اسم خوانندهی کوچکی است که به تازگی شهرت بسیاری برای خودش به پا کرده. این شهرت هم به واسطهی برنامهای هستش که در انگلیس تهیه میشود و هر کسی میتواند درش شرکت کند. بینندگان این برنامه هستند که انتخاب میکنند چه کسی بهترین هست و به قولی چه کسی با Talent (استعداد) ترین شرکت کنندهی این دوره از مسابقات هستش. برای شرکت در برنامه هم چیز زیادی نمیخواهد بلد باشید و تنها باید یک روشی برای شاد کردن مردم بدانید. شاهین در این برنامه میخواند، به انگلیسی هم میخواند و حتی داوران این مسابقه هم به پا میخیزند و برایش دست میزنند. تنها همراهش هم در این مسابقات مادرش هست (مادری که ایرانی نیست) و مشخص هست که از ایرانی بودن تنها نامش را به یادگار برده.
حتی وقتی خودش با لهجهاش اسم و فامیلش را میگوید به سختی میشود فهمید که چی میگوید و به فارسی چی میشود. حالا خیلیها این را به عنوان یکی از با استعدادترین کودکان ایرانی ازش نام میبرند و اگر به فیلمهای ویدیویی که ازش رو یوتیوب هست نگاه کنید میبیند که عبارت iranian singer در همه آمده است. آخر کسی که تنها اسمش فارسی است و حتی نمیتواند به زبان مادری اسم خودش را درست تلفظ کند ایرانی نام نهادنش کار درستی است ؟ آیا اینها همهاش برای این نیست که با اعتباری که ایرانیان در دنیا دارند میخواهند از هر منفذی هم که شده استفاده کنند و به خودشان افتخار کنند تا شاید پیش دیگر ملیتها کم نیاورند ؟
این چند تا از ویدیوهایی است که در یوتیوب پیدا کردم از شاهین
استعداد بزرگی است در خوانندگی و صدای بسیار زیبایی دارد، منکر اینش نیستم ولی نمیتوانم به عنوان یک ایرانی قبولش کنم همین.
برچسب : britania, got-talent, iranian, jafargholi, shaheen, shahin, فارسی, مسابقات, یوتیوب, انگلیس, ایرانی, استعداد, برنامه, زبان, زبان مادری, شاهین جعفرقلی,
اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۸ در ۹:۱۰ ق.ظ
تبریک شیدا خانم میبینم که فید وبلاگ ۴ رقمی شده. به سلامتی منتظر ۵ رقمی شدنش هستیم
[پاسخ]
اردیبهشت ۸م, ۱۳۸۸ در ۵:۴۱ ق.ظ
این پسر یک ایرانیه اصیله
اینو من نمیگم بلکه حرکت زشت و غیر اخلاقی داور مسابقه (( سایمون )) اینو میگه
اونا میگن ایرانیه که اینطوری برخورد می کنن
حالا چرا بهش افتخار نکنیم
می تونم واست متاسف باشم
ایانی هر جا باشه خون ایرانی تو رگهاشه
اینو یادت باشه
[پاسخ]
اردیبهشت ۸م, ۱۳۸۸ در ۹:۳۹ ب.ظ
@مجتبی
خوب آقا مجتبی، اگر واقعا کسی را نداری که بهش افتخار کنی، نیاز جدی هم داری میتوانی افتخار کنی.
[پاسخ]
اردیبهشت ۹م, ۱۳۸۸ در ۲:۵۴ ق.ظ
برای بعضی از بیفکرها متاسف هستم که این پسر موجب افتخار نمیتونه باشه حتما باید :
۱ – داخل ایران باشه .
۲ – بتونه ۱۰۰ در ۱۰۰ به زبان فارسی صحبت کنه .
میگوید اسم من شیدا هستش دیگه چه توقعی دارین کسی که اونجا بزرگ شده بدون لهجه اسمشو بگه طرف چند سال اونور میمونه با لهجه صحبت میکنه واقعا برای بی فکرهایی مثل شما و امثالتون متاسف هستم .
))))))))))))))))))))))))))))))
پس نتیجه بگیریم هرکس اونور بدنیا اومد و بزرگ شد و نتونست بدون لهجه به زبان مادری صحبت کنه پس نباید به اون افتخار کرد . از خنده دل درد گرفتم برید دنبال کسی بگردید بدون لهجه باشه برید
[پاسخ]
اردیبهشت ۱۰م, ۱۳۸۸ در ۸:۳۸ ب.ظ
بابا این پسره که ایرونی نیستش !
شما هم تا یکی به شهرت پیدا می کنه می گید ایرونیه !
الان چرا به اون بنده خدایی که باباش ایرانی و مادرش عراقیه نمی گید ایرونی ؟
واقعا که ، خجالب هم خوب چیزیه !
مثل اون خبری که گفته بودن خواهر اوباما شیرازی هستش !
حالا اگه اوبامای بدبخت ریس جمهور نبود که محل سگ هم بهش نمی زاشتید !
چقدر تفکر بعضی از شما ها کوچیکه !
