October 7, 2007 at 2:46 am
آی مردم
بشتابید که در نشتافتن بسی پشیمانی است
پکیج کامل آبروریزی هر گونه کلاب و گروه اینترنتی و آنترنتی
با استفاده از انواع روشهای صمعی و بصری
با استفاده از تمام قدرت وبلاگ بنده و سایتهای اقماریاش ( به قول گناهکار و بیشتر پاسپارتو اگر اینها همه را بخواهید حساب کنید یک اینترنت برای خودش میشود)
و روشهای نظم نوین جهانی
تضمینی صد در صد
بدون امکان خنثی سازی
و با امکان استفادهی مجدد و بازیافت
تایید شده توسط تمام دانشگاههای معتبر دنیا
تنها به مدت محدود
وتنها با یک ایدهی ساده
و ابتکاری نو
بشتابید که به قول شاعر نشافتن مایهی بسی پشیمانی است
در ادامه هم پکیج زیر در صورت مساعدت دوستان در آیندهی نزدیک ارایه میشود -پیش ثبت نام و رزور جا ضروری است:
نحوهی چگونه برداشت کردن حرفها و نوشتههای دیگران برای مقاصد خودمان
نحوهی چگونه استفاده نکردن از وسایل ارتباط جمعی برای رساندن منظور خود
نحوهی تغییر صدا همراه با حرکات موزون در هنگام نوشیدن مقادیر زیادی شنگولیجات
نحوهی استفاده از تخصص دیگران بدون سوال و تنها با یک نگاه
و ….
شما هم اگر مایل به تدریس بودید برای ما بنویسید و جماعتی را شاد کنید.
( قبل از پس نوشت : اگر چیزی از این نوشته سر در نیاوردید مشکلی نیست کافیه کلاسهای ما را شرکت کنید فقط.)
August 23, 2006 at 7:46 am
امروز مثل آدمهای متمدن لیست درسهای ترم دیگرم را دیدم، Digital Communications و Stochastic Systems دارم و فکر کنم که اولیش یک کم بیشتر برایم سخت باشه، البته اینها مثل این که ماشین حساب های قوی ای دارند که باعث می شه آدم درس را پاس کنه ( البته چند نکته لازمه که بگم، دقت کنین گفتم آدم، برای همین شانس من خیلی کم برآورد می شود و نکته ی دیگه ای هم نیست ( ولی شما یک نکته حسابش کنید که بشه چند نکته)، بدیش هم این جا اینه که کتابهایش خیلی گرانه و برای یک درس ۱۵۰ دلار باید پول کتاب بدهی، یاد ایران به خیر که با ۷ ۸ هزار تومان کتابها را کپی می زدیم.
May 18, 2006 at 3:12 pm
همانطور که در این پستم گفته بودم برای استفاده از فلیکر در کنار وردپرس میتوان از پلاگینی استفاده کرد که در حال حاضر ورژن ۰.۶اش به بازار آمده، البته ویژگی این پلاگین cache کردن عکسهایی کوچک از فلیکر و لینک دادن به خود عکس در فلیکر بود که باعث صرفهجویی بسیاری در پهنای باند میشد، اما بدیش این است که برای بار اول شما باید آن عکس را قادر باشید در یک set قرار دهید وگرنه برای شما عکس را cache نمیکند و مثل عکس در پست قبلی میشود که نمیتوانید مشاهده کنید، برای همین تا برطرف شدن این نقیصه فکر نکنم به درد ما ایرانیان بخورد و خودم هم فکر کنم از خیرش بگذرم و عکسهایم را روی هاست خود بالاگذاری کنم.
این عکس را در دانشکده گرفتم، نشان از آن دارد که چه انسانهای با سوادی مسولیت پرینت این کاغذها را برعهده دارند.

April 22, 2005 at 2:03 am
پس از مدتها رنج و تلاش ( آن هم تلاشهای مهندسی نرمافزاری ) در یک روز شاهد بازدید حدود ۲۰۰۰ نفر از سایت sheida.com شدیم که افتخاری است برای ما، و منتی است از طرف افراد بازدیدکننده بر دیدگان ما.
قسمت registration سایت هم به علت مشکل ایمیل فرستادن سرور از کار افتاده بود و برای رفع این مشکل قسمت email verification را برداشتم و میتوانید بدون تاییدیه ایمیل عضو سایت شیدا شوید.
حتما یک سری هم به سایت همایش کامپیوتری علم و صنعت بزنید، اطلاعات خوبی پیدا خواهید کرد و اگر به قسمت workshop اش بروید به راحتی میتوانید در کارگاه برگزارشده توسط من با نام تولید خودکار نرمافزارهای مبتنی بر وب با استفاده از case toolهای سطح بالا و هم چنین کارگاه مشترک با مهدی رحیمی قاضی کلایه با نام آشنایی با سیستم آموزش مجازی WEBCT و چگونگی تهیه Content شرکت نمایید.
