آقا دمتان گرم با این پوشش گرم انتخابات افغانستان ولی فکر کنم عدهی قلیلی از مردم ایران به این اخبار علاقهمند باشند. درست است که فرهنگ ما به خاطر زبان یکسانمان خیلی نزدیک هست ولی درست کردن یک خبرگزاری بر اساس زبان و پوشش اخبار بر اساس علایق مخاطبین که همه به یک زبان صحبت میکنند کاری درست نیست. فکر کنم برای همین هم بوده که دیگر کشورها که رسانههای فارسی زبان دارند تنها برای ایران برنامه پخش میکنند و این تنها بیبیسی است که از این رویه پیروی نمیکند.
فکر کنم این یک نوع کپیکاری از بیبیسی عربی بوده. باید درک کرد که تفاوت فرهنگی بین اعراب و ایرانیان خیلی زیاد هست. اعراب اول عرب هستند و بعد متعلق به یک کشوری، در صورتی که ایرانیان، ایرانی هستند با هر قومیتی.
×مطمین هم هستم که ایراینان عرب هم به مانند دیگر ایرانیان اول ایرانی هستند بعد عرب.
حتما از چند وقت پیش با انواع و اقسام روشهای اشتراک عقاید و نظرات تو اینترنت آشنا شدید، از وبلاگ نویسی بگیرید تا فرندفیدبازی (+) . حتما هم اسمی از پادکست را شنیدید و یا چندتاییش را گوش کردید تا حالا. (پادکست چیست؟)
امروز قصدم اینه که اگر بشود ۳ تا پادکست دانشجویی را با هم مقایسه کنیم و مزیتها و معایب هر کدام را بربشماریم. پادکستهایی که میخواهم دربارهاشان صحبت کنم را حتما میشناسید، حداقل یکیاشان را میشناسید. رادیو کالج پارک، کافه رادیو و رادیو شمال ۵۳ (به ترتیب قدمت) به علاوهی رادیو جوان.
رادیو کالج پارک که ادعا میکند اولین پادکست گروهی ایرانیان هستش بر روی بستری از وردپرس قرار دارد. نویسندههایش (بهتر بگوییم گویندههایش) بیشتر افراد فوق لیسانس و یا دکترای دانشگاه مریلند هستند و به همین خاطر این پادکست از بار علمی بیشتری نسبت به دیگر پادکستها برخوردار هست. همچنین خدماتی را دارد که توی دیگر پادکستها من به نوبهی خودم ندیدم، مثل گوش دادن به پادکست از طریق شماره تلفن و یا کتباهای صوتی رایگان. از طرفی با این که میتوانسته به دلیل سابقهی بالایش و محبوبیتش در اینترنت از قدرتش استفاده کند و کلی مانند رادیو زمانه لینک بازی راه بندازد و برای خودش ورودیهای بیشتری را جذب کند به این کارها روی نیاورده و تنها رادیوها و پادکستهایی را اضافه کرده که به نظرش ارزش گوش کردن دارند و به زبان سادهتر، تیریپ لینک بده تا لینکت کنم را اصلا پایه نیست. (البته این منکر این نکته نیست که برای رادیو زمانه چنین کاری نه تنها نکتهی منفیای نیست بلکه بسیار کار باارزشی هست و باعث شده همه وبلاگهای ایرانی در یک سایت، به ترتیب به روز شدن نمایش داده شوند. توجه کنید که این مبحث نشان از تفاوت بنیادین بین هدفهای کالج پارک و رادیو زمانه است.)
رادیو کالج پارک با این که روی وردپرس هست ولی از چند امکان سادهی وردپرس استفاده نمیکند مثلا استفاده از پلاگین عوض کردن آر اس اس پیشفرض خودش با فیدبرنر، آمارگیری و یا امکان نظرسنجی و …
استفادهی ساده از چند تا از اینها به سادگی میتواند در شناختن این رادیو به شنوندگان ایرانی اینترنتی کمک بزرگی بکند.
