این آخرین وبلاگ بابک هم تعطیل شده مثل این که. از پژواک من می‌شناختمش و همیشه هم برمی‌گردد. منتظرش هستیم. آخرین وبلاگش این بود http://bweb.ir

همیشه موقعهای خوبی برای وبلاگنویسی پیدا می‌شود ولی مواقعی که کلی کار ریخته سرت خیلی بیشتر حال می‌دهد بیایی و وبلاگ‌ بنویسی

آخر پسر خوب، اگر نمی‌خواهی برا نوشته‌هایت کامنت بگذارند وردپرس یک گزینه دارد که آن را ناانتخابش می‌کنی و دیگر گزینه کامنت را نمایش نمی‌دهد به بیننده. نه این که خواننده‌ات را سر کار بگذاری و بعد از کلی کامنت نوشتن، ایمیل بهش بزنی که شرمنده برای این نوشته کامنت قبول نمی‌کنیم. این هم شد وضع ما تو را خدا.

توی یکی از آخرین پستهایش با ونکوور خداحافظی کرده بود. چیز دیگری هم نگفته بود که کجا می‌رود ولی هر کجا که می‌رود برای ونکووری‌ها این نکته‌ی منفی را به بار دارد که دیگر از اخبار و رویدادهای فرهنگی هنری‌ای که در ونکوور اتفاق می‌افتد کمتر خبردار می‌شویم و شاید هم از بعضی‌هایشان خبردار نشویم. 

البته نویسنده‌ی وبلاگ بعد از خداحافظی‌اش از ونکوور حداقل ۳ تا پست جدید کرده و یادم می‌آید اگر می‌خواست آدرس وبلاگش را عوض کند موقعی که پرشین‌بلاگ آدرس دات کامش دزدیده شد این کار را می‌کرد و به نظر می‌آید که من و ونکوور وبلاگی خواهد شد نه دیگر درباره‌ی ونکوور بلکه تنها نامی از ونکوور بر آن می‌ماند. البته می‌توان وبلاگ را با اخبار تازه و جدید از ونکوور هنوز غنی نگه داشت و همیاری دوستان ونکووری و نوشتن وبلاگ به صورت گروهی از بچه‌های ونکووری را می‌طلبد که تاکنون که اتفاق نیافتاده و همه‌ی اینها هم تصمیم به دارنده‌ی وبلاگ دارد.

به امید خدا هر جا که می‌رود یک دانه “من و همان‌جا” را راه بندازد و کلی به وبلاگهایش اضافه کند و به دانش دیگر مردم هم همین‌طور.

حتما از چند وقت پیش با انواع و اقسام روشهای اشتراک عقاید و نظرات تو اینترنت آشنا شدید، از وبلاگ نویسی بگیرید تا فرندفیدبازی (+) . حتما هم اسمی از پادکست را شنیدید و یا چندتاییش را گوش کردید تا حالا. (پادکست چیست؟)
امروز قصدم اینه که اگر بشود ۳ تا پادکست دانشجویی را با هم مقایسه کنیم و مزیتها و معایب هر کدام را بربشماریم. پادکستهایی که می‌خواهم درباره‌اشان صحبت کنم را حتما می‌شناسید، حداقل یکی‌اشان را می‌شناسید. رادیو کالج پارک، کافه رادیو و رادیو شمال ۵۳ (به ترتیب قدمت) به علاوه‌ی رادیو جوان.

