اولین بار که از آر اس اس دیگ استفاده کردم فهمیدم که چقدر آراس‌اس هم می‌تواند آزاردهنده باشد، مشکل این آراس اس هنگام استفاده این بود که شما را به جای این که به آدرس اصلی مطلب ببرد به سایت دیگ می‌برد و از آن‌جا حق داشتید روی لینک کلیک کنید و به مطلب راهنمایی بشوید. فرزند خلف (؟) فارسی این دیگ بزرگ هم بعد از مدتی آر اس اس دار شد. البته قبلش هم به واسطه‌ی نوشته‌ای از بالاپستو (که در پاسخی به نوشته‌ی من گذاشته بود پیدایش کردم) می‌توانستید آر اس اس دار شوید و از آر اس استان لذت ببرید.
با کمک نوشته‌ی بالاپستو به این فکر افتادم که ایده‌ی کهنه‌ی خودم را طرحی نو درش دربیاندازم و با این که بالاترین گفته که به زودی از مزایای داشتن دوست درش شما را بهره‌مند می‌کند ولی ما طاقت ماندن تا آن موقع را نداریم و برای همین دست به کار شدیم.
با استفاده از یاهوپایپز، فید۴۳ و آراس‌اس بالاترین و هم‌چنین فیدبرنر فیدی را درست کردم به آدرس http://feeds.feedburner.com/balalobby که لینکهای دوستانی را که من انتخاب کرده‌ام نمایش می‌دهد (لیست این دوستان را در زیر می‌توانید مشاهده کنید، بیشتر سعی کردم دوستانی باشند که در گروههای علم و تکنولوژی لینک می‌دهند، البته این لیست در حال تکلمیل است) و با دستکاری که در آراس‌اس کرده‌ام با زدن بر روی لینک مورد نظر، به جای این که به لینک موردنظر بروید به آن لینک رای می‌دهید، و لینک مطلب هم در توضیحات صد البته که هست. این جوری تنها لازم است شما هم از این نوشته پیروی کنید، به جای دوستان من، دوستان خودتان را در یاهوپایپز اضافه کنید و دیگر غمی‌اتان نباشد، یکجایی این آر اس اس را بخوانید و فقط کافی‌ است لینکهایش را کلیک کنید، خود به خود به آن لینکها در بالاترین رای داده می‌شود.

و اما مراحل کار.

یک کمی لازم است با یاهو پایپز آشنا باشید، زیاد هم کار سختی نیست اگر یک کمی باهاش بازی کنید دستتان می‌آید. ابتدا نیاز دارید که آر اس اس دوستانتان را که معمولا آدرسی به این شکل هست را در ماجول fetch feed اضافه کنید، مانند شکل سمت چپ.

(آدرس آراس‌اس کسی به اسم shahin چنین خواهد بود http://balatarin.com/profile/browse/shahin/submitted/rss می‌توانید با عوض کردن نام کاربری با نام کاربری دوستانتان آدرس آراس‌اس آنها را وارد کنید.)

با زدن دکمه‌ی + می‌توانید دوستان زیادی را اضافه کنید و هر تعدادی آر اس اس خواستید اضافه کنید.

حالا باید این لینکها را مرتبط کرد، مرتبط کردنش با استفاده از ماجولی به نام sort انجام می‌شود، sort کردن را برحسب item.y.pubDate مرتب کنید. مرتب کردن باعث می‌شود که لینکها به ترتیب تاریخ نمایش داده شود، اگر این کار را نکنید لینکهایی که اول هستند همیشه بالاتر نمایش داده می‌شوند.

حالا کافی است که لوله‌‌‌اتان (پایپتان) را ذخیره کنید، حالا شما آر اس اسی دارید که لینکهای دوستانتان را نمایش می‌دهد ولی این کار جالب نیست، چون با زدن لینک به خبر اصلی می‌روید (همان جوری که در این نوشته گفته بودم می‌توانید با زدن نظرات به لینک بالاترین بروید)

حالا قسمت جالب کار فرا می‌رسد، در این‌جا ما لینکهای تیتر مطالب را با لینکی عوض می‌کنیم که به راحتی بشود به آن مطالب رای داد. (در این جا لازم است از بالاپستو باز تشکر کنم که مطالب جالب او بود که باعث شد این کار را بتوانم بکنم)

حالا لازم است که در فید۴۳ ثبت نام کنید، و بعد از ثبت نام یک فید جدید بسازید، مانند شکل چپ.