یادم می آید که یک بار کالج پارک به عنوان بهترین کار گروهی دانشجویی در دانشگاهشان شناخته شده بود و با گرداننده اش هم صحبتی کرده بودند. تو این صحبت چیزیش که جالب بود این بود که دانشجوهای خارجی فکر نمی کردند یک کار گروهی ایرانی این قدر دوام پیدا کند. (+)
کافه رادیو، که بیشتر به یک کافه میماند تا یک رادیو (+) هنوز یک ساله نشده و دارد نحوهی رفتار اینترنتیاش را و استفادهی بهتر از امکاناتش را کم کم یاد میگیرد. کافه رادیو خیلی بلند پرواز هم هست و هنوز یک ساله نشده خودش را با رادیو زمانه مقایسه میکند و سعی دارد به آن برسد. از صحبتهای دارندهی کافه رادیو (+) با رادیو زمانه (فکر کنم ۵ ۶ برنامهی پیش بود) و لینک به تنها دو سایت رادیو زمانه و رادیو کالج پارک میتوان این را به سادگی فهمید.
این کافه نمیدانم چه دلیلیه که اصرار دارد که حتما برنامهاش را به صورت زنده برای ونکوور پخش بکند، کاش میتوانستند آماری بدهند که ما هم بفهمیم چند نفر از رادیو این پادکست را گوش میکنند و چند نفر از روی اینترنت و به صورت پادکست. یادمه تو برنامههای دوم یا سوم بود که با استفاده از تلفن خواستند ارتباط با شنوندگان برقرار کنند (و به اولین تلفن کننده بلیط یک برنامهی فرهنگی را مجانی بدهند) ولی تا آنجا که یاد دارم کسی زنگ نزد و دیگر هم این برنامه تمام شد. به نظر من با توجه به طیف مخاطب این رادیو به نظر نمی رسد که تعداد زیادی با استفاده از رادیو این برنامه را گوش بدهند و اکثر دانشجویان یک کامپیوتر کیفی دارند و همه کارهایشان را با آن انجام می دهند و کمتر دانشجویی پیدا می شود که رادیو داشته باشد و گوش بدهد. کافه رادیو ، یکی از نکات منفی اش هم این بوده که آن چنان یکپارچگی نداشته و اگر به برنامهها و مجریانش دقت کنید شاهد تنوع بسیاری بودیم، بسیاری از مجریانش عوض شدند و برنامههایش هم تغییر زیادی داشته، دیگر به سختی یک جوک پیدا میکنید که در برنامههایشان گفته بشود. رادیویی که که در آن اول کلی برنامهی طنز داشت.
در عوضش وب سایتشان را تا آن جا که میشده حرفهای کار کردهاند، بر پایهی وردپرس، با استفاده از پادپرس و حتی در آیتیونز هم کانال خاص خودشان را دارد. از فیدبرنر برای فیدهایشان استفاده میکنند و تاکنون ۱۰۳ تا شنوندهی فیدی دارند. تنها نکتهی منفیاش که این چند وقته مشاهده میشود این است که آمار سایتشان درست کار نمیکند و امروز که سری بهشان زدم نوشته بود حدود ۳۰ هزار بازدیدکننده داشته ولی آمار جزییاش روزی ۴۵ تا ۱۰۰ تا را نمایش میداد. برای وبلاگ و یا وب سایت شخصی به نظر من آماری که همه ببینند چیز جالبیه و باعث میشود بقیه دستشان بیاد سایتت کجا هست و کیها بهش لینک دادند ولی سایتهای بزرگ معمولا اگر هم آمار دارند تنها برای خودشانه مثل بالاترین، دیگ و … شاید هم هنوز کوچیک میبینند خودشان را و یا قابلیت فنیاش را ندارند. چیزی که شبههی زنده پخش کردن را بیشتر دامن میزند. (عکسهای آماری ۱ و ۲ ) دیگر پادکستهای بحث شده در این نوشتار هم لینک آماری نداشتند.
البته این رادیو لینکهای خوبی دارد و تا این جا که من شنیدم تنها پادکستی بوده که رادیو زمانه باهاش صحبت داشته و در حقیقت برایش کلی تبلیغ کرده, آن هم نه هر کسی و نیک آهنگ کوثر توی یکی از برنامه هایش با گرداننده ی رادیو (+) به صحبت پرداخته بود. این رادیو / پادکست هم به گفته ی وبلاگ گرداننده اش(+) به عنوان بهترین وبلاگ گروهی دانشجویی در دانشگاه سایمون فریزر شناخته شده (+).
