میشد حدس زد که با نوشتن مطلبی با نام به کجا با کامنتهایی نامربوط و یا توهینآمیز مواجه بشوم (نمونه)، در صورتی که اگر این وبلاگ را دنبال کرده باشید متوجه میشوید که یک وبلاگ سیاسی نیست و مطالب مربوط به سیاست در آن به ندرت پیدا میشود و یا نمیشود (بستگی به تعریف شما از سیاست دارد البته) حالا شما وبلاگهایی را فرض کنید که سیاسی مینویسند، ببینید آنها چه حوصله و صبری باید داشته باشند که با نوشتن این مطالب و شنیدن دشنامها خم به ابرو نیاورند.
قصدم پاسخ دادن به اینگونه سخنان نیست و فقط یک نکته را خواستم تذکر بدهم برای دوستی که کامنتی گذاشته بود و به جای ایمیل خود آدرس nadaram@yahoo.com را وارد نموده بود ( و از طرفی هم گفته بود که از خوانندگان پر و پا قرص شیدا هست ) و همچنین برای بقیهی دوستان، اگر کامنتی میگذارید بهتر است که با آدرس صحیح پست الکترونیکی خود بگذارید و نه با استفاده از نامهای مستعار و یا ایمیلهای نا مربوط، اگر برایتان بحث و نویسندهی آن اینقدر ارزش دارد که میخواهید در جواب نوشتن کامنت پاسخی دریافت کنید مطمین باشید ایمیل خود را درست وارد کردهاید وگرنه مشخص میشود که نه تنها بحث برایتان مهم نبوده و نه نویسنده و نه خوانندگان وبلاگ، برای همین انتظار تایید نشدن کامنت را هم داشته باشید.
امروزه دیگر فکر کنم هر کسی در اینترنت میگردد یک آدرس ایمیل داشته باشد و کسانی هم که به تعداد انگشتهای دست و پایشان آدرس ایمیل دارند و نداشتن آدرس ایمیل ( حالا آدرس وبلاگ، پروفایل تو یاهو ۳۶۰ و یا اورکات پیشکش ) نشان از بیشخصیتی اینترنتی شما دارد.
بهمن ۲۹م, ۱۳۸۵ در ۱۱:۰۸ ق.ظ
کاملن با شما موافقم. به مطلبتون لینک دادم.
http://multimeter.blogspot.com
[پاسخ]
بهمن ۲۹م, ۱۳۸۵ در ۲:۰۱ ب.ظ
سلام .
البته نمیشه گفت هر کی نظرش مخالف ما بود چرت و پرت می گه !!!!!بنده خدا با فذهنگ و لحن خودش نوشته . خیلی هم پرت ننوشته ها !!
[پاسخ]
بهمن ۲۹م, ۱۳۸۵ در ۸:۳۴ ب.ظ
کلا” ایمیل چیز خوبی هست ، تو یکی از این مجله های زرد خوندم که یک آقایی تصادف کرده بود و تنها چیزی که تو جیباش بوده یک ایمیل آدرس بوده از رو همون هم خانواده اش رو پیدا میکنند :دی
حالا اگر تو کامنت ها هم از ایمیل واقعی استفاده بشه خیلی خوبه چون همونطور که گفتید برای پیگیری لازمه ولی به نظر من بیشتری افرادی که از ایمیل واقعی استفاده نمیکنند ترس از اسپم دارند و میترسند وارد لیست اسپمرها بشن و دیگه خودت میدونی که چی میشه روزی ۱۰۰ تا ایمیل چرت و پرت .
[پاسخ]
بهمن ۳۰م, ۱۳۸۵ در ۳:۱۶ ق.ظ
شیدا جون بازم به نظرم بر میگرده به فرهنگ کلی که تو ایران داریم ما . هر کی از ما نیست ، دشمن ماست . با نظر علی از دید تو موافقم. یعنی خواننده باید با درایت این مساله رو درک کنه که شاید نظرات دیکری هم باشند و اگر هم صحبتی هست با دلیل و منطق بنویسه نه با حرفهای ناربط . فقط بعضی وقتها فکر میکنم که بعضی نوشته ها آدما رو از کاربیی که کردن عصبانی میکنه (: امیدوارم نوشته درستت اونها رو از فکر کردن عصبانی کرده باشه که چیزیم یاد بگیرند .
راستی پس خوب شد نیومدم گیلانه ! همه بد میگفتن ! کی انتخاب کرده بود ؟ زبانمم یخوردهای گند زدم . شانس بیارم خیلی سخت نگیرن !!! (از اون حرفا بودا)
[پاسخ]
بهمن ۳۰م, ۱۳۸۵ در ۵:۴۲ ب.ظ
راستش من بی طرفم…
ولی ایران ما همیشه ایران می مونه…
اگه ضعف داره ما جوونا باید حلش کنیم…نباید خودمون تو سر مملکت خودمون بزنیم…
یا حق…
قدیما پیش ما می یومدی…
رفتی دیار کفر ما رو فراموش کردی…
[پاسخ]
اسفند ۴م, ۱۳۸۵ در ۸:۱۱ ق.ظ
مثل اینکه چاره ای نیست جز اینکه به این جور آدما عادت کرد!!!!!!!!
[پاسخ]
اسفند ۵م, ۱۳۸۵ در ۳:۱۱ ق.ظ
بنوییییسسسسسسسسس بنویییییییییییییییییسسسسسسسسسسسسسسسسسسس
[پاسخ]
اسفند ۵م, ۱۳۸۵ در ۱:۵۲ ب.ظ
خودت را نگران اینها نکن. من کسانی را میشناسم که با چند کتاب نفیس چاپ شده میروند و بدون آدرس ایمیل و نشانی وب، برای دیگران فحش نویسی میکنند.
[پاسخ]