فید۴۳ برای دستکاری در صفحات و یا فیدهایی ساخته شده که فیدشان درست حسابی نیست. در صفحه‌ی لینک لینک آر اس اس یاهو پایپزی را که ساخته‌اید وارد کنید (چیزی شبیه این باید باشد : http://pipes.yahoo.com/pipes/pipe.run?_id=1EolmKc93RG4klRyOTY80A&_render=rss ) و دکمه‌ی Reload را بزنید. ( اگر دوست داشتید در قسمت encoding مقدار UTF-8 را قرار دهید هم بد نیست ولی اجباری هم نیست.)

اگر در Reload کردن اطلاعات مشکل داشتید باز هم امتحان کنید چون ممکن است که بالاترین آر اس اس‌ش مشکل داشته باشد و دیر جواب می‌دهد.

حالا در قسمت Item (repeatable) Search Pattern مقدار

را وارد کنید و دکمه‌ی Extract را بزنید. (بقیه قسمتها را خالی بگذارید.) (فایل تکست)

حالا در قسمتهای Item Title Template , Item Link Template , Item Content Template به ترتیب مقادیر

را وارد کنید (فایل تکست) و دکمه‌ی Preview را بزنید، حالا دارای فید شدید. می‌توانید آدرس فید را هر آدرسی که خواستید انتخاب کنید ولی به صورت از پیش تعیین شده عددی به فید شما اختصاص داده می‌شود. تفاوت این فید با فید اصلی این خواهد بود که با زدن بر روی نام لینک خود به خود به آن لینک رای داده می‌شود (لازم نیست به بالاترین بروید و آن‌جا رای بدهید.) و می‌توانید این آر اس اس را با بقیه هم به اشتراک بگذارید، روی وبلاگتان بگذارید (حتی سواستفاده هم بکنید، مشکلاتش پا خودتان، به جای لینکدونی این لینکها را در وبلاگتان بگذارید و هر کس با لینک کردن بر روی آن به صورت خودکار به لینک شما رای می‌دهد).
تنها مشکلش این است که نام کاربری را در کنار لینک نمایش نمی‌دهد که آن هم شاید بتوان کاریش کرد. در قسمت یاهوپایپز نیاز به کمی تغییر دارد.  (نسخه بعدی، به امید خدا)

من پیشنهاد می‌کنم که این آر اس استان را بسوزانید و بعد ازش استفاده کنید (با استفاده از فیدبرنر) هم‌چنین می‌توانید در مرحله‌ی آخر به فیدتان نامی بدهید و توضیح کوتاهی درباره‌اش بنویسید.

البته من یک کد پی اچ پی نوشتم که از روی یک فایل تکست، نام کاربران را می‌خواند و صفحه‌ای درست می‌کند که در قسمت head دارای آدرس آر اس اس دوستان در بالاترین هست و یاهو پایپز این فایل را می‌خواند، به این صورت تنها برای اضافه کردن کاربران لازم هست که نام کاربران را در این فایل اضافه کنم. نمی‌دانم شاید بشود این کد را جوری پیش برد که کاربران بالاترین بیایند و با استفاده از این کد دوستان خود را اضافه کنند و در محیطی دوستانه بالالابی کنند برای لینکهای دوستانشان. البته فکر کنم بالاترینیها خیلی وقته به این فکر هستند ولی مشکلات مالی و فنی امکان این کار را تا حالا برایشان فراهم نیاورده.

