رادیو کالج پارک پس از ۴ سال فعالیت پیاپی به انتهای خود رسید. این چیزی بود که افشین در آخرین برنامه‌اش گفت. اولین پادکست ایرانی که در گسترش فرهنگ رادیو گوش دادن خیلی موثر باشد. البته از همان اول هم به دلایل درآمدزا نبودنش من پیش‌بینی کرده بودم هنگامی که گردانندگانش از شر و شور رادیوداری بیفتند و فشارهای روزانه‌ی زندگی مجالی برای کار بر روی رادیو را نگذارد، دیگر ادامه‌ی بر کالج پارک متصور نتوان بود. 

مطمینا دوستانی که در خود کالج پارک هستند و این تصمیم را گرفتند از ما خیلی ناراحت تر هستند. مطمین باشید همیشه در خاطره‌ی ما ایرانیان وبلاگنویس خواهید ماند. فقط یک تقاضای کوچک از رادیو داشتم که اگر بتواند سایتش را سرپا نگه‌دارد که آرشیو بسیار گرانبهایی دارد.

رادیویی که به قطع می‌توانم بگویم نمونه‌اش را تاکنون ندیده‌ بودم. نمی‌دانم چرا دانشجوهای دانشگاه مریلند دیگر تمایلی به ادامه‌ی این رادیوی خوب نداشتند.

خداحافظی‌گونه ای که در پایین برنامه نوشته شده است را من برایتان این جا نقل می‌کنم، شاید خیلی ها دوست داشته باشند که راه کالج پارکی‌ها را ادامه بدهند.

چهار سال فعالیت رادیو کالج پارک، دستاوردهایى را براى همکاران آن نیز به همراه داشت که در این برنامه در مورد آنها خواهید شنید. همچنین تجربیات به دست آمده از رادیو کالج پارک براى کسانى که در فکر انجام کارى مشابه هستند بیان میشود.

اگر این چند مدت با خواندن روزانه‌های من (یا همان جیکهای توییتری من) به عنوان دو پست اخیر وبلاگم مواجه شدید پوزش من را پذیرا باشید. اول به نظرم می‌آمد که شیدا جای مناسبی باشد برای نوشتن (بایگانی) روزانه‌های تویتری‌ام ولی کاشف به عمل آمد که نخیر و این گونه نیست. برای همین هم بنده یک وبلاگک کوچیکی برای همین منظور راه انداختم که راستش را بخواهید هم نمی‌دانم چه فایده‌ای دارد. تنها ویژگی‌اش این است که توییترهای من را بایگانی می‌کند و روزانه و هفتگی آن‌جا آرشیوشان می‌کند. این جوری حداقل اگر یک روزی بخواهم تویشان جستجویی کرده باشم راحت تر خواهم بود. آدرس وبلاگ جدید هم که زیر همین وبلاگ هست، http://www.sheida.com/daily می‌باشد. به هر حال راحتترین راه این هستش که توییتر من را دنبال کنید (که لازمه‌اش داشتن حساب کاربری در آن‌جا هست) و اگر ندارید آر اس اس‌اش را دنبال کنید -به این آدرس

یادمه دفعه اولی که از سایت دانشجویان ایرانی اس اف یو بازدید کردم، سایتی ساده بود که بسیاری از اطلاعاتی را که می‌خواستی نمایش می‌داد، تنها گیری که داشت این بود که به راحتی نمی‌شد آر اس اسش را بخوانی که آن هم با پیشنهاد بنده (+) درست شد و آر اس اس نوشته‌ها، عکسها و … هم در دسترس قرار داده شد.
نسخه‌ی بعدی سایت اس اف یو آی سی هم بر پایه‌ی وردپرس بود، که قابلیت بسیار زیادی را به کاربرانش می‌داد، ساده‌ترینش گذاشتن کامنت بود (البته نسخه قبلی هم چنین گزینه‌ای داشت) ولی سایت جدید اس اف یو آی سی به کل تعطیل است.
اول یک سری به سایتش بزنید بعد این نوشته را بخوانید.

اولا مثلا به این صفحه سر بزنید (http://new.sfuic.com/about.php) دلیل این که این صفحه پی اچ پی هستش را بنده نفهمیدم، کلا همه‌چی‌اش استاتیک (ایستا) هستش و اصلا نیازی به پی اچ پی احساس نمی‌شود. دوما معمولا صفحه‌ی درباره‌ی ما معمولا حاوی اطلاعاتی درباره‌ی افراد هست و این که این گروه برای چی تشکیل شده و چی کار می‌کند و … ولی این صفحه بیشتر شبیه صفحه‌ی پروفایل تو فیس‌بوک یا ارکات می‌آید.

