از همه دار دنیا
کمی دوست
خرده ای ذوق
بسیاری خواب
بود کوله بار من،
از همه دار دنیا
یک رفیق
یک یار مهربان
یک ایرانی
یک هم زبان
داشتم و آمدم
از همه ی آن داشتنها
چیزی که مانده همه اش خاطره است
همه اش در یاد است
…
از همه ایرانم،
از همه آمالم
از همه دنیایم
او بود و او
…
او مانده است،
شاید روزی،
در گنجه ای باز کنم
دفتری یابم همه اش داستان
همه اش خاطره
همه اش شعر
و یک برگ سرخ
که هنوز هم بویش را می دهد
…
او می ماند،
همان طور که دیگری ماند بر ذهنم
همانی که همیشه با من است
همانی که خودش می داند
اویی که من بود و هست،
اویی که ماند تا آخرین دقایقم
…
او می ماند و می خواند همه ی اشعارم
همه ی افکارم، همه ی آمالم

بعد از مدتها سری به سایت جنگی گوگل زدم و گفتم ببینم یک جنگی بینخاتمی و احمدی نژاد راه بندازیم چی می‌شه، البته نتیجه‌اش برای خودم هم واضح بود و معلوم ولی با اطمینان مشخص شد کسی که ۸ سال ریاست جمهوری ایران را به عهده داشته ( البته در آخرش گفت یک تدارکچی بیشتر نبوده ) نتوانسته با کسی که هنوز یک سال رییس جمهور است مقابله کند ، خودتان ملاحظه بفرمایید

لینک دعوا

خیلی سخت است در به دری،  از زندگی خودت دست بکشی و بیای در یک کشور دیگه، آن هم با یک افراد دیگه زندگی کنی مثل آنها حرف بزنی، بخندی، رفتار کنی و … تازه یادت بیاد که برای چی آمدی این جا و هدفت را فراموش نکنی و از یک طرفی نگران دوستات و خانواده ات در ایران باشی که با این جنگی که راه افتاده بلایی سر کسی نیاد و ایران در امان بمانه و کم کم رو به آزادی پیش برود، خیلی سخت است همه ی خاطراتت را بگذاری و بیایی و از اول بخواهی همه ی آنها را بسازی، خیلی سخت است تا بخواهی ثابت کنی به اینها مهندسی که تو ایران کار کرده باشد هم کار بلد است و لازم نیست این جا حتما کار کرده باشد، خیلی سخت است اگر از بهترین دوستانت دور باشی، خیلی سخت است ولی من می گویم همین سختی اش قشنگ است

این عکسی را که می بینید از یکی از این مغازه های مشروب فروشی گرفتم برایم جالب بود با این که ایران شراب تولید نمی کنه ولی هنوز دنیا شراب شیراز را فراموش نکرده. ( برای شما هم که در ایران هستید و نمی توانیدفوتوبلاگ من را ببینید این را بر روی سرور خودم آپلود کردم )

این جا خوبی اش اینه که هر موقع که باد بخواهی هست و بنا نیست که تا شمال بروی و ازش استفاده کنی، ساحل هم هست ولی مثل ساحلهای دریای مازندران شنی نیست که بشه رفت و دمش نشست و حالی برد، ولی به هرحال ازگرمای در خانه ماندن بهتربود امروز که رفتیم با فامیل این جا، دفعه دیگه قرار شده که با هم برویم کایاک سواری، البته باز هم بگویم ها هیچ چیز گرمای ایران نمی شه آن هم موقعی که نه برق باشه نه آب
راستی شیدا دات کام و … هم آمد زیر نظر خودم و در اکانت آنلاین نیکم قرار گرفت، رضا گفته بود که این آنلاین نیک به درد نمی خوره، نمی دانم کسی تجربه ی کار با جای دیگری را داشته که از آنلاین نیک بهتر بوده باشد ، اگه بوده به ما هم بگه شاید ما هم استفاده بردیم ازش.

خوش به حال همان موقعهایی که تو تهران از گرما تو اتوبوس هلاک می شدیم و وقتی می رسیدیم خانه یه دوش حسابی حالمان را جا می آورد، این جا که از بس گرما خوردیم مردیم، البته قرار است از فردا هوا درست شود، البته برای اینها که خوبه، می شینند و لخت می شوند و آفتاب می گیرند از بس که آفتاب ندیده اند.
به سلامتی اولین سایت ما هم در آنلاین نیک ثبت شد و آن هم اشوزرتشت دات کام هست؛ حالا منتظر بعدیهایش هستیم، شیدا و … ، منظورم اینه که دیگه خودم این سایتها را ثبت کردم وگرنه که تا حالا وجود خارجی داشتند که.

یک چند روزی بود که همه‌اش دربه در داشتم دنبال هاست کانادایی میگشتم ولی یک دانه که به درد وبلاگ بخوره عمرا پیدا نکردم و فکر کردم ما که خودمان ایران بودیم این همه دردسر داشتیم برای وب هاست و اینها آخرش هم هیچ کدامشان نتوانستند آن چیزی را که ما می‌خواستیم ارایه کنند و از طرفی یک دانشجو هم که هم دغدغه‌ی درسش را دارد نمی‌تواند هی وبلاگش را به روز کنه تا هک نشه و اینها و هی چک کنه که ببینه که کسی برایش کاری کرده یا نه ؟
آخرش هم این که ما آمدیم این جا، آن هم بدون فریم که راحت بتوانید آدرس ما را هم یاد بگیرید