نرم‌افزاری هم هست که کمانگیر نوشته، به اسم بالابین، ولی مشکلش اینه که قابل به اشتراک گذاشتن نیست و قابل مقایسه با آر اس اس نیست ولی می‌توانید ببینید که کدام کاربر کدام لینک را ارسال کرده، دقت هم داشته باشید که بالالابی نسخه اولشه و بالابین نسخه ۲.۰اش هست. (البته اسم نسخه را هم نمی‌شود برش گذاشت در حقیقت آموزش یک روش هستش ولی خوب اولین باره و خیلی کارها دیگر می‌شود کرد هنوز)

البته در آخرین نسخه‌اش هم کمانگیر گفته بود که به صورت کدباز منتشر کند، اگر کدبازش را بشود راحت تحلیل کرد، شاید بشود به راحتی این قابلیت را به بالابین اضافه کرد.

دوستان (تاکنون) بالابین من
nimah*gonahkar*kamiar*itline*niimaa*sadeghjam*1blog
آر اس اس یاهو پایپز (همه چی در هم)
پس از رد شدن از فید۴۳

به دلایلی که گفتنش هم خالی از لطف نیست، بنده تازگی ها رادیویی را گوش می دهم (اینترنتی البته) شاید هم بیشتر می‌نیوشم (شنیدن + نوشیدن آخه رادیوشان تو کافه برگزار می‌شه) راستش را هم بخواهید نمی دانم باید بهش بگویم رادیو، پادکست، چی چی ، اولهایش قرار بود پادکست باشه، ولی کم کم شد رادیو، کم کم هم از یک رادیو می‌خواهد تبدیل بشود به انبوهی از رادیوها. ولی تو آخرین برنامه ای که ساختند اعلام شد که اعضای تحریریه ی این رادیو چه کسانی بودند، حالا کار نداریم کدام رادیو بود و اینها چه کسانی هستند ولی می خواستم بگویم اگر به شم وبلاگیایی خودم رجوع کنم، می توانم بگویم بیشتر کسانی که به این عنوان انتخاب شده اند افرادی نبوده اند که در زمینه ی وبلاگ نویسی فرد با پشتکاری بوده باشند و برای استفاده از وبلاگ به عنوان رسانه‌ای برای رساندن حرف خودشان به دیگران از تمام امکاناتشان به نحو بهینه استفاده کرده باشند. یکی از آنها در همین چند مدت آگهی تسلیت وبلاگ خود را چاپ نموده و تاکنون ۷۸تا ابراز احساسات داشته، فرد راس کار (که بنا به نوشتاری خبرنگار شده بود قبلاها) هم که به سعی و تلاش بنده وبلاگش را بر روی دامنه ی خودش و با استفاده از وردپرس راه انداخت ولی بعد از دو تا پست به همان پرشین بلاگ (آن هم با پسوند دامنه ی آی آر) برگشت، حیف آن همه زحمت کشیدن.
اینها همه به کنار، شما فکر می کنید با این پس زمینه شاهد پادکست خوبی باشیم ؟ حالا شاید رادیوی خوبی از آب در بیاید و به نظر من که تا الان رادیوی خوبی بوده ولی ویژگی‌های تبدیل شدن به یک پادکست را به نظر من با نصب کردن یک پادپرس و گذاشتن برنامه‌ی ضبط شده از قبل نمی‌توان دارا بود (+ , +). یا این که شم وبلاگیایی من در این مورد اشتباه می کند ؟ شاید هم هر کدامشان عیبهای دیگری را جمع و جور کنند و یک چیز باحال راه بندازند، اینترنت (خدای وبلاگها) را چه دیدی.
البته در این میان برنامه هایی هم هستند که با پشتوانه ی بسیار قوی اداره می شوند و بنده یکی از این دوستان را که می شناسم و وبلاگی با نام سکوت سنگین دارد که وبلاگ بامحتوایی در زمینه ی نقد فیلم است، برنامه‌های درخوری اجرا می‌کند و برنامه های دوستان دیگر که بیشتر در مورد موسیقی ارایه می شود هم از غنای خوبی برخوردار است.
جالبی اش این می شود اگر بخواهند این دوستان درباره ی وبلاگستان فارسی برنامه بسازند، البته ممکنه از نظر وبلاگهای ادبی و سیاسی و هنری چیزی کم نیاورند ولی از بحث تکنولوژی و آی تی و کامپیوتر که من چشمم آب نمی‌خوره، یادمه تو برنامه ی چندمشان بود که مجری عزیز گفت که ایرانیان چندمین نفر در وبلاگ نویسی هستند و با ارایه ی آماری که شیدا به عنوان کامنت برایشان گذاشته بود نه پاسخی داده شد و نه در برنامه های بعدی منبعی اعلام شد.
راستی دقت کرده باشید، هر چی پادکست فارسی داریم در مورد ادب و هنر و اندیشه و فرهنگ و سیاست و اینها صحبت می‌کنند به جز اندک گفته‌هایی از دوستانمان تو ۹بلاگ و یک پزشک یادم نمی‌آید که پادکستهای دیگری را در مورد تکنولوژی و آی تی شنیده باشم.

