یک سیخ زدن ساده در فیس بوک (poke) کردن باعث شد که یک کاربر فیس‌بوک پشت میله‌های زندان قرار بگیرد. حکمی بالغ بر ۲۹ روز و جریمه‌ای معادل ۲۵۰۰ دلار آمریکا.
حکم صادر شده در رابطه با حکم قبلی‌ای بوده که این زن مطابق با آن حق هیچ گونه تماس با فرد سیخ زده شده را نداشته.

فیس‌بوک نه تنها در زندگی مجازی‌ همه‌ی ما تاثیر گذاشته، بلکه در محاکم قضایی هم نقش بزرگی را بازی می‌کند.

متن اصلی را در این‌جا بخوانید.

برای ترجمه‌ی poke کردن بهترین ایده‌ای که به ذهنم رسید سیخ زدن بود. نمی‌دانم کلمه‌ی بهتری برایش پیدا بشود یا نه. اگر شما هم پیشنهادی دارید این جا بنویسید.

همان‌جوری که قبلا خبر داده بودم کافه به آخر کارش رسیده. ولی از آن رویی که کافه شنوندگان مطمینا طرفدار آهنگهای کلاسیک و گلچین ایرانی هستند، از این پس در خوراک کافه، خوراک رادیو گلچین را خواهید شنید. پیشاپیش از دوستانی که به این نوع آهنگها علاقه‌ای ندارند ولی به کافه علاقه داشتند پوزش می‌طلبم.

آخر برادر عرضه نداری قبول نکن. تیم دسته سوم چهارمی که بهت ندادند که می خواهی با منم منم قهرمانش کنی. اگر عرضه هم داری این کارهایت چی بود دیگر. حالا چهار تا تو یک بازی داخلی بهت آمدند و توهین کردند. گیریم که آنها هم برنامه ریزی شده و از روی حساب بوده, مگر تو ادعای خدمت به وطن و بردن تیم ملی به جام جهانی را نداشتی ؟ مگر نمی خواستی که کاری بکنی که ایرانیان خوشحال بشوند ؟ یا این که همین طوری آمده بودی خودی نشان بدهی و از خودت اثری به جا بگذاری و در بری ؟ اصلا تو این چند مدته که سر کار بودی با کسی درباره فوتبال هم حرف زدی ؟ اصلا آمدی ببینی این تیمی که بهت دادند ۶-۶-۶ دارد بازی می کند یا ۳-۳-۳ که همه اش سه کرده ؟ اصلا یکی را زنگش زدی بپرسی یارو نظرت درباره تیم چی چی هستش ؟ حالا هی این و آن را بهشان تهمت بزن که خرابکاری می کردند و سنگ می انداختند و از این برنامه ها. بابا تو که به قول خودت به اندازه دو برابر سن عادل تو فوتبال ایران جان کندی دیگر قبل از آمدن به تیم ملی باید اینها را می دانستی که قبول کردی.

اوهوی تویی هم که از روی بیکاری پاشدی آمدی ۳ تا بازی دیگر را قرارداد بستی, حواست باشد, این دفعه اگر بیایی و بگویی روابط پشت پرده بود و من نمی دانستم و صادق نبودند و یک چیزی می گفتند یک کار دیگر می کردند دیگر تو کتمان نمی رود, آن دفعه اول بود که خیلی حال کردیم باهات. حالا که می دانی شرایط چیه و می دانی که نمی شود جنتلمنانه تو این فوتبال پیروز شد آمدی, توقع نداشته باش که هر جوری که شده ازت طرفداری کنیم.

تو این گیر و ویر, این رییس فدراسیون فوتبال را عشق است. که حرف زده, نزده تکذیب می کند, تایید می کند.

داشتم توی یوتیوب چرخ می‌زدم که دیدم این ویدیو یکی از بیشترین ویدیوهای دیده شده در قسمت ورزش هستش. دیدنش خالی از لطف نیست.

این هم نمایی از صفحه‌ی پربینندگی‌اش

یادش به خیر روزهایی که وبلاگستان خیلی ساکت و کم توقع بود.

