با درود فراوان به بازدیدکنندگان این وبلاگ

می خواستم خدمتتان عرض کنم که ادامه مطالب این وبلاگ را می‌توانید در آدرس شیدا دات کام مشاهده نمایید.

با تشکر

MSN هم پوست انداخت. به راحتی می توانید با رفتن به سایت MSN این حرکت را مشاهده کنید. حرکتی که در دروازههای اینترنتی به نظر من به خاطر ایدههای جدید google ایجاد شد. یادمان نمی رود زمانی که یاهو برای نبود رقابت حجم ایمیلهای خود را از ۶ مگ به ۴ مگ کاهش داده بود. تغییر دیگری هم در MSN مشاهده می کنیم و آن هم عبارت است از search جدیدش که می توان مشاهده کرد که نظز مخاطبان را هم جلب کرده است، این را هم به راحتی می توانید با استفاده از لینکهای آمده به سایت
sheida.com مشاهده نمایید، قبل از راه اندازی این سرویس تعداد کمی لینک از MSN مشاهده می شد ولی امروزه می‌توانید به راحتی مشاهده کنید که تعداد بسیاری از لینکهایی که به سایت شیدا می‌آیند از طریق ام اس ان می‌باشند.
این چند مدت خیلی اتفاقات برای من افتاد، که باید در باره‌ی هر کدام بنویسم. چگونه با استفاده از یک کتابخانه از استاد ۱.۲۵ نمره اخذ کنیم ؟‌ چگونه برنامه‌یMultiThread ای بنویسیم که اصلا دارای نخ اصلی هم نباشد ؟ چگونه به مخاطبان خود بفهمانیم که نوشتن شعرها در سایت هیچ ترتیبی ندارد ؟‌ چگونه می‌توان پروژه پایانی را با استادی که می‌خواهید تعریف کنید ‌؟‌ آهان از همه مهمتر،‌ چگونه برای کسی که با یک زبان غیر شی‌گرا برنامه نوشته است مستندات RUP تهیه کنید و ایشان مدرک خود را بگیرند ؟ چگونه برای خود راه در زندگی انتخاب نماییم ؟ و هزار و یک چرا و چگونه‌ی دیگر که برایتان خواهم نوشت.
فقط امروز از تجربه‌ام با WebLogic بنویسم شاید مفید فایده واقع بشود برایتان، اگر هم سرتان گیج رفت ببخشید چون شاید خیلی برنامه‌نویسی بشود ؟

تا حالا شده که به یک سایت بروید و چند تا تیک بزنید و بعد Submit کنید، من هم امروز همه‌اش می‌خواستم همین کار بکنم، چند تا تیک بتوانم بزنم ( برای
یکCheckBoxGroup ) ولی مشکل پیدا می‌شد و آن هم این بود که من می‌خواستم value این CheckBox ها مقادیری که من می‌دهم بهشان ( که خودش یک Object بود از نوع HashMap ) باشد ولی نمی‌شد، بعد از کلی تقلا تازه یادم آمد که من دارم مفاهیم OO را زیر پا می‌گذارم و کسی که می‌خواهد یک CheckBox را انتخاب کند که نباید بتواند به id مشخص کننده آن در پایگاه داده دسترسی داشته باشد در صورتی که من در HashMap خود این مقدار را داشتم. و از طرفی نمی‌توان دو CheckBox یک نام داشت (‌ آخه آن بابایی که دارد انتخاب می‌کند از کجا بفهمد پس کدام گزینه چه مقداری است ) پس عاقلانه بود اگر value این Check Boxها همان مقادیر خودشان می‌بود و من در لایه‌ی Business Logic خودم کلید آنها را دوباره خودم پیدا می‌کردم. الکی که نیست اسم خودش را گذاشته WebLogic یا همان منطق صفحه‌ی جهان
گستر.
نمی‌دانم شاید هم من بلد نیستم ( و شاید هم نباید این‌جوری باشه)‌ ولی در WebLogic شما نمی‌توانید از PageFlow هایی که درست می‌کنید به صورت کلاس استفاده کنید، یعنی از آنها inheritance کنید و یا با مقادیر خاصی آنها را صدا بزنید، شاید هم نقطه قوتش باشد ؟ نظر شما چیه

اگر چه کوچکم ، به اندازه‌ی یک ماسه‌ی ساحل دریا
اگر چه کم ارزشم ، به اندازه‌ی یک مداد زیبا
اگر چه می‌دانم از هر چه که هست و از دنیا
اگر چه بی هدف و بی مقصود می‌گردم در هرجا
اگر چه من شاهینم ولیکن بی پر و بال در آسمانها
اگرچه تیز چنگالم، لیک نمی‌یابم شکاری در بوستانها
اگر چه تیز بینم و لیک نیست چیزی بر این صحرا
اگر چه . . .
و اما یادم آید
آری آری چه واضح بود آن روز
شاید هم شب بود، ولی به روشنی روز
می‌گذشتم در پی شکاری در میان ابرها
که به ناگاه مخلوقی زیبا
جلب کرد نظرم را
او در زمین بود و من در هوا
کوچک می‌رسید در نظرم از آن بالا
ولیک، نمی‌دانم چه شد
نمی‌دانم چه رفت
مرا کشاند به سوی خود
خوش نقش و نگاری بود
زیبارو، زیبا چشم،‌ زیبا بو
و من به دنبال او
کشش او بیشتر می‌شد هر چه
می‌رفتم به سوی او
شاید هم دید من بازتر می‌شد
زیبایی ها را بازتر می‌دید
به نزدیکش که رسیدم
مست و خرامانش دیدم
آهویی چست و چالاک، جوان
دوان، خیزان، از همه دنیا رهان
اما باز نمی‌دانم چه شد
خود به یاد ندارم که آهویی دیده باشم
اما در پیش نرفته باشم
و او را نگرفته باشم به چنگ