نوشت (نه پی است و نه پس) : اگر لینکهای داخلی این نوشته کار نکرد و یا نتوانستید کامنت بگذارید من شرمنده، موقعی که هاستینگ می‌گرفتم پول نبود که خوب خوبش را بگیرم و نمی‌دانم الان چه مرگشان شده که برای لینکهای داخلی خطای ۵۰۰ داخلی سرور می‌دهد، سیصد بار هم باهاشان صحبت کردم ولی به خرجشان نمی‌رود که نمی‌رود دیگر باید بروم یک هاستینگ دیگر.
اصلا شما هیچ وبلاگی را دیدید که این‌قدر از هاستینگش بنالد ؟ هر جا که ما می‌رویم نوبر از آب درمی‌آیند.

یکی از معایب تکنولوژی اینه که وقتی می‌خواهی یک دامنه را ثبت کنی و دامنه فارسی نوشته شده‌ی یک کلمه به انگلیسی است (پینگلیش خودمان) ، غلط دیکته ازت می‌گیرد و یک خط  قرمز کم‌رنگ پایین کلمه می‌کشد و همین باعث می‌شود که شما که اشتباها e را a نوشته بودی این مورد را نبینی و دامنه‌ی اشتباهی را ثبت کنی.
البته تا سه روز وقت داری که دامنه‌ات را حذف کنی و ۳ دلار هم باید بابت این اشتباهت بپردازی، این هم از ثبت دامنه‌ی ما، ارزان که ثبت نشد هیچی تازه ۳ دلار هم ضرر کردیم.
این چند مدته هم افتادم به جان سایتهای ثبت دامنه که ببینم کدامشان بهتر هستند، آنلاین نیک و اینوم دو تا از خوبهایشانند ولی یک کمی گرانند، سایتهای دست دو هم هستند که از همینها reseller ای دارند و ارزانتر به شما دامنه می‌فروشند ولی اعتمادی پای کارشان نیست، هاستهایی هم مانند بلوهاست و دریم هاست و گو ددی هم کمتر از ۱۰ دلار ثبت نمی‌کنند، فعلا همین دوتا را باید چسبید تا چیز جدیدی پیدا کنم.

