موتورولا بعد از مدتها کم کاری و موبایلهای قدیمی به بازار دادن، تا چند وقت دیگر با موبایل جدید خودش به نام دروید به جنگ آی فون می‌رود. این موبایل به دنبال توافقی که با گوگل بسته اولین موبایلی خواهد بود که قابلیت نقشه‌ی سخن‌گوی گوگل را بر روی خود به کاربران ارایه می‌کند. (درباره این قابلیت این جا بیشتر بخوانید).

نظرهایی که کاربران خوش شانسی که توانستند به عنوان تست از این موبایل استفاده کنند خوب بوده ولی باید منتظر شد و دید که در آخر کار فروش این موبایل چگونه خواهد شد. امروز در خبرها شنیدم که اولین ویروس برای آی فون هم به بازار آمد. این ویروس برای آی‌فونهایی بود که قفلشان شکسته شده بوده. این یعنی یهترین تبلیغ برای موتورولا. همان طوری که اپل مایکروسافت را به خاطر نقص امنیتی‌اش در تبلیغاتش مصخره می‌کند، موتورولا و گوگل هم می‌توانند همین کار را بکنند. هر چی باشد این موبایل بر پایه‌ی یک سیستم عامل کد باز (آندروید گوگل) هستش.

اگر اطلاعات بیشتری درباره‌ی این موبابل خواستید می‌توانید به این آدرس بروید.

این ها هم نمونه‌هایی از تبلیغات موتورولا برای موبایل هنوز به بازار نیامده‌اش هست.

برای ملتی متاسفم که شرایط بسیار خطیرش را درک نمی‌کند
برای آن دختر و پسری متاسفم که انتخاباتی را که باعث می‌شود برای یک هفته هر کاری که در خیابان خواستند را بکنند دوست دارد و فرصتها را مغتنم نمی‌شمارند
برای آنهایی متاسفم که از حافظه‌ی تاریخی حرف می‌زنند ولی مغزی برای چنین حافظه‌ای ندارند.
برای همه‌ی ایرانیانی متاسفم که بدون تعمیق در شرایط موجود ساده‌ترین و آسانترین راهها را انتخاب می‌کنند.
برای آن هنرمندی متاسفم که ملت را دعوت به شرکت به انتخابات می‌کند و استدلالش اینه که وقتی ما عقب کشیدیم یک حزب دیگر برنده‌ی انتخابات بوده
برای آن کسانی متاسفم که حتی کلمه‌ای از ناهنجاری‌هایی که این به اصطلاح تظاهرات خیابانی به بار می‌آورد به زبان نمی‌آورند.
برای آن جوان ایرانی سرافکنده‌ام که نتوانستیم تجربیات قبلی‌امان را بهش انتقال بدهیم و رستگاری‌اش را در سبز شدن در این انتخابات می‌داند.
برای کسانی متاسفم که تا انتخاباتی می‌شود یادشان می‌افتد ایرانی‌اند، ایرانی در کار هست، شاید بشود برایش کاری کرد.
برای آنهایی که تنها حزب باد هستند و هر وقت که اکثریت بگویند تحریم، تحریم می‌کنند، بگویند شرکت، شرکت می‌کنند، بگویند فلانی، فلانی را انتخاب می‌کنند.
برای پدرانی متاسفم که با پوست و خون خودشان دوران جنگ را حس کرده‌اند و لحظه‌ای از خاطرات و خطرات آن موقع را به جوانانشان منتفل نمی‌کنند. شاید به خیالشان که زندگی مردشان خواهند ساخت و هر تجربه‌ای را هر کس بباید آزمود. شاید هم از روی مهر است، مهری که نمی‌خواهد فرزندی سختی‌های پدرانه را یاد بدارد.