یادش به خیر روزگاری که لینکدونی درست کردن یکی از هنرهای وبلاگتان به شمار می‌آمد و اگر لینکدونی داشتید کلی اعتبار و آبرو داشتید (لینکدونی یعنی لینک به خبرهای مهم روز و نه بلاگهای همسایه)

یادش به خیر روزهایی که بلاگ‌رولینگ را آشنا شدیم و یادمان داد چه‌جوری دوستانمان را می‌توانیم در کنار وبلاگمان نمایش بدهیم و چه‌ راحت می‌توانستیم از آپدیت شدن وبلاگهایشان با خبر بشویم.

یادش به خیر وبلاگستانی که کوچه‌ای داشت که افتخار می‌کرد (ما هم می‌کردیم) که جز ۵۰۰ وبلاگ برتر لینک شده بود (از آمار بلاگ‌رولینگ)

یادش به خیر آن موقعها وقتی کسی می‌آمد و بلاگ‌رولینگت را نگاه می‌کرد (بلاگ رولینگ : لینک به وبلاگهای دوستانتان) هم‌بازیهای وبلاگیتان را می‌شناخت و ۴ تا وبلاگ جدید هم می‌خواند، نه ادعایی بود برای لینک دادن نه ترسی و نه اعتباری.

یادش به خیر وقتی که لینک می‌دادی، نه برای این بود که پیج‌رنک کسی را بالا ببری بلکه دیگران می‌فهمیدند که شما برای آن وبلاگ ارزش قایلی و نوشته‌هایش را می‌خوانی، برایت هم مهم نبود که کی با این لینکها امتیاز بیشتری بهت بدهد یا این که تو را از وبلاگستان حذف کند، برایت مهم نبود که خواننده بیشتری داشته باشی، می‌نوشتی برای خودت، دل خودت و از افکارت، لینکی هم که می‌دادی تاییدی بود بر دوستی وبلاگیت با دوست جدیدت.

یادش به خیر وبلاگستان توش فارسی نوشتن به همین راحتی‌ها نبود که انواع و اقسام سرویسهای وبلاگی باشند، درست یادم باشد یک پرشین‌بلاگ بود در کنار بلاگ‌اسکای (این آخری هم که هر از چند گاهی درش را تخته می‌کرد ) چند وقت بعدش ام‌تی آمد و کمی‌ بعدتر وردپرس، وردپرس فارسی هم به همت جمعی از وبلاگنویسان روی وردپرس دات کام شکل گرفت و بعدا وردپرس فارسی جداگانه هم سایت دار شد و فعالیت کرد، به همین‌گونه بود برای بلاگ‌اسپات هم.

یادش به خیر هیجان نوشتن توی وردپرس، کنده شدن از ان پی اچ پی نیوک بی‌همه‌چیز پر از سوراخ و نوشتن تو جایی راحت، که به قول مانی تنها برای این ساخته شده که یک بار بنویسند و هزار بار بخوانند.

یادش به خیر تبدیل پی اچ پی نیوک به سی پی جی نیوک، بعد به مامبو و بعدا به زوپس، که بتوانی به راحتی نوشته‌هایت را منتقل کنی و آن چند خطی را که نوشته‌ بودی و یادگاری‌ای بود از دوران جوزدگی وبلاگنویسی‌ات برایت تا همیشه بماند.

یادش به خیر وردپرس دات کام که خیلی‌ها را از هاستینگهای درپیت ایرانی رهانید و به رایگان وردپرس در خدمتمان گذاشت.

یادش به خیر آمدن اولین پادکستها، گوش دادن و داونلود کردنشان به چه بدبختی، رادیوها و …

یادش به خیر اولین بازی‌های وبلاگی، بازی شب یلدا …

یادش به خیر وبهای ۲ که آمدند و ماندند (از خوشمزه بگیر تا این آخریش که فرندفید بود)

بعد از این همه مدت وبلاگستانی داریم استوار و پر از محتوی، از آن پستهای آبکی ۵ سال پیش خبری نیست، آنهایی هم که ادعای پدربزرگ وبلاگ‌نویسی ایرانی بودند دیگر اعتباری ندارند (حتما می‌دانید کی را می‌گویم).