بعد از مدتها جنگولک بازی و استفاده از انواع و اقسام روشها برای بهینه‌تر کردن خواندن و نوشتن نامه‌های الکترونیکی بنده هم مثل خیلی‌های دیگر رو به استفاده از محیط نامه‌ی الکترونیکی جی‌میل آوردم، البته تحت دامنه‌ی خودم.
تا کنون از برنامه‌های زیادی استفاده کردم برای خواندن و پاسخ دادن به ایمیلهایم و مهمترین دلیلی هم که داشت این بود که در ایران اینترنت دقیقه‌ای حساب می‌شد و با این کار می‌توانستی تمام ایمیلهایت را داونلود کنی و سر فرصت بخوانی و سر فرصت جواب بدهی در صورتی که حتی به اینترنت هم متصل نباشی ولی این‌جا مشکل اینترنت این‌جوری زیاد نیست، معمولا هر جا که بروی یک اینترنتی پیدا می‌کنی که ازش استفاده کنی ولی خوب فکر آن موقعش را هم که اینترنت نباشه کردم و هنوز کامل کامل هم خودم را به استفاده از جی‌میل عادت نمی‌دهم.
استفاده از جی‌میل مزیت بسیار خوب دیگری که داره اینه که به سرعت برایتان جستجو می‌کنه، البته تاندربرد هم این کار را می‌توانه بکنه ولی به کندی انجام می‌دهد این کار را و به نظر من اصلا ایمیلها را ایندکس نمی‌کنه و برای همین هم هست که خیلی کند نتایج جستجو را بهتان نمایش می‌دهد.
خوبی دیگر جیمیل هم اینه که می‌توانید از چند تا آدرس ازش ایمیل بفرستید، البته در آخر کار فرستنده را خودش معرفی می‌کنه ولی اگر برای شما تنها لازم باشد که از یک اکانت خاص نامه‌ی شما فرستاده شود و گیرنده زیاد اطلاعات تخصصی نداشته باشد وسیله‌ی بسیار کارآمدی است، با استفاده از این وسیله چند تا از اکانتهای خودتان را به یک اکانت منتقل می‌کنید و تنها با همان اکانت هم همه‌ی ایمیلهایتان را چک می‌کنید هم این که جوابشان را می‌دهید.
ولی در کنار این همه ویژگی‌های جیمیل چند تا چیز هست که فقط تاندربرد می‌تواند انجامشان بدهد، مثل چک کردن اکانتهای یاهویتان به وسیله استفاده از Ypops به صورت اکانت مجازیتان، البته درست است که می‌گویید دیگر کی از یاهو برای ایمیل استفاده می‌کند و ولش کن فقط بچسب به جیمیل ولی بنده برای آن دوستی که هنوز آدرس یاهوی من را دارد و به آن ایمیل می‌زند این‌قدر احترام قایل هستم که اکانتم را چک کنم و جوابش را هم بدهم، البته راههای دیگری هم هست ولی بنده دوست ندارم از ایمیلی به ایمیل دیگری نقل مکان کنم و فکر می‌کنم هر کدامشان هم امتیازهای خاص خودشان را دارند.
اگر شما هم از جیمیل استفاده می‌کنید و می‌خواهید آن وقتهایی که دسترسی به اینترنت ندارید هم بتوانید ازش استفاده کنید، کافی‌ است تاندربرد خود را تنظیم کنید و هفته‌ای یک بار (یا با بازه زمانی بیشتر) تمام گفت و گوهای خود را از طریق pop3 آن داونلود کنید، این گونه هر جا که باشید با اینترنت به ایمیل خود دسترسی دارید و هر موقع هم که دسترسی نداشته باشید تقریبا آخرین ایملهای خود را در دسترس دارید،‌این کار را برای بک‌آپ هم حتما بکنید، نمی‌دانم یادتان می‌آید که جیمیل طی مشکلی که برای یک سری از کاربرانش پیش آمده بود تعداد انبوهی از ایمیلهای کاربرانش نابود شده بودند، به هر حال ممکن است برای این غول دنیای اینترنت هم روزی مشکلی پیش بیاید و شاید هم کاربران ایرانی‌اش را مجبور به منع استفاده از سرویسش کند، برای همین کاری بسیار عاقلانه خواهد بود اگر همیشه از ایمیلهای خودتان یک بک‌آپ داشته باشید.
جیمیل استفاده از IMAPاش را هم مجانی کرده و خوبی‌اش اینه که بر خلاف pop3 نامه‌های الکترونیکی‌اتان را داونلود نمی‌کند و هر بار دسترسی مستقیما اطلاعات شما را از اکانت شما گرفته و تغییرات ایجاد شده توسط شما را هم روی اکانتتان اعمال می‌کند.
تازگی‌ها هم که حجمش را کرده ۵ گیگابایت و دیگر یعنی خیلی بعیده که بتوانید به این راحتی‌ها پرش کنید.

البته هر جا که از تاندربرد نام بردم به راحتی می‌توانید از بقیه‌ی برنامه‌ها هم مانند آوت لوک استفاده کنید ولی چون تاندربرد از موزیلا است و کد باز هم هست، توصیه می‌کنم از این یکی استفاده کنید.

با سایت Kongregate از طریق خبری از سایت the Idea Shower آشنا شدم، سایتی است برای این که به صورت آنلاین بازی کنید، بازی‌های زیادی هم داره و جالب هم هست، یک سری بهش بزنید.

