جشن سده را که می‌سوزانند زرتشتیان بر این باورند که زمستان دیگر به سر آمده و کم کم زمین گرم می‌شود. یکی نیست این چیزها را به کسانی که می‌خواستند المپیک زمستانی برگزار کنند بگوید. خوب برگزار کن ولی قبل از سده. نه این جوری که همه برفهایت دارد آب می‌شود و المپیک زمستانی در هوای گرم ۱۰ ۱۲ درجه برگزار بشود. عکسی که در پایین می‌بینید تلاش برای انتقال برف با کامیون به ونکوور را نمایش می‌دهد.

چند وقتی هست که سایت شکیل و زیبای برساد به خبر رسانی از زرتشتیان داخل ایران می‌پردازد. انصافا هم خبرهای جالب و سایت زیبایی دارند. ولی چند وقت پیش بود که به سایتشان سر زدم تا حول و حوش یک روز بود که این پیغام را مشاهده می‌کردم. آن هم در بینابین مسابقات جام جانباختگان که خیلی‌ها به سایتشان سر می‌زنند و می‌خواهند از چون و چرای مسابقات آگاه شوند.

درست است که سایت اخبار زرتشتیان تمام اخبار سایت برساد و دیگر سایتهای زرتشتیان را پوشش نمی‌دهد و یکی از نکات مثبتش هم همین گلچین کردن اخبار به فارسی و انگلیسی هست، به علاوه تاکنون سایت اخبار زرتشتیان که حدود دو سال از فعالیتش می‌گذرد تاکنون چنین مشکلاتی را نداشته است.
اصولا یکی از اهداف اولیه‌ی سایت اخبار زرتشتیان هم همین بایگانی اخبار زرتشتیان به صورت مستقل بود تا با از بین رفتن یک سایت و یا تغییر یک مجموعه اطلاعات موجود قابل دسترسی باشد.
دقیق نمی‌دانم ولی یادم هست وقتی که پی‌اچ‌پی نیوک کار می‌کردم یک نوع حملاتی به سایت می‌شد از نوع SQL injection، نمی‌دانم با این اطلاعاتی که در صفحه نمایش داده شده می‌توان حمله‌ای را ترتیب داد یا نه. اگر که بشود واقعا باید به سازنده و پشتیبان سایت یک آفرین بزرگ فرستاد که چنین error هایی را مستقیم به بیننده نمایش می‌دهد.

بدون شک نوابغ هر کشوری متعلق نه تنها به یک قشر خاص بلکه تنها و تنها متعلق به تک تک اجزا آن کشوری هست که این نوابغ درش زندگی کرده و بزرگ شده و پرورش یافتند. که اگر چنین شرایط و محیطی فراهم نمی شد, این نوابغ هم مکانی برای رشد پیدا نمی کردند. ولی این باعث نخواهد شد که به زرتشتی بودن پرویز شهریاری, که چند سال پیش به عنوان چهره های ماندگار ایران انتخاب شده بود افتخار نکنیم. ویدیویی که در زیر می بینید, نگاهی کامل به زندگی پرویز شهریاری به همراه گفتگوهایی با برادرهایش, سهراب و هرمز شهریاری می باشد.
صحبتهای دانش آموخته های این استاد هم خیلی زیباست, فیروز نادری یکی از آنها بود. سفری هم به فیروزبهرام خواهید داشت و مکانی که پرویز در آن ریاضیات را درس می داد می توانید ببینید (فیروزبهرام دبیرستان پسرانه ی زرتشتیان تهران است)
برای دانش بیشتر درباره ی پرویز شهریاری می توانید به نوشته ی ویکی پدیا رجوع کنید.