عیبی ندارد اگر وبلاگمان ترجمه‌ی عینی خیلی از نوشته‌های انگلیسی زبان وبلاگهای دیگر باشد، با این که بنده کلی مخالفم و بهتر می‌دانم که به جای ترجمه کردن به آموزش زبان پرداخته شود (عین همین بحث درباره ویکی‌پدیا) ولی مثل این که امروزه این نوع نوشتنها خواننده زیاد دارد.

عیبی ندارد که اگر یکی از دوستانت بیاید و بهت بگوید لینک وبلاگت را از وبلاگ معروفی دیده و بعدا فهمیده که دهه (با کسره‌ی د بخوانید) این را تو می‌نویسی و کلی حال کرده.

عیبی هم ندارد که چیزهایی را از کسانی که چندین وقت وبلاگ می‌نوشتند یاد بگیریم و بعدا حتی از آنها بهتر بنویسیم.

کاش همه‌ی اینها و خیلی چیزهای دیگر را گاه گاهی در پساپرده‌ی ذهنمان داشته باشیم، مرورشان کنیم، یادمان نرود چی بودیم و چی شدیم، وبلاگمان برای چه این همه محبوب شد، چرا این همه خواننده پیدا کردیم، یادمان باشد که وبلاگ نمی‌نویسیم که امتیازمان بالا برود و یا قله‌ای را فتح کنیم، وبلاگ می‌نویسیم چون دوست داریم، راحت‌تر حرفهایمان را می‌زنیم، بسیاری از موانع نوشتاری و شنیدنی را بر سر راه نمی‌بینیم.

اولین بار که از آر اس اس دیگ استفاده کردم فهمیدم که چقدر آراس‌اس هم می‌تواند آزاردهنده باشد، مشکل این آراس اس هنگام استفاده این بود که شما را به جای این که به آدرس اصلی مطلب ببرد به سایت دیگ می‌برد و از آن‌جا حق داشتید روی لینک کلیک کنید و به مطلب راهنمایی بشوید. فرزند خلف (؟) فارسی این دیگ بزرگ هم بعد از مدتی آر اس اس دار شد. البته قبلش هم به واسطه‌ی نوشته‌ای از بالاپستو (که در پاسخی به نوشته‌ی من گذاشته بود پیدایش کردم) می‌توانستید آر اس اس دار شوید و از آر اس استان لذت ببرید.
با کمک نوشته‌ی بالاپستو به این فکر افتادم که ایده‌ی کهنه‌ی خودم را طرحی نو درش دربیاندازم و با این که بالاترین گفته که به زودی از مزایای داشتن دوست درش شما را بهره‌مند می‌کند ولی ما طاقت ماندن تا آن موقع را نداریم و برای همین دست به کار شدیم.
با استفاده از یاهوپایپز، فید۴۳ و آراس‌اس بالاترین و هم‌چنین فیدبرنر فیدی را درست کردم به آدرس http://feeds.feedburner.com/balalobby که لینکهای دوستانی را که من انتخاب کرده‌ام نمایش می‌دهد (لیست این دوستان را در زیر می‌توانید مشاهده کنید، بیشتر سعی کردم دوستانی باشند که در گروههای علم و تکنولوژی لینک می‌دهند، البته این لیست در حال تکلمیل است) و با دستکاری که در آراس‌اس کرده‌ام با زدن بر روی لینک مورد نظر، به جای این که به لینک موردنظر بروید به آن لینک رای می‌دهید، و لینک مطلب هم در توضیحات صد البته که هست. این جوری تنها لازم است شما هم از این نوشته پیروی کنید، به جای دوستان من، دوستان خودتان را در یاهوپایپز اضافه کنید و دیگر غمی‌اتان نباشد، یکجایی این آر اس اس را بخوانید و فقط کافی‌ است لینکهایش را کلیک کنید، خود به خود به آن لینکها در بالاترین رای داده می‌شود.

و اما مراحل کار.