این‌جا بود که دیدم سیروس عزیز به ما عنایت کرده و از ما هم خواسته که خاطرات سی سالگیمان از انقلاب را به رشته‌ی تحریر در بیاوریم. البته این هم از همان بازیهای وبلاگی بوده که خیلی دیر من متوجه اش شدم و کمتر کسی هست که بداند که چه قدر من تو این مسایل کندم. البته سیروس حتما سنش قد نمی‌دهد و گرنه ما خاطره که زیاد از انفلاب و قبل و بعدش داریم. مشکل ما هم این جاست که سن ما هم این‌قدر کهولت پیدا کرده که کمتر یاری می‌کند که بتوانیم چیزهایی هم که یادمان می‌آید را به رشته تحریر در بیاوریم. ولی یک چیزهایی هست که هر چه قدر هم که بچه باشی و یا هر چه قدر هم که سنی ازت گذشته باشد یادت نمی‌رود. یکی از انها بمبارانهای زمان جنگ هست. تا کی ما همه‌ی نقاشی‌هایمان بمب و موشک بود خدا می‌داند. تا کی هر موقع از خانه بیرون می‌آمدیم می‌بایست نگران یک حادثه‌ی ناگوار باشیم خدا می‌داند. از جنگ هر چی خاطره داشته باشیم مطمینا پیش آنهایی که خودشان رفتند و جنگ کردند کم می‌آوریم پس به اشاره‌ای بهش بسنده می‌کنم که مطمینم تو تاریخ شفاهی ملت ایران برای سالها این خاطره خواهد ماند.
از جنگ هم که بگذریم خاطره‌ی جوانمردی مردم آن موقع برایم هیچ موقع از یاد رفتنی نیست. نمی‌دانم چرا ولی آن موقع خیلی مردم مهربانتر بودند، مخصوصا با افراد مسن. چندین بار شده بود که برای رد شدن از خیابان کمک افراد پیر کرده بودم ولی یادمه که ماشینها تا یک آدم مسن می‌دیدند می‌ایستادند تا آن رد بشود، نه بوقی نه بد و بیراهی. فکر نمی‌کنم هم‌اکنون چنین رفتاری را از کسی مشاهده کنیم. زمانه عوض شده آقا.

بعد از مدتها سری به سایت جنگی گوگل زدم و گفتم ببینم یک جنگی بینخاتمی و احمدی نژاد راه بندازیم چی می‌شه، البته نتیجه‌اش برای خودم هم واضح بود و معلوم ولی با اطمینان مشخص شد کسی که ۸ سال ریاست جمهوری ایران را به عهده داشته ( البته در آخرش گفت یک تدارکچی بیشتر نبوده ) نتوانسته با کسی که هنوز یک سال رییس جمهور است مقابله کند ، خودتان ملاحظه بفرمایید

لینک دعوا

همیشه تکنولوژی همراه خود جنبه‌هایی از دردسر را به همراه داشته است، یکی از آنان وبلاگ و یکی از موارد استفاده برای آن blogrolling در این سایت هست که می‌توانید اعلام کنید که وبلاگتان به‌روز شده است تا بینندگان دیگر سایتها متوجه شوند و از آن استفاده کنند، به نظر چیز جالبی می‌آید که پیامدی منفی نداشته باشد ولی به راحتی می‌توانید در پستی از پاپیون مشاهده کنید که با دادن امکان ping ( یعنی مطلع کردن وب‌سایت از به روز شدن سایت خود) دستی به کاربران موجب دردسر دارنده‌ی وبلاگ شده، به طوری که خواننده فکر می‌کند که وبلاگ به‌روز شده است اما با همان صفحه‌ی قبلی مواجه می‌شود که باعث می‌شود خواننده اطمینان خود را از blogrolling از دست بدهد و دیگر به آن اعتماد نداشته باشد. بهتر بود که بلاگ‌رولینگ امکان دستی ping را از روی سایت خود بردارد تا این مشکلات پیش نیاید.

یک چند روزی هم هست که شمارنده‌ی سایت من تعداد مراجعات بالایی را نمایش می‌دهد (نمونه‌ی ۱، نمونه‌ی ۲) در صورتی که شمارنده‌های webstats4u , sitemeter همان تعداد همیشگی را اعلام می‌کنند، یعنی شما هم به فکرتان رسیده که شمارنده‌ی سایت من ایراد دارد و یا فکر می‌کنید به خاطر فیلتر شدن سایتهای آمارگیر توسط ایران این اتفاق افتاده است ؟
تا حالا فکر کردید که شیدا را یه انگلیسی نوشتن به صورت sheida راحتتر است و یا sheyda با استفاده از جنگ گوگلی بین آنها مشاهده کنید که محبوبیت کدام یک بیشتر است ؟ برای بقیه کلماتی که به ذهنتان می‌رسد هم می‌توانید این کار را بکنید.
راستی یک خبر هنری هم در این سایت بدهم که در نوع خودش بدعت گشایی باشد برای این نوع موضوعها، در موزه‌ی هنرهای معاصر در حال حاضر آثار هنری از هنرمندان بزرگ در حال نمایش است از جمله آثاری از پیکاسو ، سزار، کلی، بکمان و … می‌توانید نام تمام هنرمندان را در این‌جا مشاهده کنید و از طرفی به آثار نمایش داده شده در نمایشگاه هم یک ناخنکی بزنید.

Not least but the last, Tomorrow is the official birthday of www.sheida.com and I must renew the registration of the site.Any happy birthday will be welcomed.