به نظر بنده کیفیت برنامه های این رادیو سیر نزولی داشته, می توانید در برنامه سی و پنجمشان ببینید که در آخر برنامه از یکی از برنامه های رادیو کالج پارک برای پر کردن برنامه اشان پر کردند و برنامه ی سو و ششمان هم که چیزی نبود جز صحبتهای مجری برنامه و چند آهنگ که دی جی گذاشت. (البته هنوز برنامه سی و ششم بعد از ۶ روز از پخشش روی سایت نرفته و اگر هم سایتشان با این برنامه به روز نشود چیز عجیبی نخواهد بود.)
البته نه این که پر کردن برنامه کار بدی باشد ولی مطمینا اگر برنامه ی قابل پخشی برای آن قسمت برنامه موجود بود مطمینا از برنامه های دیگر رادیو استفاده نمی کردند.
رادیو شمال ۵۳ رادیویی تازه کار است. ۳ تا برنامهاش را بیرون دادند و بر پایه وردپرسه. به نظرم اول راهند و هنوز زوده ازشان خورده گرفت که چرا از فیدبرنر و پادپرس استفاده نمیکنتد. برنامههایشان بیشتر هماهنگ شده است (مانند کالج پارک و نه مانند کافه) و به صورت پادکست منتشر میکنند.
بیشتر برنامههایشان تم محلی دارد که من کلی این را میپسندم با جو ادمونتون آشنا میشوی ولی همانطوری که تو یکی از کامنتهایم تو وب سایتشان گفتم باید یک کمی تغییر ایجاد کنند که کسانی که از ایران هم این برنامهها را میشنوند خسته نشوند و دفعه دیگر هم سر بزنند بهشان.
خوبی رادیو شمال ۵۳ و کالج پارک اینه که هر دوتاشان کاملا پادکست هستند و دی جی میجیای ندارند و برنامهها بعد از نهایی شدن روی وب سایت میرود و به مانند رادیو کافه نیستند که برنامهی زنده را با تعدادی تپق و ناهماهنگیهای پیش آمده ضبط کنند و بعد به عنوان یک برنامه دست دوم روی اینترنت قرار بدهند. کارش یک کم سختتره ولی کیفیت برنامههایی که شنونده گوش میدهد بیشتر هست. صدای آرام پچ پچ این کار را بکن و آن کار را بکن و یا سوتیهای برنامهها را هیچ موقع نمیشنوید و از یک برنامه زیبا لذت میبرید. فکر کنم رادیو جوان هم دی جی دارد ولی از بس تجربه دارند و کارشان بیشتر حرفهای هست تا دانشجویی مشکلات کار دانشجویی را ندارد و کیفیت بهتری دارد نسبت به کافه رادیو.
رادیو شمال ۵۳ و رادیو کافه هر دو بخشی دارند به نام بخش خبری, با این تفاوت که بخش خبری کافه رادیو بیشتر بازگو کننده ی سرخط اخبار مهم روز و یا هفته (و نه به صورت کامل) هست, در صورتی که اخبار رادیو شمال ۵۳ بیشتر محلی هستند و اخباری را بازگو می کنند که هر جایی پیدا نمی کنید. اخباری که کافه رادیو ارایه می کند می شود به راحتی با مراجعه به یک سایت خبری به همه اش و حتی بهتر و کاملتر از لحاظ خبری دسترسی پیدا کرد.
رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک ویژگیاشان اینه که وقتی که یک بار کامنتی درباره مطلبی نوشتید کامنتهای بعدیتان به صورت اتوماتیک تایید میشود ولی کافه رادیو هر دفعه باید کامتنهایتان را تایید کند. این قابلیت رادیو کالج پارک و شمال ۵۳ به شنونده این قابلیت و اطمینان را میدهد که حتی اگر کامنتی هم بخواهید بگذارید که در راستای خواستههای گردانندگان رادیو نباشد، تایید و توسط دیگران شنیده خواهد شد و به نظر قسمت مهمی از یک فعالیت اینترنتی میآید.
