اسم خواننده‌ی کوچکی است که به تازگی شهرت بسیاری برای خودش به پا کرده. این شهرت هم به واسطه‌ی برنامه‌ای هستش که در انگلیس تهیه می‌شود و هر کسی می‌تواند درش شرکت کند. بینندگان این برنامه هستند که انتخاب می‌کنند چه کسی بهترین هست و به قولی چه کسی با Talent (استعداد) ترین شرکت کننده‌ی این دوره از مسابقات هستش. برای شرکت در برنامه هم چیز زیادی نمی‌خواهد بلد باشید و تنها باید یک روشی برای شاد کردن مردم بدانید. شاهین در این برنامه می‌خواند، به انگلیسی هم می‌خواند و حتی داوران این مسابقه هم به پا می‌خیزند و برایش دست می‌زنند. تنها همراهش هم در این مسابقات مادرش هست (مادری که ایرانی نیست) و مشخص هست که از ایرانی بودن تنها نامش را به یادگار برده.

حتی وقتی خودش با لهجه‌اش اسم و فامیلش را می‌گوید به سختی می‌شود فهمید که چی می‌گوید و به فارسی چی می‌شود. حالا خیلی‌ها این را به عنوان یکی از با استعدادترین کودکان ایرانی ازش نام می‌برند و اگر به فیلمهای ویدیویی که ازش رو یوتیوب هست نگاه کنید می‌بیند که عبارت iranian singer در همه آمده است. آخر کسی که تنها اسمش فارسی است و حتی نمی‌تواند به زبان مادری اسم خودش را درست تلفظ کند ایرانی نام نهادنش کار درستی است ؟ آیا اینها همه‌اش برای این نیست که با اعتباری که ایرانیان در دنیا دارند می‌خواهند از هر منفذی هم که شده استفاده کنند و به خودشان افتخار کنند تا شاید پیش دیگر ملیتها کم نیاورند ؟

این چند تا از ویدیوهایی است که در یوتیوب پیدا کردم از شاهین

• لینک اول
• لینک دوم
• لینک سوم

استعداد بزرگی است در خوانندگی و صدای بسیار زیبایی دارد، منکر اینش نیستم ولی نمی‌توانم به عنوان یک ایرانی قبولش کنم همین.

حتما از چند وقت پیش با انواع و اقسام روشهای اشتراک عقاید و نظرات تو اینترنت آشنا شدید، از وبلاگ نویسی بگیرید تا فرندفیدبازی (+) . حتما هم اسمی از پادکست را شنیدید و یا چندتاییش را گوش کردید تا حالا. (پادکست چیست؟)
امروز قصدم اینه که اگر بشود ۳ تا پادکست دانشجویی را با هم مقایسه کنیم و مزیتها و معایب هر کدام را بربشماریم. پادکستهایی که می‌خواهم درباره‌اشان صحبت کنم را حتما می‌شناسید، حداقل یکی‌اشان را می‌شناسید. رادیو کالج پارک، کافه رادیو و رادیو شمال ۵۳ (به ترتیب قدمت) به علاوه‌ی رادیو جوان.

