یک سیخ زدن ساده در فیس بوک (poke) کردن باعث شد که یک کاربر فیس‌بوک پشت میله‌های زندان قرار بگیرد. حکمی بالغ بر ۲۹ روز و جریمه‌ای معادل ۲۵۰۰ دلار آمریکا.
حکم صادر شده در رابطه با حکم قبلی‌ای بوده که این زن مطابق با آن حق هیچ گونه تماس با فرد سیخ زده شده را نداشته.

فیس‌بوک نه تنها در زندگی مجازی‌ همه‌ی ما تاثیر گذاشته، بلکه در محاکم قضایی هم نقش بزرگی را بازی می‌کند.

متن اصلی را در این‌جا بخوانید.

برای ترجمه‌ی poke کردن بهترین ایده‌ای که به ذهنم رسید سیخ زدن بود. نمی‌دانم کلمه‌ی بهتری برایش پیدا بشود یا نه. اگر شما هم پیشنهادی دارید این جا بنویسید.

حتما با تاینی یو آر ال آشنا هستید. یک چند وقت پیش هم درباره‌اش در شیدا نوشته بودم. این سایتی که عرض کردم ویژگی‌اش این بود که آدرسهای بلند اینترنتی را کوتاه می‌کرد. حالا این کوتاه کردن چه ویژگی‌هایی دارد جای خودش. از امروز هم می‌توانید مشابه چنین سرویسی را در لینکک پیدا کنید. لینکک، سایتی است که لینکهای شما را گرفته و کوتاهشان می‌کند.
این سایت خدماتی برای کوتاه کردن لینکهای اینترنتی را به شما ارایه می‌دهد. سایت لینکک در اولین نسخه‌هایش هست. برای همین کمی از صفحاتش آماده نشده است و رویش دارد کار می‌شود. یکی از صفحاتی که من خودم دیدنش را خیلی خوشم می‌آید برگه‌ی آمار هستش. با دیدن این برگه می‌توانید بیشترین لینکهای کلیک شده را ببینید و یا آخرین لینکهای کوتاه شده را مشاهده کنید.
ولی از مزایای کارکردش این هستش که می‌توانید در جاهایی که لینک طولانی کارآیی ندارد و یا کارآیی را کم می‌کند ازش استفاده کنید. این جاها می‌تواند فضاهایی مانند توییتر، فرندفید، یاهو مسنجر و فیس‌بوک باشد.
برای لینکک ایده‌های بسیار زیادی دارم. نوشتن کدهایی برای استفاده در وبلاگها (مانند آنچه در شیدا می‌بینید) و هم‌چنین استفاده از لینکک به عنوان یک سایت که بتواند با وبلاگها یکی شود و وبلاگها از آن استفاده کنند. در آینده‌ی نزدیک هم وفتی که اینها انجام شد، یک جایزه‌اکی برای کسانی که از لینکک استفاده می‌کنند خواهم گذاشت.

برای دیدن سایت به آدرس http://linkak.com رجوع نمایید. برای مثال لینک این نوشته در شیدا تبدیل به http://linkak.com/Nh می‌شود.

راستی در کوتاه کردن لینکها می‌توانید از عبارتهای دلخواه خودتان هم استفاده کنید. مثلا برای آدرس bbcpersian.com آدرس کوتاه http://linkak.com/bbc را در نظر گرفتم.

نمی‌دانم باید خوشحال بود یا ناراحت، تا قبل از این‌که این روش از امتیاز دهی به میان بیاید، سایتهای ایرانی دیگری هم بودند که فعالیت می‌کردند، حالا کم و بیش مشکلاتی داشتند ولی به نظر من این امتیازدهی هم باعث نشده که این مشکلات به راحتی حل بشود. بله از بدعتی دارم صحبت می‌کنم که با آمدن بالاترین به میدان گریبان ایرانیان در اینترنت را گرفت. آنهایی که امتیاز بیشتری داشتند، بیشتر می‌توانستند رای بدهند و از امتیازهای بیشتری هم برخوردار بودند. آنهایی هم که امتیاز کمتری داشتند، هی می‌بایست صبر کنند تا روزی یکی از راه برسد و به لینکهای ارسالی‌اشان رایی بدهد که اگر خدایان بالاترین تصمیم به نرمال‌سازی امتیازها نگیرند، یک کمی امتیازش بالاتر برود. بالاترین و امتیازدهی‌اش تا جایی پیش رفت که در ویکی‌پدیا هم مطلبی درموردش نوشتند و خواستند که دیگران هم از نوآوری‌اشان بتوانند استفاده کنند و سایتهای دیگری که در این زمینه فعالند هم از بالاترین یاد بگیرند و امتیازدهی را تشویق کنند. این مطلب به انگلیسی نوشته شده بود که می‌توان این جوری برداشت کرد که بیشتر هدف این نوشته آگاه سازی سایتها و مدیران سایتهای انگلیسی زبان از این نوآوری و ابتکار بوده. (در نوآوری و ابتکارش شکی نیست ولی هر نوآوری و ابتکاری الزاما کارا نیست)

پس از سالها گذشتن از تاسیس بالاترین، تنها سایتهایی که از این روش تقلید کرده‌اند سایتهای ایرانی هستند. سایتهایی مانند برای ایران و دوست‌نما. هر کدامشان با هدفی جدا و کاربردی جدا ولی با ایده‌ی امتیازدهی و امتیازبازی تاسیس شده‌اند. سایت جدید بالاگردون هم که توسط بالاترین تاسیس شده هم دارای همین امتیازبندی هست.