چند وقتی هم هست که رادیو جوان را تک و توک گوش میدهم، رادیوی بدی نیست و زردترین (نشریه زرد چیست (از مازیار ناظمی) رادیوی ایرانیای است که تا حالا شنیدم نه کاری به خیر و شر کسی دارد و سعی میکند تا آنجایی که میشود از برنامههایش سود اقتصادی کسب کند. موزیک میتوانید ازش بخرید و کلی بهش سود برسانید. برای اولین بار هم بلیط برنامههای لاسوگاس ایرانیان را که در ایام کریسمس اجرا میشود را به صورت اینترنتی به فروش گذاشته. جریان این مراسم اینه که کریسمس کسی نمیرود لاسوگاس (همه اعتقاد دارند که کریسمس زمانی برای صرف کردن با خانواده است)، برای همین ایرانیان هم از این فرصت استفاده میکنند و کنسرتهای بزرگی تو آن ایام تو لاسوگاس میگذارند و موقع کریسمس لاسوگاس فقط ایرانیه که میبینی. نمیدانم قبل از این که ایرانیها این برنامهها را بگذارند، لاس وگاس درش را تعطیل میکرد یا چی ؟
به هر حال رادیو جوان اگر گوش بدهید خوبیش اینه که حداقل خسته نمیشوید و زیاد هم فسفر نمیخواهد بسوزانید برای درک برنامههاش، تنها موزیکه که پخش میشود و شاید هم چند تا برنامه ساده.
این رادیو هم به وقت واشنگتن به صورت زنده پخش میشود آن هم بر روی اینترنت تنها. خوبیش اینه که به صورت زنده میتوانید از طریق پیامبر ای او ال باهاشان تماس برخط بگیرید و ازشان درخواست آهنگ و این چیزها بکنید.
رادیو جوان خوبی اش اینه که آخر تکنولوژیه, تنها رادیویی هست که برنامه ی ویژه برای آی تونز و قابل نصب در آی فون و آی تاچ را دارد. چیزی که این روزها با همه گیر شدن استفاده از آی فون خیلی کاربردی خواهد بود.
اگر بخواهم به طور خلاصه رادیوهایی را که گوش میدهم امتیاز دهی کنم، این نتیجه حاصل میشود.
بار علمی :
رادیو کالج پارک
کافه رادیو
رادیو شمال ۵۳ ( با اختلاف خیلی کم)
رادیو جوان
طراحی وب سایت
رادیو شمال ۵۳
کافه رادیو
رادیو جوان
رادیو کالج پارک
استفاده از تکنولوژی روز در وب سایت
کافه رادیو
رادیو جوان
رادیو شمال ۵۳
رادیو کالج پارک
درآمدزا بودن وب سایت
رادیو جوان
کافه رادیو
رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک
تعامل وب سایتی
رادیو کالج پارک
رادیو شمال ۵۳
رادیو جوان
کافه رادیو
بازدیدکنندگان وب سایت (بنا به آمار منتشر شده از دوستان)
رادیو جوان
رادیو کالج پارک
کافه رادیو
رادیو شمال ۵۳
اگر وقت کافی ندارید و می خواهید با استفاده از رتبه بندی من, پادکستی گوش بدهید از این طبقه بندی استفاده کنید.
اگر حالش را دارید و می خواهید چیز یاد بگیرید :
رادیو کالج پارک
رادیو شمال ۵۳
کافه رادیو
رادیو جوان
اگر هم دوست دارید که وقتتان را بگذرانید و شاد باشید و خستگی در کنید :
رادیو جوان
کافه رادیو
رادیو شمال ۵۳
رادیو کالج پارک
تبلیغ تبلیغ، حتما گلچین را شنیدید، رادیو شیدا در حقیقت، چیز بدکی نیست، وقت کردید گوش بدهید.
این دو تا فیلم را ببینید. افرادی که توی این دو تا فیلم صحبت میکنند تقریبا سنهایی همانند هم دارند و ایرانی هستند. سرنوشت هم خودش نمیداند قسمتش چی میشود وگرنه تکلیفش را تا حالا با زندگی معلوم کرده بود.
مگر میشود از ایران حرف زد و سیاسی نشد ؟ مگر میشود از تاریخ و تمدن ایران و ایرانی سخن گفت و پای سیاست به میان نیاید ؟ مگر میشود برنامهی فرهنگی درست کرد و آخرش مشکلات سیاسی بهانه نشود برای جلو نرفتن کارها.
کافه رادیو هم که از اول تا الان تمام برنامههایش دستمایهی فرهنگی هنری و ادبی داشت، در اقدام علیه استفاده از خلیج عربی توسط گوگل و در پی آن اعتراضی که در لفافه به از دست دادن قسمتهایی از دریای مازندران بیان شد، رنگ و بوی سیاسی گرفت. درست است که اقدامی ملی است ولی بسیاری باور دارند که اینها همه مشکلاتی سیاسی است که ایران و ایرانیان اکنون باهاشان درگیر هستند و راهی جز سیاستمداری برای حل شدن آن وجود ندارد.