رادیو کالج پارک که ادعا می‌کند اولین پادکست گروهی ایرانیان هستش بر روی بستری از وردپرس قرار دارد. نویسنده‌هایش (بهتر بگوییم گوینده‌هایش) بیشتر افراد فوق لیسانس و یا دکترای دانشگاه مریلند هستند و به همین خاطر این پادکست از بار علمی بیشتری نسبت به دیگر پادکستها برخوردار هست. هم‌چنین خدماتی را دارد که توی دیگر پادکستها من به نوبه‌ی خودم ندیدم، مثل گوش دادن به پادکست از طریق شماره تلفن و یا کتباهای صوتی رایگان. از طرفی با این که می‌توانسته به دلیل سابقه‌ی بالایش و محبوبیتش در اینترنت از قدرتش استفاده کند و کلی مانند رادیو زمانه لینک بازی راه بندازد و برای خودش ورودی‌های بیشتری را جذب کند به این کارها روی نیاورده و تنها رادیوها و پادکستهایی را اضافه کرده که به نظرش ارزش گوش کردن دارند و به زبان ساده‌تر، تیریپ لینک بده تا لینکت کنم را اصلا پایه نیست. (البته این منکر این نکته نیست که برای رادیو زمانه چنین کاری نه تنها نکته‌ی منفی‌ای نیست بلکه بسیار کار باارزشی هست و باعث شده همه وبلاگهای ایرانی در یک سایت، به ترتیب به روز شدن نمایش داده شوند. توجه کنید که این مبحث نشان از تفاوت بنیادین بین هدفهای کالج پارک و رادیو زمانه است.)
رادیو کالج پارک با این که روی وردپرس هست ولی از چند امکان ساده‌ی وردپرس استفاده نمی‌کند مثلا استفاده از پلاگین عوض کردن آر اس اس پیش‌فرض خودش با فیدبرنر، آمارگیری و یا امکان نظرسنجی و …
استفاده‌ی ساده از چند تا از اینها به سادگی می‌تواند در شناختن این رادیو به شنوندگان ایرانی اینترنتی کمک بزرگی بکند.
یادم می آید که یک بار کالج پارک به عنوان بهترین کار گروهی دانشجویی در دانشگاهشان شناخته شده بود و با گرداننده اش هم صحبتی کرده بودند. تو این صحبت چیزیش که جالب بود این بود که دانشجوهای خارجی فکر نمی کردند یک کار گروهی ایرانی این قدر دوام پیدا کند. (+)

کافه رادیو، که بیشتر به یک کافه می‌ماند تا یک رادیو (+) هنوز یک ساله نشده و دارد نحوه‌ی رفتار اینترنتی‌اش را و استفاده‌ی بهتر از امکاناتش را کم کم یاد می‌گیرد. کافه رادیو خیلی بلند پرواز هم هست و هنوز یک ساله نشده خودش را با رادیو زمانه مقایسه می‌کند و سعی دارد به آن برسد. از صحبتهای دارنده‌ی کافه رادیو (+) با رادیو زمانه (فکر کنم ۵ ۶ برنامه‌ی پیش بود)  و لینک به تنها دو سایت رادیو زمانه و رادیو کالج پارک می‌توان این را به سادگی فهمید.
این کافه نمی‌دانم چه دلیلیه که اصرار دارد که حتما برنامه‌اش را به صورت زنده برای ونکوور پخش بکند، کاش می‌توانستند آماری بدهند که ما هم بفهمیم چند نفر از رادیو این پادکست را گوش می‌کنند و چند نفر از روی اینترنت و به صورت پادکست. یادمه تو برنامه‌های دوم یا سوم بود که با استفاده از تلفن خواستند ارتباط با شنوندگان برقرار کنند (و به اولین تلفن کننده بلیط یک برنامه‌ی فرهنگی را مجانی بدهند) ولی تا آن‌جا که یاد دارم کسی زنگ نزد و دیگر هم این برنامه تمام شد. به نظر من با توجه به طیف مخاطب این رادیو به نظر نمی رسد که تعداد زیادی با استفاده از رادیو این برنامه را گوش بدهند و اکثر دانشجویان یک کامپیوتر کیفی دارند و همه کارهایشان را با آن انجام می دهند و کمتر دانشجویی پیدا می شود که رادیو داشته باشد و گوش بدهد.
کافه رادیو ، یکی از نکات منفی اش هم این بوده که آن چنان یکپارچگی نداشته و اگر به برنامه‌ها و مجریانش دقت کنید شاهد تنوع بسیاری بودیم، بسیاری از مجریانش عوض شدند و برنامه‌هایش هم تغییر زیادی داشته، دیگر به سختی یک جوک پیدا می‌کنید که در برنامه‌هایشان گفته بشود. رادیویی که که در آن اول کلی برنامه‌ی طنز داشت.
در عوضش وب سایتشان را تا آن جا که می‌شده حرفه‌ای کار کرده‌اند، بر پایه‌ی وردپرس، با استفاده از پادپرس و حتی در آی‌تیونز هم کانال خاص خودشان را دارد. از فیدبرنر برای فیدهایشان استفاده می‌کنند و تاکنون ۱۰۳ تا شنونده‌ی فیدی دارند. تنها نکته‌ی منفی‌اش که این چند وقته مشاهده می‌شود این است که آمار سایتشان درست کار نمی‌کند و امروز که سری بهشان زدم نوشته بود حدود ۳۰ هزار بازدیدکننده داشته ولی آمار جزیی‌اش روزی ۴۵ تا ۱۰۰ تا را نمایش می‌داد. برای وبلاگ و یا وب سایت شخصی به نظر من آماری که همه ببینند چیز جالبیه و باعث می‌شود بقیه دستشان بیاد سایتت کجا هست و کیها بهش لینک دادند ولی سایتهای بزرگ معمولا اگر هم آمار دارند تنها برای خودشانه مثل بالاترین، دیگ و … شاید هم هنوز کوچیک می‌بینند خودشان را و یا قابلیت فنی‌اش را ندارند. چیزی که شبهه‌ی زنده پخش کردن را بیشتر دامن می‌زند. (عکسهای آماری ۱ و ۲ ) دیگر پادکستهای بحث شده در این نوشتار هم لینک آماری نداشتند.
البته این رادیو لینکهای خوبی دارد و تا این جا که من شنیدم تنها پادکستی بوده که رادیو زمانه باهاش صحبت داشته و در حقیقت برایش کلی تبلیغ کرده, آن هم نه هر کسی و نیک آهنگ کوثر توی یکی از برنامه هایش با گرداننده ی رادیو (+) به صحبت پرداخته بود. این رادیو / پادکست هم به گفته ی وبلاگ گرداننده اش(+) به عنوان بهترین وبلاگ گروهی دانشجویی در دانشگاه سایمون فریزر شناخته شده (+).
به نظر بنده کیفیت برنامه های این رادیو سیر نزولی داشته, می توانید در برنامه سی و پنجمشان ببینید که در آخر برنامه از یکی از برنامه های رادیو کالج پارک برای پر کردن برنامه اشان پر کردند و برنامه ی سو و ششمان هم که چیزی نبود جز صحبتهای مجری برنامه و چند آهنگ که دی جی گذاشت. (البته هنوز برنامه سی و ششم بعد از ۶ روز از پخشش روی سایت نرفته و اگر هم سایتشان با این برنامه به روز نشود چیز عجیبی نخواهد بود.)
البته نه این که پر کردن برنامه کار بدی باشد ولی مطمینا اگر برنامه ی قابل پخشی برای آن قسمت برنامه موجود بود مطمینا از برنامه های دیگر رادیو استفاده نمی کردند.