[پاسخ]
اردیبهشت ۱۲م, ۱۳۸۸ در ۱۱:۲۳ ب.ظ
خوش بحالش چه شهرتی پیدا کرده… .
[پاسخ]
مهر ۱۵م, ۱۳۸۸ در ۶:۵۶ ق.ظ
چرا بعضی از این ور بام افتادن برخی از اونور.
خب درواقع طرف خیلی ایرانی نیست، چون در جای دیگه بدنیا آمده و یکی از والدینش هم ایرانی نیست. درعین حال بی ارتباط هم با ایران نیست.
یادمون باشه، خوشمون بیاد یا نیاد، ملیت و بخصوص فرهنگ چیزهایی نیستند که بتوانیم به آنها صفر و یک نگاه کنیم.الان در تمام منابع رسم است که و اصل و نسب طرف را هم در بیوگرافی می نویسند و به آن ارج می گذارند. چرا ما باید اینطور رفتار کنیم که صفر یا صد بخواهیم و نتوانیم چیزی را با ملل دیگر شریک بشویم..هرچیزی را…
درنتیجه می شه “یه خورده” بهش افتخارکرد. حداقل به این علت که در چنین برنامه پرطرفداری ایران نماینده ای ندارد و مهمتر اینکه در خیلی جاهای دنیا (ازجمله افغانستان) برنامه های مشابهی وجود دارد؛ اما درایران نه. هرچند که این، دلیل خوشایندی برای افتخارکردن نیست….
بهرحال؛ لازم نیست بهم فحش بدهیم و همدیگر را تحقیر کنیم تا بتوانیم به این سوال پاسخی بدهیم که “آیا می شود به او افتخار کرد یانه؟”!! آیا شما تناقضی نمی بینید؟ افتخارکردن برای بزرگتر شدن است، اما تحقیرکردن دقیقا در جهت معکوس آنست. چرا درجایی که بحث از افتخار در بین است، باید تحقیر بازارش داغ باشد؟ آنهم با این شدت و غلظت؟؟
حالا می تونیم دلیلش رو بهتر بفهمیم. ما نماینده ای نداریم و بحساب آورده نشده ایم. بنابراین ناراحتیم. حس می کنیم زیرپاگذاشته شده ایم و تحقیر شده ایم. حالا دراینجا آدم دو واکنش می تواند نشان دهد. خود را یه جوری به مسئله بچسباند یا بگوید بیخیال بابا… و درعین حال، عصبانیت خود را بر طرف دیگر خالی کند (دستمان که به دیگران نمی رسد؛ تازه برسد هم – مثلا تو اینترنت- می خواهیم بهشان فحش بدهیم). خب این طبیعی بنظر می رسد…و دراینجا هم عده ای راه اول و عده ای راه دوم را انتخاب کرده اند. عده ای او را ایرانی و عده غیرایرانی دانسته اند. بنظر نمی رسد این مسئله مهمی باشد و یا الزاما این دوگروه نسبت به هم برتری خاصی داشته باشند…اما مسئله مهم اینست که چرا باید یکدیگر را به باد فحش و “تو نمی فهمی” بگیریم؟ آیا نمی شود این قسمت “تو نمی فهمی” را مطالبمان را حذف کنیم؟
بهرحال این روش سازنده ای نیست…می توانیم بگوییم خب چه خوب که طرف یه خورده به ایرانیها مرتبط است ( و قانع باشیم؛ که نیستیم، چون یا همه یا هیچ می خواهیم؛ مثل عده ای که طرف را یا ۱۰۰ درصد ایرانی دانسته بوده اند یا صفر) و به هم قوت قلب بدهیم و بعد امیدواری بدهیم که روزی یه ایرانی واقعی (درواقع، واقعیتر) در این مسابقه بدرخشد، یا خودمان مسابقه ای داشته باشیم که معتبرترین در دنیا باشد…
و بدنبال این امیدواری، همه در زندگی عادی خود مثبتتر تلاش کنیم و مطمئنا نتیجه بهتری هم خواهیم گرفت…
ولی اگر همدیگر را تحقیر کنیم، در زندگی عادی هم خود را بااعصابی خوردتر و مستاصلتر و درمانده تر احساس خواهیم کرد.
می بینید …حتی همین چندکلمه ای هم که دراینجا می نویسیم (درحالیکه ابدا خرجی ندارد) می تواند اثری مقبت داشته باشد یا منفی….چرا باید منفی را انتخاب کنیم؟ واقعا فکر می کنیم اینطوری، سازنده تر و مفیدتر است؟
[پاسخ]
آذر ۱۷م, ۱۳۸۸ در ۲:۵۶ ق.ظ
بابا نویسنده این بلاک حتی نمیدونه اسم این پسر شاهینه؟ هی میگه شیدا (یعنی به اصطلاح اسم عاریه خودش)
[پاسخ]
آذر ۱۷م, ۱۳۸۸ در ۳:۱۱ ق.ظ
“با اعتباری که ایرانیان در دنیا دارند میخواهند از هر منفذی هم که شده استفاده کنند و به خودشان افتخار کنند تا شاید پیش دیگر ملیتها کم نیاورند ؟”
AJAB TAVAHOMI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
[پاسخ]