یادمه دفعه اولی که از سایت دانشجویان ایرانی اس اف یو بازدید کردم، سایتی ساده بود که بسیاری از اطلاعاتی را که می‌خواستی نمایش می‌داد، تنها گیری که داشت این بود که به راحتی نمی‌شد آر اس اسش را بخوانی که آن هم با پیشنهاد بنده (+) درست شد و آر اس اس نوشته‌ها، عکسها و … هم در دسترس قرار داده شد.
نسخه‌ی بعدی سایت اس اف یو آی سی هم بر پایه‌ی وردپرس بود، که قابلیت بسیار زیادی را به کاربرانش می‌داد، ساده‌ترینش گذاشتن کامنت بود (البته نسخه قبلی هم چنین گزینه‌ای داشت) ولی سایت جدید اس اف یو آی سی به کل تعطیل است.
اول یک سری به سایتش بزنید بعد این نوشته را بخوانید.

اولا مثلا به این صفحه سر بزنید (http://new.sfuic.com/about.php) دلیل این که این صفحه پی اچ پی هستش را بنده نفهمیدم، کلا همه‌چی‌اش استاتیک (ایستا) هستش و اصلا نیازی به پی اچ پی احساس نمی‌شود. دوما معمولا صفحه‌ی درباره‌ی ما معمولا حاوی اطلاعاتی درباره‌ی افراد هست و این که این گروه برای چی تشکیل شده و چی کار می‌کند و … ولی این صفحه بیشتر شبیه صفحه‌ی پروفایل تو فیس‌بوک یا ارکات می‌آید.

دوما پایین همه‌ی صفحات اگر نگاه بکنید نوشته “©۲۰۰۸ Copyright Ashkan Z. Deylami“. آقا یکی بیاد بگوید و برای دوستان تعریف کند که کپی رایت یعنی چی، اگر این سایت یک گروه هست، کپی رایتش هم برای یک گروه خواهد بود و نه برای یک آدم خاص به نام Ashkan Z. Deylami.

سوما صفحه‌ی ارتباط با ما را اگر نگاه کنید، دریغ از یک فرم ساده‌ی اچ تی ام ال که بتواند یک ایمیل بفرستد. ایمیلی هم که در آن‌جا قرار دارد به صورت عکس (jpeg) هستش، یعنی جایی نیست که شما رویش کلیک کنید و مثلا outlook تان باز بشود یا تو جیمیل راحت بنویسید. دوستان فکر می‌کنند با این کار می‌توانند جلوی اسپم را بگیرند. بعضی‌ جاها هم از آدرس iranian[@]sfu.ca استفاده کردند. مطمین باشید این‌قدر ایمیل پیداکن‌های روی اینترنت پیشرفته شده‌اند که به راحتی بتوانند بفهمند این آدرسی که نوشتید همان iranian@sfu.ca بوده،

پس بهتره اگر خیلی نگران اسپم هستید، زیرساختار ایمیلی‌اتان را عوض کنید و از پلتفرم‌هایی استفاده کنید که اسپم را بهتر تشخیص بدهند. اینها همه به کنار، خیلی ضایع است آدرس سایتت sfuic.com باشد و ایمیلش info@sfuic.com نباشد. اگر اصرار بر این است که از این ایمیل استفاده شود به نظر خیلی عاقلانه‌تر می‌رسد که آدرس وب سایتی چیزی مثل www.sfu.ca/~iranian باشد به جای آدرس فعلی‌.

اینها همه به کنار، این سایت برای دانشجویان ایرانی هست ولی به انگلیسی، اگر هدف گسترش فرهنگ و هنر ایرانی هستش بهتره اول از خودمان شروع کنیم همیشه و نه این که فقط بلد باشیم حرف بزنیم. اگر هم تنها هدف تفریح و سرگرمی است، زبان سایت چیز مهمی نیست و همین سایت هم بسیار خوب است.

این را هم ببینید “The new site is up and running. Thanks to the contributions of Ashkan Z. Deylami, and Kianoush Nesvaderani.” این جمله‌ای از سایت هستش. اگر این نمونه‌ی جمله بارز خود ستایی نباشد پس چیست ؟

اگر سورس صفحه‌ی اصلی را هم مشاهده کنید می‌بینید که کل صفحات از table استفاده شده، چیزی که سالهاست دیگر تو ساختن وبسایتها استفاده نمی‌شود و سرعت لود (بالاگذاری) صفحات را بسیار کند می‌کند. حالا بماند که اصلا کلمه کلیدی‌ای جز sfuic هم برای سایت تعریف نشد و برای فاصله دادن بین لینکها از   استفاده کرده‌اند (کد اچ تی ام ال برای فاصله).

