این بالاترین هم کرمی شده که به هر کی که معرفی‌اش می‌کنم اولش خیلی خوشش می‌آید: البته یک سری مشکلاتی داره که گفتم این‌جا بگم بد نباشه، اولا این که چند نفری هستن که وقتی ببینی پای هر لینکی نظر می‌دن و خوب مسلمه که اینها برای بالاترین خیلی ارزش قایل باشند و برایش احترام زیادی می‌گذارند، از طرفی هم همین عده کسانی هستند که به نحوی ایجاد کنندگان سایت هستند و برایشان ادامه‌ی فعالیت سایت مهمه، از هیچ چیزی هم کم نمی‌آورند از چک و چونه زدن با مشتری و … البته که خوبه که کسی که سایتی را برپا می‌کنه بیاد و ادامه کارش را بگیره ولی وقتی که بالاترین نظرش اینه که همه بنویسن و همه بخوانن ( که اگه این‌جوری نباشه که خوب از این دست سایتا زیاده ونیاز به سایت جدیدی نیست )، پس این همه هم باید یک جوری مساوی باشند، نه این که کسانی که مسیول سایتند برای همه مطالب بتوانند نظر بدهند و رای بدهند و بقیه تنها ( تا امروز ) روزی ۴ رای منفی بدهند.
از طرفی هم اگر بخواهیم با دیگ مقایسه‌اش بکنیم به نظر من هنوز هم این همان دیگ ملی است که بوده و نتوانسته ایده‌ی دیگ اصلی را پیاده کنه و بیشتر محلی شده برای اطلاع رسانی در جامعه‌ای که ۹۰ درصد جستجوها برای مطالب سانسور شده‌ی مملکت است ( می‌توانید این پست من را ببینید و نگاهی به ۱۰ لینک برتر بالاترین بندازید ) از طرفی من فکر نمی‌کنم ایرانیها آن‌قدر همت داشته باشند که بیایند و در بالاترین مطلبی پست کنند، خیلی از آنها که می‌نویسند جایی می‌نویسند که امکان قرار دادن لینک به بالاترین را ندارد و از طرف مسیولین بالاترین هم تهدید به ندادن لینک به وبلاگ و یا سایت خود شده‌اند ( مانند بنده ) پس بهتر است کمی در این مورد تامل کرد و مطلب کمانگیر را که بالاترین را ازصبحانه هم بالاتر دانسته کمی با دیده‌ی تردید بنگریم.
بالاترین اول راهشه، باید بهش کمک کرد ولی ضرر را از هرجا بگیری فایده‌ است، و آخرش هم تبدیل می‌شه به جایی مانند صبحانه، هفتان، بلاگ نیوز، دو در دو، البته همه‌ی اینها با هم فرق می‌کنند ولی همه‌اشان به هر کسی اجازه لینک دادن را نمی‌دهند و من از همه‌اشان با بلاگ نیوز بیشتر حال می‌کنم.

سیمین غانم برایم همان سیمین غانم ماند و همانی هست که فعلا فکرش را می‌کنم، نمی‌دانم که مراسم برگزار شد یا نه ولی با دو بار تلاش امروز نتوانستیم به دانشگاه بروم، دلیلش را هم خودتان ببینید

تصویری از وب کمهای sfu هست که شما هم ‌می‌توانید به صورت آنلاین در این آدرسها ببینیدشان.
یونیورسیتی درایو
کانوکیشن مال ( روبروی کتابخانه مرکزی )

جالبی‌اش هم اینه که همیشه این موقع سال تورنتو و اتاوا این‌جوری برف می‌آمده، امسال که ما اینجاییم بر عکس شده و امروز تو اخبار نشان می‌داد که ملت تو تورنتو گلف بازی می‌کنند از بس که آفتابه.

اینی که می‌بینید اولین برنامه‌ای است که تو اس اف یو برگزار می‌شه و من می‌خوام شرکت کنم، نمی‌دانم سیمین غانم همانی هست که من فکر می‌کنم یا خودشه ؟
احتمالا خودش باید باشه و فردا حال من هم خوب بشه، چون اینجا نوشته حال همه اینها خوبه

بعضی روزها هست که فکر می‌کنی خدای مت لبی، هر چی متغیر توش تعریف شده را بلدی، از هر کدی که باشه، حتی اگه کدش بلاب ورد باشه، حتی اگر کسهایی که آن را نوشته باشند از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۴ روی کد کار کردند و بعدش هم کد که به یک جای بسیار خوبی رسیده و احتمالا الان هم آی بی ام خریده‌اتش و داره باهاش پول در می‌آره، حتی اگر همه‌اشان هم دکتر بوده باشند،
بعد روز بعد می‌فهمی که فکرت اشتباه بوده.

این هم یکی از نتایج استفاده‌ی ملت از تکنولوژی، تو را خدا به ۷ لینک برتر هفته نگاه کنید که کدامها بوده‌اند، من که پیشنهاد می‌کنم حداقل تعداد کلیکها را مسیولین سایت تا رسیدن به وضعیت پایدار بردارند. ممکن است ( و صد البته ممکن که ) به خاطر برنداشتن این لینکها از صفحه‌ی اول و با مراجعه‌ی یک فیل تر وضع کن کلا سایت بالاترین فیل تر شود، حالا ببینید کی من گفتما

این یکی از اولین بادهایی بود که بسیار سریع بود ( البته برای من و فکر کنم کانادایی‌ها بسیار بهش عادت دارند )‌ سعی کردم با گرفتن فیلمی از آن تجربه‌ام را با شما شریک کنم، به سرعت حرکت ابرها دقت کنید، البته این بادها چند روز بعد باعث خرابی‌هایی هم شد.

[googlevideo -5775771399412055171]

بسیاری وقتها به یاد ایران می‌افتم بعضی خاطراتش که دیگر تکرار نمی‌شوند بسیار شیرینند ولی بعضی لحظاتی را که از دست داده‌ام ناراحت کننده، بسیار دلم هم برای خودم گرفت که نمی‌توانم این کنسرت دوست عزیزم را ببینم، خوب شماها همه به جای من ببینید، راستی این مهندس نرم‌افزار هیچ موقع هم نگفته بود که تا این حد ویلون بلده که تکنواز بشه، من که برایش پیروزی بیشتر آرزومندم.

این هم یک عکس هنری منتشر نشده از استاد در سر در دانشکده‌ای که بسیار بهش عنایت دارند