یک کمی لازم است با یاهو پایپز آشنا باشید، زیاد هم کار سختی نیست اگر یک کمی باهاش بازی کنید دستتان می‌آید. ابتدا نیاز دارید که آر اس اس دوستانتان را که معمولا آدرسی به این شکل هست را در ماجول fetch feed اضافه کنید، مانند شکل سمت چپ.

(آدرس آراس‌اس کسی به اسم USERNAMEچنین خواهد بود http://balatarin.com/profile/browse/USERNAME/submitted/rss می‌توانید با عوض کردن نام کاربری با نام کاربری دوستانتان آدرس آراس‌اس آنها را وارد کنید.)

با زدن دکمه‌ی + می‌توانید دوستان زیادی را اضافه کنید و هر تعدادی آر اس اس خواستید اضافه کنید.

حالا باید این لینکها را مرتبط کرد، مرتبط کردنش با استفاده از ماجولی به نام sort انجام می‌شود، sort کردن را برحسب item.y.pubDate مرتب کنید. مرتب کردن باعث می‌شود که لینکها به ترتیب تاریخ نمایش داده شود، اگر این کار را نکنید لینکهایی که اول هستند همیشه بالاتر نمایش داده می‌شوند.

حالا کافی است که لوله‌‌‌اتان (پایپتان) را ذخیره کنید، حالا شما آر اس اسی دارید که لینکهای دوستانتان را نمایش می‌دهد ولی این کار جالب نیست، چون با زدن لینک به خبر اصلی می‌روید (همان جوری که در این نوشته گفته بودم می‌توانید با زدن نظرات به لینک بالاترین بروید)

حالا قسمت جالب کار فرا می‌رسد، در این‌جا ما لینکهای تیتر مطالب را با لینکی عوض می‌کنیم که به راحتی بشود به آن مطالب رای داد. (در این جا لازم است از بالاپستو باز تشکر کنم که مطالب جالب او بود که باعث شد این کار را بتوانم بکنم)

حالا لازم است که در فید۴۳ ثبت نام کنید، و بعد از ثبت نام یک فید جدید بسازید، مانند شکل چپ.

فید۴۳ برای دستکاری در صفحات و یا فیدهایی ساخته شده که فیدشان درست حسابی نیست. در صفحه‌ی لینک لینک آر اس اس یاهو پایپزی را که ساخته‌اید وارد کنید (چیزی شبیه این باید باشد : http://pipes.yahoo.com/pipes/pipe.run?_id=1EolmKc93RG4klRyOTY80A&_render=rss ) و دکمه‌ی Reload را بزنید. ( اگر دوست داشتید در قسمت encoding مقدار UTF-8 را قرار دهید هم بد نیست ولی اجباری هم نیست.)

اگر در Reload کردن اطلاعات مشکل داشتید باز هم امتحان کنید چون ممکن است که بالاترین آر اس اس‌ش مشکل داشته باشد و دیر جواب می‌دهد.

حالا در قسمت Item (repeatable) Search Pattern مقدار

را وارد کنید و دکمه‌ی Extract را بزنید. (بقیه قسمتها را خالی بگذارید.) (فایل تکست)

حالا در قسمتهای Item Title Template , Item Link Template , Item Content Template به ترتیب مقادیر

را وارد کنید (فایل تکست) و دکمه‌ی Preview را بزنید، حالا دارای فید شدید. می‌توانید آدرس فید را هر آدرسی که خواستید انتخاب کنید ولی به صورت از پیش تعیین شده عددی به فید شما اختصاص داده می‌شود. تفاوت این فید با فید اصلی این خواهد بود که با زدن بر روی نام لینک خود به خود به آن لینک رای داده می‌شود (لازم نیست به بالاترین بروید و آن‌جا رای بدهید.) و می‌توانید این آر اس اس را با بقیه هم به اشتراک بگذارید، روی وبلاگتان بگذارید (حتی سواستفاده هم بکنید، مشکلاتش پا خودتان، به جای لینکدونی این لینکها را در وبلاگتان بگذارید و هر کس با لینک کردن بر روی آن به صورت خودکار به لینک شما رای می‌دهد).
تنها مشکلش این است که نام کاربری را در کنار لینک نمایش نمی‌دهد که آن هم شاید بتوان کاریش کرد. در قسمت یاهوپایپز نیاز به کمی تغییر دارد.  (نسخه بعدی، به امید خدا)