رادیو کالج پارک که ادعا می‌کند اولین پادکست گروهی ایرانیان هستش بر روی بستری از وردپرس قرار دارد. نویسنده‌هایش (بهتر بگوییم گوینده‌هایش) بیشتر افراد فوق لیسانس و یا دکترای دانشگاه مریلند هستند و به همین خاطر این پادکست از بار علمی بیشتری نسبت به دیگر پادکستها برخوردار هست. هم‌چنین خدماتی را دارد که توی دیگر پادکستها من به نوبه‌ی خودم ندیدم، مثل گوش دادن به پادکست از طریق شماره تلفن و یا کتباهای صوتی رایگان. از طرفی با این که می‌توانسته به دلیل سابقه‌ی بالایش و محبوبیتش در اینترنت از قدرتش استفاده کند و کلی مانند رادیو زمانه لینک بازی راه بندازد و برای خودش ورودی‌های بیشتری را جذب کند به این کارها روی نیاورده و تنها رادیوها و پادکستهایی را اضافه کرده که به نظرش ارزش گوش کردن دارند و به زبان ساده‌تر، تیریپ لینک بده تا لینکت کنم را اصلا پایه نیست. (البته این منکر این نکته نیست که برای رادیو زمانه چنین کاری نه تنها نکته‌ی منفی‌ای نیست بلکه بسیار کار باارزشی هست و باعث شده همه وبلاگهای ایرانی در یک سایت، به ترتیب به روز شدن نمایش داده شوند. توجه کنید که این مبحث نشان از تفاوت بنیادین بین هدفهای کالج پارک و رادیو زمانه است.)
رادیو کالج پارک با این که روی وردپرس هست ولی از چند امکان ساده‌ی وردپرس استفاده نمی‌کند مثلا استفاده از پلاگین عوض کردن آر اس اس پیش‌فرض خودش با فیدبرنر، آمارگیری و یا امکان نظرسنجی و …
استفاده‌ی ساده از چند تا از اینها به سادگی می‌تواند در شناختن این رادیو به شنوندگان ایرانی اینترنتی کمک بزرگی بکند.
یادم می آید که یک بار کالج پارک به عنوان بهترین کار گروهی دانشجویی در دانشگاهشان شناخته شده بود و با گرداننده اش هم صحبتی کرده بودند. تو این صحبت چیزیش که جالب بود این بود که دانشجوهای خارجی فکر نمی کردند یک کار گروهی ایرانی این قدر دوام پیدا کند. (+)

کافه رادیو، که بیشتر به یک کافه می‌ماند تا یک رادیو (+) هنوز یک ساله نشده و دارد نحوه‌ی رفتار اینترنتی‌اش را و استفاده‌ی بهتر از امکاناتش را کم کم یاد می‌گیرد. کافه رادیو خیلی بلند پرواز هم هست و هنوز یک ساله نشده خودش را با رادیو زمانه مقایسه می‌کند و سعی دارد به آن برسد. از صحبتهای دارنده‌ی کافه رادیو (+) با رادیو زمانه (فکر کنم ۵ ۶ برنامه‌ی پیش بود)  و لینک به تنها دو سایت رادیو زمانه و رادیو کالج پارک می‌توان این را به سادگی فهمید.
این کافه نمی‌دانم چه دلیلیه که اصرار دارد که حتما برنامه‌اش را به صورت زنده برای ونکوور پخش بکند، کاش می‌توانستند آماری بدهند که ما هم بفهمیم چند نفر از رادیو این پادکست را گوش می‌کنند و چند نفر از روی اینترنت و به صورت پادکست. یادمه تو برنامه‌های دوم یا سوم بود که با استفاده از تلفن خواستند ارتباط با شنوندگان برقرار کنند (و به اولین تلفن کننده بلیط یک برنامه‌ی فرهنگی را مجانی بدهند) ولی تا آن‌جا که یاد دارم کسی زنگ نزد و دیگر هم این برنامه تمام شد. به نظر من با توجه به طیف مخاطب این رادیو به نظر نمی رسد که تعداد زیادی با استفاده از رادیو این برنامه را گوش بدهند و اکثر دانشجویان یک کامپیوتر کیفی دارند و همه کارهایشان را با آن انجام می دهند و کمتر دانشجویی پیدا می شود که رادیو داشته باشد و گوش بدهد.
کافه رادیو ، یکی از نکات منفی اش هم این بوده که آن چنان یکپارچگی نداشته و اگر به برنامه‌ها و مجریانش دقت کنید شاهد تنوع بسیاری بودیم، بسیاری از مجریانش عوض شدند و برنامه‌هایش هم تغییر زیادی داشته، دیگر به سختی یک جوک پیدا می‌کنید که در برنامه‌هایشان گفته بشود. رادیویی که که در آن اول کلی برنامه‌ی طنز داشت.
در عوضش وب سایتشان را تا آن جا که می‌شده حرفه‌ای کار کرده‌اند، بر پایه‌ی وردپرس، با استفاده از پادپرس و حتی در آی‌تیونز هم کانال خاص خودشان را دارد. از فیدبرنر برای فیدهایشان استفاده می‌کنند و تاکنون ۱۰۳ تا شنونده‌ی فیدی دارند. تنها نکته‌ی منفی‌اش که این چند وقته مشاهده می‌شود این است که آمار سایتشان درست کار نمی‌کند و امروز که سری بهشان زدم نوشته بود حدود ۳۰ هزار بازدیدکننده داشته ولی آمار جزیی‌اش روزی ۴۵ تا ۱۰۰ تا را نمایش می‌داد. برای وبلاگ و یا وب سایت شخصی به نظر من آماری که همه ببینند چیز جالبیه و باعث می‌شود بقیه دستشان بیاد سایتت کجا هست و کیها بهش لینک دادند ولی سایتهای بزرگ معمولا اگر هم آمار دارند تنها برای خودشانه مثل بالاترین، دیگ و … شاید هم هنوز کوچیک می‌بینند خودشان را و یا قابلیت فنی‌اش را ندارند. چیزی که شبهه‌ی زنده پخش کردن را بیشتر دامن می‌زند. (عکسهای آماری ۱ و ۲ ) دیگر پادکستهای بحث شده در این نوشتار هم لینک آماری نداشتند.
البته این رادیو لینکهای خوبی دارد و تا این جا که من شنیدم تنها پادکستی بوده که رادیو زمانه باهاش صحبت داشته و در حقیقت برایش کلی تبلیغ کرده, آن هم نه هر کسی و نیک آهنگ کوثر توی یکی از برنامه هایش با گرداننده ی رادیو (+) به صحبت پرداخته بود. این رادیو / پادکست هم به گفته ی وبلاگ گرداننده اش(+) به عنوان بهترین وبلاگ گروهی دانشجویی در دانشگاه سایمون فریزر شناخته شده (+).
به نظر بنده کیفیت برنامه های این رادیو سیر نزولی داشته, می توانید در برنامه سی و پنجمشان ببینید که در آخر برنامه از یکی از برنامه های رادیو کالج پارک برای پر کردن برنامه اشان پر کردند و برنامه ی سو و ششمان هم که چیزی نبود جز صحبتهای مجری برنامه و چند آهنگ که دی جی گذاشت. (البته هنوز برنامه سی و ششم بعد از ۶ روز از پخشش روی سایت نرفته و اگر هم سایتشان با این برنامه به روز نشود چیز عجیبی نخواهد بود.)
البته نه این که پر کردن برنامه کار بدی باشد ولی مطمینا اگر برنامه ی قابل پخشی برای آن قسمت برنامه موجود بود مطمینا از برنامه های دیگر رادیو استفاده نمی کردند.