دوما پایین همه‌ی صفحات اگر نگاه بکنید نوشته “©۲۰۰۸ Copyright Ashkan Z. Deylami“. آقا یکی بیاد بگوید و برای دوستان تعریف کند که کپی رایت یعنی چی، اگر این سایت یک گروه هست، کپی رایتش هم برای یک گروه خواهد بود و نه برای یک آدم خاص به نام Ashkan Z. Deylami.

سوما صفحه‌ی ارتباط با ما را اگر نگاه کنید، دریغ از یک فرم ساده‌ی اچ تی ام ال که بتواند یک ایمیل بفرستد. ایمیلی هم که در آن‌جا قرار دارد به صورت عکس (jpeg) هستش، یعنی جایی نیست که شما رویش کلیک کنید و مثلا outlook تان باز بشود یا تو جیمیل راحت بنویسید. دوستان فکر می‌کنند با این کار می‌توانند جلوی اسپم را بگیرند. بعضی‌ جاها هم از آدرس iranian[@]sfu.ca استفاده کردند. مطمین باشید این‌قدر ایمیل پیداکن‌های روی اینترنت پیشرفته شده‌اند که به راحتی بتوانند بفهمند این آدرسی که نوشتید همان iranian@sfu.ca بوده،

پس بهتره اگر خیلی نگران اسپم هستید، زیرساختار ایمیلی‌اتان را عوض کنید و از پلتفرم‌هایی استفاده کنید که اسپم را بهتر تشخیص بدهند. اینها همه به کنار، خیلی ضایع است آدرس سایتت sfuic.com باشد و ایمیلش info@sfuic.com نباشد. اگر اصرار بر این است که از این ایمیل استفاده شود به نظر خیلی عاقلانه‌تر می‌رسد که آدرس وب سایتی چیزی مثل www.sfu.ca/~iranian باشد به جای آدرس فعلی‌.

اینها همه به کنار، این سایت برای دانشجویان ایرانی هست ولی به انگلیسی، اگر هدف گسترش فرهنگ و هنر ایرانی هستش بهتره اول از خودمان شروع کنیم همیشه و نه این که فقط بلد باشیم حرف بزنیم. اگر هم تنها هدف تفریح و سرگرمی است، زبان سایت چیز مهمی نیست و همین سایت هم بسیار خوب است.

این را هم ببینید “The new site is up and running. Thanks to the contributions of Ashkan Z. Deylami, and Kianoush Nesvaderani.” این جمله‌ای از سایت هستش. اگر این نمونه‌ی جمله بارز خود ستایی نباشد پس چیست ؟

اگر سورس صفحه‌ی اصلی را هم مشاهده کنید می‌بینید که کل صفحات از table استفاده شده، چیزی که سالهاست دیگر تو ساختن وبسایتها استفاده نمی‌شود و سرعت لود (بالاگذاری) صفحات را بسیار کند می‌کند. حالا بماند که اصلا کلمه کلیدی‌ای جز sfuic هم برای سایت تعریف نشد و برای فاصله دادن بین لینکها از   استفاده کرده‌اند (کد اچ تی ام ال برای فاصله).

خیلی نکات دیگر هم هست که اگر بخواهم بگویم سر همه درد می‌آید مثل لینک ندادن به گروه موجود در فیس‌بوک، بودن اطلاعات بیشتر در فیس‌بوک درباره‌ی برنامه‌هایشان، نداشتن یک آمارگیر، نداشتن قابلیت کامنت گذاشتن، ایندکس نشدن از گوگل و …

کار دانشجویی همیشه همین بوده، اگر توانستیم کاری را انجام بدهیم که یک کمی از تجربیات دوستان قبل از خودمان استفاده کنیم آن موقع هست که پیشرفت می‌کنیم؛ تفاوت بارز ایرانیان با بقیه.

اگر دوست داشتید می‌توانید تاریخچه‌ای از تغییرات سایت را در این آدرس ببینید.

عکسهای سایت اس اف یو آس سی‌ای که می‌بینید به ترتیب قدمت در نوشتار آمده‌ است. عکس جدیدتر بالاتر از دیگر عکسهاست و آخرین عکس قدیمی‌ترین نسخه‌ی ای سایتی که من دیدم هستش.