رادیو شمال ۵۳ رادیویی تازه کار است. ۳ تا برنامه‌اش را بیرون دادند و بر پایه وردپرسه. به نظرم اول راهند و هنوز زوده ازشان خورده گرفت که چرا از فیدبرنر و پادپرس استفاده نمی‌کنتد. برنامه‌هایشان بیشتر هماهنگ شده است (مانند کالج پارک و نه مانند کافه) و به صورت پادکست منتشر می‌کنند.
بیشتر برنامه‌هایشان تم محلی دارد که من کلی این را می‌پسندم با جو ادمونتون آشنا می‌شوی ولی همانطوری که تو یکی از کامنتهایم تو وب سایتشان گفتم باید یک کمی تغییر ایجاد کنند که کسانی که از ایران هم این برنامه‌ها را می‌شنوند خسته نشوند و دفعه دیگر هم سر بزنند بهشان.

خوبی رادیو شمال ۵۳ و کالج پارک اینه که هر دوتاشان کاملا پادکست هستند و دی جی می‌جی‌ای ندارند و برنامه‌ها بعد از نهایی شدن روی وب سایت می‌رود و به مانند رادیو کافه نیستند که برنامه‌ی زنده را با تعدادی تپق و ناهماهنگی‌های پیش آمده ضبط کنند و بعد به عنوان یک برنامه دست دوم روی اینترنت قرار بدهند. کارش یک کم سخت‌تره ولی کیفیت برنامه‌هایی که شنونده گوش می‌دهد بیشتر هست. صدای آرام پچ پچ این کار را بکن و آن کار را بکن و یا سوتی‌های برنامه‌ها را هیچ موقع نمی‌شنوید و از یک برنامه زیبا لذت می‌برید. فکر کنم رادیو جوان هم دی جی دارد ولی از بس تجربه دارند و کارشان بیشتر حرفه‌ای هست تا دانشجویی مشکلات کار دانشجویی را ندارد و کیفیت بهتری دارد نسبت به کافه رادیو.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کافه هر دو بخشی دارند به نام بخش خبری, با این تفاوت که بخش خبری کافه رادیو بیشتر بازگو کننده ی سرخط اخبار مهم روز و یا هفته (و نه به صورت کامل) هست, در صورتی که اخبار رادیو شمال ۵۳ بیشتر محلی هستند و اخباری را بازگو می کنند که هر جایی پیدا نمی کنید. اخباری که کافه رادیو ارایه می کند می شود به راحتی با مراجعه به یک سایت خبری به همه اش و حتی بهتر و کاملتر از لحاظ خبری دسترسی پیدا کرد.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک ویژگی‌اشان اینه که وقتی که یک بار کامنتی درباره مطلبی نوشتید کامنتهای بعدیتان به صورت اتوماتیک تایید می‌شود ولی کافه رادیو هر دفعه باید کامتنهایتان را تایید کند. این قابلیت رادیو کالج پارک و شمال ۵۳ به شنونده این قابلیت و اطمینان را می‌دهد که حتی اگر کامنتی هم بخواهید بگذارید که در راستای خواسته‌های گردانندگان رادیو نباشد، تایید و توسط دیگران شنیده خواهد شد و به نظر قسمت مهمی از یک فعالیت اینترنتی می‌آید.

