خاک نشین ره میخانه ام ؛

خانه خراب دل دیوانه ام …

زآنکه به میخانه بجز یار نیست ؛

کشمکش سبحه و .. زنار نیست …

هر چه در آنجاست بود در خروش ؛

جام می و می زده و می فروش …

حسرت بگذشته و آینده نیست ؛

جز به ره عشق .. کسی بنده نیست …

ای که به دام تو اسیرم اسیر …

لذت دیوانگی از من مگیر…

بنده ی عشقم کن و .. نامم بده …

خاک رهم ساز و .. مقامم بده…
—–
تو ای جان دل من , هستی من

تو ای در شام غم ها مستی من

تو در چشم منی هر جا که هستم

تو را هر جا که هستی میپرستم

گل گلدون من ،شکسته در باد

تو بیا تا دلم ،نکرده فریاد

گل شبو دیگه،شب بو نمی ده

کی گل شبو رو از شاخه چیده

گوشه ی اسمون ،پر رنگین کمون

من مثل تاریکی ،تو مثل مهتاب

اگه باد از سر ،زلف تو نگذره

من می رم گم می شم تو جنگل خواب

گل گلدون من ،ماه ایون من

از تو تنها شدم ،چو ماهی از اب

گل هر ارزو ،رفته از رنگ و بو

من شدم رود خونه ،دلم یه مرداب

اسمون ابی می شه اما گل خورشید

رو شاخه های بید ،دلش می گیره

دره مهتابی می شه ،اما گل مهتاب

از برکه های اب ،بالا نمی ره

تو که دست تکون می دی

به ستاره جون می دی

می شکفه گل از گل باغ

وقتی که ماتم می یاد دو ستاره کم می یاد

می سوزه شقایق از داغ

سیمین بری گل پیکری آری
از ماه و گل زیباتری آری
همچون پری افسون گری آری
دیوانه ی رویت منم چه خواهی دگر از من
سرگشته ی کویت منم نداری خبر از من

هر شب که مه در آسمان
گردد عیان دامن کشان
گویم به او راز نهان
که با من چه ها کردی
به جانم جفا کردی

هم جان و هم جانانه ای امّا
در دلبری افسانه ای امّا
امّا ز من بیگانه ای امّا
آزرده ام خواهی چرا ؟ تو ای نوگل زیبا
افسرده ام خواهی چرا ؟ تو ای آفت دل ها

عاشق کشی ، شوخی ، فسون کاری
شیرین لبی ، امّا دل آزاری
با ما سر جور و جفا داری
می سوزم از هجران تو ، نترسی ز آه من
دست من و دامان تو ، چه باشد گناه من

دارم ز تو نامهربان
شوقی به دل شوری به جان
می سوزم از سوز نهان
ز جانم چه می خواهی
نگاهی به من گاهی

یارب برس امشب به فریادم
بستان از آن نامهربان دادم
بیداد او برکنده بنیادم
گو ماه من ، از آسمان
دمی چهره بنماید
تا شاهد امید من
ز رخ پرده بگشاید

بگو ای مرد من ، ای از تبار هر چه عاشق
بگو ای در تو جاری خون روشن شقایق
بگو ای سوخته ، ای بی رمق ، ای کوه خسته
بگو ای با تو داغ عاشقای دل شکسته
بگو ، با من بگو از درد و داغت
بذار کرهم بذارم روی زخمات
بذار بارون اشک من بشوره
غبار غصه ها رو از سراپات
بذار سر روی سینه م گریه سر کن
از او شب گریه های تلخ هق هق
بذار باور کنم یه تکیه گاهم
برای غربت یه مر عاشق
رها از خستگی های همیشه ، باورم کن
بذار تا خالی سینه م برات آغوش باشه
برهنه از لباس غصه های دور و دیرین
بذار تا بوسه های من برات تن پوش باشه
تو با شعر اومدی ، عاشق تر از عشق
چراغی با تو بود از جنس خورشید
کدوم توفان چراغو زد روی سنگ
کتاب شعر و از دست تو دزدید
کدوم شب ، از کدوم صحرای قطبی
غریبانه توی این خونه اومد
شبیخون کدوم رگبار وحشی
شب مقدس ما رو به هم زد
بگو ای مرد من ، ای مرد عاشق
کدوم چله ازین کوچه گذر کرد
هنوز باغچه برامون گل نداده
کدوم پاییز ، زمستونو خبر کرد
بذار سر روی سینه م گریه سر کن
از اون شب گریه های تلخ هق هق
بذار باور کنم یه تکیه گاهم
برای غربت یه مرد عاشق