باید به حال این سایتها گریه کرد که کورکورانه روشی را که شاید برای یک سایت خیلی مورد قبول بوده و پس از مدتی به شهرت رسیده را تقلید کرده‌اند. آخر یکی بیاید برای من توضیح بدهد که سایتی که می‌خواهد مانند فیس‌بوک بشود یا مای‌اسپیس امتیازبندی به چه کارش می‌آید ؟ یا سایتی که برای تغییر درست شده است، مگر نه این که باید حرفهای همه را بشود درش زد و نه اینکه کسی که تازه وارد سایت شده را چند نفر به راحتی بتوانند از ادامه‌ی کار منصرف کنند ؟

تا حالا فکر نکردیم که چرا دیگران از این روشها استفاده نمی‌کنند ؟ مثلا سایتهای بزرگی مانند دیگ ؟ به نظر روش خیلی خوبی می‌آید ولی یک ضعف خیلی بزرگ دارد. ضعف این روش این هستش که اگر ارزشش را داشته باشد به راحتی می‌توان این سیستمها را قانونی دور زد. کافی است یک کمی دانش و وقت برایش صرف کنید. نوشتن برنامه‌ای که به صورت اتوماتیک سایت بی‌بی‌سی فارسی را چک کند و تا چیزی به روز شد در سایت بالاترین پستش کند کار زیاد سختی نیست، عین همین کار را من در لینکدونی‌ام می‌کنم. فقط از بالاترین کپی می‌کنم و انجا می‌گذارم. حالا چرا صرف نمی‌کند دلیلش برمی‌گردد به روشهای اقتصادی‌ای که در اینترنت ایرانیان برایش نمی‌توانند (یا می‌توانند) پول در بیاورند. مطمین باشید روزی که این کارها صرف بکند به راحتی تمام این سیستمها به باد خواهند رفت. توجه هم بکنید که این کار (پست اتوماتیک) هیچ مغایرتی با قوانین بالاترین ندارد و با تغییر در قوانین هم نمی‌توان چیزی را ردگیری کرد. همین الان اگر یک جستجوی کوچولو بزنید می‌بینید چه قدر پلاگین برای همین وردپرس هست که تا یک چیزی پست می‌کنید توی هزار سوراخ سمبه‌ی اینترنتی که یکی‌اشان هم دیگ باشد برایتان پست می‌کند.

قصدم یک ذره نیش زدن بود به آنهایی که این همه وقت می‌گذارند و سایتهای جدیدی راه می‌اندازند، یک کمی وقت گذاشتن و ایده‌ی جدید پیدا کردن برای جذب کاربر خیلی بهتر از استفاده از ایده‌ای کهنه و نخ‌نمایی هست که آن هم تازه اصلا به کار سایتتان نمی‌آید. بهتر است این همه وقت و انرژی‌ای را که می‌گذارید و سایتی جدید راه می‌اندازید، خودتان باشید و نه تقلید کورکورانه‌ای از دیگران.

با سایت Kongregate از طریق خبری از سایت the Idea Shower آشنا شدم، سایتی است برای این که به صورت آنلاین بازی کنید، بازی‌های زیادی هم داره و جالب هم هست، یک سری بهش بزنید.

ولی خبری که در این سایت آمده بود این بود که اگر شما پسورد فیس بوکتان به صورت اتوماتیک وارد می‌شود و در مرورگرتان ذخیره شده است، از این پس این سایت با قراردادی که با فیس بوک بسته این امکان را دارد که با استفاده از این اطلاعات یعنی اطلاعاتی را که از بازیهای شما و دوستان شما به دست می‌آورد را به فیس‌بوک بفرستد و باعث ‌شود که فیس‌بوک اطلاعات بسیار بیشتری درباره‌ی شما جمع آوری کند.

خوب داشتن اطلاعات زیاد درباره‌ی من و تو مگر مشکلی هست ؟
نمی‌توانم قطعی بگویم که مشکل هست ولی برای فیس بوک که با این همه کاربر سر و کار دارد، می‌تواند به راحتی اطلاعاتی را درباره‌ی دوستان شما به شما بدهد که خودتان هم به راحتی نمی‌دانید، مثلا شاید بتواند به شما بگوید که چند نفر از دوستان شما به زبان فارسی صحبت می‌کنند و با استفاده از اطلاعاتی که از سایت kongregate می‌گیرد بتواند تبلیغ بازی‌ای را برای دوستان شما بکند که برای ایرانیان بیشتر هیجان داشته باشد، این یک مثال ساده از نحوه‌ی استفاده از اطلاعاتی بود که من و شما در فیس‌بوک می‌گذاریم، به راحتی می‌شود فرض این را کرد که فیس بوک با عکسهایی که دارد،‌ به راحتی دارد اطلاعات بصری افراد دنیا را ذخیره می‌نماید و در اختیار دولتش قرار می‌دهد، می‌توانید در privacy policyاش بخوانید که نوشته حق تمام اطلاعات موجود در فیس بوک برای فیس بوک می‌باشد و این اختیار را دارد که از آن به هر طریقی استفاده نماید.

حالا برگردیم به سایت kongregate و سایتهای که در آینده بخواهند اطلاعاتشان را به فیس‌بوک بفرستند، the Idea Shower استفاده از پلاگینی برای فایرفاکس را توصیه می‌کند که می‌توانید از این‌جا داونلودش کنید و سپس در قسمت options آن آدرس فیس‌بوک را اضافه کنید تا جلوی این کارها و نقل و انتقال اطلاعات را بگیرد، البته یک کار راحتتر هم استفاده نکردن از ذخیره اتوماتیک نام کاربری و رمز عبوره، می توانید شرح کامل را هم در این‌جا بخوانید.

حالا از ما گفتن بود،‌ این قدر وب ۲ای نشوید که نه خیر داره نه عاقبت.