آن موقعها همه‌اش از این یکی شورا به آن یکی می‌رفتیم، می‌پرسیدیم حالا این‌جا چی کار می‌کنند‌. هر کسی هر چی دوست داشت جواب می‌داد، هر کسی هر چی که خودش برداشت کرده بود را می‌گفت، کسانی هم بودند که چیزی نمی‌گفتند. خوبی‌اش این بود که این‌قدر فضا و انرژی برای کار کردن بود که تو هم رغبت می‌کردی و کار کنی. نه به درد سابقه کاریت می‌خورد و نه ازش پولی در می‌آمد ولی وقتی می‌رفتی و می‌دیدی که همین تعداد آدمهای جوان چه مسابقات بزرگی را برگزار می‌کنند و تو آخرین روزش رژه می‌رفتی حسی که بهت دست می‌داد وصف نشدنی بود.
یادمه از اولش هم تا آخرش ما نفهمیدیم که این دفتری که هر دفعه یکی تویش خلاصه جلسه را می‌نوشت به چه دردی می‌خورد ما فقط امضایش می‌کردیم و ناممان را توی باشندگانش می‌نوشتیم. شبها هم که می‌شد می‌زد به سرمان و به جای این که اتوبوس و تاکسی بگیریم از چهارراه کالج تا انقلاب را پیاده می‌آمدیم، تازه بعدش صفا داشت، کی آن همه سربالایی را ول می‌کرد و از کنار پارک لاله نمی‌گذشت.
جالبی‌اش این بود همه چیزی که خوششان می‌آمد را می‌گفتند و هر کسی ساز خودش را می‌زد، هر کسی سلیقه‌ی شخصی‌اش را در کارها اعمال می‌کرد ولی هیچ‌گاه این کارها باعث نشد که این مجموعه از هم بپاشد، همیشه کارها به بهترین نحو (حالا بهترین نه ولی بهتر) انجام می‌شد.
هیچ موقع هم خستگی‌هایش تو بدن کسی نمی‌ماند، حتی شبهایی که تا صبح بعضی‌ها سوسیس سرخ می‌کردند.
امکاناتش هم آن‌قدر نبود، یادمه برای استفاده از فارسی نویس یک کامپیوتر داغان آن‌جا بود که هر چی زور زدم هم کار نکرد.
بدون امکانات، هزینه‌ی کافی و تنها به عشق یک فعالیت گروهی بود که کارها پیش می‌رفت. در کنار هم بودنها باعث می‌شد بهتر نیرویی را که در خودمان داریم را به خدمت بگیریم و ازش استفاده کنیم.

یادش به خیر،
باشنده‌ی پیشین کانون دانشجویان زرتشتی

جوانان زرتشتی‌ گرد هم آمدند و چند روزی را با هم گذراندند (+) . کلی خبر خوبی است که چند آدم خیراندیش پیدا شدند که برنامه‌ای بگذارند که جوانان زرتشتی‌ای که در خارج از ایران زندگی می‌کنند را با هم آشنا کنند و در خلال این برنامه هر چند کم ولی درباره‌ی زرتشت، پیشینه‌اش و دین زرتشتی صحبت کنند و چیزی یاد بدهند و این جوانان یاد بگیرند. کار بسیار پسندیده‌ای است ولی مشکل از جای دیگر است و با این کارهای کوچک مشکلی از جامعه‌‌ی پراکنده‌ی زرتشتیان دور دنیا کم نمی‌شود. یک نمونه کوچکش را برایتان بگویم، شما فکر می‌کنید که توی این گردش چند روزه زبانی که بهش صحبت می‌شد چی بوده ؟ من با قاطعیت بهتان می‌گویم که انگلیسی بوده، اولا ایرانیان (در عموم) در نگهداری فرهنگ و انتقالشان به فرزندانشان این‌قدر ضعیف عمل می‌کنند که حالا که اردویی که یک سری از آنها زرتشتیان هند باشند (پارسیان) نمی‌توان ازش انتظاری بیش از این داشت.
سایتش را هم نگاه کنید کاملا به زبان انگلیسی است.