من پیشنهاد می‌کنم که این آر اس استان را بسوزانید و بعد ازش استفاده کنید (با استفاده از فیدبرنر) هم‌چنین می‌توانید در مرحله‌ی آخر به فیدتان نامی بدهید و توضیح کوتاهی درباره‌اش بنویسید.

البته من یک کد پی اچ پی نوشتم که از روی یک فایل تکست، نام کاربران را می‌خواند و صفحه‌ای درست می‌کند که در قسمت head دارای آدرس آر اس اس دوستان در بالاترین هست و یاهو پایپز این فایل را می‌خواند، به این صورت تنها برای اضافه کردن کاربران لازم هست که نام کاربران را در این فایل اضافه کنم. نمی‌دانم شاید بشود این کد را جوری پیش برد که کاربران بالاترین بیایند و با استفاده از این کد دوستان خود را اضافه کنند و در محیطی دوستانه بالالابی کنند برای لینکهای دوستانشان. البته فکر کنم بالاترینیها خیلی وقته به این فکر هستند ولی مشکلات مالی و فنی امکان این کار را تا حالا برایشان فراهم نیاورده.

نرم‌افزاری هم هست که کمانگیر نوشته، به اسم بالابین، ولی مشکلش اینه که قابل به اشتراک گذاشتن نیست و قابل مقایسه با آر اس اس نیست ولی می‌توانید ببینید که کدام کاربر کدام لینک را ارسال کرده، دقت هم داشته باشید که بالالابی نسخه اولشه و بالابین نسخه ۲.۰اش هست. (البته اسم نسخه را هم نمی‌شود برش گذاشت در حقیقت آموزش یک روش هستش ولی خوب اولین باره و خیلی کارها دیگر می‌شود کرد هنوز)

البته در آخرین نسخه‌اش هم کمانگیر گفته بود که به صورت کدباز منتشر کند، اگر کدبازش را بشود راحت تحلیل کرد، شاید بشود به راحتی این قابلیت را به بالابین اضافه کرد.

دوستان (تاکنون) بالابین من
nimah*gonahkar*kamiar*itline*niimaa*sadeghjam*1blog
آر اس اس یاهو پایپز (همه چی در هم)
پس از رد شدن از فید۴۳

چند وقت پیش بود که تارنمای امرداد اعلام کرد که با هزینه‌های جاری و هم‌چنین فشارهایی که برای از کار باز ایستادن این تارنما شده است دیگر قادر به ادامه‌ی کار نیست و در همین اوضاع بود که وبلاگی به نام امرداد چی چی شروع به کار کرد – سایتی در زمینه‌ی اطلاع رسانی از ایران که با یک خرج ۱۰ هزار تومانی ساده می‌توانست با استفاده از قابلیتهای بلاگفا برای وبلاگشان یک آدرس به یادماندنی تر تهیه کنند (دات کام بشوند و از این امرداد چی چی در بیایند) و یک کمی با کلاسانه تر به تهیه‌ی اخبار بپردازند – یا این که از اول یک هاست می‌گرفتند برای این کار و به محیطهایی مانند بلاگفا که بیشتر به درد وبلاگ نوشتن می‌خورند روی نمی‌آوردند.
عکس‌ها را هم در تاینی پیک بالاگذاری کرده‌اند، البته بد که نیست ولی یک کمی بی کلاس بازی هستش.

حالا از اینها که بگذریم خبری گذاشته بودند (+ و +) درباره‌‌ی تظاهراتی در مقابل سفارت امارات در ایران – حالا به اینش کار نداریم که درست بود یا نه هم برگزاریش هم گذاشتنش آن جا – این عکسش را نگاه کنید که تاریخ را به انگلیسی چه‌جوری نوشته.