همان‌طوری که نوشته بودم این نوت‌بوکم دچار بسی مشکل شده بود که خدا می‌داند که چه شد تا که درست شد. ولی در همان اوان مشکلات بود که گفتم این که درست بشود می‌روم و یک نورتون ۳۶۰ می‌خرم که خیالم راحت باشد و نگران مشکلات کامپیوتری دیگر نباشم. آخر تا موقعی که نورتون سیستم ورکز را روی اکس پی داشتم خیلی راضی بودم ازش و این‌جا هم حوصله‌ی تحت تعقیب قرارگرفتن را به خاطر استفاده‌ی غیرقانونی نداشتم از فرصت پیش‌آمده (باکسینگ دی) استفاده کردم و رفتم یک نورتون قانونی خریدیم. اولین نرم‌افزاری بود که داشتم برایش پول می‌دادم. چشمتان روز بد نبیند وقتی که نصبش کردیم هیچ چیز دیگر درست کار نمی‌کرد. فقط ویروسها در خطر بودند آن هم دلیلش این بود که سیستم کار نمی‌کرد که ویروسی بتواند کار کند. نمی‌دانم برای این که جلوی ورود به سیستم را بگیرد رفته بود و جای دیواره آتشینش نشسته بود و دیگر هیچ چیز ما به اینترنت وصل نمی‌شد. یک تولباری هم درست کرده بود برای فایرفاکس که می‌آمد و هر جا که لاگین می‌کردی را ازت می‌پرسید که اینجا را خودت وارد شدی یا این که یکی دیگر دارد به این وبسایت وارد می‌شود. یعنی یک چیزی از خود ویستا بدتر.

تازه یادمه آن نسخه‌های قدیمی‌اش خیلی گزینه بیشتر داشت برای بهتر کردن کارآیی کامپیوترت ولی این یکی فقط یک چیزی داشت برای این که هاردت را defragment بکنی و همین. یعنی کاملا تعطیل

آقا این قدر ما را سرویس کرد که رفتیم و پسش بدهیم، گفتند که پس نمی‌گیرند و ما هم فرستادیمش برای خود سیمانتک که پس بگیرندش و پول ما را بفرستند. اصلا بهمان نیامده یک نرم‌افزار درست حسابی بخریم. الان هم که برگشتیم به همان ویروسکشهای مجانی.

فیدوردپرس اسم پلاگینی هست که برای لینکهای روزانه ازش استفاده کردم. امروز فهمیدم که کلی باحال شده و اتوماتیک به نوشته هایی که ذخیره می کند ترک بک می فرسته.

بسی مایه‌ی افتخارم هستش که خیلی از دوستانی که می‌شناسم و نمی‌شناسم از رادیو شیدا کلی تعریف کردند. رادیو هدفش بیشتر این بود که من یک جایی داشته باشم که هر جا رفتم بتوانم آهنگهای مورد علاقه‌ام را گوش بدهم. دیدم چه چیزی بهتر از پادپرس و وردپرس. همه‌چی‌اش مثل موم تو دستمه و هاستینگ مجانی بلوهاست هم نامحدود است. برای همین تصمیم گرفتم که یک رادیویکی راه بندازم که اگر کسی دوست داشت بیاید و آن هم گوش بدهد. هنوز فکر کنم ۶ ماهگی‌اش نشده که خیلی بیننده دارد. با این که فکر می‌کردم با سرعت کم اینترنت اکثر بینندگانش زیاد هم بازدیدکننده نداشته باشد ولی این‌جوری نشد. کانالش هم توی آی‌تیونز خوب بیننده دارد.

دوستانی که عنایت داشتند و درباره‌ی رادیو شیدا نوشته بودند (به ترتیب زمان) که از همه‌اشان خیلی متشکرم. همین‌ها بود که باعث شد بیشتر برایش وقت بگذارم (که هنوز هم می‌دانم خیلی کم است)

• موسیقی هفته و وبلاگ هفته: رادیو شیدا
• کارهای نشدنی ِ موسیقیایی (وبلاگ سمیه توحیدلو)
• شیدایی شیدا (وبلاگ کمانگیر)

از همه‌ی شما هم که گوش می‌کنیدش و نظرتان را می‌گویید بیشتر هم متشکرم.

من زیاد نمی‌نویسم، ببینید و لذت ببرید و اگر هم اطلاعات بیشتری خواستید می‌توانید به ویکی‌پدیا مراجعه کنید

لوید میلر در ویکی‌پدیا

ویدیویی جدیدتر

ویدیویی قدیمی‌تر

یادش به خیر روزهایی که برای امتحان استرس و اضطراب داشتیم. چه روزهای خوبی بود. آن حس رهایی پس از امتحان را تجربه کردن، دیگر یعنی موقعی دست می‌دهد ؟ حسی که این‌قدر نشاط تویش داشت که حتی اگر شب پیشش هم به خاطر امتحانت نخوابیده بودی و حتی موقع امتحان هم داشته خوابت می‌برده، بعد امتحان دیگر خوابت نمی‌برد، حالا هر کار که می‌کردی.

چه خوب بودند روزهایی که برنامه می‌چیندی که کجای کلاس بشینی، چه‌وری بشینی، آخرین راههای تقلب را از کدام خبره بپرسی (یکی‌ از خبره‌ترینهایشان) و جوری امتحان را بنویسی که فقط پاس کنی. آن همه کله کج کردنها سر امتحان و خمیازه کشیدنها که شاید بتوانی از روی دست یکی چیزی میزی پیدا کنی. کیفش آن موقعی بیشتر بود که سر بعضی امتحانها دل را می‌زدی به دریا و تنها می‌خواستی که چیزی از کسی بگیری. یادش به‌خیر آن چک کردن تمام دانه به دانه‌ی سوالات ۴جوابی سر امتحانهایی که تو دبیرستانت برگزار می‌شد. اصلا این‌قدر این تقلب حال می‌داد که حتی سرکنکور هم کردیش و با این که غلط بود جواب سوالت و حتی بیشتر هم ازت وقت گرفت هیجان امتحان را چندین برابر کرد برایت.
یادش به خیر سوالهای گمراه‌کننده از حل تمرینها و یا اساتید، به قصد کشیدن دو کلمه از جواب از زیر زبانشان.
حالا که این بچه‌ها را می‌بینم که دارند امتحان می‌دهند یاد خودم می‌افتم، چه سریع گذشت و چه زود. فکر نمی‌کردم روزی حسرت روزهای امتحان به دلم بماند.

نمی دانم مشکل از من است یا این که این وردپرس دات کام قاطی کرده، هر وبلاگی را که می روم نمی تواند استایل صفحه هایش را نشاند بدهد. شاید هم امروز روز بدون سی اس اس بوده و ما خبر نداشتیم. شاید هم ایرانی ها به تلافی بلوهاست زدند و پدر وردپرس را در آوردند تا آن باشد دیگر از این پیشنهادها نده.

اولا این که این لوگوی بالاترین را عشق است. حتما عزیز خیلی باهاش حال کرده. دست همه بالاترینیها درد نکند. همه‌ی اطلاعاتمان کامل برگردانده شد و کلی هم امکانات جدید و جزیی دیگر. من دیگر لیستش نمی‌کنم خودتان حتما می‌بینید دیگر. مانند لینک به صفحه‌ی ویرایش. لینک به صفحات قبلی در پایین صفحات و …