شیدا

چند وقتی که از نوشتنش گذشت، همیشه به عنوان Top Wordpress Blog Today در منوی مدیر سایت وردپرسی‌ها نمایش داده می‌شد، البته بعضی وقتها هم روبو می‌آمد و جایش را می‌گرفت ولی دیگر مثل آن اولها هیچ‌گاه نشد که با بهمنانه، تیلدا و روبو برای جای گرفتن در این لیست پیکار می‌کردی، آن اوایل که آمدم به وردپرس فقط و فقط به تعداد انگشتان دست وبلاگ فعال می‌شناختم توش ولی روز به روز داره بیشتر می‌شن، دیگر خیلی سخته دیدن اسم خودت در بین این Top Blog Todayها از بس که ملت به دنبال مسایلی مانند آرشام و پروکسی و اس ام اس می‌گردند.
البته دیگر نمی‌نویسه و قراره به دیگر کارهایش برسه، جریان همان آهسته و پیوسته بوده.
البته مایه‌ی بسی خوشحالی است که وردپرس دات کام جای خودش را بین وبلاگ نویسان باز کرده ولی نکنه این باز کردن دلیلی بر بستن آن توسط فیلترینگ بشه، از اینشه که نگرانم.

اگر شما هم به دنبال اخبار زرتشتیان ( به خصوص ایران ) گشته باشید مشاهده خواهید کرد که تعداد منابع در اینترنت بسیار محدود بوده و اطلاع رسانی جامعی هم صورت نمی‌گرفته به همین دلیل و با کمک چند تن از دوستان اقدام به راه‌اندازی سایتی با نام اخبار زرتشتیان کردیم ، هدف این سایت در آغاز کار تبدیل شدن به وب سایتی برای تجمیع خبرهای زرتشتیان می‌باشد تا این که از این به بعد هر کس خواست خبری درباره‌ی زرتشتیان بیابد تنها با مراجعه به این سایت به هدف خود برسد. (در حقیقت یک چیزی بین دودردو و بلاگ‌نیوز برای اخبار زرتشتیان است) و هدف بعدی ایجاد آرشیوی از فعالیتهای زرتشتیان است، چه بسا دیدیم که سایتهایی از طرف زرتشتیان برای مقاصد و در یک زمان خاص زده شده و بعد برچیده شده ( مانند سایت مسابقات مانتره، و یا سایت مسابقات جام جان‌باختگان، البته اینها برچیده نشده‌اند ولی برای یک هدف خاص بوده‌اند و احتمالا با عوض شدن هیات مدیره کانون دانشجویان این‌ها هم از بین می‌روند همانگونه که سایت کانون دانشجویان زرتشتی از بین رفت و از طرفی به راحتی هم هر کسی نمی‌تواند آنها را پیدا کند)

برای معرفی این سایت به دیگران به کمک همه شما نیاز داریم، اگر وب سایتی و یا وبلاگی دارید می‌توانید با لینک دادن به این سایت ما را در این زمینه یاری کنید، هم‌چنین اگر می‌خواهید آخرین اخبار را (به فارسی) در وبلاگ خود نمایش بدهید می‌توانید از آدرس آر اس اس استفاده کنید ( این آدرس هم برای کل اخبار سایت است، انگلیسی و فارسی با هم می‌باشد)

شما هم اگر خبری و یا نظری دارید که فکر می‌کنید مربوط به زرتشتیان باشد می‌توانید با ثبت‌نام در سایت،‌ شما هم اخبار را به گوش دیگران برسانید. راستی برای گسترش سایت هم به افرادی که بتوانند و وقت بگذارند هم نیاز داریم، از همه تخصصی هم استقبال می‌کنیم، پس اگر می‌خواهید به جامعه‌ی زرتشتیان کمک کنید می‌توانید با ما تماس بگیرید (از طریق info@zoroastriannews.com و یا با ایمیل خودم به آدرس webmaster@sheida.com )

خیلی وقت بود که دنبال یک کاری می‌گشتم که درست حسابی بتوانم انجامش بدهم، فکر می‌کنید این کار را می‌شه اسمش را کارحسابی گذاشت ؟

