یکی از معایب تکنولوژی اینه که وقتی می‌خواهی یک دامنه را ثبت کنی و دامنه فارسی نوشته شده‌ی یک کلمه به انگلیسی است (پینگلیش خودمان) ، غلط دیکته ازت می‌گیرد و یک خط  قرمز کم‌رنگ پایین کلمه می‌کشد و همین باعث می‌شود که شما که اشتباها e را a نوشته بودی این مورد را نبینی و دامنه‌ی اشتباهی را ثبت کنی.
البته تا سه روز وقت داری که دامنه‌ات را حذف کنی و ۳ دلار هم باید بابت این اشتباهت بپردازی، این هم از ثبت دامنه‌ی ما، ارزان که ثبت نشد هیچی تازه ۳ دلار هم ضرر کردیم.
این چند مدته هم افتادم به جان سایتهای ثبت دامنه که ببینم کدامشان بهتر هستند، آنلاین نیک و اینوم دو تا از خوبهایشانند ولی یک کمی گرانند، سایتهای دست دو هم هستند که از همینها reseller ای دارند و ارزانتر به شما دامنه می‌فروشند ولی اعتمادی پای کارشان نیست، هاستهایی هم مانند بلوهاست و دریم هاست و گو ددی هم کمتر از ۱۰ دلار ثبت نمی‌کنند، فعلا همین دوتا را باید چسبید تا چیز جدیدی پیدا کنم.

رفته بالاتر از ۶۰۰ تا، آن اولی که شروع کردند هدفشان سهمی ۱۰۰۰ تا بوده، نمی‌دانم بخرم یا نه ؟ اگر بشه ۱۰۰۰ تا و من نخریده باشم کلی ضرر می‌کنم، ولی کو پول ؟
راستی با ۶۰۰ دلار می‌شه تو ایران شرکت زد ؟ درست نمی‌گم ؟

امروز مثل آدمهای متمدن لیست درسهای ترم دیگرم را دیدم، Digital Communications و Stochastic Systems دارم و فکر کنم که اولیش یک کم بیشتر برایم سخت باشه، البته اینها مثل این که ماشین حساب های قوی ای دارند که باعث می شه آدم درس را پاس کنه ( البته چند نکته لازمه که بگم، دقت کنین گفتم آدم، برای همین شانس من خیلی کم برآورد می شود و نکته ی دیگه ای هم نیست ( ولی شما یک نکته حسابش کنید که بشه چند نکته)، بدیش هم این جا اینه که کتابهایش خیلی گرانه و برای یک درس ۱۵۰ دلار باید پول کتاب بدهی، یاد ایران به خیر که با ۷ ۸ هزار تومان کتابها را کپی می زدیم.