به قول شاعر که می‌گفت :
خانه از پای بست ویران است
خواجه در بند نقش ایوان است

بازیهای جام‌جانباختگان بازیهایی است که توسط کانون دانشجویان زرتشتی هر ساله و در پایان مردادماه (تقریبا) به مناسبت بزرگداشت جان باختگان راه وطن در جنگ هشت ساله برگزار می‌شود. مسابقاتی که هر ساله بهتر و بهتر شده و آن‌جوری که من دیدم همیشه در راه ترقی گام برداشته.
البته زرتشتیان نه تنها در ایران بلکه در تمام دنیا هستند و خیلی‌هاشان برای شرکت در مسابقات تصمیم به بازگشت به ایران را نمی‌گیرند و برای همین مسابقاتی را برگزار می‌کنند که نام بازیهای ورزشی زرتشتیان را روی آن گذاشتندُ این مسابقات در راستای چیز خاصی و در بزرگداشت چیز خاصی هم برگزار نمی‌شود و تنها هدف آن ورزش هست. بازیهایی که دوسالانه برگزار می‌شود و امسال ۱۱امین دوره‌ی بازیها برگزار شد.
بازیهایی که در رده‌ی بازیهای جام جان‌باختگان نیست. یکی از مهمترین مشکلات موجود اینه که هر ۲ سال در یک شهر برگزار می‌شود و برای همین تجربیات برگزارکنندگانشان انتقال پیدا نمی‌کند و بنا به مشکلات مالی موجود قانونها طبق خواست برگزارکنندگان عوض می‌شود (مثلا در والیبال مسابقات تورنومنتی یک گیمی و ۲۵ امتیازه – مسابقات حذفی ۳ گیمی و ۱۵ امتیازی و مسابقات نهایی به صورت کامل برگزار می‌شود ) و یا امکانات کافی موجود با تکنولوژی‌های ناکارآمد جایگزین می‌شوند (مثلا برای شنا به جای کورنومتر از موبایل استفاده می‌شود) و یا داوران را از خود بازیکنان انتخاب می‌کنند و حتی بعضی وقتها داوران خود بازیکنان هستند . از طرفی مشکل دیگرش هم این هست که تمام بازیها را در خود ندارد – فوتبالی را نمی‌بینید که بازی شود – بدمینتونی هم نیست که تشویق کنید – تنیس هم که برگزار می‌شود همه‌ی برنامه‌هایش از ساعت ۱ ظهر تا ۳ ظهر آن هم در فضای باز اجرا می‌شود. شطرنجی هم نیست که در حسرت تشویق کردنش باشیم .
مسابقات ورزشی زرتشتیان را می‌توانید از سایت زد اتلتیکتز دنبال کنید و عکسهایش را هم در سایت اشیهن ببینید – البته سایتشان تعطیل هست (ارجاع به سایت اشیهن است و نه زداتلتیکز، توضیح در راستای این کامنت) و کلا همه کارها دستی انجام می‌شود و بعضی از لینکها هنوز به بازیهای ۱۰ام لینک دارد.

می‌توانید منتظر بازیهای جام جان‌باختگان در ایران هم باشید که در آخر امردادماه برگزار می‌شود – آن چیزی که از وبسایتشان برمی‌آید و هر ساله شاهدش بودیم مطمینا بازیهای بهتر و با کیفیت بیشتری را شاهد خواهیم بود

امیدواریم بشود که بازیهای ورزشی زرتشتیان روزی در رده‌ی جام جان‌باختگان برگزار شود و هر ساله کیفیت بازیهایش هم بیشتر بشود.

ویدیوی بازیهای امسال
مراسم روشن کردن مشعل
مراسم افتتاحیه
مراسم ورود تیمهای شرکت کننده

چند وقت پیش بود که تارنمای امرداد اعلام کرد که با هزینه‌های جاری و هم‌چنین فشارهایی که برای از کار باز ایستادن این تارنما شده است دیگر قادر به ادامه‌ی کار نیست و در همین اوضاع بود که وبلاگی به نام امرداد چی چی شروع به کار کرد – سایتی در زمینه‌ی اطلاع رسانی از ایران که با یک خرج ۱۰ هزار تومانی ساده می‌توانست با استفاده از قابلیتهای بلاگفا برای وبلاگشان یک آدرس به یادماندنی تر تهیه کنند (دات کام بشوند و از این امرداد چی چی در بیایند) و یک کمی با کلاسانه تر به تهیه‌ی اخبار بپردازند – یا این که از اول یک هاست می‌گرفتند برای این کار و به محیطهایی مانند بلاگفا که بیشتر به درد وبلاگ نوشتن می‌خورند روی نمی‌آوردند.
عکس‌ها را هم در تاینی پیک بالاگذاری کرده‌اند، البته بد که نیست ولی یک کمی بی کلاس بازی هستش.

حالا از اینها که بگذریم خبری گذاشته بودند (+ و +) درباره‌‌ی تظاهراتی در مقابل سفارت امارات در ایران – حالا به اینش کار نداریم که درست بود یا نه هم برگزاریش هم گذاشتنش آن جا – این عکسش را نگاه کنید که تاریخ را به انگلیسی چه‌جوری نوشته.