ولی خبری که در این سایت آمده بود این بود که اگر شما پسورد فیس بوکتان به صورت اتوماتیک وارد می‌شود و در مرورگرتان ذخیره شده است، از این پس این سایت با قراردادی که با فیس بوک بسته این امکان را دارد که با استفاده از این اطلاعات یعنی اطلاعاتی را که از بازیهای شما و دوستان شما به دست می‌آورد را به فیس‌بوک بفرستد و باعث ‌شود که فیس‌بوک اطلاعات بسیار بیشتری درباره‌ی شما جمع آوری کند.

خوب داشتن اطلاعات زیاد درباره‌ی من و تو مگر مشکلی هست ؟
نمی‌توانم قطعی بگویم که مشکل هست ولی برای فیس بوک که با این همه کاربر سر و کار دارد، می‌تواند به راحتی اطلاعاتی را درباره‌ی دوستان شما به شما بدهد که خودتان هم به راحتی نمی‌دانید، مثلا شاید بتواند به شما بگوید که چند نفر از دوستان شما به زبان فارسی صحبت می‌کنند و با استفاده از اطلاعاتی که از سایت kongregate می‌گیرد بتواند تبلیغ بازی‌ای را برای دوستان شما بکند که برای ایرانیان بیشتر هیجان داشته باشد، این یک مثال ساده از نحوه‌ی استفاده از اطلاعاتی بود که من و شما در فیس‌بوک می‌گذاریم، به راحتی می‌شود فرض این را کرد که فیس بوک با عکسهایی که دارد،‌ به راحتی دارد اطلاعات بصری افراد دنیا را ذخیره می‌نماید و در اختیار دولتش قرار می‌دهد، می‌توانید در privacy policyاش بخوانید که نوشته حق تمام اطلاعات موجود در فیس بوک برای فیس بوک می‌باشد و این اختیار را دارد که از آن به هر طریقی استفاده نماید.

حالا برگردیم به سایت kongregate و سایتهای که در آینده بخواهند اطلاعاتشان را به فیس‌بوک بفرستند، the Idea Shower استفاده از پلاگینی برای فایرفاکس را توصیه می‌کند که می‌توانید از این‌جا داونلودش کنید و سپس در قسمت options آن آدرس فیس‌بوک را اضافه کنید تا جلوی این کارها و نقل و انتقال اطلاعات را بگیرد، البته یک کار راحتتر هم استفاده نکردن از ذخیره اتوماتیک نام کاربری و رمز عبوره، می توانید شرح کامل را هم در این‌جا بخوانید.

حالا از ما گفتن بود،‌ این قدر وب ۲ای نشوید که نه خیر داره نه عاقبت.

آن از لحن حرف زدنت و این هم لوگو عوض کردنت، چرا فکر نمی‌کنی اگر یک سوال از کاربرانت اول بکنی و بعد ببینی که لوگو را عوض بکنم یا نه ؟ چرا این همه خودسری و فکر می‌کنی که باید همه از کارهایت خوششان بیاد، چرا نمی‌خواهی قبول کنی که وقتی کاربری که دینش اسلام نباشه و بیاید و ببیند به خاطر یک جشن مذهبی لوگوی سایت عوض شده،‌ حس می‌کنه که سایت برای آن درست نشده.
اگر می‌خواستی لوگو عوض کنی چرا برای جشن مهرگان که بزرگترین جشن ایرانیان پس از نوروز بوده لوگو عوض نکردی، چرا برای جشنهای دیگری که گذشت و من به خاطر ندارم لوگویت عوض نشد (فکر کنم برای یلدای سال پیش هم عوض نشد، تنها جشنی که عوض شد جشن نوروز بود)
تو که این قدر خدای برنامه‌نویسی وب هستی (که شکی درش نیست)، چرا مدیران بالاترین اجازه بهت نمی‌دهند برای عوض کردن لوگوی بالاترین در حساب کاربری کاربران گزینه‌ای با عنوان “عوض شدن لوگو له مناسبت جشنهای مذهبی” بگذاری ؟
نه، درسته سازمان ملل هم برای این روز تعطیل می‌کنه خودش را، روز بسیار مهم و عزیزیه برای خیلی از ایرانیان و از همه مهمتر خیلی از مسلمانان ،‌ ولی وقتی که سازمان ملل آن روز را تعطیل اعلام می‌کنه دلیلش احترام به کشورهایی هستش که آن روز را به عنوان روز سال نویشان جشن می‌گیرند وگرنه هیچ دلیل دینی و مذهبی درش دخیل نیست، و برای همینه که اگر برای نوروز هم لوگویت را عوض کنی کسی بهت ایرادی نمی‌گیره،‌ چون نه تنها برای یک کشور جشن ملی است بلکه برای کشورهای همسایه‌اش هم همین‌گونه است تا جایی که اگر ایران کم‌کاری نمی‌کرد، امسال نوروز هم به عنوان روز تعطیل در تقویم سازمان ملل جای می‌گرفت.
ولی تا حالا دیدید که دیگ یا سایتهایی از این قبیل لوگویشان را برای جشنهای کشوری و یا مذهبی اصلا عوض کنند، وقتی در دنیای مجازی قدم می‌گذاری قشنگتره که به مراسم و فرهنگ دنیای مجازی احترام بگذاری و اگر یک روز همه تصمیم می‌گیرند به خاطر توهین به فیلمی (مثلا ۳۰۰) لوگویشان را عوض کنند،‌ تو هم عوض کنی.