البته رساندن صدای اعتراض و درست کردن برنامهای برای آن کاری بس پسندیده است که همه از برکات اردشیر باحال سرچشمه گرفته است (ویدیوهای آشپزیاش را در یوتیوب از دست ندهید) ولی دو نکته اینجا به نظرم آمد که بگویم. در آخر این ویدیو می نویسد که اگر یک میلیون نفر این بیانیه را امضا کنند گوگل مجبور به عوض کردن این نام میشود که فکر نکنم چنین باشد و اگر اینجوری بود گوگل تا الان به خیلی چیزها مجبور شده بود،. چیزی که حرف اول را میزند پول است، وقتی گوگل میبیند که کاربران عرب خود را با استفاده از نام خلیج فارس از دست میدهد، نام خلیج عربی را در نقشهاش میآورد تا سودی کسب کند، هر چی باشد تبلیغات به زبان عربی به راحتی در گوگل پذیرفته میشود در صورتی که تبلیغات فارسی به راحتی نه (به دلیل تحریمهای آمریکا)، از طرفی با وضعیت اینترنت در کشورهای عربی که بسی سانـسـوروارانهتر از ایران هست به راحتی سران قدرت با خشمگین شدن از گوگل به خاطر استفاده نکردن از نام خلیج عربی آن موتور جستجو را از لیست سایتهای قابل دسترسی حذف میکنند. تازهاش هم این برنامه اعتراضیه خیلی وقت پیش بود که انجام گرفته بود و یادمه ماهها پیش سیل نامهها و پی امهایش سرازیر شده بود.
نکتهی دوم هم در راستای پستهای قبلیام است (+++)، من به واسطهی بودنم در شهری که کافه از آن پا گرفت؛ کمی در جریانش بودم ولی با کافه رادیو آنچنان همکاری نکرده بودم و بنا به درخواست دوستان و عشق وافر به وردپرس، تنها مشکلات تکنیکیاشان پرداخته بودم. برای همکاری نکردن هم دلایل خودم را داشتم، اولا اگر میخواستم برنامه بسازم تو همین شیدا میساختم، دوما با این سرعت اینترنت ایران کی میتواند که به پادکست گوش بدهد که بیاد و وقت خودش را تلف کند و برنامه من را بشنود، سوما هم همین غیرشفاف بودنشان بود که امکان همکاری را باهاشان راحت نمیکرد، چیزی که فکر کنم به هر نحوی باید قبل از یک همکاری مشخص باشد. به هر حال همکاری با یک گروه مسیولیتهایی را برای آدم به بار میآورد که زمانی باید پاسخگویشان باشد. چهارما به دلایلی هم از حوصلهی این نوشته خارج است و از طرفی نیازی به گفتنش هم نیست کافه به آن سمتی نرفت که من در ذهن داشتم، امیدوارم البته به سمت خوبی برود و شاهد بالندگی بیشترش هم باشیم. چهارما هم اگر من برنامهای میساختم کافه رادیو همین ۴ تا شنوندهای را هم که داشت از دست میداد.
راستی نمیدانم چرا از ادعای امارات به جزایر سه گانه ایرانی حرفی به میان نیاوردند و یا از تساوی امارات با ایران، آن هم به سرمربی علی دایی (+). فیلمشان را ببینید. در ادامه هم سه تا لینک دیگر از پشت صحنه برنامهها کافه گذاشتم که اگر دوست داشتید تو یوتیوب ببینید.
پس نوشت : مثل این که دوستان ویدیویشان را از یوتیوب برداشتهاند، حالا نمیدانم از اعتراض منصرف شدهاند یا نه ؟ اعتراضاتی که چنین باشد و یک روزه هم دوام نداشته باشد فایدهای ندارد. امیدوارم از این به بعد قبل از اعتراض فکر همه جایش را بکنند. البته بنده فیلمشان را از یوتیوب داونلود کردم ولی چون خودشان از روی سایت برداشتهاند من هم دوباره بارگذاریاش نمیکنم.