یک چند مدتی هست که حتما شما هم با وبلاگ‌نویسان پزشک آشنا شدید، آخه من نمی‌دانم تو ایران مریض نداریم که این دکترها این‌قدر وقت پیدا می‌کنند و مطلب می‌نویسند ؟ یکی از آنهایی که من خیلی وقته می‌شناسم یک پزشکه، اصلا نمی‌دانم چند وقت هست که می‌نویسه، ولی به تازگی‌ پزشکان عزیز زیادی رو به نوشتن آوردند و من چندتایی‌اشان را از همسایگی باهاشان آشنا شدم؛ این پزشکها هم این‌قدر خوش سلیقه هستند که راست آمدند و تو وردپرس می‌نویسند و همسایه‌های خوبی برای ما شدند.
یکی‌اشان که با نام خاطرات روزهای طبابت می‌نویسد و خاطرات دوران جوانی طبابتش را تعریف می‌کند که خالی از لطف هم نیست خواندنشان و من حتما توصیه می‌کنم که این را بخوانید، دوست دیگرمان هم دکتر دیگر یا مزیدی هست، دست به قلم بسیار خوبی دارد و شاید روزی ۳ تا پست می‌کنه و این‌قدر پستهایش تکنولوژیکال هست که اگر خودش نمی‌گفت که پزشکه و چند تا پست از دستش در نمی‌رفت و درباره پزشکها نمی‌نوشت، اصلا معلوم نمی‌شد که این آقا ( راستی امیدوارم درست گفته باشم چون اسمشان را نمی‌دانم ) طبیبی هستند حاذق و شیوا در نوشتار، یادم می‌آید اوایلی که به آر اس اس ایشان ثبت نام کرده بودم و روزی ۳ تا پست می‌دیدم یاد پست روبو افتادم ( بنیان‌گذار دودردو ) که از آماری سخن می‌گفت که نیکان در طول سال بیشتر از ۳۶۵ تا پست داره و برام خیلی جالب بود ولی این را دیگه به چشم خود دیدم.
ولی من به این دوست عزیزمان توصیه می‌کنم که از بار کمی مطالبش بکاهد و به بار کیفی مطالبش بیشتر بیفزاید (مثلا فرض کنید که شما بخواهید چیزی را از اینترنت داونلود کنید و دوست پزشکی دیگر باشید، با رفتن به وبلاگ ایشان و خواندن مقالاتشان احتمال زیاد قانع خواهید شد که تنها راه داونلود استفاده از بیتورنت است ) این را گفتم که گفته باشم بعضی چیزها تنها آشنایی باهاش کفایت می‌کنه و لازم نیست این همه درموردش نوشته بشود، اگر کسی بخواهد استفاده کنه با یک تلنگر همه چیز دستش می‌آید، حالا یک ذره کند بود با مطلب دوم دیگر شیرفهم می‌شه این همه مطلب نمی‌خواهد که، می‌خواهد ؟
وقتی که می‌توانه به مریضها رسیده بشه انصافه که در راه بیتورنت مصرف بشه ؟
البته این نظر شخصی من هست و یک ذره هم از کند ذهنی من ناشی می‌شود که نمی‌توانم ۳ تا مطلب را در روز بخوانم و تحلیل کنم وگرنه برای خود پزشکی دیگر بسیار کار‌آمد هست و هنوز هیچی نشده رنک ۴ تو گوگل داره که آن هم از برکت زیاد نوشتنشه.

می‌شد حدس زد که با نوشتن مطلبی با نام به کجا با کامنتهایی نامربوط و یا توهین‌آمیز مواجه بشوم (نمونه)، در صورتی که اگر این وبلاگ را دنبال کرده باشید متوجه می‌شوید که یک وبلاگ سیاسی نیست و مطالب مربوط به سیاست در آن به ندرت پیدا می‌شود و یا نمی‌شود (بستگی به تعریف شما از سیاست دارد البته) حالا شما وبلاگهایی را فرض کنید که سیاسی می‌نویسند، ببینید آنها چه حوصله و صبری باید داشته باشند که با نوشتن این مطالب و شنیدن دشنامها خم به ابرو نیاورند.
قصدم پاسخ دادن به این‌گونه سخنان نیست و فقط یک نکته را خواستم تذکر بدهم برای دوستی که کامنتی گذاشته بود و به جای ایمیل خود آدرس nadaram@yahoo.com را وارد نموده بود ( و از طرفی هم گفته بود که از خوانندگان پر و پا قرص شیدا هست ) و هم‌چنین برای بقیه‌ی دوستان، اگر کامنتی می‌گذارید بهتر است که با آدرس صحیح پست الکترونیکی خود بگذارید و نه با استفاده از نامهای مستعار و یا ایمیلهای نا مربوط، اگر برایتان بحث و نویسنده‌ی آن این‌قدر ارزش دارد که می‌خواهید در جواب نوشتن کامنت پاسخی دریافت کنید مطمین باشید ایمیل خود را درست وارد کرده‌اید وگرنه مشخص می‌شود که نه تنها بحث برایتان مهم نبوده و نه نویسنده و نه خوانندگان وبلاگ، برای همین انتظار تایید نشدن کامنت را هم داشته باشید.
امروزه دیگر فکر کنم هر کسی در اینترنت می‌گردد یک آدرس ایمیل داشته باشد و کسانی هم که به تعداد انگشتهای دست و پایشان آدرس ایمیل دارند و نداشتن آدرس ایمیل ( حالا آدرس وبلاگ، پروفایل تو یاهو ۳۶۰ و یا اورکات پیشکش ) نشان از بی‌شخصیتی اینترنتی شما دارد.