رادیو شمال ۵۳ رادیویی تازه کار است. ۳ تا برنامه‌اش را بیرون دادند و بر پایه وردپرسه. به نظرم اول راهند و هنوز زوده ازشان خورده گرفت که چرا از فیدبرنر و پادپرس استفاده نمی‌کنتد. برنامه‌هایشان بیشتر هماهنگ شده است (مانند کالج پارک و نه مانند کافه) و به صورت پادکست منتشر می‌کنند.
بیشتر برنامه‌هایشان تم محلی دارد که من کلی این را می‌پسندم با جو ادمونتون آشنا می‌شوی ولی همانطوری که تو یکی از کامنتهایم تو وب سایتشان گفتم باید یک کمی تغییر ایجاد کنند که کسانی که از ایران هم این برنامه‌ها را می‌شنوند خسته نشوند و دفعه دیگر هم سر بزنند بهشان.

خوبی رادیو شمال ۵۳ و کالج پارک اینه که هر دوتاشان کاملا پادکست هستند و دی جی می‌جی‌ای ندارند و برنامه‌ها بعد از نهایی شدن روی وب سایت می‌رود و به مانند رادیو کافه نیستند که برنامه‌ی زنده را با تعدادی تپق و ناهماهنگی‌های پیش آمده ضبط کنند و بعد به عنوان یک برنامه دست دوم روی اینترنت قرار بدهند. کارش یک کم سخت‌تره ولی کیفیت برنامه‌هایی که شنونده گوش می‌دهد بیشتر هست. صدای آرام پچ پچ این کار را بکن و آن کار را بکن و یا سوتی‌های برنامه‌ها را هیچ موقع نمی‌شنوید و از یک برنامه زیبا لذت می‌برید. فکر کنم رادیو جوان هم دی جی دارد ولی از بس تجربه دارند و کارشان بیشتر حرفه‌ای هست تا دانشجویی مشکلات کار دانشجویی را ندارد و کیفیت بهتری دارد نسبت به کافه رادیو.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کافه هر دو بخشی دارند به نام بخش خبری, با این تفاوت که بخش خبری کافه رادیو بیشتر بازگو کننده ی سرخط اخبار مهم روز و یا هفته (و نه به صورت کامل) هست, در صورتی که اخبار رادیو شمال ۵۳ بیشتر محلی هستند و اخباری را بازگو می کنند که هر جایی پیدا نمی کنید. اخباری که کافه رادیو ارایه می کند می شود به راحتی با مراجعه به یک سایت خبری به همه اش و حتی بهتر و کاملتر از لحاظ خبری دسترسی پیدا کرد.

رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک ویژگی‌اشان اینه که وقتی که یک بار کامنتی درباره مطلبی نوشتید کامنتهای بعدیتان به صورت اتوماتیک تایید می‌شود ولی کافه رادیو هر دفعه باید کامتنهایتان را تایید کند. این قابلیت رادیو کالج پارک و شمال ۵۳ به شنونده این قابلیت و اطمینان را می‌دهد که حتی اگر کامنتی هم بخواهید بگذارید که در راستای خواسته‌های گردانندگان رادیو نباشد، تایید و توسط دیگران شنیده خواهد شد و به نظر قسمت مهمی از یک فعالیت اینترنتی می‌آید.

چند وقتی هم هست که رادیو جوان را تک و توک گوش می‌دهم، رادیوی بدی نیست و زردترین (نشریه زرد چیست (از مازیار ناظمی) رادیوی ایرانی‌ای است که تا حالا شنیدم نه کاری به خیر و شر کسی دارد و سعی می‌کند تا آن‌جایی که می‌شود از برنامه‌هایش سود اقتصادی کسب کند. موزیک می‌توانید ازش بخرید و کلی بهش سود برسانید. برای اولین بار هم بلیط برنامه‌های لاس‌وگاس ایرانیان را که در ایام کریسمس اجرا می‌شود را به صورت اینترنتی به فروش گذاشته. جریان این مراسم اینه که کریسمس کسی نمی‌رود لاس‌وگاس (همه اعتقاد دارند که کریسمس زمانی برای صرف کردن با خانواده است)، برای همین ایرانیان هم از این فرصت استفاده می‌کنند و کنسرتهای بزرگی تو آن ایام تو لاس‌وگاس می‌گذارند و موقع کریسمس لاس‌وگاس فقط ایرانیه که می‌بینی. نمی‌دانم قبل از این که ایرانیها این برنامه‌ها را بگذارند، لاس وگاس درش را تعطیل می‌کرد یا چی ؟
به هر حال رادیو جوان اگر گوش بدهید خوبیش اینه که حداقل خسته نمی‌شوید و زیاد هم فسفر نمی‌خواهد بسوزانید برای درک برنامه‌هاش، تنها موزیکه که پخش می‌شود و شاید هم چند تا برنامه ساده.
این رادیو هم به وقت واشنگتن به صورت زنده پخش می‌شود آن هم بر روی اینترنت تنها. خوبیش اینه که به صورت زنده می‌توانید از طریق پیام‌بر ای او ال باهاشان تماس برخط بگیرید و ازشان درخواست آهنگ و این چیزها بکنید.
رادیو جوان خوبی اش اینه که آخر تکنولوژیه, تنها رادیویی هست که برنامه ی ویژه برای آی تونز و قابل نصب در آی فون و آی تاچ را دارد. چیزی که این روزها با همه گیر شدن استفاده از آی فون خیلی کاربردی خواهد بود.

اگر بخواهم به طور خلاصه رادیوهایی را که گوش می‌دهم امتیاز دهی کنم، این نتیجه حاصل می‌شود.

بار علمی :

1. رادیو کالج پارک
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ ( با اختلاف خیلی کم)
4. رادیو جوان

طراحی وب سایت

1. رادیو شمال ۵۳
2. کافه رادیو
3. رادیو جوان
4. رادیو کالج پارک

استفاده از تکنولوژی روز در وب سایت

1. کافه رادیو
2. رادیو جوان
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

درآمدزا بودن وب سایت

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳ و رادیو کالج پارک

تعامل وب سایتی

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. رادیو جوان
4. کافه رادیو

بازدیدکنندگان وب سایت (بنا به آمار منتشر شده از دوستان)

1. رادیو جوان
2. رادیو کالج پارک
3. کافه رادیو
4. رادیو شمال ۵۳

اگر وقت کافی ندارید و می خواهید با استفاده از رتبه بندی من, پادکستی گوش بدهید از این طبقه بندی استفاده کنید.
اگر حالش را دارید و می خواهید چیز یاد بگیرید :

1. رادیو کالج پارک
2. رادیو شمال ۵۳
3. کافه رادیو
4. رادیو جوان

اگر هم دوست دارید که وقتتان را بگذرانید و شاد باشید و خستگی در کنید :

1. رادیو جوان
2. کافه رادیو
3. رادیو شمال ۵۳
4. رادیو کالج پارک

تبلیغ تبلیغ، حتما گلچین را شنیدید، رادیو شیدا در حقیقت، چیز بدکی نیست، وقت کردید گوش بدهید.

