یادش به خیر روزهایی که وبلاگستان خیلی ساکت و کم توقع بود.

یادش به خیر روزگاری که لینکدونی درست کردن یکی از هنرهای وبلاگتان به شمار می‌آمد و اگر لینکدونی داشتید کلی اعتبار و آبرو داشتید (لینکدونی یعنی لینک به خبرهای مهم روز و نه بلاگهای همسایه)

یادش به خیر روزهایی که بلاگ‌رولینگ را آشنا شدیم و یادمان داد چه‌جوری دوستانمان را می‌توانیم در کنار وبلاگمان نمایش بدهیم و چه‌ راحت می‌توانستیم از آپدیت شدن وبلاگهایشان با خبر بشویم.

یادش به خیر وبلاگستانی که کوچه‌ای داشت که افتخار می‌کرد (ما هم می‌کردیم) که جز ۵۰۰ وبلاگ برتر لینک شده بود (از آمار بلاگ‌رولینگ)

یادش به خیر آن موقعها وقتی کسی می‌آمد و بلاگ‌رولینگت را نگاه می‌کرد (بلاگ رولینگ : لینک به وبلاگهای دوستانتان) هم‌بازیهای وبلاگیتان را می‌شناخت و ۴ تا وبلاگ جدید هم می‌خواند، نه ادعایی بود برای لینک دادن نه ترسی و نه اعتباری.

یادش به خیر وقتی که لینک می‌دادی، نه برای این بود که پیج‌رنک کسی را بالا ببری بلکه دیگران می‌فهمیدند که شما برای آن وبلاگ ارزش قایلی و نوشته‌هایش را می‌خوانی، برایت هم مهم نبود که کی با این لینکها امتیاز بیشتری بهت بدهد یا این که تو را از وبلاگستان حذف کند، برایت مهم نبود که خواننده بیشتری داشته باشی، می‌نوشتی برای خودت، دل خودت و از افکارت، لینکی هم که می‌دادی تاییدی بود بر دوستی وبلاگیت با دوست جدیدت.

یادش به خیر وبلاگستان توش فارسی نوشتن به همین راحتی‌ها نبود که انواع و اقسام سرویسهای وبلاگی باشند، درست یادم باشد یک پرشین‌بلاگ بود در کنار بلاگ‌اسکای (این آخری هم که هر از چند گاهی درش را تخته می‌کرد ) چند وقت بعدش ام‌تی آمد و کمی‌ بعدتر وردپرس، وردپرس فارسی هم به همت جمعی از وبلاگنویسان روی وردپرس دات کام شکل گرفت و بعدا وردپرس فارسی جداگانه هم سایت دار شد و فعالیت کرد، به همین‌گونه بود برای بلاگ‌اسپات هم.

یادش به خیر هیجان نوشتن توی وردپرس، کنده شدن از ان پی اچ پی نیوک بی‌همه‌چیز پر از سوراخ و نوشتن تو جایی راحت، که به قول مانی تنها برای این ساخته شده که یک بار بنویسند و هزار بار بخوانند.

یادش به خیر تبدیل پی اچ پی نیوک به سی پی جی نیوک، بعد به مامبو و بعدا به زوپس، که بتوانی به راحتی نوشته‌هایت را منتقل کنی و آن چند خطی را که نوشته‌ بودی و یادگاری‌ای بود از دوران جوزدگی وبلاگنویسی‌ات برایت تا همیشه بماند.

یادش به خیر وردپرس دات کام که خیلی‌ها را از هاستینگهای درپیت ایرانی رهانید و به رایگان وردپرس در خدمتمان گذاشت.

یادش به خیر آمدن اولین پادکستها، گوش دادن و داونلود کردنشان به چه بدبختی، رادیوها و …

یادش به خیر اولین بازی‌های وبلاگی، بازی شب یلدا …

یادش به خیر وبهای ۲ که آمدند و ماندند (از خوشمزه بگیر تا این آخریش که فرندفید بود)

بعد از این همه مدت وبلاگستانی داریم استوار و پر از محتوی، از آن پستهای آبکی ۵ سال پیش خبری نیست، آنهایی هم که ادعای پدربزرگ وبلاگ‌نویسی ایرانی بودند دیگر اعتباری ندارند (حتما می‌دانید کی را می‌گویم).

عیبی ندارد اگر وبلاگمان ترجمه‌ی عینی خیلی از نوشته‌های انگلیسی زبان وبلاگهای دیگر باشد، با این که بنده کلی مخالفم و بهتر می‌دانم که به جای ترجمه کردن به آموزش زبان پرداخته شود (عین همین بحث درباره ویکی‌پدیا) ولی مثل این که امروزه این نوع نوشتنها خواننده زیاد دارد.

عیبی ندارد که اگر یکی از دوستانت بیاید و بهت بگوید لینک وبلاگت را از وبلاگ معروفی دیده و بعدا فهمیده که دهه (با کسره‌ی د بخوانید) این را تو می‌نویسی و کلی حال کرده.

عیبی هم ندارد که چیزهایی را از کسانی که چندین وقت وبلاگ می‌نوشتند یاد بگیریم و بعدا حتی از آنها بهتر بنویسیم.

کاش همه‌ی اینها و خیلی چیزهای دیگر را گاه گاهی در پساپرده‌ی ذهنمان داشته باشیم، مرورشان کنیم، یادمان نرود چی بودیم و چی شدیم، وبلاگمان برای چه این همه محبوب شد، چرا این همه خواننده پیدا کردیم، یادمان باشد که وبلاگ نمی‌نویسیم که امتیازمان بالا برود و یا قله‌ای را فتح کنیم، وبلاگ می‌نویسیم چون دوست داریم، راحت‌تر حرفهایمان را می‌زنیم، بسیاری از موانع نوشتاری و شنیدنی را بر سر راه نمی‌بینیم.

