بالاخره دست حق از آستين من در اومد و رفتم يک دوربين تقريبا حرفه ای خريدم ...به اين فکر ميکنم که بشر داره روز به روز هم از لحاظ فيزيکی و هم از لحاظ مغزی و فکری تکميل و تکميلتر ميشه....چين همه دنيا حتی آمريکايی ها رو انگشت به دهان (؟!) گذاشت با اين افتتاحيه بی نظير. حتما شماها هم ديديد. دو هزار و هشت نفر با طبل چنان منظم و مرتب بر مينواختند و به نوعی نوای سنتی و حماسی چينی رو به اجرا در مياوردند که واقعا تحسين بر انگيز بود. و بعد از اون جالبتر جايی بود که در يک مستطيل بزرگ در وسط استاديوم المپيک, يک سری جعبه با نظم خاصی چنان بالا و پايین حرکت ميکردند که اشکال بسيار زيبايی رو از دور به تصوير ميکشيدند. جايی در اين اجرا حرکت اين جعبه ها به صورتی بود که انگار قطرات آب به سطح استخری برخورد ميکنند و امواج دايره شکلی ايجاد ميکنند. من پيش خودم ميگفتم عجب نمايش کامپيوتری بزرگی. آخر اون برنامه که شد ناگهان در بالای اون جعبه ها باز شد و از هرکدوم يک نفر سرشو بيرون آورد و دست تکون داد. باور نکردنی بود يعنی همه اون نمايش توسط انسانها اجرا شده بود. چين با اين کار نشون داد که با تکيه به نيروی انسانها و داشتن نظم و هارمونی چه کارهايی که نميشه کرد.
نظرات (۲)