذتش را ببرید.
بعد از پخش زنده هم می‌توانید صدای دوستان را به صورت پادکست از کافه رادیو بشنوید.

قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم