یادش به خیر روزهایی که وبلاگستان خیلی ساکت و کم توقع بود.

یادش به خیر روزگاری که لینکدونی درست کردن یکی از هنرهای وبلاگتان به شمار می‌آمد و اگر لینکدونی داشتید کلی اعتبار و آبرو داشتید (لینکدونی یعنی لینک به خبرهای مهم روز و نه بلاگهای همسایه)

یادش به خیر روزهایی که بلاگ‌رولینگ را آشنا شدیم و یادمان داد چه‌جوری دوستانمان را می‌توانیم در کنار وبلاگمان نمایش بدهیم و چه‌ راحت می‌توانستیم از آپدیت شدن وبلاگهایشان با خبر بشویم.

یادش به خیر وبلاگستانی که کوچه‌ای داشت که افتخار می‌کرد (ما هم می‌کردیم) که جز ۵۰۰ وبلاگ برتر لینک شده بود (از آمار بلاگ‌رولینگ)

یادش به خیر آن موقعها وقتی کسی می‌آمد و بلاگ‌رولینگت را نگاه می‌کرد (بلاگ رولینگ : لینک به وبلاگهای دوستانتان) هم‌بازیهای وبلاگیتان را می‌شناخت و ۴ تا وبلاگ جدید هم می‌خواند، نه ادعایی بود برای لینک دادن نه ترسی و نه اعتباری.

یادش به خیر وقتی که لینک می‌دادی، نه برای این بود که پیج‌رنک کسی را بالا ببری بلکه دیگران می‌فهمیدند که شما برای آن وبلاگ ارزش قایلی و نوشته‌هایش را می‌خوانی، برایت هم مهم نبود که کی با این لینکها امتیاز بیشتری بهت بدهد یا این که تو را از وبلاگستان حذف کند، برایت مهم نبود که خواننده بیشتری داشته باشی، می‌نوشتی برای خودت، دل خودت و از افکارت، لینکی هم که می‌دادی تاییدی بود بر دوستی وبلاگیت با دوست جدیدت.

یادش به خیر وبلاگستان توش فارسی نوشتن به همین راحتی‌ها نبود که انواع و اقسام سرویسهای وبلاگی باشند، درست یادم باشد یک پرشین‌بلاگ بود در کنار بلاگ‌اسکای (این آخری هم که هر از چند گاهی درش را تخته می‌کرد ) چند وقت بعدش ام‌تی آمد و کمی‌ بعدتر وردپرس، وردپرس فارسی هم به همت جمعی از وبلاگنویسان روی وردپرس دات کام شکل گرفت و بعدا وردپرس فارسی جداگانه هم سایت دار شد و فعالیت کرد، به همین‌گونه بود برای بلاگ‌اسپات هم.

یادش به خیر هیجان نوشتن توی وردپرس، کنده شدن از ان پی اچ پی نیوک بی‌همه‌چیز پر از سوراخ و نوشتن تو جایی راحت، که به قول مانی تنها برای این ساخته شده که یک بار بنویسند و هزار بار بخوانند.

یادش به خیر تبدیل پی اچ پی نیوک به سی پی جی نیوک، بعد به مامبو و بعدا به زوپس، که بتوانی به راحتی نوشته‌هایت را منتقل کنی و آن چند خطی را که نوشته‌ بودی و یادگاری‌ای بود از دوران جوزدگی وبلاگنویسی‌ات برایت تا همیشه بماند.

یادش به خیر وردپرس دات کام که خیلی‌ها را از هاستینگهای درپیت ایرانی رهانید و به رایگان وردپرس در خدمتمان گذاشت.

یادش به خیر آمدن اولین پادکستها، گوش دادن و داونلود کردنشان به چه بدبختی، رادیوها و …

یادش به خیر اولین بازی‌های وبلاگی، بازی شب یلدا …

یادش به خیر وبهای ۲ که آمدند و ماندند (از خوشمزه بگیر تا این آخریش که فرندفید بود)

بعد از این همه مدت وبلاگستانی داریم استوار و پر از محتوی، از آن پستهای آبکی ۵ سال پیش خبری نیست، آنهایی هم که ادعای پدربزرگ وبلاگ‌نویسی ایرانی بودند دیگر اعتباری ندارند (حتما می‌دانید کی را می‌گویم).