چند وقتی هم هست که رادیو جوان را تک و توک گوش می‌دهم، رادیوی بدی نیست و زردترین (نشریه زرد چیست (از مازیار ناظمی) رادیوی ایرانی‌ای است که تا حالا شنیدم نه کاری به خیر و شر کسی دارد و سعی می‌کند تا آن‌جایی که می‌شود از برنامه‌هایش سود اقتصادی کسب کند. موزیک می‌توانید ازش بخرید و کلی بهش سود برسانید. برای اولین بار هم بلیط برنامه‌های لاس‌وگاس ایرانیان را که در ایام کریسمس اجرا می‌شود را به صورت اینترنتی به فروش گذاشته. جریان این مراسم اینه که کریسمس کسی نمی‌رود لاس‌وگاس (همه اعتقاد دارند که کریسمس زمانی برای صرف کردن با خانواده است)، برای همین ایرانیان هم از این فرصت استفاده می‌کنند و کنسرتهای بزرگی تو آن ایام تو لاس‌وگاس می‌گذارند و موقع کریسمس لاس‌وگاس فقط ایرانیه که می‌بینی. نمی‌دانم قبل از این که ایرانیها این برنامه‌ها را بگذارند، لاس وگاس درش را تعطیل می‌کرد یا چی ؟
به هر حال رادیو جوان اگر گوش بدهید خوبیش اینه که حداقل خسته نمی‌شوید و زیاد هم فسفر نمی‌خواهد بسوزانید برای درک برنامه‌هاش، تنها موزیکه که پخش می‌شود و شاید هم چند تا برنامه ساده.
این رادیو هم به وقت واشنگتن به صورت زنده پخش می‌شود آن هم بر روی اینترنت تنها. خوبیش اینه که به صورت زنده می‌توانید از طریق پیام‌بر ای او ال باهاشان تماس برخط بگیرید و ازشان درخواست آهنگ و این چیزها بکنید.
رادیو جوان خوبی اش اینه که آخر تکنولوژیه, تنها رادیویی هست که برنامه ی ویژه برای آی تونز و قابل نصب در آی فون و آی تاچ را دارد. چیزی که این روزها با همه گیر شدن استفاده از آی فون خیلی کاربردی خواهد بود.

اگر بخواهم به طور خلاصه رادیوهایی را که گوش می‌دهم امتیاز دهی کنم، این نتیجه حاصل می‌شود.

بار علمی :

1. رادیو کالج پارک
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ ( با اختلاف خیلی کم)
4. رادیو جوان

طراحی وب سایت

1. رادیو شمال ۵۳
2. کافه رادیو
3. رادیو جوان
4. رادیو کالج پارک

استفاده از تکنولوژی روز در وب سایت

1. کافه رادیو
2. رادیو جوان
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

درآمدزا بودن وب سایت

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک

تعامل وب سایتی

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. رادیو جوان
4. کافه رادیو

بازدیدکنندگان وب سایت (بنا به آمار منتشر شده از دوستان)

1. رادیو جوان
2. رادیو کالج پارک
3. کافه رادیو
4. رادیو شمال ۵۳

اگر وقت کافی ندارید و می خواهید با استفاده از رتبه بندی من, پادکستی گوش بدهید از این طبقه بندی استفاده کنید.
اگر حالش را دارید و می خواهید چیز یاد بگیرید :

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. کافه رادیو
4. رادیو جوان

اگر هم دوست دارید که وقتتان را بگذرانید و شاد باشید و خستگی در کنید :

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

تبلیغ تبلیغ، حتما گلچین را شنیدید، رادیو شیدا در حقیقت، چیز بدکی نیست، وقت کردید گوش بدهید.

