می دانیم که در ایران پیش از اسلام, هر روز ِ ماه, نامی ویژه و جدا داشته است. ولی دیدگاهی که بر این پایه, وجود هفته را در ایرانی باستان رد می کند –آنچنان که شماری به بیراهه رفته اند- درست به نظر نمی آید! ایشان به همین انگیزه ی نادرست, جشن سوری را نیز غیر ایرانی و بدون پیشینه ی کهن می انگارند و... به هر روی نشانه هایی وجود دارد که وجود بخش بندی هفت گانه را در روزهای ماه, در ایران باستان آشکار می کند. هر آینه روز چهارم هر ماه را ایرانیان, «شهریور» نام داده اند. پس روز چهارم از شهریورماه، زمان برپایی جشن شهریورگان است, همان گونه که روز فروردین, از ماه فروردین را جشن فروردینگان و روز مهر, از مهرماه را جشن مهرگان و... نامیده و جشنی برپا می شود(بری خواندن ادامه ی نوشتار روی لینک کلیک کنید...)
نظرات (۰)