عیبی ندارد اگر وبلاگمان ترجمه‌ی عینی خیلی از نوشته‌های انگلیسی زبان وبلاگهای دیگر باشد، با این که بنده کلی مخالفم و بهتر می‌دانم که به جای ترجمه کردن به آموزش زبان پرداخته شود (عین همین بحث درباره ویکی‌پدیا) ولی مثل این که امروزه این نوع نوشتنها خواننده زیاد دارد.

عیبی ندارد که اگر یکی از دوستانت بیاید و بهت بگوید لینک وبلاگت را از وبلاگ معروفی دیده و بعدا فهمیده که دهه (با کسره‌ی د بخوانید) این را تو می‌نویسی و کلی حال کرده.

عیبی هم ندارد که چیزهایی را از کسانی که چندین وقت وبلاگ می‌نوشتند یاد بگیریم و بعدا حتی از آنها بهتر بنویسیم.

کاش همه‌ی اینها و خیلی چیزهای دیگر را گاه گاهی در پساپرده‌ی ذهنمان داشته باشیم، مرورشان کنیم، یادمان نرود چی بودیم و چی شدیم، وبلاگمان برای چه این همه محبوب شد، چرا این همه خواننده پیدا کردیم، یادمان باشد که وبلاگ نمی‌نویسیم که امتیازمان بالا برود و یا قله‌ای را فتح کنیم، وبلاگ می‌نویسیم چون دوست داریم، راحت‌تر حرفهایمان را می‌زنیم، بسیاری از موانع نوشتاری و شنیدنی را بر سر راه نمی‌بینیم.

خیلی ضایع است که هر صفحه ی بالاترین یک آر اس اس جدا برای خودش ندارد، اگر داشت می توانست به جای لینکدونی ازش استفاده کرد و به هر پستی که رای می دهی به راحتی توی لینکدونی ات بیاوری، کار جالبی می شد، الان این قابلیتها از ضروریات یک وب سایت هستش و اگ وب سایتی چنین قابلیتهای ساده ای را نداشته باشد بقای عمری برایش قابل تصور نخواهد بود. (آخر جمله فلسفی شد این یکی)
دقت هم کردید آن پایین بالاترین چی نوشته، نوشته “ — بالاترین تحت لیسانس Creative Commons Public Domain License منتشر می‌شود.” یعنی این که اگر شما استفاده غیر تجاری خواستید ازش بکنید می توانید بکنید، ولی تا حالا شما توانستید اگر استفاده ای ازش بکنید من هم توانستم، بنده می خواستم با استفاده از سایتهای آر اس اس سازی مثل فید ویپ و پونی فیش یک آر اس اسکی بسازم و بزنم تنگ لینکهای روزانه که مجبور نشوم هم توی خوشمزه پست کنم هم توی بالاترین نشد که نشد، تازه پیغام خطا هم می دهد که

I tried to load the URL but the server’s robots.txt file denied access.

Please tell the site owners that you want Ponyfish to be able to access this URL.

آخر اگر کریتیو لایسنسی پس این چیه که اجازه نمی دهی سایتهای دیگر از محتویاتت استفاده کنند، حالا نمی گذاری استفاده کنند بابا یک آر اس اس بنداز تنگش طوری نمی شه که، تازه خدا را هم خوش می آید