جوانان زرتشتی‌ گرد هم آمدند و چند روزی را با هم گذراندند (+) . کلی خبر خوبی است که چند آدم خیراندیش پیدا شدند که برنامه‌ای بگذارند که جوانان زرتشتی‌ای که در خارج از ایران زندگی می‌کنند را با هم آشنا کنند و در خلال این برنامه هر چند کم ولی درباره‌ی زرتشت، پیشینه‌اش و دین زرتشتی صحبت کنند و چیزی یاد بدهند و این جوانان یاد بگیرند. کار بسیار پسندیده‌ای است ولی مشکل از جای دیگر است و با این کارهای کوچک مشکلی از جامعه‌‌ی پراکنده‌ی زرتشتیان دور دنیا کم نمی‌شود. یک نمونه کوچکش را برایتان بگویم، شما فکر می‌کنید که توی این گردش چند روزه زبانی که بهش صحبت می‌شد چی بوده ؟ من با قاطعیت بهتان می‌گویم که انگلیسی بوده، اولا ایرانیان (در عموم) در نگهداری فرهنگ و انتقالشان به فرزندانشان این‌قدر ضعیف عمل می‌کنند که حالا که اردویی که یک سری از آنها زرتشتیان هند باشند (پارسیان) نمی‌توان ازش انتظاری بیش از این داشت.
سایتش را هم نگاه کنید کاملا به زبان انگلیسی است.

به قول شاعر که می‌گفت :
خانه از پای بست ویران است
خواجه در بند نقش ایوان است

اگر شما هم سری به سایت مسابقات المپیک چین زده باشید شاید مشاهده کرده باشید که سایت از ساختار خوبی برخوردار هستش. نکته‌ی جالب توجه‌ای که نظر من را جلب کرد زبان سایت بود. این سایت تنها به ۵ زبان در اختیار هست، انگلیسی، چینی، فرانسوی، اسپانیولی و عربی. نمی‌دانم چی شده که این گونه تصمیم گرفتند‌ ؟ بر حسب تعداد بینندگان سایت بوده ؟ بر اساس تعداد آدمهای جهانی که به این زبانها صحبت می‌کنند بوده ؟ بر اساس نحوه‌ی حمایت مالی کشورهای دارای آن زبانها از بازیها بوده ؟ به هر حال هر چی که بوده چیز زیاد جذابی نیستش. فکر کنم دوست چینی‌ای که داشتم می‌گفت چین این‌قدر بزرگه که تو خودش دو زبان مردمش صحبت می‌کنند. یعنی دولت چین حتی زبان دوم چین را هم در سایت نگذاشته. چیزی که فکر کنم از کج سلیقگی‌ چینی‌ها منشا می‌گیرد.

حرفهای مدیر بالاترین درباره مشکلات و ضعف مالی طرح اجرایی
مشکلات بالاترین از زبان خودش
شوخی یکی از اعضا با بالاترین

و سرانجام ، نتیجه حاصله از درخواستهای کاربران از بالاترین

آخر برادر این سایت بالا نمی آید، حالا شما به جای این که مشکلات سایت را درست کنید وقت خودتان را صرف مقابله با نوشتن کامنتهای نا مربوط می کنید وحتی این حق را هم برای خود نگه می دارید که با آنها مقابله کنید.