چند وقتی است که چند نفری از دوستان وبلاگ‌نویس ما که نوشته‌های خوبی می‌نوشتند دیگر مطلبی نمی‌نویسند و وبلاگهایشان به حال خودشان رها شده‌ است، وبلاگ‌نویسانی چون کارپه دایم، گناهکار، اکس ری و کوچه .
هر کدام از این وبلاگها برای خودشان کسی بودند و مطالبی بسیار گویا و شیوا داشتند و ننوشتن دوستان توی این وبلاگها باعث شده که من چند مدتی باشد که به دنبال وبلاگهای جدید بگردم که مطالب نویی را درشان بخوانم، کم هم پیدا نمی‌کنم و چیزهای بدی هم پیدا نمی کنم ولی قصد من از این نوشته فقط یادآوری این نکته بود که وبلاگ نویسی در ایران مشابهتی با جاهای دیگر دنیا اگرهم داشته باشد خیلی با کل دنیا فرق می‌کند، مثلا شما فرض کنید یکی از همین وبلاگ‌نویسان که یکی از اعضای تیم وردپرس فارسی بودش و به عقیده‌ی من با داشتن لینکی از وردپرس فارسی به وبلاگش رنک گوگلش هم کم نبود به راحتی می‌توانست تبلیغاتی را در وبلاگش به نمایش بگذارد که نه تنها خرج هاست و سرورش را بدهد بلکه بتواند خودش را ترغیب به نوشتن بیشتر بکند همان‌طوری که بسیاری از وبلاگنویسان انگلیسی زبان تنها از تبلیغات گوگل ماهانه پولهایی در می‌آورند. (فکر کنم یک بار از نویسنده‌ی وبلاگ تک کرانچ عکسی را دیدم که چک ۱۰۰۰ دلاری گوگل دستش بود و این مبلغ یک ماه نوشتن در وبلاگش بود)، شما فکر کنید اگر می‌شد ایران از طرف آمریکا تحریم نباشد و گوگل هم به ایرانیان بابت کلیکهایشان پول می‌داد وبلاگ نویسی در ایران تبدیل به یک شغل پردرآمد می‌شد و مترجمان ایرانی به جای ترجمه‌ی کتاب رو به سوی ترجمه‌ی وبلاگهای پربیننده‌ی خارجی می‌کردند، فکر می‌کنید مثلا ترجمه مشبل چه قدر زمان می‌خواهد فوقش روزی ۲ ساعت کار و ماهی ۱میلیون تومان درآمد، چیزی که به خاطر برابری نرخ ارز ایران و آمریکا بسیار به چشم می‌آید وگر نه با هزار دلار زیاد زندگی راحتی نمی‌توان در آن‌ور آبهای ایران داشت و حداقل فکر کنم به ماهی ۲هزار دلار نیاز است.
خواستم بگویم که چه پتانسیلهایی وبلاگستان ایرانی دارد و چه سیاستهای غلطی جلوی رشد آن را گرفته، تحریم ایران توسط آمریکا به کنار تحریم وبلاگها توسط خود ایران هم قسمتی از ماجراست، سایتهایی مانند بالاترین با کمی معروفیت کسب کردن شامل قیچی سانس ورچی می‌شوند و دیگر مطالبشان از ایران در دسترس نمی‌باشد و هزار و یک بلای دیگر … ولی با این همه وبلاگستان ایرانی جوشیده و می‌جوشد و وبلاگنویسان جوانی حضور پیدا می‌کنند و می‌نویسند ولی چه بهتر می‌شد که شرایطی فراهم بود که وبلاگنویسان نه تنها می‌نوشتند بلکه نوشتن را هم بنا به مشکلات اجتماعی و سیاسی و … کنار نمی‌گذاشتند.

آخرین ورژن وردپرسه که آمده به بازار، البته نوشته که کاندید این نسخه هست و هنوز مثل این که یک کمی کار داره، ما فارسی‌اش را می‌خواهیم، مگر نه؟