اَمرداد در اوستا اَمِرِه تات ، در پهلوي اَمُرداد يا اَمُردات و در فارسي اَمُرداد يا مُرداد به معني جودانگي و بي مرگي مي باشد . در گاهان يكي از فروزه هاي مزدا اهوره است ؛ اما در اوستاي نو به صورت اَمِشاسپَند بانويي تجسم يافته كه نام وي هميشه همراه با نام اَمِشاسپَند بانو خرداد مي آيد . بنا بر تفسير تارا پوروالا ، اَمُرداد و خرداد و سِپَندارمَز ، گروه سه گانه ي اَمِشاسِپَند بانوان را تشكيل مي دهند كه نماد مادر-خدايي اهورامزدا به شمار مي آيند . پنجمين ماه سال و هفتمين روز ماه به نام اين امشاسپند بانوست و گل چمبك * ويژه ي اين امشاسپند است . ايزدان رَشن ، ارشتات و زامياد از ياران و همكاران امشاسپند بانو ( امرداد ) و زَيريچ ( ديو گرسنگي ) يكي از كماله ديوان ( دستياران و كارگزاران اصلي انگرمينيو يا اهريمن ) هَمِستار و مبارز اوست . در بندهشن درباره ي اين امشاسپند بانو مي خوانيم : اَمرداد بي مرگ سرور گياهان بي شمار..... نظرات (۵)