خیلی نکات دیگر هم هست که اگر بخواهم بگویم سر همه درد می‌آید مثل لینک ندادن به گروه موجود در فیس‌بوک، بودن اطلاعات بیشتر در فیس‌بوک درباره‌ی برنامه‌هایشان، نداشتن یک آمارگیر، نداشتن قابلیت کامنت گذاشتن، ایندکس نشدن از گوگل و …

کار دانشجویی همیشه همین بوده، اگر توانستیم کاری را انجام بدهیم که یک کمی از تجربیات دوستان قبل از خودمان استفاده کنیم آن موقع هست که پیشرفت می‌کنیم؛ تفاوت بارز ایرانیان با بقیه.

اگر دوست داشتید می‌توانید تاریخچه‌ای از تغییرات سایت را در این آدرس ببینید.

عکسهای سایت اس اف یو آس سی‌ای که می‌بینید به ترتیب قدمت در نوشتار آمده‌ است. عکس جدیدتر بالاتر از دیگر عکسهاست و آخرین عکس قدیمی‌ترین نسخه‌ی ای سایتی که من دیدم هستش.

این بالاترین هم گند بزند با این مدیریتش و هی سرور عوض کردنشان. این بار آخری که سرور عوض کردند https اشان را که به روز نکردند و با همان قدیمیه رو سرور جدید دارند کار می‌کنند، حالا اینها به کنار آر اس اس بالاترین هم از کار افتاده.

حالا من هزار بار بگویم کاری که تویش پشتوانه مالی درست حسابی نداشته باشد آخرش همین می‌شود، فکر می‌کنید اگر بالاترین یک آدم تمام وقت داشت که به سایت می‌رسید این مشکلات پیش می‌آمد ؟

البته با وردپرس کارهای خیلی زیادی می‌توان کرد، یکی‌اش ساخت وبلاگه. اگر از هر کسی بپرسید می‌تواند این را بهتان بگوید. ولی کارهای بسیار زیاد دیگری هم می‌توان کرد که در هر نوشته به یکی‌اشان خواهم پرداخت.

تصمیم گرفتم یک سری نوشته‌ی ساده در رابطه با وردپرس بنویسم و تو این نوشته‌ها کارهایی را که غیر از وبلاگ درست کردن با وردپرس می‌شود انجام داد را معرفی کنم، البته بسیاری از شماها حتما با این نوع فعالیتها آشنا هستید ولی این کار به نظر من می‌تواند فرهنگ‌سازی خوبی درباره‌ی وردپرس باشد.

یکی از کارهایی که به راحتی می‌توان با وردپرس انجام داد ایجاد یک فتوبلاگ هستش. فتوبلاگها چندین وقت پیش با استفاده از پیکسل‌پست درست می‌شدند. مشکل پیکسل پست این بود که چیزهایی مثل widget در وردپرس ندارد، تعداد پلاگینهایش خیلی کم هست و تمهایش هم بسته به نسخه‌ی پیکسل‌پست فرق می‌کند (شما کلی می‌گردی و یک تم خیلی باحال پیدا می‌کنی،‌ آخرش می‌بینی که این تم به این نسخه پیکسل پستت نمی‌خورد.) چیزهایی که تو وردپرس کاملا حل شده. اگر شما بتوانید یک فتوبلاگ بر پایه وردپرس بسازید به راحتی می‌توانید از انبوه پلاگینهای وردپرس استفاده کنید، پلاگینهایی مانند رای دادن به عکسهایتان، ایجاد نقشه‌ی سایت برای وبلاگتان، فروش عکسهایتان با استفاده از پلاگینهای آماده برای فروش محصولات در وردپرس.

فتوبلاگ من را اگر ندیدید به آدرس www.sheida.com/photo و به نام Eye می‌توانید ببینید.

حرفهای مدیر بالاترین درباره مشکلات و ضعف مالی طرح اجرایی
مشکلات بالاترین از زبان خودش
شوخی یکی از اعضا با بالاترین

و سرانجام ، نتیجه حاصله از درخواستهای کاربران از بالاترین

آخر برادر این سایت بالا نمی آید، حالا شما به جای این که مشکلات سایت را درست کنید وقت خودتان را صرف مقابله با نوشتن کامنتهای نا مربوط می کنید وحتی این حق را هم برای خود نگه می دارید که با آنها مقابله کنید.

