در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی - خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی

شیدا

چی چی ؟

مهر ۱۳, ۱۳۸۶ at ۶:۲۱ ق.ظ

یک نوشته‌ی بلند بالایی نوشتم به نام دموکراسی یعنی تحمل نقدپذیری و به یک سری مسایلی می‌پردازد که اگر تا هفته‌ی دیگر حل نشود حتما منتشرش می‌کنم، و اگر هم تاکنون منتشرش نکردم به خاطر دوستانی بوده که فکر می‌کنم نوشته‌ی من کاملا درباره‌ی آنها نیست و امیدوارم نظرم هم درست باشه.

راستی زدم تو کار فارسی کردن تم، و دارم همه‌ی چیز میزهای این وبلاگ را فارسی می‌کنم، می‌دانم وف هست ولی دوست ندارم محیط ادمین فارسی باشه، چیز جالبی نیست، برای همین فقط به فارسی کردن تم بسنده می‌کنم.


۲
  • 1

    تو با منی ! من میدونستم !
    با صدای اون کوتوله بد بین تو گالیور و لیلیپوت بخونیدش !

    Ali Reza درتاریخ مهر ۱۳م, ۱۳۸۶ به وسیله‌ی کامنت گفت
  • 2

    ۱- نمیدونستم من رو ینک کردی تازه میخواستم بهت بگم من رو لینگ کنی
    ۲- بتره که اون مطلب رو بنویسی چون وقتی یه چیزی رو بدونم دیگه تحملی واسه منتظر موندنش ندارم
    ۳-من هم لینکت کردم

    صبحونه درتاریخ مهر ۱۴م, ۱۳۸۶ به وسیله‌ی کامنت گفت

 

آر اس اس فید برای کامنتهای این نوشته | ترک‌ بک URI