خیلی با خودم کلنجار رفتم که ببینم اگر بخواهم انگلیسی هم متنی بنویسم در همینوبلاگ بنویسم یا مثل بعضی دیگر (‌ از جملهخودم ) در یک وبلاگ دیگر و به چند زبان بنویسم، یادمه آن اوایل هم یک بحثی با مانی داشتم که او نظرش این بود که وبلاگ باید برای یک زبان خاص باشد و نه برای چند زبانی، از طرفی نظر من هم این است که وبلاگ بیان کننده‌ی نظرات شماست، بنابراین مهم نیست که به چه زبانی بنویسید ( حتی اگر به زبان ریاضی هم بنویسید مهم این است که شما نوشته‌اید و بیان کننده‌ی نظرات شماست )‌ از طرفی دو وبلاگ داشتن برای دو زبان به این جا می‌انجامد که شما در اول هر پستتان یا اولوبلاگتان لینکی از آن یکیوبلاگ را می‌گذارید و می‌گویید در آن یکیوبلاگ این را نوشتم.
حالا چرا این دوباره به ذهنم رسید، این بود که اولین بار که دردیگ یک لینک ثبت کردم ( حدود یک سال پیش فکر کنم بود ) همه بهم فوهش دادند که ما که نمی‌فهمیم چی می‌نویسی ولی دیروز با لینک دادن به مطلبی درباره‌یافزایش حجم رایت یک سی دی تا ۹۰۰ مگابایت، توانستم تجربه‌ام را در حدود ۲۰۰ نفر بخوانند و ۹ نفر هم بهش رای دادند که برایم بسیار جالب بود، بحثم این نیست که یک وب سایت آمده با نام بالاترین و از آن استفاده کنم بحثم اینه که شما اگر به انگلیسی بنویسید تعداد بیشتری می‌توانند از نظرات شما استفاده کنند ولی بعضی مطالب هم هست که تنها برای ایرانیان کاربرد دارد و نمی‌توان انتظار داشت که جهانیان از آن استفاده کنند و اولویت با نوشتن به زبان مادری است. حال شما اگر جای من بودید و می‌خواستید تصمیم بگیرید یک وبلاگدیگر می‌زدید و همه‌اش انگلیسی می‌نوشتید و اگر مطلبی جالبی بود یک بار به انگلیسی می‌نوشتید و یک بار به فارسی، یا همه را در یک وبلاگ و با یک نام.

راستی اگر همه را در یک وبلاگ بنویسم تکلیف دو در دو چی می‌شه باید من را به با دو در دوی فارسی از اینترنت جمع می‌کنه (‌ مطالبم را )‌ یا با دو در دوی انگلیسی ؟ شاید هم به خاطر ما یک سرویس دو زبانه راه انداخت ؟

و اما در فواید مشاهده کردن سایت به زبان مادری سخن بسیار رفته است و ناقلان اخبار و … گفته‌اند که زبان مادری چیز دیگری است ، برای همین من هم سعی کردم که سایتم به زبان مادری هشتاد و هفت و نیم درصد مردم جهان باشد تا دیگر مشکلی در این زمینه نداشته باشند.زبانهای ساپورت شده را می‌توانید در منوی پایین مشاهده کنید و اما در باره زبان فارسی: مشکل این زبان به آن جا بر می‌گردد که از ابتدا خیلی چیزها را قبول نکردیم و بعد هم هر کسی یک جوری فارسی را ویندوز چپاند و حالا به تعداد افراد فارسی زبان بر روی اینترنت فونت فارسی وجود دارد.و اما کدام یکی را استفاده کنیم ؟
اولا این که فارسی را که� ما انتخاب می‌‌کنیم عربی می‌باشد که برای ما فارسی کردند ولی یک سری چیزها را در نظر نگرفتند ، مثلا این که ما یک نوع ی داریم ولی آنها دو نوع و ما حروف پ ژ چ گ داریم و آنها ندارند
حالا چه گونه تشخیص دهیم که فارسی بر روی دستگاه ما درست نصب شده است یا نه ؟
ابتدا اگر روی کیبوردتان فارسی پرینت شده است ببینید که ژ را باید با علامت | بزنید و پ را با علامت ~ و اگر جای اینها اشتباه است باید تصحیح شوند ، و همین طور برای نوشتن می‌نویسم در عوض می نویسم (به فاصله توجه کنید) باید این عمل با گرفتن شیفت + اسپیس بار انجام شود بعد از تایپ کلمه می ، اگر این تنظیمات در سیستم شما درست است‌، شما فارسی را به طور کامل بر روی سیستم خود دارید ، در غیر این صورت باید تغییراتی دهید که در مقاله ای که در قسمت کانتنت می‌نویسم توضیح می‌دهم
با عرض پوزش اگر فعلا پ و چ و ژ و گ را چپندر قیچی می‌بینید