برگزار کردن یلدا آن هم در شهری که خیلی از مردمش توی فکر جشنهای دیگرشان هستند خیلی چیز جالبی از آب در می آید، جالب تر از آن اینه که اگر بفهمی که یلدایی که داری برگزار می کنی توسط یک عده دیگر هم داره برگزار می شه که نه ایرانی هستند نه به فارسی حرف می زنند و نه اصلا می دانند یلدا چیه و از کجا آمده ولی برگزارش می کنند، این عده که به نظر من کار بسیار جالبی هم می کنند وب سایتی دارند به نام فانوس جادویی و بدی قضیه اینه که اصلا هیچ اطلاعی درباره ی اینکه چنین جشنی در ایران باستان برگزار می شده و ایرانیان هنوز هم این جشن را می گیرند ندارند که یکی از نشانه های کم کاری ایرانیان در زمینه ی فرهنگی اشانه، به جای این که دنبال شناساندن فرهنگ ایران و ایرانی به بقیه باشیم و بتوانیم تصویر مثبتی از خودمان توی دنیا نمایش بدهیم دنبال این هستیم که چه جوری یک پارتی برگزار کنیم و چه جوری تمام بلیتهای یک کنسرت را بفروشیم و چه جوری پولی از هموطنانمان به جیب بزنیم، اینها چیزهایی هستش که همه اتان اگر کمی با کارهای فرهنگی ایرانیان خارج آشنا باشید باهاش درگیرید.

سایت فانوس جادویی، (ترجمه رسمی اش می شود فانوس اسرارآمیز) طبق گفته ی برگزارکننده اش که در اخبار صبح گفت هدفش جشن گرفتن بلندترین شب سال و پیروزی نور بر تاریکی هستش (دراز شدن روز در مقابل شب) و تنها حرکتی که می کنند روشن کردن و ساختن فانوسهای دست ساز و فرستادن به هوای آنهاست، ایده ی بسیار جالبی است و کلی هم مفرح، فرصت نشد که امسال شرکت کنم در این برنامه ولی به نظر من وظیفهی تشکلهای دانشجویی مانند کلوب ایرانیان اس اف یو و یوبی سی هستش که برای شناختن فرهنگ ایرانیان، حداقل در این راه گام بردارند و به همکاری با فانوس جادویی سالهای دیگر این مراسم را بزرگتر و بهتر برگزار کنند.

البته این مراسم در وبلاگستان حال و هوای دیگری داشت و دارد، هر ساله به رسم بیدار ماندن شب یلدا و برای سرگرمی نویسندگان وبلاگ و خوانندگان آن بازی هایی راه می افتاده که امسال هم بازی راه افتاده بازی ای است به نام بازی گیکی و از من توسط دوستان برگری و میلادی خودم دعوت شده که شرکت کنم.

برای شرکت باید ۵ تا از آرزوهای گیکی خودم را بنویسم (البته با کمی جنبه ی طنز) ، اولا بنده نه گیک هستم نه آرزو دارم ، همه اش امیده ولی خوب صرف بازی کردن هم که شده این ۵ تا را از ما داشته باشید

1. شرایطی را تصور کنید که هیچی نه کپی راست داشته باشه نه کپی چپ، بسیار دنیای باحالی خواهد شد و همه با همه چیز خوش خواهند بود و دیگر کسی نباید دنبال داونلودغیرقانونی بگردد و تازه نویسنده نه تنها از شما پول نمی گیرند برای دیدن ، شنیدن و یا خواندن تولیداتشان به شما پول هم می دهد
2. دوست داشتم جوری باشد که انسانها بتوانند انتخاب کنند که تو چه زمانی زندگی کنند ولی نتوانند از زمانی به زمان دیگر تغییر زمان بدهند
3. زمانه ای می شد که هر چیزی را که تصورش را می کردید خودش نوشته می شد یا تبدیل به یک نرم افزار می شد و شما تنها وظیفه ی فکر کردنش را داشتید و هر چی بهتر فکر می کردید نتیجه بهتری می گرفتید
4. و آخر کار هم دوست داشتم جوری باشه که هر کسی برای خودش یک چیزی داشته باشه، یک فیس بوک، یک ارکات، یک خانه، یک دنیا که خودش درباره همه شرایطش تصمیم بگیره و خودش هم توش زندگی کنه، و …

اگر هم دعوتی باشه من دعوت می کنم از دوستانی که دعوت نشدند و این نوشته را می خوانند و دستی در نوشتن دارند بنویسند و به من هم خبر بدهند که آرزوهایشان چیه

جریان چیه‌؟ این سایت روزنامه خبر ورزشی از روزی که ایران از کره باخته به روز نمی‌شه ادامه‌ی نوشته »