تجربه‌ی جالبی که تو این چند مدت کانادا آمدن داشتم خرید کردن بوده، این‌جا هر چیزی را که می‌خری می‌توانی تا ۹۰ روز ببری و پس بدهی، البته برای لباس و اینها ولی برای وسایل کامپیوتری تا ۳۰ روزه، آن هم با فاکتور، چیزی که در ایران اصلا فکرش را هم نمی‌شود کرد، من با ابن کامپیوتر قراضه‌ام که پا شدم آمدم و همین‌جا هم سر همش کردم بعد از چند مدت cd writer اش زد و خراب شد و هر کاری‌اش کردیم درست نشد که نشد، درایور update کردیم، removeاش کردیم ( تنها کاری که نکردم که اگه می‌کردم مطمینا درست می‌شد نصب دوباره‌ی ویندوز بود) تا این که دل را زدیم به دریا و رفتیم یک dvd writer خریدیم و آمدیم روی کامپیوتر نصبش کردیم و گفتیم حالا بیا cd writer را هم امتحان کنیم، دیدیم ای ول به کار افتاد، dvd writer هم که نو بود و کار می‌کرد، ما هم نامردی نکردیم و بعد از رایت چند تا DVD مشتی و خالی کردن هاردمان بعد از ۲ ساعت رفتیم DVD Writer را پس دادیم، فکر نمی‌کردم پس بگیرند ولی اصلا حتی نپرسیدند چرا پس آوردی راحت پول ما را هم دادند و گفتند از خریدتان متشکریم.

این هم از گندهای بازیکنان ایرانی در جام جهانی، پیتر اشمایکل هم بد نگفته که گفته آمدند برای تفریح؛ چون بیشتر از تفریح چیزی ازشان ندیدم، فقط تو این شرایط برانکو که تا حالا مربی‌گری نکرده بود و دستیار بود به یکباره مربی تیم ملی شد و سر از جام جهانی در‌آورد، کچا رفتند آنهایی که می‌گفتند برای حفظ وحدت و روحیه‌ی بچه‌ها نباید حرف از تغییر مربی زد ؟ کجا رفتند آنهایی که فکر جیبشان بودند و به جایی که برای بهترین تیم تاریخ ایران مربی‌ای در خور بگیرند به همان برانکو رضایت دادند، آنهایی که جرات عوض کردن یک رییس فدراسیون را در لحظه‌ای حساس نداشتند و به انتهای بازیها واگذاشتند و با یک عذرخواهی از ملت ایران همه‌ی کارها را فیصله دادند.
ایران است و همه‌ی ما ایرانی، همیشه هم همین بوده، البته همیشه که نه و امیدواریم آینده هم نباشه، چوب بی‌حواسی و به امید خدا واگذاشتنها را همیشه ملتی خورده که پیشینه‌ای بس بزرگ دارد، تا به کی این گونه خواهیم بود ؟ من زیاد تخصصی در فوتبال ندارم ولی من هم فهمیدم مشکل از کجاست، آن موقعهایی که با بعضیها بحث می‌کردم که نه علی دایی هم شاید خوب است که در تیم می‌آورندش نمی‌دانستم معدنچی‌هایی و خطیبی‌هایی هستند که با بازی کردن و تجربه اندوختن می‌توانستند گلی برای ما در جام جهانی بزنند، خط حمله‌ی پیر ما که نای دویدن نداشت و جوانها هم تجربه‌اش را و اگر مسن‌ترهای خط دفاع به داد ما نمی‌رسیدند حتی به آنگولا هم می‌باختیم، راستی فکر کنم ایرانی‌ها راضیتر بودند به آنگولا ببازند تا به جای مکزیک به مرحله‌ی بعد صعود کند، شما این جوری دوست نداشتید ؟ راستی با این بازیها فکر کنم از دومی آسیا به ۴امی باید رضایت بدهیم، انصافا ژاپن و کره خوب بازی کردند و عربستان هم به نظر من از ایران بهتر بود.

