بابک خیاوچی، آرش سبحانی، اردلان پایور و شهروز مولایی در گپی با برنامه "عصر شنبه"دویچه وله از گذشته و حال می‌گویند.دویچه وله: علت انتخاب اسم ‎«کیوسک» چه بوده؟ آرش سبحانی : در ایران، جاهای مختلف بود که برای زدن ساز دور هم جمعه می‌شدیم. مثلا بعضی موقع‌ها که پدر و مادر یکی مسافرت می‌رفت و زیرزمین در اختیارمان بود که تمرین کنیم یا بعضی‌ موقع‌ها یکجایی را کرایه می‌کردیم و سازمی‌زدیم یا بعضی وقتها، چه می‌دانم، یک کسی جایی را در اختیارمان می‌گذاشت، حالا به هر نحوی یکجایی بود که می‌رفتیم تمرین می‌کردیم و موسیقی می‌زدیم. توی این محاوره‌هایی که با همدیگر می‌کردیم که امشب قرار است کجا برویم و اینها، از یک آهنگ خیلی قدیمی که یک نفر توی یک میهمانی خوانده بود که «من نجات غریقم، توی کیوسک‌ام...»، یک نفری یکهو انداخت که آقا کیوسک... امشب برویم کیوسک. بعد دیگر این لغت کیوسک شد آن معبد، آن جایی که می‌رفتیم و واقعا منتظر بودیم که آنروز برسد که ما بتوانیم سازمان را ببریم آنجا و آن کثافت کاری‌ها را جمع‌وجور کنیم و بنشینیم مثلا سه چهارساعت بدون این که دغدغه داشته باشیم ساز بزنیم. این اسم کیوسک ماند روی آنجا. جای خاصی نبود. ولی هرجایی که بچه‌ها جمع می‌شدند، همه بچه‌ها، فقط ماها هم نبودیم و سی‌نفر آدم دیگر هم بودند، اسم آنجا را می‌گذاشتیم کیوسک فلانی، یا رفتیم کیوسک بیساری...............
نظرات (۰)