من اگر هم این لوگوها تکرار بشود کاری نمی‌توانم بکنم، تنها می‌توانستم این نوشته را بنویسم و بالاترین هم به خاطر استفاده از لوگوهایش شاید کاربر زیادی را از دست نده ولی از آن آغاز کارش خرده خرده داره کاربرهایش را از دست می‌دهد، درسته که تعداد کاربر جدیدی که ثبت نام‌ می‌کنند خیلی زیادتر از کاربرانی هست که از دست می‌دهد، ولی این را باید بداند که با این کارش اعتبار خودش را به عنوان یک سایت آزاد و غیر وابسته از دست می‌دهد.

شما هم حتما تذکر پایین را دیده‌اید ؟ خیلی درخواست ساده‌ای به نظر می‌آید ولی اگر دقیق بهش فکر کنید بالاترین دارد به حریم شخصی من و تو وارد می‌شه و به خودش اجازه می‌دهد که کاربرانی را که رمز عبورشان یک سری عبارات خاص می‌باشد مجبور و وادار به عوض کردن آنها بکند.
معمولا دو راه برای استفاده از رمز عبور در وب سایتها وجود دارد یکی این که قبل از این که پسورد وارد دیتابیس سایت بشود Hash می‌شود (Hash روشی است که باعث می‌شود رمز عبور شما را کسی نتواند بخواند و تبدیل به یک سری عبارات خاص می‌کند و ویژگی‌اش اینه که برگشت‌پذیر نیست یعنی اگر کسی Hash شده‌ی رمز عبور شما را بداند احتمال به دست آوردن رمز اولیه نزدیک به صفر می‌باشد)، در این حالت دارنده‌ی سایت و مدیر سایت نیز نمی‌تواند حدس بزند که کدام رمز عبور Hash شده مثلا رمز عبور ۱۲۳ بوده است.
روش دیگر این است که رمز عبور را به صورت غیر Hashشده در دیتابیس سایت نگه داریم در این روش به راحتی می‌توان رمز عبور کاربر را خواند و اگر شما هم مثل من رمز عبور اکثر سایتهایی که استفاده می‌کنید یکی باشد، مدیر سایت بالاترین به راحتی می‌تواند با خواندن آن رمز عبور و رفتن به دیگر سایتها از حساب کاربری من در دیگر سایتها استفاده کند.

این چیزی است که بالاترین را باز به یک سایت تماما ایرانی تبدیل می‌کند، استفاده نکردن از روشهای درست نگهداری اطلاعات کاربران و لحن حرف زدن خصمانه با آنها : “باید رمز عبورتان را عوض کنید”.

پس نوشت : به دلیل توضیحات مدیر بالاترین (عزیز) قسمتی از متن، حذف شد