December 17, 2004 at 12:41 am
باز هم ایدههای من و آنطوری که میخواستم اجرا نشدن این دفعه دیگر گفته بودم که کاری ندارد برای من که بتوانم با حمایت کانون دانشجویان زرتشتی به یک فعالیت فرهنگی بپردازم،زمانی که فکر کردم کلی از بچهها را میشناسم ومیتوانم که با یاری آنها به فعالیت اصولی خود در این زمینه جنبه عمل بپوشانم ، فعالیتی که فکر کنم در کنار نام کانون بسیار گرانبها میباشد، نه این که نام کانون از آن بها بگیرد، نه بلکه کانون در کنار آن از محیطی صرفا تفریحی تبدیل به محیطی آموزشی هم میشود، محیطی که دیگر تنها مسایل هماهنگی، نحوه همکاری با دیگران، نحوه مدیریت و برخورد با بقیه را برای تجربه کردن نخواهد داشت، محیط کانون که فاقد از فعالیتهای آموزشی در راستای اعتلای دانش دانشجویانش بود، تبدیل به محیطی خواهد شد که دانشجویان زرتشتی برای کسب مهارتهای فردی در زمینه دانشگاهی به فعالیت خواهند پرداخت، روشهای نوین تحقیق و جستجو را با یکدیگر تبادل خواهند کرد و برای پیشی گرفتن از یکدیگر در یاری رساندن به هم کوتاهی نخواهند کرد چون میدانند که جامعه زرتشتی، جامعهای نبوده که بتواند بدون پشت یکدیگر بودن دوام آورده باشد.
خودمان را گول نزنیم، فعالیتهایی که در کانون انجام میشود بسیار برای انسانی که تا حالا در یک محیط بسته درس خوانده ( و شاید هم نخوانده ) و کنکور قبول شده و حالا
میخواهد به دلایلی روابط اجتماعی بهتری با دیگر همدینانش داشته باشد و یا بعد از رفتن به دانشگاه تازه میفهمد که آش دهنسوزی نبوده و حالا فرصت کارهایی را که میخواهد بکند و پیدا نمیکند در کانون میتواند پیدا کند، نیکو و مفید است ولی تا به حال به این فکر کردید که فعالیتهای آموزشی آن تا حالا چه بوده است ؟
تا آنجایی که من به خاطر دارم مربوط میشود به برگزاری کلاسهای دینی برای پیشدانشگاهیان ( که خودم هم یک سال همین کار را انجام میدادم ) و یا برگزاری کلاس
فتوشاپ، office و . . . ، من که اسم اینها را نمیگذارم فعالیت آموزشی دانشجویی.
تنها یادم میآید یک فعالیت را که بسیار از آن استقبال کردم وقتی که سال سوم راهنمایی بودم و آن هم برگزاری امتحان ریاضی توسط آرش آذرمی بود که بسیار برای من
جالب بود و یا در ادامه که برگزاری کنکورهای آموزشی مه فکر کنم آخرین دفعهی آن بازمیگردد به ۴ - ۵ سال پیش.
شما خودتان را جای یک فرد ناهمدین ما بگذارید وقتی بهش میگویی دارم میروم کانون دانشجویان زرتشتی، شاید بتوانم به جرات بگویم که بیش از ۸۵ درصدشان به سختی به ذهنشان خواهد رسید که مهمترین کاری که کانون انجام میدهد برگزاری جام جانباختگان است. شاید بگویید همهجای ایران همین است یکی اسمش را گذاشته انجمن حمایت از ایدز و دارد در واردات کامپیوتر فعالیت میکند، ولی این که نشد جواب، درست ؟
شاید هم من خیلی بیش از این از یک جامعه انتظار دارم، شاید اصلا آدمها طوری آفریده شدهاند که یک کم بتوانند با هم همکاری کنند و اگر بخواهند زیاد باشد، . . .
خیلی از ایدههای من ( یا حداقل زمینه علاقه من در کانون ) به باد رفت : ۱- سایت کانون که هنوز که هنوزه راه نیفتاده، با این همه دانشجو فعال در زمینه کامپیوتر در
کانون آخر برای ثبت نام Domain به همراه دبیر محترم همراه شدیم (البته منتی و افتخاری برای من بود ) ۲-سیدی کلوپ که تنها به ایدهای فکر کنم بسنده شد و بسیاری از طرحهای آن که به راحتی قابل اجرا بود به دلیل این که توسط دیگران اجرا شد از بین رفت. ۳- مسالهی همایش دانشجویی بود که چشم من آب نمیخورد که به یک بحث ساده خاتمه پیدا نکند.
زیاد حرف زدم باقیاش باشه برای بعد.