از طرف دوست عزیزی به یک بازی نوروزی دعوت شدم که ما هم برای این که سرمان نشکند در این بازی شرکت می کنیم (به شما هم توصیه می‌کنم که اگر بازی راه انداختید از این ترفند برای ادامه یافتن بازی‌اتان استفاده کنید)

ابتدا سوالات رو به رنگ قرمز می نویسم و جواب هر سوال رو با رنگ مشکی می نویسم (فکر کنم این جزو بازیه که رنگ کنی سوالات را ولی ما رنگ نمی‌کنیم)

اما سوالها اینها هستند :
۱- به کدام سایت بیشتر سر می زنی
۲- کدام وبلاگ را بیشتر می خوانی
۳- از چه رنگی خوشت میاد
۴- از چه غذایی خوشت میاد
۵- از چه سیستم مدیریت محتوا خوشت میاد
۶- امسال عید چی کار می کنی
۷- نفر بعدی رو چقدر قبول داری

جواب می دهیم :

۱- به ریدر.گوگل.کام
۲- بیشتر وبلاگهای جدیدی را می‌خوانم که از آر اس اس دو در دو پیداشان می‌شود
۳- رنگ هم شما بگویید از چه رنگی بدت می‌آید، ولی پرسپولیس سروره
۴- شما هم بگویید از چه غذایی خوشت نمی‌آید، ولی از همه بیشتر غذاهای تند و تیز را دوست دارم
۵- من آن اوایل خیلی با جوملا حال می‌کردم، ولی بعدا با زوپس دوست شدم و سعی می‌کنم الان وردپرس را به عنوان سی ام اس به همه بندازم
۶- عید هم عیدهای قدیم، فکر کنم همان ریدر.گوگل.کام را تمام کنم
۷- نفر بعدی تا کی باشه‌، من کیم که کسی را قبول داشته باشم

خیلی دوست دارم ببینیم بچه‌های وردپرس فارسی به سوال ۵ چی جواب می‌دهند، می‌دانم اکثرشان قبول دارند که وردپرس سی ام اس نیست. این لیست دوستانی را که من در وبلاگم بهشان لینک دادم همه به این بازی دعوتید و خوشحال می‌شوم همه‌اتان بازی را ادامه بدهید.

چند وقتی بود به سایت شرکت قبلی‌ام سر نزده بودم و در راستای نوشتن resume ام مجبور شدم به آن دوباره سر بزنم، یادم می‌آید که مخفف “پیشگامان فن‌آوری اطلاعات و دانش” بود و اگر دور از انصاف نباشیم سایت جذابی بود، من خودم در چون و چرای تولید سایت بودم، البته مانند همیشه من نظرات خودم را داشتم و بر این عقیده بودم که می‌توان با تغییر جهت تلاشها برای ایجاد سایت جدید با استفاده از تکنولوژی به روز HTML به سمت و سوی استفاده از نرم‌افزارهای ایجاد سایت مانندphpnuke , xoops , mambo , … و فارسی نمودن آنها و سفارشی نمودن آنها برای اهداف خود به نتیجه برسیم، درست است که یک سری مشکلات جدیدی پیش روی ما ایجاد می‌شود ولی هنگامی که از محصولی استفاده می‌کنید که تاکنون برای مثال ورژن ۷.۶ آن به بازار آمده، مطمین باشید بسیاری از موانع و مشکلات پیش رو را از سر راه برداشته است و بنا به قول رییس همان شرکتم چرا وقتی یکبار چرخ را اختراع کرده‌اند ما دوباره آن را اختراع کنیم (نمی‌دانم چرا در این زمینه می‌خواست چرخ را اختراع کند)،سرتان را درد نیاورم این تلاشها به نتیجه نرسید و سایتی برپا شد که تماما static بود ولی از لحاظ زیبایی بد نبود آن هم تنها برای رزولوشنهای ۱۰۲۴*۷۶۸.
و اما یک سری نکات مهندسی در آن رعایت نشده بود، برای مثال صفحه‌ی اول آن یک فلش intro زیبا بود که در ابتدا دکمه‌ی skip intro نداشت، بعدها با اعمال نظر من این دکمه‌ اضافه شد ولی دکمه‌ی ایجادشده در فلش قرار گرفته بود بنابراین گوگل و یا هر موتور جستجوی دیگری نمی‌توانست محتویات سایت را پیمایش نماید و یا اگر اکنون گوگل را با عبارت pishgaman-ikt جستجو نمایید مشاهده می‌نمایید که نه تنها گوگل نتوانسته cacheای از صفحات سایت را بردارد بلکه سایت کاریابی‌ای را مشاهده می‌کنید که در آن لینکpishgaman-ikt.com آمده است، که با توجه به اهداف آن شرکت و دید گردانندگان آن فکر نکنم نتیجه‌ی زیبایی باشد و حتی نتیجه‌ای تحقیر کننده
برای آنها می‌باشد. اینها همان نکاتی هستند که به نظر من باعث شده سایت شرکت پیشگامان با توجه به زیبایی در خور آن، کارایی لازم را نداشته باشد و اکنون جز پیغام Coming Soon چیزی بر آن مشاهده نکنیم.

و باز هم یک تغییر کوچک دیگر در شیدا و آن هم این که شما اکنون می‌توانید icon کوچکی را در کنار نام www.sheida.com درaddress bar مرورگر خود ببینید، اگر چه من هیچ موقع ذوق هنری نداشتم ولی به دید هنری به آن ننگرید، یه دید تکنیکی ببینیدش.