استفاده از سایتهای به اشتراک گذاری اشتراکات و علاقه‌مندیها چند وقتی است که کم کم دارد فراگیر می‌شود، با استفاده از این سایتها شما می‌توانید لینکهای محبوب خود را با دیگران به اشتراک بگذارید و آنها را نیز در وبلاگ و یا وب سایت خود قرار دهید و یا از آنها یک لینکدونی درست کنید ( راهنما این‌جا ) برای استفاده از این نوع سایتها مانند خوشمزه و بکن (delicious & digg ) بنده یک پلاگین ( برای وردپرس) نوشتم که شما می‌توانید از این‌جا آن را داونلود کنید و پس از گذاشتن در دایرکتوری plugins کد زیر را در قسمتی از فایل index.php قرار داده و بینندگان سایتتان را به راحتی از نعمتهای وب ۲ بهره‌مند کنید، البته اگر به صفحات داخلی سایت من سری بزنید می‌بینید که تعداد بیشتری از این سایتها را برای بینندگان سایتم گذاشتم که باید بگویم که آن پلاگینی است که کار خودم نیست و نام sociable را دارد که آن را هم در این آدرس می‌توانید ببینید و استفاده کنید، به شخصه از آن برای صفحه‌ی اول سایتم استفاده نکردم چون قابلیت چیده شدن در صفحه‌ی وب شما را ندارد و به طور خودکار به انتهای پست شما مقادیری کد را اضافه می‌کند که باعث می‌شود نتوانید صفحه‌اتان را آن چنان که می‌خواهید طراحی نمایید.

<?php if (function_exists(Del_Dig)): ?>
<?php Del_Dig(); ?>
<?php endif; ?>

برای ساختن لینکدونی با استفاده از خوشمزه در این پست یک راهکار برایتان معرفی کردم ولی گفته بودم که خودم ازش استفاده نمی‌کنم و آن هم به دلیل این که اولا جاوا اسکریپت هست و ممکن است از طرف ایران باز فیلتر بشود و دیگر این که مشکلی با encoding صفحه داشتم و خودم از یک Rss Reader برای وردپرس استفاده کردم ولی امروز با یک امکان جدید از طرف وب گذر برخورد کردم که Rss Reader می‌داد برای همین فکر کردم به راحتی می‌شود که آنهایی هم که وبلاگشان تو blogspot و یا جاهای دیگری هست که امکان upload کردن plugin جدید را ندارند می‌توانند از این امکان جدید استفاده کنند.
اول به آدرس http://www.webgozar.com/feedreader/code.aspx بروید، در آن جا مشاهده می‌کنید که صفحه‌ای وجود دارد که از شما خواسته آدرس آر اس اس سایت مربوطه خود را وارد کنید در آن‌جا می‌توانید آدرس آر اس اس لینکهایتان در خوشمزه را بدهید ( برای مثال آدرس آر اس اس لینکدونی من http://del.icio.us/rss/sheida است ) بعد دکمه‌ی دریافت کد را می‌زنید و حالا با قرار دادن این کد در وبلاگتان به راحتی می‌توانید لینکدونی خود را داشته باشید.
البته این آر اس اس خوان خیلی به درد می‌خورد مثلا شما که تا حالا بلاگ رولینگتان فیلتر بوده می‌توانید با دادن آدرس آر اس اس بلاگ رولینگتان بهش (مثل مال من که http://rpc.blogrolling.com/rss.php?r=2e47009f22cb9607362ad781a14c58ac است، برای گرفتن لینک آر اس اس خودتان عبارت جلوی r را با کد مخصوص خودتان عوض کنید و یا با ورود به بلاگ رولینگ و قسمت get codes خروجی آر اس اس را انتخاب کنید. ) لینکهای دوستانتان را در وبلاگتان نمایش بدهید یعنی به عبارت دیگر فیلترینگ را برای سایتهایی که دارای خروجی RSS هستند دور می‌زنید.پی‌نوشت : البته من چند بار امتحان کردم، فکر کنم چون اول کارشه یک ذره مشکل هم داشته باشه و این که با IE ببینید چون تو فایرفکس کار نمی‌کنه (قسمت تولید کد در وب‌گذر وگرنه کد نمایش داده شده برای آر اس اس همه جا کار می‌کنه ) و فقط هم خروجی‌های Rss 2.0 و Atom را پشتیبانی می‌کنه‌ ( نگران نباشید خروجی‌های بلاگ رولینگ و خوشمزه باهاش کار می‌کنند)، اگر جای دیگری هم rss reader دیدید می‌توانید همین‌جوری ازش استفاده کنید.