تورو خدا می‌بینی کارمان به کجا رسیده، خودم را که نمی‌گم سایتم را می‌گم برای امتحان هم که شده در گوگل که این همه بهش همه می‌نازند عکسهای حیوان را جستجو کنید و به راحتی مشاهده می‌کنید که لینک سایت شیدا و آن هم در صفحه‌ی اول نمودار می‌شود؛
برای این مطلب چند فرضیه می‌توان کشف کرد
۱- آن هم این که گوگل به همه‌چیز حتی به یک سایت به عنوان یک حیوان نگاه می‌کند و برای همین سایت من را هم که دارای عکسهای زیادی است را در نتایج قرار می‌دهد.
۲- گوگل متوجه شده که شاهین در زبان شیرین پارسی نام یک پرنده است و از طرفی هر پرنده‌ای هم یک نوع حیوان است و از طرفی با عکسهای سایت من مواجه شده و تشخیص داده که این سایت یک سایت باغ‌وحش مجازی شده و به نمایش عکسهای حیوانات می‌پردازد.
۳- از آن‌جایی که بنده در فتوبلاگم عکسهایی از شخصیتهای مطرح را گذاشته‌ام، این موتور هوشمند تشخیص داده که این اساتید بزرگوار نیز در رده‌ی پستانداران و از نوع
خوکچه‌های هندی نایاب دسته بندی می‌شوند و برای همین سایت من را در ردیف اول عکسهایحیوان می‌آورد.
۴- گوگل در صفحه‌ای از سایت من هم کلمه‌ی عکسهای و هم کلمه‌ی حیوان را پیدا کرده و از آن‌جا که هوشمند نیست سایت من را نیز به عنوان نتایج باز می‌گرداند
نتیجه : اگر از بنده بپرسید می‌گویم که گوگل از خیلی از آدمها با هوشتر و حتی بامرامتر هم هست پس گزینه‌ی آخر که هوشمندی گوگل را رد می‌کند از هستی ساقط است و از طرفی چون گوگل به راستی در رده بندی حیوانات وارد نشده پس فرضیه‌های ۲ و ۱ هم بعید به نظر می‌رسد و تنها فرضیه‌ی ۳ درست می‌نمایاند چون هم تا آن‌جایی که به خاطر دارم گوگل از ابتدا یک پروژه‌ی تحقیقاتی بر روی خوکچه‌های هندی بود و هم این‌که نشان می‌دهدچگونه گوگل خرها ( آن هم از نوع زاده شدگان ازمی ) و سگان ( آن هم از نوع پارس کننده‌اشان) استتار شده در انسانها راشناسایی کند.