بهار من گذشته عشقم افسانه گشته
ز بس در دوریش من خون دل خوردم خدایا
از این بیگانگی دل خون شدم مردم خدایا
بهار من گذشته وفا افسانه گشته

اگر او نبود امیدی دگر ندارم
به جهان بجز او خیالی به سر ندارم
چه کنم چه کنم که از او خبر ندارم
خون شد به خدا این دل ز دست غم ها

هر جا بوده من زیر و رو کرده ام
به هر کجا من تو را جستجو کرده ام
با این رنج و افسانه زندگی
من از خدایم تو را آرزو کرده ام

کنون که این دل نشسته تنها
نمانده جز غم به سینه ما
چه شد آن محبت به دل های ما خدایا

کنون که این دل نشسته تنها
نمانده جز غم به سینه ما
چه شد آن محبت به دل های ما خدایا

آتش ای نور مقدس
تو از ارکان جهانی
با تو هستم با تو آتش
تو که نور جاودانی
تو مقدس و عزیزی
رحمت بارون رو داری
تویی از نژاد خورشید
نوک آسمون رو داری
آتش ای نور مقدس
آتش ای نور مقدس

خشم خشم تو اصیل
مثل خشم موج دریا
رقص تو ظریف و زیبا
به ظرافت یه رویا
تو با آب تو رفیق راهی
مثل خاک تو بی ریایی
مثل آب پاک و منزه
تو از اعجاز خدایی
آتش ای نور مقدس
آتش ای نور مقدس

تو بدیها را بسوزان
با تو هستم با تو آتش
مظهر غرور و قدرت
ای وجود پاک و بی غش
ای وجود پاک و بی غش

آتش ای نور مقدس
تو از ارکان جهانی
با تو هستم با تو آتش
تو که نور جاودانی
آتش ای نور مقدس
آتش ای نور مقدس

دل دیوونه ای دل
ای بی نشونه ای دل
ندونستی زمونه
نامهربونه ای دل
وقتی شکستی از عشق
عاشق شدی دوباره
ندونستی محبت
خریداری نداره

دل دیوونه ای دل
ای بی نشونه ای دل
ندونستی زمونه
نامهربونه ای دل
حرفای عاشقونه
وقتی پر از فریبه

دنیا به چشم عاشق
یه دنیای غریبه

اونکه امروز آشنامه
اوج عشقش تو صدامه
اونکه امروز آشنامه
اوج عشقش تو صدامه
اوج عشقش تو صدامه وای
میره فردا بی بهونه
درد عشقو کی میدونه
میره فردا بی بهونه
درد عشقو کی میدونه
درد عشقو کی میدونه وای
یه کاری کن خدایا
من از این دل جدا شم
نفرین به هر چی عشقه
میخوام عاشق نباشم

یه کاری کن خدایا
من از این دل جدا شم
نفرین به هر چی عشقه
میخوام عاشق نباشم

دل دیوونه ای دل
ای بی نشونه ای دل
ندونستی زمونه
نامهربونه ای دل
وقتی شکستی از عشق
عاشق شدی دوباره
ندونستی محبت
خریداری نداره

دل دیوونه ای دل
ای بی نشونه ای دل
ندونستی زمونه
نامهربونه ای دل
حرفای عاشقونه
وقتی پر از فریبه

دنیا به چشم عاشق
یه دنیای غریبه
یه کاری کن خدایا
من از این دل جدا شم
نفرین به هر چی عشقه
میخوام عاشق نباشم

میخوام عاشق نباشم
میخوام عاشق نباشم
میخوام عاشق نباشم
میخوام عاشق نباشم
میخوام عاشق نباشم
میخوام عاشق نباشم

چشمای من میل به گریه داره میخواد بباره
دل نمیدونی که چه حالی داره چه حالی داره
غصه بجز گریه دوا نداره خدا نداره

هر چی تو دنیا غمه مال منه
روزی هزاربار دل من میشکنه
دل دیگه اون طاقتا رو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بد میاره خدا میاره
از در و دیوار واسه دل میباره خدا میباره

زندگی آی زندگی خسته ام خسته ام
گوشهء زندون غم دست و پا بسته ام
زندگی آی زندگی خسته ام خسته ام
گوشهء زندون غم دست و پا بسته ام

هر چی تو دنیا غمه مال منه
روزی هزاربار دل من میشکنه
دل دیگه اون طاقتا رو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بد میاره خدا میاره
از در و دیوار واسه دل میباره خدا میباره