برگزار کردن یلدا آن هم در شهری که خیلی از مردمش توی فکر جشنهای دیگرشان هستند خیلی چیز جالبی از آب در می آید، جالب تر از آن اینه که اگر بفهمی که یلدایی که داری برگزار می کنی توسط یک عده دیگر هم داره برگزار می شه که نه ایرانی هستند نه به فارسی حرف می زنند و نه اصلا می دانند یلدا چیه و از کجا آمده ولی برگزارش می کنند، این عده که به نظر من کار بسیار جالبی هم می کنند وب سایتی دارند به نام فانوس جادویی و بدی قضیه اینه که اصلا هیچ اطلاعی درباره ی اینکه چنین جشنی در ایران باستان برگزار می شده و ایرانیان هنوز هم این جشن را می گیرند ندارند که یکی از نشانه های کم کاری ایرانیان در زمینه ی فرهنگی اشانه، به جای این که دنبال شناساندن فرهنگ ایران و ایرانی به بقیه باشیم و بتوانیم تصویر مثبتی از خودمان توی دنیا نمایش بدهیم دنبال این هستیم که چه جوری یک پارتی برگزار کنیم و چه جوری تمام بلیتهای یک کنسرت را بفروشیم و چه جوری پولی از هموطنانمان به جیب بزنیم، اینها چیزهایی هستش که همه اتان اگر کمی با کارهای فرهنگی ایرانیان خارج آشنا باشید باهاش درگیرید.
سایت فانوس جادویی، (ترجمه رسمی اش می شود فانوس اسرارآمیز) طبق گفته ی برگزارکننده اش که در اخبار صبح گفت هدفش جشن گرفتن بلندترین شب سال و پیروزی نور بر تاریکی هستش (دراز شدن روز در مقابل شب) و تنها حرکتی که می کنند روشن کردن و ساختن فانوسهای دست ساز و فرستادن به هوای آنهاست، ایده ی بسیار جالبی است و کلی هم مفرح، فرصت نشد که امسال شرکت کنم در این برنامه ولی به نظر من وظیفهی تشکلهای دانشجویی مانند کلوب ایرانیان اس اف یو و یوبی سی هستش که برای شناختن فرهنگ ایرانیان، حداقل در این راه گام بردارند و به همکاری با فانوس جادویی سالهای دیگر این مراسم را بزرگتر و بهتر برگزار کنند.
البته این مراسم در وبلاگستان حال و هوای دیگری داشت و دارد، هر ساله به رسم بیدار ماندن شب یلدا و برای سرگرمی نویسندگان وبلاگ و خوانندگان آن بازی هایی راه می افتاده که امسال هم بازی راه افتاده بازی ای است به نام بازی گیکی و از من توسط دوستان برگری و میلادی خودم دعوت شده که شرکت کنم.
برای شرکت باید ۵ تا از آرزوهای گیکی خودم را بنویسم (البته با کمی جنبه ی طنز) ، اولا بنده نه گیک هستم نه آرزو دارم ، همه اش امیده ولی خوب صرف بازی کردن هم که شده این ۵ تا را از ما داشته باشید
شرایطی را تصور کنید که هیچی نه کپی راست داشته باشه نه کپی چپ، بسیار دنیای باحالی خواهد شد و همه با همه چیز خوش خواهند بود و دیگر کسی نباید دنبال داونلودغیرقانونی بگردد و تازه نویسنده نه تنها از شما پول نمی گیرند برای دیدن ، شنیدن و یا خواندن تولیداتشان به شما پول هم می دهد
دوست داشتم جوری باشد که انسانها بتوانند انتخاب کنند که تو چه زمانی زندگی کنند ولی نتوانند از زمانی به زمان دیگر تغییر زمان بدهند
زمانه ای می شد که هر چیزی را که تصورش را می کردید خودش نوشته می شد یا تبدیل به یک نرم افزار می شد و شما تنها وظیفه ی فکر کردنش را داشتید و هر چی بهتر فکر می کردید نتیجه بهتری می گرفتید
و آخر کار هم دوست داشتم جوری باشه که هر کسی برای خودش یک چیزی داشته باشه، یک فیس بوک، یک ارکات، یک خانه، یک دنیا که خودش درباره همه شرایطش تصمیم بگیره و خودش هم توش زندگی کنه، و …
اگر هم دعوتی باشه من دعوت می کنم از دوستانی که دعوت نشدند و این نوشته را می خوانند و دستی در نوشتن دارند بنویسند و به من هم خبر بدهند که آرزوهایشان چیه
مرداد ۲۷م, ۱۳۸۸