یکی از خیراندیشان اقدام به ایجاد سایتی نموده با عنوان پیتزای مجانی، از آن جایی که این بنده خدا خودش تو اس اف یو هست و بیشتر خبرهای اس اف یو را می‌فهمه آن‌جا را بیشتر درمی‌یابه ولیکن خبری از یو بی سی هم باشه حتما می‌ذاره.
به هر حال شما هم می‌توانید از این وبلاگ استفاده کنید، می‌توانید اگر خبری پیدا می‌کنید برای این خیر اندیش شکم پرست کامنت بگذارید یا به من ایمیل بزنید که بهش بگم، خیلی هم پایه بودید می‌توانید بروید و تو وبلاگش بنویسید (آن هم به من بگویید تا با این خیراندیش هماهنگی کنم)، هنوز هیچی نشده دو تا افتادین، یکی شب فیلم اس اف یو و دیگری شب قلیون یو بی سی ( که هر کدام فقط برای اعضا مجانی بیده )
مردیم از بس خیراندیش لاغر دیدیم، شاید این‌جوری خیراندیشها چاق بشن، مگر بده ؟ این هم یک راه استفاده از وبلاگه، اطلاع رسانی شکمی، گوارای وجود.

فکرش را بکنید قبلا نیروی دریایی ایران قدرتمندترین نیروی دریایی خلیج فارس بود، ولی اکنون نیروهای آمریکا قدرتمندترین نیروهای دریایی خلیج ( و یا خلیج عربی ) هست.
روزی ایرانی‌ها در تمام کشورهای عربی دارای اعتباری بودند ( در جهان هم همین‌گونه ) اکنون هرجا که اعراب اسمی از فتنه می‌آید به هم تهمت مجوسی ( نمی‌دانم معنی دقیقش ایرانی می‌شود یا زرتشتی، اگر به سخنان بهرام مشیری گوش دهید متوجه می‌شوید که او مجوسی را زرتشتی معنی کرد ) به هم می‌زنند.
روزی ایران در کشورهای اروپایی سرمایه گذاری می‌کرد ولی اکنون محتاج سرمایه‌گذاری کشورهای دیگر برای ادامه نفس کشیدن خود ( فروش نفت )‌است.
روزی ایران حرف اول را در اوپک می‌زد و یکی از بنیانگذاران آن بود ولی اکنون و پس از ۲۸ سال یک دبیرکل هم در آن نداشته ( حتی وقنی که می‌گوید جریان نفت را قطع می‌کنم کسی ککش هم نمی‌گزه و عربستان هم تضمین می‌ده که همه نفت را تامین می‌کنه)
روزی وقتی سخن از زرتشت می‌آمد نام ایران در جهان بر زبانها می‌افتاد ولی بنا به درخواست رییس جمهور تاجیکستان سالی را به نام اشوزرتشت نام‌گذاری کردند و نه ایران.
روزی در ایران اجازه‌ی ورود افراد مسلح به دانشگاهها داده نمی‌شد ولی اکنون می‌خواهند در دانشگاهها دوربین مداربسته نصب کنند.
روزگاری ایران در تکنولوژی در منطقه حرف اول را می‌زد ولی اکنون شاهدش هستیم که در بسیاری از زمینه‌ها همسایگان ما از ما جلوترند.
…
به کجا داریم می‌رویم ؟

غزل زیبای من بودی،
هر شب که می‌خواندمت
زیباترین نام جهانم بودی،
هنگامی که برای دیگران می‌گفتمت،
رویای زیبای منی،
رویایی دست یافتنی، هنگامی که در خوابم
دوستانه تریم دوستم،
مستانه‌ترین چشمانم،
همه‌اش بودی،
…
یعنی همه‌اش همین بود؟
دیدن و دوست داشتن و دوست داشته‌ شدن،
بعد هم جدایی ؟
همه‌اش همین است، دل بستن و دل کندن
مگر نیست ؟
…
مگر یادت نیست دل بستنهایمان را
دل دادنهایمان
عاشق شدن‌هایمان
مگر فراموششان کردی
به یاد پیر بانویت،
به یاد …
…
دل بستن ساده‌ است
دل بسته کردن سخت،
دل دادن آسانه،
دوست داشته شدن سخت،
ولی نه دل کندن ساده است
نه دل کندانده شدن،
پس آن همه خاطره،
بعد از آن همه جوانی
…
را با کسی بگوییم ؟
یا خاطره هستن که برا خودمان بمانه ؟
…
اگر بردیش مال خودت ولی خاطره‌هام
را بگذار باشن، مال خودم
…

نوشته شده ۲:۴۸ بامداد
۱۸ بهمن ۱۳۸۵
۸ فوریه ۲۰۰۷
بین نوشتن مطلبی برای کلاس محرمانگی داده