شنیدی که می‌گن
دنیا همه‌اش بازیه؟
زندگی همه‌اش توهم،‌
دوستی‌ها همه تو خالیه ؟

بازی عشق من و تو
کیش من بود و مات من!
وزیر من هم که همه‌اش
آچمز پیاده‌هات
رخ و فیل و اسبم هم همه‌اش
گرفتار ملکه‌ای نادیدنی

بازیمان خیلی وقته تمام شده
آن هم با وزیر شدن پیاده‌هات
مهره‌ها همه سر جاشانن
کسی نگاهشان هم نمی‌کنه

باخت من وبرد تو
قشنگیش فقط به این بود
باز هم دیدم
شادی را تو چشمهای تو

شادی‌ات پایدار، وزیرت پا برجا
شاهی هم پیدا کنی، ملکه‌ی بازی‌های من

۹ امرداد ۱۳۸۶
۲ بامداد