این تیم ملی هم با این بازی کردنش، همان‌طور که گفته بودم می‌خواستیم برویم sfu ببینیم ولی نشد که بشه و در کنار اقوام بازی را راس ساعت ۹ صبح به وقت ونکوور دیدیم. از شبکه‌ی tsn پخش کردند و ۴ تا از مفسرهای بازی همه‌اشان بازی را به نقع مکزیک پیش بینی کردند، ۲ تا گفتند ۴ بر ۲ می‌بره دوتای دیگه ۳ بر ۲، هیچ کدامشان هم از نکات فنی تیم ایران سخنی به میان نیاوردند حتی موقعی که ایران به آن زیبایی نزدیک بود به مکزیک گل بزند از دروازه‌بان مکزیک تعریف کردند و بین دو نیمه هم ایران را حریف تدارکاتی خوبی برای مکزیک خواندند، الحق هم که همین‌طور بود و با تعویض مصخره‌ی علی کریمی آن هم با معدنچی، حالا کاظمیان را می‌آورد یک چیزی، و عوض نکردن دایی و آن گندی که این لر عزیز زد و هنوز بعد از گلی فوتبال بازی کردن عرضه‌ی یک شوت را ندارد به بار آورد فهمیدیم که بابا این مفسرها هم الکی نمی‌گفتند و ایران همان تیم تدارکی است برای حریفهای اروپایی.

با گندی هم که این ژاپنیها زدند، آن هم مقابل استرالیا، فکر کنم چشم امیدمان باید به سوسمارخورها باشد تا برای آسیا یک مساوی به ارمغان بیاورند و ار آن جایی که سوسمارخوری بیش نبودند و نیستند بعیده و فقط کره را باید تشویق کنیم تا شاید باعث بشه روحیه‌ی ایرانیها بالا بره

یک خبر خوش هم که تو وبلاگها خواندم این که علی دایی به علت مصدومیت بازی بعد را بازی نمی‌کنه، ایشالله همیشه بازی نکنی، البته به علت عقلانیت وگرنه ما هیچ موقع برای کسی مصدومیت آرزو نمی‌کنیم.

این ویدیو را در یک پزشک دیدم و خیلی جالب آمد برایم که یک مرد عرب آن هم در تلویزیون چگونه درباره‌ی تفاوت مرد و زن حرف می‌زند، برای همین باعث شد تا دنبال چند تا پلاگین برای وردپرس بگردم که فایلهای flv را نمایش بدهند و از همه اشان بهتر این بود، حالا این ویدیو را ببینید تا دفعه‌ی بعد درباره‌ی این پلاگینها بنویسم.

راستی بد نیست دوباره این عکس را هم ببینید که درباره‌ی آموزش ریاضیات به عربهاست

امروز فکر کنم دقیقا چهاردهیمن روزی است که از ایران آمدم به دیار غربت و از همه‌ی دوستان و آشنایان دورافتادم و برابر با ۱۶ خرداد است و چند لحظه پس از پایان امروز باید بگویم ای ایران تا (حداقل) ۲ سال دیگر خداحافظ، توی این دو سال امیدوارم برای هیچ کدام از دوستانم مشکلی پیش نیاید و بعد از دو سال که می‌آیم همه سلامت و شاد و خندان باشید.

این هم از کامپیوتر ما، همانی است که در ایران باهاش کار می‌کردم همه‌چیزش را با خودم آوردم این‌جا و فقط کیسش را نیاوردم که آن را هم از یک مغازه‌ی ایرانی در Lonsdale در ونکوور خریدم و الان هم با وصل شدن به یک اینترنت پر سرعت دارم حالش را می‌برم، البته از همه‌چیز بیشتر حال کردن استفاده از ویزا کارت این‌جا هست که یکی به اسم خودم گرفتم و از این به بعد domain و هاستهایم را خودم از روی اینترنت به راحتی تهیه می‌کنم و دیگر لازم نیست که منت این ایرانی‌ها را بکشم، برای هر کسی هم که از ایران بخواهد می‌توانم این کار را بکنم که دیگر راحت باشید و از دست ispهای ایرانی راحت بشوید.

راستی این جا همه‌چیز هم آزاده هم فلیکر، هم اورکات و … اولین کاری هم که کردم یک عکس از هواپیمایمان را گذاشتم تو فلیکر، شما هم می‌توانید ببینیدش، فقط بدیش اینه که این‌جا، جام جهانی تعطیله و برای دیدن بازی ایران با مکزیک روز یک شنبه باید برویم دانشگاه و از روی پرده تماشا کنیم.