يك سيستم آموزشی ١٢ سال برای يك نسل هزينه می كند، بهترين ها و با استعداد ترين های آنها از ميان صدهاهزار تن به دانشگاههای معتبر تهران راه می يابند، اين سيستم آموزشی پنج سال هزينه می كند و از آنها مهندس می سازد... كشور استراليا بهترين های يك سرزمين ديگر را، كه از ميان صدها هزار تن، برگزيده ترين هستند و برای آنها ١٧ سال هزينه شده است، دعوت به كار می كند... در همان سيستم اولی، يكی با مدرك فوق ديپلم، آنهم احتمالاً مكاتبه ای از دانشگاه آنلاين دارغوزتپه، وزير كشور است. مهمترين سابقه ی نماينده ی مردم در مجلس، طرح سؤالات عربی اول تا چهارم دبيرستان است، در سال نوآوری، جوان نمونه ی كشور در چماق داری و چاقوكشی، صندلی های عقب پرايد را برداشته، وانت توليد كرده. در اين سيستم، سی و سه سال است يك نيروگاه را تمام نكرده ايم و حتی پول ودكای مهندس روس را از جيب مردم می دهيم، اما رفتن ٩٧ درصد المپيادی ها به خارج...به يه ورش!
نظرات (۱)